Meer energie

Ik geloof dat ik al, zolang als ik hier weer schrijf, last heb van vermoeidheid. Soms voelt het alsof ik dat mijn hele leven al heb, of in ieder geval sinds ik de ziekte van Pfeiffer heb gehad. Sommige mensen zeggen ook dat je, als je die ziekte hebt gehad, altijd last zult blijven hebben van vermoeidheid. Ik weet niet of dat zo is, wat ik wel weet is dat ik gewoon echt heel vaak heel erg moe ben. En dat lijkt steeds erger te worden. En ik begin er steeds meer last van te krijgen.

Dutjes en een gezond ritme
Zo wordt het steeds moeilijker om een gezond slaapritme aan te houden. Overdag ben ik vaak zo moe dat ik het liefst een keer (of twee) in bed kruip. Lastig, want dat kan bij mij ook een voorteken zijn van een depressie. Soms is het dan moeilijk uit elkaar te houden waar het precies mee te maken heeft, maar ik geloof dat ik vaker naar bed ga omdat ik zo ontzettend moe ben dan dat ik ga slapen omdat ik geen zin meer heb in de dag. En eerlijk, soms ga ik ook slapen uit verveling. Nu ik niet werk, kan ik me overdag soms zo ontzettend vervelen en duren de dagen zo lang dat het helpt om even te slapen.

Eerst dacht ik dat er niet zoveel mis was met die dutjes die ik deed. Als je moe bent, moet je er aan toegeven. Maar de laatste tijd slaap ik ’s nachts een stuk onrustiger, word ik vaak wakker en heb ik het idee dat ik veel lichter slaap dan zonder die dutjes. Ik moet dus proberen ze te schrappen, maar ik weet nog niet zo goed hoe ik dat moet doen. Soms verlang ik er gewoon zo ontzettend naar om even mijn ogen dicht te doen, al is het maar een kwartiertje.

Voeding en bewegen
Ik heb een tijdje suikervrij gegeten en weet nog dat ik toen zoveel meer energie voelde dan toen ik dat niet deed. Daarom heb ik me voorgenomen om hier weer mee te beginnen. Ik vond het best een uitdaging om alle suikers uit mijn dieet te schrappen, maar als ik denk aan wat het me kan opleveren, dan heb ik dat er zeker weer voor over. Voeding is altijd een lastig thema voor mij, ik ben voor mijn gevoel mijn hele leven al aan het diëten en let erop dat ik alles binnen krijg wat ik binnen moet krijgen. Maar ik denk dat ik soms nog wel betere keuzes kan maken en suikervrij eten is er daar eentje van.

Ik zou ook wel weer wat meer kunnen bewegen. Door het te snelle afbouwen van medicatie was ik heel duizelig en kon ik even niet hardlopen. Sindsdien kom ik er niet echt lekker meer in en ga ik hooguit één keer per week in plaats van drie keer per week die ik zou willen. Daarnaast wandel ik niet meer zoveel als ik deed, juist omdat ik zo moe ben en het me dan teveel moeite kost. Maar ik weet dat ik me er beter door ga voelen, dus ik zou het eigenlijk weer op moeten pakken. Aankomend weekend ga ik twee dagen een flink stuk wandelen, dus begin ik mooi met mijn nieuwe voornemen. Hopen dat ik die nachten ook goed slaap!

Iets minder prikkels
Wonen in de stad geeft me nogal veel prikkels. De muziek van de Haphoek op de hoek, de geluiden van de mensen op de straat en de drukte als ik de deur uitloop zijn dingen waar ik dagelijks mee te maken heb en soms helemaal gek van word. Ik kan het niet uitzetten, het is hier nooit helemaal stil. En dat kost me veel meer dan ik in eerste instantie dacht. Pas toen ik een paar dagen weg was, merkte ik hoeveel meer ik tot rust kom als er stilte om me heen is en ik goed door kan slapen (want ja, het slechte slapen komt ook door al het lawaai van buitenaf). Ik weet zeker dat die rust er meer gaat komen als ik over vier weken (vier weken nog maar!) in een dorpje woon en rust om me heen heb.

Daarnaast wil ik weer gewoon gaan lezen in plaats van suf op mijn telefoon kijken voordat ik ga slapen. Ik denk dat dat ook gaat helpen. Soms zit ik gemakkelijk een half uur te scrollen op Instagram zonder dat ik het in de gaten heb en daar wil ik mee ophouden. Ik zit er over te denken om Instagram te verwijderen (maar dat is wel een hele grote stap ;-)) of misschien weer een telefoon-detox te doen om op die manier mijn telefoongebruik weer wat te minderen.

De zorg voor Jula
Naast dat het heel fijn voor mezelf is om weer wat meer energie te hebben, is mijn belangrijkste reden om dit probleem aan te pakken toch wel Jula. Als ik een dag met haar doorbreng, wil ik het liefst halverwege de dag een dutje doen (wat natuurlijk niet kan) omdat het me zo uitput. ’s Ochtends beginnen de ochtenden meestal tussen kwart over zes en half zeven en dat betekent dat ik de avond ervoor al om half negen naar bed ga. Op die manier krijg ik in ieder geval genoeg uren slaap. Maar het zou zoveel fijner zijn als ik gewoon een rustige, normale avond kan hebben en mijn eigen ding kan doen in plaats van even wat dingen op te ruimen en ook te gaan slapen.

Daarnaast wil ik overdag genoeg energie hebben om het spelen vol te houden. Nu wil ik, zoals ik al schreef, graag tussendoor mijn ogen even dicht doen en gaan we dan meestal een filmpje kijken, maar ik vind het eigenlijk helemaal niet fijn dat dat overdag standaard in ons ritme zit en ik wil daar graag van af. Ik gebruik die tijd liever om samen iets te ondernemen, bijvoorbeeld om naar buiten te gaan of iets te knutselen. Ik kan er ontzettend van balen als ik met Jula ben dat ik zo moe ben en ik wil vooral niet dat ze later aan mij denkt als de ‘moeder die altijd op de bank lag’. Dat is niet zo (gelukkig!) maar dat wil ik ook zien te voorkomen.

Medicatie
Sinds ik medicatie gebruik voor mijn bipolaire stoornis (waar je hier meer over leest) ben ik een stuk sneller vermoeid. Dat heb ik ook te accepteren, want van die medicatie ben ik nog lang niet af. Ik heb nu één soort weten af te bouwen en daar ben ik ontzettend blij mee. En ook best trots op. Ik hoop dat het me lukt om in de komende twee jaar de andere medicijnen die ik gebruik ook af te bouwen, maar ik weet niet of dat haalbaar is. Ik heb het al besproken met mijn psychiater en hij geeft aan dat het vooralsnog wel van belang is om mijn medicatie te blijven slikken. Ik denk dat meer energie krijgen een goede motivatie zal zijn om af te bouwen en die vervelende periode te doorstaan, want leuk wordt dat niet per se. Daarnaast moet het natuurlijk ook stabiel genoeg gaan om af te kúnnen bouwen: ik heb nog steeds liever dat het mentaal goed met me gaat en ik vermoeid ben, dan dat ik weer alle energie van de wereld heb maar weer last krijg van mijn angsten, van een depressie of dat gecombineerd.

En hoe nu verder?
Mijn plan is om het komende half jaar actief aan de slag te gaan met mijn energie. Zo heb ik een energy journal gekocht waar ik iedere avond in schrijf wat me energie opleverde, kostte en hoe ik me voelde op zes verschillende gebieden (fysiek, mentaal, et cetera). Hopelijk kom ik op die manier te weten welke dingen me energie geven en welke juist niet. Daarnaast wil ik met alle bovenstaande punten aan de slag en ja, ik realiseer me dat dat er best veel zijn maar ja, ik geloof dat het me moet lukken om daaraan te gaan werken. Mijn doel is heel concreet, ik weet precies hoe ik het wil gaan doen en ik geloof dat het me ook gaat lukken omdat ik zó graag verandering wil.

11 Reacties
  • Annelies
    Geplaatst op 11:55h, 11 juli Beantwoorden

    Ik ben ook heel vaak moe, maar ik slaap ook heel slecht dus de link is duidelijk.
    Ik ben nu ook op zoek naar slaaptherapie om het echt eens aan te pakken, want ik wil ook liever een pak meer energie overdag.

    • Anne
      Geplaatst op 09:27h, 13 juli Beantwoorden

      Ja, het is echt wel een belangrijk ding hè? Ik snap helemaal dat je op zoek gaat naar slaaptherapie. Succes ermee!

  • Evelyne - Gouden Momenten
    Geplaatst op 12:07h, 11 juli Beantwoorden

    Heel veel succes met het terugvinden van je energie en de vermoeidheid voor te zijn. Ik heb eveneens mijn uren slaap per nacht nodig, maar overdag haal ik genoeg energie binnen om de dag door te komen. En behalve werken doe ik niets van sport. Maar iedere persoon is hier uiteraard anders in..

    • Anne
      Geplaatst op 09:27h, 13 juli Beantwoorden

      Dankjewel! Ik hoop dat het gaat lukken. Fijn dat jij overdag weer genoeg energie krijgt, daar wil ik ook graag naartoe :-)

  • Irene
    Geplaatst op 11:42h, 12 juli Beantwoorden

    Wat goed dat je het gaat aanpakken Anne! Dat doet zo enorm veel hé, je constant moe voelen. Ik word er altijd wat apathisch of net chagrijnig van en heb dan nergens zin in. Veel succes alleszins. Dat energy journal lijkt me een fijn hulpmiddel. Ik ben de laatste tijd ook zo enorm moe dat ik elke dag standaard een uur slaap in de namiddag en dan ’s nachts ook nog minstens 8 uur, al is daar wel een simpele verklaring voor: mijn lijf maakt een baby ;p Ik vrees alleen dat het na de geboorte niet veel beter zal gaan met die vermoeidheid, haha.

    • Anne
      Geplaatst op 09:28h, 13 juli Beantwoorden

      Ja, klopt. Ik word er vooral kortaf van en heb dan nergens zin in. Wat zo zonde is, ook als ik leuke plannen heb. Ik hoop dat het helpt om er echt actief op te letten. Vooralsnog slaap ik niet goed vanwege lichtelijke verhuisstress, dus dat helpt niet echt. En ja, voor jou is het natuurlijk heel logisch! Maar inderdaad, die vermoeidheid zal nog wel even blijven met een kleine baby strakjes ;-)

  • Audrey
    Geplaatst op 07:44h, 13 juli Beantwoorden

    Wat balen, zeg! Maar heel goed dat je ermee aan de slag gaat. Hopelijk merk je snel verschil.

    • Anne
      Geplaatst op 09:29h, 13 juli Beantwoorden

      Dankjewel! Ik hoop het ook!

  • Geke
    Geplaatst op 21:49h, 15 juli Beantwoorden

    Hopelijk merk je wat verbetering door de stappen die je gaat zetten, en ook met het verhuizen naar een rustige omgeving.
    Lastig hé, die vicieuze cirkel van moe zijn en daardoor dingen die je energie geven niet zien zitten / niet kunnen doen… hopelijk kan je hem weer een beetje doorbreken.
    Heel herkenbaar trouwens, dat energiegebrek. Hier is het intussen dik 20 jaar al, ook begonnen na Pfeiffer… Ik probeer te denken dat het altijd erger kan, bedoel, ik ga er niet dood aan, maar oké, bij momenten baal ik er heel erg van.

  • Anne
    Geplaatst op 12:54h, 17 juli Beantwoorden

    Ja, ik hoop het ook. Het vervelende is dat ik wilde beginnen met mijn plan en op de eerste dag al door mijn rug ging, dus niet zoveel extra kon bewegen en wandelen als ik wilde en vooral thuis sip zat te zijn omdat ik niets kon. Dat helpt niet voor je energieniveau ;-) Maar die rugpijn is inmiddels voorbij en nu kan ik er helemaal voor gaan. En poe, al twintig jaar. dat is wel heftig!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.