Wat ik las, zag, deed en hoorde #1

Tijd voor een nieuw rubriekje om mijn blog weer wat leven in te blazen, dacht ik zo. Dus bij deze presenteer ik: wat ik las, zag, deed en hoorde. Niet per se in die volgorde en ook niet per se een vaste rubriek, maar toch.

Vier verhalen en een dag – Introdans & Spinvis
Deze voorstelling zag ik op zo’n zondagmiddag waarop alles traag gaat. Een beetje loom, met veel cappuccino’s en bij het verkeerde theater staan wachten. Uiteindelijk kwam alles goed, want ik zag Spinvis weer.
Deze voorstelling maakte hij samen met Introdans en gaat over vrijheid. ‘Een meisje, Moira, wint een prijs en mag vervolgens drie wensen doen. Zij wenst om in de toekomst te kunnen kijken. Er ontrollen zich drie werelden die steeds verder in de toekomst afspelen,’ aldus het programmaboekje. Ik verwachtte wat herkenbare liedjes van Spinvis, die waren er niet per se (op een instrumentale versie van Aan de oevers van de tijd na, dan). Maar dat was helemaal niet erg, want ik was nogal gebiologeerd door de dans en realiseerde me pas later dat de muziek er daarom perfect bij paste. Je kunt de voorstelling nog tot en met juni bekijken (zie hier de speellijst).

Onthoud dit als je verdrietig bent van Maggy van Eijk
Zonder twijfel mijn lievelingszelfhulpboek (dit is geen woord, hè?) omdat het vooral niet leest als een zelfhulpboek. Maggy schrijft over haar leven met onder andere borderline en angsten en doet dat op een hele luchtige manier, zonder dat het ‘te grappig’ wordt. Al moest ik wel vaak hardop lachen tijdens het lezen! Het boek is voor mij vooral fijn om af en toe wat meer te kunnen relativeren en dingen niet altijd heel zwaar in te zien.

Museum de Fundatie: Vrijheid – de vijftig Nederlandse kernkunstwerken vanaf 1968
Er was eens een zondag in februari waarop ik niet zo goed wist wat te doen en nogal impulsief besloot een museumkaart aan te schaffen en naar museum de Fundatie in Zwolle af te reizen. Op de tentoonstelling Vrijheid zie je 50 toonaangevende kunstwerken die in de afgelopen vijftig jaar in Nederland zijn gemaakt. Ik was vooral zwaar onder de indruk van Lichte Stelle van Marijke van Warmerdam (het kaartje hierboven is een still uit de film) en van Springtime van Jeroen Eisinga. Die laatste is ook wel beangstigend – in de twintig minuten durende film zie je hoe hij langzaam maar zeker verdwijnt onder een zwerm bijen.

Pink Moon van Nick Drake
Ik vind dit misschien wel de beste plaat die er bestaat. Of: de beste artiest om op plaat te luisteren, dan (al voel ik me wel een beetje schuldig terwijl ik dit schrijf, want Leonard Cohen!). Hoe dan ook is deze plaat wel één van mijn beste aankopen van de afgelopen tijd.

En wat ik verder nog deed..
– Ik kocht een kaartje voor een concert van the National in Kopenhagen (zomaar, redelijk impulsief, maar hoera voor dat!).
– Ik kocht een museumkaart en maakte een lijstje met alle musea die ik wil gaan bezoeken dit jaar.
– Ik werd ein-de-lijk weer lid van de bibliotheek en deed een aantal pogingen om wat meer te gaan lezen (maar dat lukt nog niet zo goed).
– Ik luisterde heel veel naar Multimens, het nieuwe album van Lucky Fonz III en duizend hartjes voor dat. Het is geweldig!
– Ik maakte de muziek voor vrienden die meededen aan het 48h Film Project en dat had ik graag willen delen, maar ik vind het altijd nogal spannend als mijn achternaam overal vermeld staat. Dus dat deel ik niet.

2 Reacties
  • Veerle
    Geplaatst op 08:22h, 21 april Beantwoorden

    Liefde voor impulsieve beslissingen! En heel benieuwd naar dat museum; die foto is echt práchtig. X

    • Anne
      Geplaatst op 16:16h, 22 april Beantwoorden

      Ja, impulsieve beslissingen boven alles. Woehoe! :) En ja, zeker gaan. Volgens mij is deze tentoonstelling nog tot eind juni te zien en het is écht de moeite waard.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.