Wat ik dit jaar leerde

Ik heb nog nooit zo hard gewerkt aan mezelf als afgelopen jaar, durf ik wel te zeggen. Waar ik in de jaren hiervoor vooral bezig was met overleven en alle hulp die ik kreeg moest gebruiken om overeind te blijven, kon ik nu bouwen vanuit een bepaald soort rust. Dat voelde zoveel beter: eindelijk constructief aan de slag met mezelf. Klinkt leuker dan het daadwerkelijk is, want ik vond het behoorlijk pittig als ik eerlijk ben. Steeds maar weer naar jezelf kijken, reflecteren en nadenken over wat beter kan, vraagt een heleboel van je. Geen wonder dat ik zo moe was, denk ik dan.

Grenzen aangeven
Veel leerde ik in therapie. Bijvoorbeeld dat ik gewoon mijn grenzen aan kan geven en mensen dan niet boos op me worden. Dat ik kan zeggen ‘nee, je vraagt nu teveel van me’ en dat dat geaccepteerd wordt. Daar oefende ik het afgelopen jaar heel erg veel mee en vrijwel iedere keer was het succesvol. En voelde ik me zó trots daarna. Voor anderen is dit misschien een klein iets, of iets dat vanzelfsprekend is, maar voor mij was het helemaal nieuw om te doen en dat voelde in het begin onwennig, maar later juist heel sterk.

Soms is de reis belangrijker dan het doel
Wat ik ook leerde was dat het hebben van doelen prima is, maar ze niet het belangrijker gemaakt moeten worden dan ze zijn. Zo was ik heel erg veel bezig met mijn gewicht, lukte het dankzij medicatie niet om af te vallen en kon ik uiteindelijk inzien dat het meest belangrijke was dat mijn gezondheid verbeterde door al dat sporten en gezonde eten. Dat ik me fitter voelde, beter sliep en gewoon wat beter in mijn vel zit, waren nog veel meer belangrijk dan het feit dat de weegschaal wat vriendelijker voor me was. Natuurlijk is het wel frustrerend als je zó hard je best doet en er verandert daar niets, maar nu ik heb leren kijken naar andere waarden vind ik het een stuk minder erg. Dat afvallen komt wel.

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan
Daarnaast leerde ik dat ik veel meer kan dan ik denk. Dat is een soort van eeuwigdurend proces, geloof ik, want ik twijfel standaard aan mezelf en of ik wel iets kan. Laten we zeggen dat ik liever niet begin aan nieuwe dingen omdat ik bij voorbaat al denk dat ik ga falen. Dat is echt zonde, het houdt me tegen en zorgt ervoor dat ik stil blijf staan. Het is een hardnekkige gedachte die echt vastgeroest zit in dat hoofd van mij, maar ik heb hard gewerkt om die stem een beetje te leren negeren en toch gewoon nieuwe dingen te proberen. Zo leerde ik bijvoorbeeld dit jaar viool spelen, was ik wederom heel bang dat ik zou falen, ben ik nog steeds niet echt goed maar zie ik wel dat ik vooruitga. En dat is waardevol!

Tevredenheid
Ik leerde ook om tevreden te zijn met wat ik heb. Waar ik vroeger altijd streefde naar meer en beter, zie ik nu in dat ik eigenlijk alles al heb wat ik zou willen: een fijn huis, een goede relatie, het liefste kind van de wereld, een leuke baan, goede gezondheid. Wat kan ik nog meer wensen? Ik hoop dat ik hier volgend jaar verder mee aan de slag kan, door bijvoorbeeld mijn koopgedrag eens aan te pakken en een beetje te gaan ontspullen. Maar daarnaast merk ik dat ik mij gewoon veel vaker bevind in een staat van tevredenheid en dat is echt belangrijk.

Die stomme angsten (en hoe ik ze onder controle kreeg)
Tenslotte was de grootste les die ik leerde hoe ik om kan gaan met mijn angsten. Dat was een hele waardevolle les, eentje die ik echt moest leren want ik werd er behoorlijk door belemmerd. Ik leerde hoe ik angstgedachten uit kan stellen, hoe ik beter kan relativeren, hoe ik ze onder controle kan houden (en er soms juist aan toe kan geven), hoe ik kan visualiseren en op die manier rustiger word waardoor alles uiteindelijk ook beter gaat. Die angsten zijn echt een beetje mijn thema van 2020 geweest en ik ben er helaas nog niet helemaal van af, maar ik kan er wél veel beter mee omgaan. Mijn psycholoog zei tijdens onze laatste afspraak grappend ‘pas maar op, straks is er niets meer om bang voor te zijn’. Dat lijkt me geweldig, als ik daar mag komen!

Wel of geen therapie?
Toen mijn psycholoog aankondigde dat ze ging stoppen, liet ze nog een ander bommetje vallen: misschien heb ik helemaal geen therapie meer nodig. Mijn eerste reactie was: aah, help, je kunt me toch niet zomaar alleen laten! Maar, toen ik er wat beter over nadacht, kwam ik tot de conclusie dat ze misschien wel gelijk heeft. Ik heb nu tweeënhalf jaar therapie gehad en naast al het bovenstaande nog veel meer geleerd over mezelf. Misschien ben ik wel even uitgeleerd en heb ik genoeg handvatten gekregen om de toekomst vol vertrouwen tegemoet te treden. Tegelijkertijd ben ik ook van plan (en hoop ik dat dat oké is) om één medicijn af te bouwen. Ik vind het best spannend om daarnaast ook te stoppen met de therapie.

Een vriendin zei: ‘je weet wanneer je klaar bent om ermee te stoppen’. Dat vond ik wel een goede graadmeter. Ik weet dat nog niet, dus vind ik het nog te vroeg. Het feit dat ik moet wennen aan een nieuwe psycholoog helpt niet echt mee: ik weet dat er dan weer tijd over heen moet gaan voor ik op hetzelfde punt kom als waar ik met mijn vorige psycholoog was. En de vraag is of ik bereid ben weer die tijd en moeite te investeren. Tegelijkertijd is er nog genoeg te leren, denk ik, en kijk ik iedere vijf weken uit naar onze afspraak. Ik weet het dus écht nog niet, maar heb nog even om er over na te denken: begin januari heb ik een afspraak met mijn psychiater en gaan we het bespreken. Spannend!

 


  1. Audrey

    27 december

    Wat een prachtige lessen allemaal!

    • Anne

      27 december

      Ja hè? Als ik ze zo op een rijtje zie, vind ik dat ook!

  2. Stella

    27 december

    Jeetje.. Wat heb je een hoop fundamenteel belangrijke dingen geleerd – of er in ieder geval stapjes in gezet! Pfoe! Petje af (: Ik heb het al vaker gezegd in reacties de laatste weken, maar ik hoop oprecht zo erg dat je die trots ook echt voelt. Want dat is zooo terecht! Hoop dat je deze lijn in 2021 door kunt trekken. Liefs!

    • Anne

      29 december

      Echt heel lief van je Stella! Ik ben gematigd trots op mezelf, maar dat is ook nog iets om aan te werken 😉 Ik hoop ook dat 2021 nog meer van dit gaat bevatten. Liefs terug!

  3. Irene

    27 december

    Mooi mooi mooi! Wat een zotte lessen en vooruitgang! 🙂 Fijn om te merken denk ik dat je zo’n dingen leerde.

    • Anne

      29 december

      Ja, heel fijn. Nu nog leren er een beetje trotser op te zijn 😉

  4. Kelly

    28 december

    Het is de eerste keer dat ik reageer, maar ik lees dikwijls wel eens.
    Mooie lessen hè, altijd zo vreemd en bevrijdend tegelijk hoeveel je leert op één jaar.

    • Anne

      29 december

      Wat leuk dat je leest en reageert 🙂 En ja, dat klopt. Als ik dan terugkijk, denk ik ‘wow wanneer heb ik dat allemaal gedaan?’, maar het was gewoon een jaar waarin ik heel erg hard aan mezelf heb gewerkt.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.