Mijn eigen praktijk

Het is het eerste doel dat geschreven staat in mijn 21 for 2021-lijstje: ik wil mijn eigen praktijk beginnen als muziektherapeut. Een hele grote stap, zelfs als ik er zo over schrijf, krijg ik er kriebels van in mijn buik! Ik was eerst van plan om het allemaal zo snel mogelijk in gang te zetten, maar ben er inmiddels wel achter dat ik er gewoon de tijd voor kan (en mag) nemen. Ik heb immers een vaste baan en ben niet afhankelijk van mijn inkomen uit de praktijk.

Na mijn studie
Op mijn zestiende begon ik aan de opleiding muziektherapie in Nijmegen. Echt heel jong nog! Ik vind het nog steeds wonderlijk dat het me gelukt is die opleiding zo soepel te doorlopen en uiteindelijk behaalde ik op mijn twintigste mijn diploma. Ik vond dat meteen al te jong om mijn eigen praktijk te beginnen of ergens te gaan werken in loondienst als muziektherapeut: ik had het gevoel dat ik eerst wat ervaring moest opdoen met verschillende doelgroepen voor ik daar klaar voor was. Ik ben toen gaan werken als begeleider in de zorg voor mensen met een beperking en volgde toen ineens een heel ander carrièrepad, zonder dat ik dat eigenlijk in de gaten had.

Een dagje meelopen
In mijn huidige baan als muziekcoach heb ik veel contact met muziektherapeuten binnen mijn organisatie. Heel leuk! Ik mocht een dagje meelopen met één van hen en raakte daardoor ontzettend geïnspireerd. Ik kon alleen maar denken: dit wil ik ook! Niet per se in de frequentie waarin zij dat deed (met veel groepen en individuele therapieën op een dag), maar een paar therapieën in de week geven leek me weer heel erg leuk. Ik werk maar zestien uur en bedacht meteen dat ik dit er wel naast zou kunnen starten. Voortvarend als ik ben bouwde ik een website, plande ik een paar afspraken in met vrijgevestigde muziektherapeuten om eens te babbelen over hoe zij dat hadden aangepakt en dacht ik na over hoe ik mijn praktijk dan vorm zou willen geven.

Hoe ik dat voor me zie
Ik zou graag een aantal uur naast mijn huidige werk willen werken als muziektherapeut. Dat betekent dus een stuk of 4 a 5 cliënten per week. Ik wil me richten op mensen met een (verstandelijke) beperking want daar heb ik veel ervaring mee. Ik wil werken vanuit huis, want een praktijkruimte is nu (nog) te duur. Ik heb genoeg instrumenten om mee te kunnen nemen en kan eventueel nog iets aanschaffen als dat nodig zou blijken te zijn. Ik wil mijn kennis weer wat bijspijkeren, dus ga een aantal boeken bestellen die ik tijdens mijn studie heb gebruikt en ik wil me aansluiten bij een vakgroep met andere vaktherapeuten, om van elkaar te kunnen leren.

Ingewikkelde zaken
Maar zo gemakkelijk als ik denk dat het starten gaat, gaat het niet: om vergoed te kunnen worden, moet je voldoen aan bepaalde voorwaarden en daar gaat tijd overheen. En hard werk. En een boel geld. Logisch natuurlijk, want de titel van muziektherapeut is beschermd en mag je niet zomaar voeren. Om lid te worden van de beroepsvereniging moet je nou eenmaal kunnen aantonen dat je de benodigde kennis in huis hebt. Toen ik dit ontdekte, bedacht ik me vrijwel meteen dat ik dit zorgvuldig aan wil pakken en niet wil afraffelen. Ik kreeg ook een tip van iemand om het bijvoorbeeld helemaal te omzeilen, maar dat is niets voor mij. Ik wil het doen op de goede manier.

En nu?
Nu staat het even op een laag pitje. Ik ben erg druk op mijn werk in deze tijd en heb nog niet de energie kunnen vinden om mijn plan door te zetten. Ik heb, zoals ik aan het begin schreef, dan ook geen haast: het zou mooi zijn als ik de eerste stappen heb gezet tijdens dit jaar, maar dat hoeft helemaal niet. Ik heb liever een praktijk die goed staat, dan eentje die ik snel uit de grond heb gestampt en waarbij ik steeds achter de feiten aanloop.

Spannend! 
Om eerlijk te zijn vind ik het ook een hele spannende stap. Het is iets waar ik al dertien jaar van droom en niet aandurfde tot nu. Maar waarom is nu dan zo’n goed moment, vraag ik me zelf soms ook wel af. Ik kom uit een ingewikkelde werksituatie en zit nu in een comfortabele baan met precies genoeg uur, moet ik daar wel iets naast gaan opstarten? Of moet ik vooral koesteren wat er nu is en even een pas op de plaats maken? Dat zijn de twijfels die soms in mijn hoofd rondspoken en waar ik geen antwoord op heb. Ik geloof immers ook in dat je dingen moet gaan doen als ze goed voelen en nu voelt het goed, dus waarom zou er een beter moment komen dan nu?

 


  1. Angélica

    15 januari

    Ha, ten eerste – een nieuwe layout? Leuk! En ten tweede – leuk al je posts, maar ik vrees dat ik niet altijd de puf ga hebben om te reageren. Maar ik lees ze wel! 🙂

    En wat een gedoe zeg om zo je eigen praktijk te starten. Kan me voorstellen dat het dan op een lager pitje komt te staan… in mijn geval was dat een stuk makkelijker, gewoon inschrijven en gaan. En ik ging studeren toen ik net 17 was en pas later besefte ik me ook hoe jong dat was (voor iets heftigs als kunstacademie in ieder geval, net als muziektherapie).

    En ik herken ook zeker hoe spannend zoiets is!! Maar uiteindelijk is het zo leuk en bevredigend, spijt ga je er zeker niet van krijgen 🙂 Ik ben benieuwd!

    • Anne

      15 januari

      Ja, ik was weer toe aan iets nieuws! Dankjewel! En ja, ik ben in hoog tempo aan het schrijven dus ik snap dat je dat niet allemaal bij kan houden 😉 Ik reageer ook niet altijd, maar lees ook alles van jou.
      En ja, het is best een pittig proces. Ik heb vooral gemerkt dat ik er voldoende ruimte en tijd voor moet vinden en dat is er nu nog niet, dus ik doe het rustig aan. En dan komt het vanzelf. En leuk, dat klinkt bemoedigend!

  2. Annelies

    15 januari

    Veel succes!

  3. Audrey

    15 januari

    Zo te horen ben je er op een heel goede manier mee bezig! Lekker rustig de tijd nemen, en alle stappen helpen je vooruit.

    • Anne

      15 januari

      Dat is inderdaad een mooie gedachte! Het is geen weggegooide tijd 🙂

  4. Irene

    16 januari

    Ik geloof er ook erg in dat je aan iets pas moet beginnen als het echt goed voelt. En ik denk dat er voor alles een bepaalde tijd en ruimte is. Voor jouw eigen praktijk is dat misschien inderdaad “nu” wel.
    Het leest alleszins wel alsof je je super goed aan het voorbereiden bent.

    • Irene

      16 januari

      En oh ja, super veel succes én plezier gewenst! 🙂

Leave a reply to Annelies Click here to cancel the reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.