Mijn ochtendritueel

Mijn ochtenden zijn me heilig. Echt. Ik vind het zó fijn om rustig wakker te kunnen worden, nog even in slaap te vallen en weer wakker te worden om vervolgens heel rustig op te staan en op een laag tempo m’n eigen gang te gaan. Ik ben niet zo iemand die meteen ‘aan’ staat en er voor kan gaan, ik heb echt even tijd nodig om bij te komen van het slapen en langzaamaan op gang te komen. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.

Ik heb al allerlei experimenten uitgevoerd met m’n ochtendritueel. Zo stond ik een paar jaar geleden standaard om 5.00 uur (!) op om te gaan sporten, te mediteren, te lezen en te schrijven. Dat heette the Miracle Morning en voerde ik uit toen Jula er al was, dus iedere ochtend was ik al wakker vóórdat zij wakker werd. Ik had toen een stuk minder slaap nodig dan nu, dus kon prima rond 9 uur naar bed gaan en dan maakte ik nog een prima nachtje. Uiteindelijk was dit wel echt slopend, ik werd hier na een paar maanden zó moe van en had vooral behoefte aan even uitslapen. Dat heb ik toen een keer gedaan en toen gooide ik die hele Miracle Morning de deur uit, haha. Soms verlang ik er stiekem nog wel een beetje naar terug, want het was heerlijk om zo vroeg al zo productief te zijn, maar om 5.00 uur opstaan is echt niet meer aan mij besteed tegenwoordig.

Eerlijk? Mijn tijd van opstaan en naar bed gaan verschilt teveel van elkaar. Ik zou eigenlijk – voor mijn psychische gezondheid – hetzelfde ritme aan moeten houden, maar dat vind ik heel moeilijk. Zeker als je bedenkt dat ik, als Jula er is, tegelijkertijd met haar naar bed ga. Ik lig er dan al om half 8 in en sta – natuurlijk – de volgende ochtend met haar op om tien over 7. Maar als Jorn er is, ga ik soms pas om 12 uur naar bed en slaap ik tot 10 uur uit. Daar zit een te groot verschil in en dat merk ik aan hoe ik wakker word. Dat is iets waar ik nog een mooi gemiddelde in wil vinden, bijvoorbeeld elke avond om half 10 naar bed gaan. Het is gewoon lastig dat ik dankzij de medicatie zoveel slaap nodig heb.

Als ik ’s ochtends opsta, kijk ik eerst op mijn telefoon of ik iets belangrijks gemist heb. En met belangrijk bedoel ik dan oproepen van mijn ouders, bijvoorbeeld, omdat er iets met één van hen is. Dan verschilt het een beetje: als Jula er is, blijven we nog een half uurtje in bed liggen. Dat vindt zij altijd te lang duren, maar ik heb die tijd gewoon even nodig om bij te komen. Daarna trek ik m’n zwarte broek & roze trui aan (beiden heel oncharmant) en gaan we naar beneden. Daar mag Jula even een filmpje kijken en ga ik een beetje rommelen in huis. Soms schrijf ik wat, zoals nu, soms pak ik de vaatwasser uit en ruim de keuken op als ik dat de avond daarvoor nog niet had gedaan. En ik geef natuurlijk altijd Fendi te eten. Na een half uurtje krijgen we allebei honger en maak ik voor ons ontbijt: voor mij standaard magere kwark met blauwe bessen en muesli, voor Jula een boterham met pasta. En koffie! Ik begin mijn dag écht altijd met een kop koffie. Vaak blijven we nog even hangen in pyjama en gaan we ons pas rond een uur of 10 aankleden. Heerlijk! Dit is overigens alleen op weekenddagen: doordeweeks is het haasten, haasten, haasten. Dan staan we om half zeven op en zitten we om kwart voor 8 in de auto. Dat redden we allemaal maar net.

Als Jula er niet is, spring ik meestal meteen onder de douche. Ik sta vervolgens een paar minuten te drentelen voor m’n kledingkast omdat ik twijfel wat ik aan zal doen en daarna ga ik naar beneden om te ontbijten. Ik wil mezelf aanleren om dan niet meteen op een scherm te kijken (ik heb de neiging om dan bijvoorbeeld het nieuws op m’n telefoon te checken of blogs te lezen), maar eerst even rustig wakker te worden met een boek bijvoorbeeld. Al word ik daar dan wel weer slaperig van. Meestal trek ik zo’n drie kwartier tot een uur uit voordat ik ergens naartoe moet om te douchen en te ontbijten. Dat red ik altijd prima, dan hou ik nog tijd over, maar ik vind het vooral fijn als ik niet hoef te haasten.

Ik ben best wel tevreden over mijn ritueel zoals het nu is, op de schermtijd na dan. Ik zou dus in plaats daarvan wel willen lezen, of misschien meteen gaan schrijven in mijn dagboek. Daar moet ik nog eens over nadenken. En de wisselende tijden, die maken het ook wat lastig. Ik denk dat het goed is om eens een week uit te proberen hoe het is om steeds op dezelfde tijd naar bed te gaan en op te staan, ook als ik nergens naartoe hoef, om te kijken hoe me dat bevalt en of ik dan wat meer energie heb en wat minder slaap nodig heb. Ik kan me namelijk voorstellen dat dat wisselende patroon daar ook van invloed op is!

 


  1. Saskia

    11 januari

    Leuk om te lezen over je ochtend ritueel. Ik sta eigenlijk altijd dezelfde tijd op en dit werkt prima voor mij. Alleen vanochtend even minder als Noa vroeg wakker is en alles nog moet gebeuren en hij ook al up-and-running (letterlijk) is.. Daar moet ik nog een beetje een ritme in vinden.

  2. Leuk om te lezen! En knap zeg dat je voor de miracle morning een tijdje om 5.oo uur op kon staan al!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.