Nu jij er bent

Nu jij er bent voelen de dagen anders aan. Langer, dat sowieso, maar dat zijn ze ook want ik hoef niet meer om half acht naar bed te gaan omdat de avond anders zo lang duurt en ik mezelf niet wakker kan houden. Er zit meer ritme in, of eigenlijk hetzelfde ritme als altijd, maar met z’n tweeën voelt dat anders. Gedeeld en dus anders, denk ik. We ontbijten niet altijd samen, vinden elkaar ergens rond de lunch weer en ’s avonds koken we samen, of ik voor jou, of jij voor mij. Het voelt fijner om dat te doen voor iemand anders. Zoals met alles in huis, dat voelt fijner om te doen omdat je het voor elkaar doet.

Nu jij er bent is het fijner om thuis te komen. Het huis voelt warmer aan. Ik krijg een warm gevoel van binnen als ik naar huis loop en zie dat de lichten branden. Als ik kan vegeteren op de bank – lees: even helemaal ‘uit’ kan en naar hersenloze televisie staar – en jij naast me zit. Samen vegeteren is fijner dan in mijn eentje, dat heb ik wel geleerd. We hoefden niet te wennen, ik althans niet, want het voelde meteen alsof het zo de bedoeling was. Jij daarboven in de kleine kamer zonder gordijnen, met een oude stoel die ik vond bij de kringloop en de kast die in mijn oude huis heel mooi stond, maar in het nieuwe huis nog geen plek kan vinden. En ik beneden aan de grote eettafel, met Fendi die minstens tien keer over mijn toetsenbord loopt en de verwarming lekker hoog, omdat ik het eigenlijk altijd koud heb.

Later als we groot zijn zorgen we dat er gordijnen komen te hangen, dat er een groot bureau staat en er genoeg ruimte voor jou is. Ik zal zorgen dat de kledingkast wat leger wordt, dat ik iets minder troepjes verzamel en er plek komt voor wat van jou is. We verven de muur in een andere kleur, al is Jula het daar misschien niet mee eens.

Nu jij er bent zijn we ook af en toe met zijn drieën. Ik doe weinig liever dan kijken hoe Jula samen met jou kerstman speelt, of politieagent of papa en mama en dat jij dan de papa bent en zij het kindje. Dat je gekke dansjes doet op een willekeurig moment, op handen en voeten door het huis kruipt als je daar zin in hebt (dit klinkt nog raarder dan het is) en altijd Fendi een aai geeft als je hem ergens onderweg tegenkomt.

Nu jij er bent zijn de dagen makkelijker. Ik kan praten over wat me dwarszit, hoef het niet op te kroppen of in mijn hoofd groter (of kleiner) te maken, maar kan gewoon zeggen wat er is. En jij luistert altijd. Zo ben jij, jij luistert. Jij weet wat ik bedoel zonder dat ik daar een hele zin aan kwijt ben, kan al aan mijn hoofd zien hoe het met me gaat en drukt me altijd tegen je aan als het even wat minder gaat. En dan zeg ik altijd dat je zo lekker ruikt, want dat doe je. En dan denk ik in mijn hoofd: ‘en je ruikt naar thuis’. Want dat is wat er gebeurd is: jij bent mijn thuis geworden.


  1. Lydia

    20 december

    Zo schattig! Leuk om te horen dat het tijdelijke samenwonen zo goed bevalt, en volgens mij boft je vriend enorm met zo’n lieve vriendin als jij, als ik dit zo lees in ieder geval! 🙂

  2. Lies Baggins

    20 december

    dag anne, ik val maar meteen met de deur in huis.
    ik lees je verhalen ik vind ze erg goed en onderhoudend.
    ik zou graag met je in contact willen komen.
    als je dit zou willen zou je kunnen aangeven hoe?

    muurbloem

  3. Eefje

    20 december

    Té lief dit 💝.

  4. Saskia

    21 december

    Super lief <3

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.