Over 2021

29/12/2021

Zoals elk jaar in mijn bloggende leven kijk ik eigenlijk al het hele jaar uit naar het schrijven van een jaaroverzicht. Soms doe ik dat beknopt, met een lijstje bijvoorbeeld, en soms kan ik niet ophouden met schrijven en is het een veel te lang boekwerk dat ik zelf niet eens zou lezen. En nu? Ach, dit jaar begin ik maar gewoon met schrijven en zie ik wel waar het eindigt.

Hardlopen
Ik heb dit jaar vaak hardgelopen. Soms lang – zelfs een keer twaalf kilometer – en soms, voor mijn doen, ook best hard. Ik probeerde los te laten dat het altijd beter moet. Keek tijdens het rennen niet meer op mijn horloge om te zien hoe snel ik ging, zocht van tevoren niet precies uit hoe ver een route zou zijn en deed mijn best gewoon te luisteren naar mijn lijf. Dat lukte en, zoals dat dan ook werkt, ging het vanzelf sneller en verder. Ik genoot van het rennen door de heuvels na een veel te lange werkdag, keek er zelfs naar uit om op zondagochtend het bos in te gaan voor een rondje en had zo nu en dan zelfs het gevoel dat het als vanzelf ging. Ik vloog. Zo voelde het althans: zo zag het er vast niet uit.

Halverwege het jaar begon ik wat gedoe te krijgen met mijn longen. Na het lopen kreeg ik een flinke allergische reactie waardoor ik de rest van de dag eigenlijk niet echt meer kon functioneren, tijdens het lopen begon inademen steeds meer pijn te doen en merkte ik dat ik na het rennen alleen maar heel erg moe was. Het lijkt zo te zijn dat mijn astma zomaar ineens verergerd is en dus ben ik nieuwe medicijnen aan het uitproberen die zouden moeten helpen. Totdat het zover is, kan ik even niet hardlopen en daar baal ik van. Ik mis het!

Het werkende leven
Mijn werkjaar was fijn. Ik heb genoten, geleerd, voelde me gewaardeerd en geliefd en vooral: alsof ik mezelf kon zijn. Soms was het zwaar, bijvoorbeeld aan het begin van het jaar. Ik zat in een behoorlijk dipje en alles, maar dan ook echt alles, kostte moeite. Maar toen de lente haar intrede deed, ging het steeds beter en begon ik mijn draai te vinden. Het lukte me om de dingen waar ik goed in ben ook in te zetten in mijn werk en ik begon steeds meer vrijheid te voelen. Niet alleen vrijheid in het invullen van mijn uren (en dus soms een week heel druk zijn om vervolgens een week wat rustiger aan te kunnen doen), maar ook vrijheid in wat ik precies moest doen. Ik ontdekte wat wel en niet werkte, leerde mee te bewegen en soms ook mild te zijn voor mijzelf en probeerde vooral soms ook te denken dat het gewoon even goed was zoals het was. Het hoeft niet altijd beter, meer of sneller.

De liefste kat die er bestaat
Dat kan er natuurlijk maar eentje zijn: Fendi. Ik weet niet hoe het kan, maar het lijkt wel alsof hij in het afgelopen jaar nóg liever is geworden dan hij al was. Hij is ontzettend aanhankelijk, kan soms echt niet ophouden met knuffelen en kopjes geven en wil tegenwoordig zelfs gedragen worden. En ik? Ik verbaas me er nog steeds vrijwel elke dag over dat ik zoveel van zo’n diertje ben gaan houden. Dat had ik echt nóóit verwacht. Ik kan me zelfs niet meer voorstellen dat we ooit zonder hem hebben gewoond!

Corona-ellende
Ik kan niet over 2021 schrijven en net doen alsof Corona niet heeft bestaan. Waar ik aan het begin van het jaar nog goede moed had dat we er zo rond de zomer wel van verlost zouden zijn, begon ik in het voorjaar in te zien dat dat niet de kwestie zou zijn. Ik heb me er zo af en toe best wel zorgen over gemaakt, maar tegelijkertijd nooit zo erg dat het me maar bezig bleef houden. Natuurlijk baalde ik ook als iets leuks dat we hadden gepland toch niet door kon gaan, als ik werk-afspraken af moest zeggen omdat ik geen cliënten mocht bezoeken en vind ik het vervelend dat Jula al zó gewend is dat dingen niet door kunnen gaan door Corona. Maar als dat nou echt alles is? Dan valt het voor mij persoonlijk wel mee en realiseer ik me dat ik geluk heb gehad.

Thuis
Ons eerste volle jaar in dit huis en ook het jaar waarin Jorn bij ons kwam wonen. Ik kan me er nog steeds over verbazen dat het me lukte om dit huis te kopen en ik kan me er ook nog steeds over verbazen dat dit huis zo goed bij ons past. Het voelde vrijwel meteen als thuis en dat is niet meer anders geworden. Ondanks de vrij matige zomer – qua zomerweer, dan – heb ik heel erg genoten van onze tuin, van de middagen die we daar hebben doorgebracht en kijk ik nu al uit naar de volgende zomer (en dat is echt wel eens anders geweest).

Even een paar dagen weg
Er was geen echte grote, lange vakantie. Dat kon ook niet echt. Er waren wel heel veel fijne dagen weg: zoals op de foto hierboven, aan het begin van het jaar, toen ik een paar dagen met mijn ouders en Jula in Zandvoort was. Of de vakantie met Jorn en Jula naar de tent op de boerderij, het nachtje in het hotel in Utrecht en onze midweek in november op het eilandje in het Alkmaardermeer. Soms dacht ik wel: ah, ik zou willen dat we nog een paar dagen extra hadden, maar het was ook goed zoals het was. Geen hele drukke dagen, maar vooral veel tot rust komen, bij elkaar zijn en aandacht voor elkaar hebben. Oude vrouw ben ik hè?

Nieuwe dingen proberen
Ik deed best wel wat nieuwe dingen: om half zes naar de hei rijden om de zonsopkomst te zien, bijvoorbeeld. Maar ook voor het eerst viool spelen voor publiek, beginnen met een borduurwerk (en het dan ook nog eens afmaken), een klarinet kopen en er op proberen te spelen en varen met een bootje door een prachtige omgeving samen met mijn lieve vriendinnen. Geen wereldschokkende, grensverleggende dingen misschien, maar wel allemaal ervaringen die me iets nieuws brachten of hebben geleerd.

En ook nog wat nieuwe diagnoses
Ergens in het voorjaar werden er wat nieuwe stempels op me geplakt. Eentje daarvan? ADHD. Ik denk dat het misschien wel de laatste diagnose was die ik ooit had verwacht, al was het alleen maar omdat ik zo’n ander beeld had van deze stoornis dan hoe dit zich kan uiten bij, bijvoorbeeld, vrouwen. In de maanden na het onderzoek geloofde ik dan ook nog niet echt dat het klopte – al schreef ik er wel over alsof ik dat dacht, maar geloof mij, ik zie nu in dat ik nog steeds dacht dat ze het bij het verkeerde eind hadden – en probeerde ik vooral bewijzen te zoeken dat het dan niet was. Totdat ik me er wat meer in ging verdiepen, over begon te lezen, verhalen las van vrouwen die ook ergens in hun dertiger jaren te horen hadden gekregen dat dit bij hen speelde en ineens kon ik van alles aan elkaar verbinden. Waarom het me altijd zoveel moeite heeft gekost om mijn leven te structureren, bijvoorbeeld. Maar ook waarom ik soms ontzettend impulsieve aankopen kan doen, waarom ik nóóit de lege shampooflesjes weggooi (haha), mijn energie altijd in één keer helemaal opmaak en eigenlijk nooit een tijd wil afspreken om iets leuks te doen, maar gewoon wel wil zien hoe de dag loopt. Nu, terugkijkend, kan ik zeggen dat de diagnose me helpt om mezelf beter te begrijpen, maar ook om wat minder streng te zijn. Best een goede ontwikkeling!

Heel, maar dan ook heel, veel kringloopwinkels
Inmiddels zijn we op het punt gekomen dat het huis best vol is. Mijn kledingkast ook. En als ik best vol schrijf, bedoel ik eigenlijk gewoon helemaal vol. Geen plek meer voor iets nieuws. En toch kan ik het niet laten om met enige regelmaat een kringloopwinkel of twee te bezoeken. Dat zit ‘m dan niet per se in het kopen van dingen: ik vind het vooral echt heel fijn en leuk om daar gewoon rustig rond te kijken en dat je dan soms ineens iets ziet dat perfect blijkt te zijn. Vooral vaak dingen waarvan je niet wist dat je ze nodig had, dat dan weer wel.

Weg met die angsten!
Ik heb een behoorlijk groot deel van mijn angsten overwonnen dit jaar. Of nouja, ik weet niet of overwonnen het goede woord is, want het voelt niet alsof ik heel hard gewerkt heb om ervoor te zorgen dat ze naar de achtergrond verdwenen. Ik denk dat het een combinatie van bepaalde dingen is: soms gewoon doen en erop proberen te vertrouwen dat het wel goed komt, leren om positiever te denken en mijzelf tijd en ruimte te geven en sowieso beter in mijn vel zitten waardoor sommige negatieve gedachtenpatronen geen kans meer krijgen. Het bleek een gouden combinatie! Zo reed ik in het afgelopen jaar zelfs met mijn auto door Amsterdam (iets dat ik tot aan dat moment nooit, maar dan ook nooit, voor mogelijk had gehouden)!

Moeder zijn (van het leukste kind ter wereld, dat ook nog eens)
De band tussen Jula en mij is sterker dan die ooit geweest is: misschien omdat ze nu vaker hier is, misschien omdat ik mij beter voel, misschien omdat ik bewuster ben gaan opvoeden of misschien wel een combinatie van die dingen. Hoe dan ook, afgelopen jaar stond voor mij wel in het teken van een bepaalde bewustwording over opvoeden en eigenlijk ook wel over liefde. Over wat ik belangrijk vind om mee te geven aan Jula. Ik leerde ook om veel milder naar mezelf te kijken en stopte met het vergelijken met andere ouders. Ik hoef het niet perfect te doen, er is niemand die zegt dat dat moet, gelukkig. Soms verlies ik mijn geduld, ben ik aan het zeuren of weet ik gewoon even niet meer wat ik moet doen, maar dat is helemaal oké.


En iets met liefde voor je lichaam (en je hoofd, en alles eigenlijk gewoon)
Degene die mij al wat langer volgen, weten dat ik echt al jaren worstel met mijn gewicht. Een aantal jaar geleden verloor ik een heleboel kilo’s, maar in de jaren daarna kwamen die er zo langzaamaan – mede door de medicatie – weer bij. Dat is moeilijk. Nog moeilijker is dat alles om ons heen maar blijft zeggen dat het beter is om slank te zijn: zelfs in filmpjes die Jula wel eens opzet, komt het voorbij. Ook in mijn hoofd zat een diepgewortelde overtuiging dat ik pas echt gelukkig mag zijn als ik slank ben en dat ik tot die tijd hard moet werken om dat te bereiken.

Zat, zeg ik, want in het afgelopen jaar verdween die overtuiging naar de achtergrond. Ik leerde anders naar mijzelf te kijken. Ik voelde me, door al dat hardlopen, fitter en sterker dan ooit tevoren. Mocht van mezelf af en toe echt nog wel een taartje of chips eten, maar probeerde ook vooral om mijn lijf te geven wat het nodig had. Ik werd niet boos op mezelf als ik uit eten was geweest, walgde niet van het beeld dat ik zag in de spiegel en dacht vaker dan ooit: goh, je bent eigenlijk best knap. Zonde dat ik al die jaren verspild heb met het haten van mijn spiegelbeeld, fijn dat ik er nu achter ben gekomen dat dat ook echt anders kan.

En dan ook nog:
♥ ik ontdekte dat ik ABBA eigenlijk echt heel leuk vind, vooral als ik moe ben en behoefte heb aan lekkere meezingers
♥ ik word heel gelukkig van museumbezoekjes en ik ben nog steeds gefascineerd door alles dat Carel Willink heeft gemaakt
♥ ik zag heel veel series over de meest gruwelijke moorden en raadselachtige vermissingen en wisselde dat af met de meest slechte televisieprogramma’s die er ooit zijn gemaakt
♥ ik bracht heel veel uren door met het zoeken naar mijn favoriete speelgoed van vroeger: het appelhotel, en toen ik het eindelijk vond, bleek het veel te duur
♥ ik stopte met het eten van vlees en (meestal ook) vis en ben daar nog steeds erg blij mee (en, zo moet ik eerlijk toegeven, kijk nu ook vaak heel boos naar vrachtwagenchauffeurs die vee vervoeren, want hoe erg is dat eigenlijk, maar oké)
♥ ik nam mij ontelbare keren voor om vaker en meer te schrijven hier, maar ik geloof dat dat één van de vele dingen in mijn leven is die ik niet kan structureren en ik heb besloten daar helemaal oké mee te zijn
♥ het beste cadeau ooit: het roze badje dat ik kreeg van mijn moeder (!)

Het was een goed jaar, ondanks de moeizame start en het wat matige einde. Terugkijkend voelt het soms alsof ik alleen maar op de bank gehangen heb en soms alsof ik alleen maar onderweg ben geweest en van alles heb gezien, gedaan, gehoord, gevoeld en gegeten. Ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt. Ik kijk uit naar het nieuwe jaar en ja, ik heb er nu al zin in om volgend jaar weer zo’n jaaroverzicht te schrijven. Kan er niets aan doen!

You Might Also Like

16 reacties

  • Reageer Ines 29/12/2021 at 09:24

    Als ik het lees, word ik wel een beetje blij! Heel erg jammer dat het lopen niet zo goed meer lukt, maar hopelijk komt dat snel weer terug! Ik hoop dat je het allerfijnst eindejaar hebt en mooi 2022!

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:15

      Ah Ines, wat leuk dat jij reageert! <3 Ik heb echt wel vertrouwen dat dat hardlopen weer goed komt. Heeft gewoon een beetje tijd en herstel nodig. Voor jou ook heel veel goeds voor in het nieuwe jaar!

  • Reageer Mimi 29/12/2021 at 09:27

    Heerlijk, love jaaroverzichten! Grappig dat het voor jou voelt alsof er geen structuur is in hoe vaak je hier schrijft, terwijl je voor mij juist een constante bent in de feed, haha. Dank je wel voor alle mooie, fijne, leuke stukken dit jaar, ik kijk er elke keer weer naar uit om ze te lezen!

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:15

      Ah dat is echt ZO lief. Dankjewel Mimi! En fijn dat ik als een constante word ervaren haha, dat doet me goed!

  • Reageer Audrey 29/12/2021 at 09:39

    Wat een hoop mooie dingen heb je gedaan en bereikt dit jaar!

    (Ik krijg trouwens best veel foutmeldingen vandaag op je blog, error 503)

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:17

      Ja! Ondanks alles wat tegen kon zitten, was het echt wel een fijn jaar. En oh, fijn dat je het zegt! Ik kan het zelf niet zien, maar ik probeer het nog even via mijn telefoon om te kijken of er iets mis is.

  • Reageer Blog by Linda 29/12/2021 at 09:49

    Wat leuk om je jaaroverzicht te lezen! Ik lees je blog nog niet heel lang – zeker nog niet heel 2021 – dus ik heb het idee dat ik je beter heb leren kennen. Ik lees veel positieve momenten en lessen terug, zelfs uit dingen die misschien minder leuk waren. Je hebt geluk met je gezinnetje (Fendi included) en je hebt helemaal gelijk over gewicht/slank zijn. Ik denk dat iedereen wel eens ontevreden is over zijn lichaam (en dat is oké), maar je wordt echt niet gelukkiger van een paar kilo meer of minder 🙂

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:18

      Dankjewel! Het was inderdaad echt een positief jaar voor mij waarin ik veel geleerd en ontdekt heb, dus ik kijk er wel met een goed gevoel op terug. En ja, zeker geluk meet mijn gezinnetje en inderdaad, die kilo’s zijn soms echt totaal onbelangrijk.

  • Reageer Angélica 29/12/2021 at 10:01

    Wat een fijn overzicht! Het lijkt er op dat je er het beste van hebt gemaakt, zover mogelijk in 2021 natuurlijk 😉 🙂
    Dat roze badje lijkt me ook heerlijk! (Maar mijn huis is zelfs daar nog te klein voor haha)
    Ik hoop dat je snel weer een beetje kunt hardlopen, sporten is zo fijn he <3

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:18

      Thanks! Ja, ik geloof ook wel dat ik dat gedaan heb. Zeker de zomer en het begin van de herfst waren echt ontzettend fijn, daar kijk ik zo goed op terug. En dat badje, ach dat badje. Nog meer redenen voor jou om op zoek te gaan naar een nieuw huis 😉

  • Reageer hemelsgroen 29/12/2021 at 13:57

    Best een goed jaar! Laat 2022 dat minimaal maar evenaren.
    Ja, dat badje vind ik ook echt een aanrader. Ik gebruik hem vooral buiten in het donker op het balkon. Ik hou niet zo van sneeuw, maar mocht er nog een witte wereld komen dit seizoen dan ga ik zeker ook badderen. Lijkt me magisch.

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:19

      Ja, zeker als ik het zo teruglees, vind ik dat ik echt niet mag zeuren over mijn jaar. Het was fijn. En oh: badderen in het donker, dat lijkt me echt fantastisch! Ik moet eens nadenken of ik dat ook zo kunnen organiseren zo buiten, haha. Lijkt me leuk!

  • Reageer Ilona Wielinga 29/12/2021 at 19:35

    Wat een mooi overzicht. Typisch trouwens dat je vertelt over je astma, mijn longen waren dit jaar ook flink achteruit gegaan dus ook over gegaan op meer/andere medicatie. T is niet anders, hoort er bij maar wel altijd zo vervelend als je net lekker bezig was met sporten en dat je weer tegenhoudt.

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:19

      Dat is wel echt toevallig! Bij jou is er ook geen reden voor te vinden? Ik ben nu gelukkig doorverwezen naar een longarts, dus hoop dat ik snel meer weet over wat er nou precies aan de hand is en hoe ik dat kan verhelpen!

  • Reageer Irene 29/12/2021 at 22:21

    Ik word wel blij van dit overzicht en dat je ABBA soort van ontdekte 😀 Ik vind je badje geweldig en denk er al een tijdje aan om er eentje te kopen zodat D’tje in bad kan maar het lief vindt zo’n badje echt af-schu-we-lijk dus dat komt hier niet binnen. Misschien kan ik hem in 2022 overtuigen. OF ik moet wachten tot D oud genoeg is en zelf de oren van zijn hoofd kan zeuren voor een badje 😀

    • Reageer Anne 02/01/2022 at 10:15

      Haha, je moet hem echt overhalen, het badje is echt geweldig en onmisbaar en nouja, misschien kan je iets leuks voor hem kopen zodat jullie allebei iets fijns hebben? Haha!

    Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.