Mag ik al naar bed?

Mijn dag begon te vroeg en duurde te lang. Dat gebeurt me wel vaker. Zeker vier avonden in de week lig ik om acht uur ’s avonds in bed omdat ik zo moe ben dat ik niet meer wakker kan blijven. O en eerlijk? Omdat ik soms gewoon geen zin meer heb in de dag en liever wil slapen. Maar dat is maar af en toe, hoor.

Ik ben zo moe
Soms word ik wakker en wil ik na een uur al het liefst weer naar bed. Zeker op de dagen dat Jula bij me is en ze erg vroeg wakker is, wil ik me het liefst nog tien keer omdraaien en verder slapen. Dat klinkt misschien normaal – ouders met jonge kinderen moeten nou eenmaal inleveren op hun slaap – maar het voelt niet helemaal normaal. Ik ga vaak al zo vroeg naar bed dat ik in ieder geval acht uur per nacht kan slapen, maar acht uur per nacht lijkt niet meer voldoende. Ken je dat gevoel dat je na een zwaar diner of een zware lunch het liefst even een dutje wil doen? Dat gevoel heb ik eigenlijk de hele dag door: alsof ik mezelf even moet resetten met een korte powernap zodat ik daarna weer kan functioneren. Helaas kan dat niet altijd.

Ik heb altijd al problemen gehad met slapen en vermoeidheid. Op mijn vijftiende kreeg ik de ziekte van Pfeiffer en heb ik een jaar thuisgezeten, te moe om nog maar iets te ondernemen. Daarna heb ik altijd het gevoel gehad dat er iets ‘overgebleven’ is van die ziekte in mijn lichaam. Ik ben er een aantal keer voor naar de huisarts geweest en heb twee keer pilletjes gekregen tegen bloedarmoede, maar de andere keren werd er niets gevonden.

Vroeger kon ik vooral heel erg diep in slaap vallen. Ik was dat niet meer wakker te krijgen, sliep door de wekker heen en niets leek te werken om mij uit mijn slaap te krijgen. Ik sliep veel en lang, zeker als ik niet goed in mijn vel zat. Er zijn ook periodes in mijn leven geweest dat ik wél wat meer energie had. Dat waren de maanden waarin ik leefde volgens een strak regime: ik sportte veel, at alleen maar gezond en ging iedere avond rond dezelfde tijd naar bed. Dat is ook een regime dat voor mij niet vol te houden is, zo blijkt, om meerdere redenen. Eén daarvan is dat er bijvoorbeeld helemaal geen ruimte was voor spontane acties en ik echt steeds volgens dezelfde regelmaat moest leven. Even uit de band springen zorgde meteen voor extreme vermoeidheid en dat was nou juist net wat ik níet wilde. Zo regelmatig leven is niet voor mij weggelegd, dat lukt me simpelweg niet.

Slaapproblemen
Mijn vermoeidheid heeft ook deels te maken met mijn slaapproblemen. Die slaapproblemen zijn dan weer redelijk kenmerkend voor de bipolaire stoornis volgens mijn psychiater. In mijn geval is het zo dat ik tijdens een hypomane fase heel weinig slaap nodig heb (zo ongeveer drie uurtjes per nacht) en tijdens een depressieve fase juist heel veel slaap en mijn bed bijna niet uit wil komen. Dan slaap ik gerust zo’n twaalf tot veertien uur per nacht. In de fases daartussenin, waar ik nu ook in zit, is het dus zoeken naar een balans. Ik schreef hier al eerder over mijn slapeloze nachten.

Ik heb medicatie gekregen die me helpt bij het slapen. Eerst een soort van paardenmiddel: daar sliep ik wel goed op, maar functioneerde ik ook niet meer van. Daarna een iets milder middel, waar je niet aan verslaafd kunt raken en dat werkt op je melatoninereceptoren. Sinds ik dat middel slik, slaap ik een stuk beter. Ik word in ieder geval niet meer ’s nachts zoveel wakker en kan gemakkelijk in slaap komen.

Naast de medicatie die ik slikte, heb ik ook heel erg mijn best gedaan om op een andere manier mijn slaapproblemen aan te pakken. Zo zorgde ik ervoor dat ik een half uur voor ik ging slapen geen schermen meer gebruikte, mijn telefoon liet ik in de woonkamer liggen en mijn slaapkamer was altijd lekker koel. Die dingen ben ik nu wel een beetje vergeten, moet ik eerlijk zeggen. Maar goed, het slapen is ook het probleem niet meer, gelukkig!

Dutjeskoningin
Ik noem mezelf ook wel eens de dutjeskoningin: ik kan bijna altijd en overal wel slapen. Toen het helemaal niet goed met me ging en ik veel last had van een depressie, sliep ik overdag altijd zo’n anderhalf uur. Naast de twaalf uur slaap die ik dan ’s nachts nog had gehad. Op de dagen dat Jula bij me was, kwam mijn moeder vaak langs om even met Jula naar buiten te gaan zodat ik kon slapen. Dat was zó fijn! Als je zo ontzettend moe bent is het gevoel dat je daadwerkelijk even bij kunt slapen zo waardevol.

De laatste paar weken waren die dutjes eigenlijk niet meer nodig. Ik voelde me nog steeds niet uitgeslapen als ik wakker werd, maar in ieder geval fit genoeg om de dag door te komen. En dan vervolgens die avond weer gewoon om acht uur naar bed te gaan. Zonder dutjes moet ik mijn dagen vooral gewoon korter maken, heb ik geleerd.

Meer energie
Ik zou graag willen weten waar de vermoeidheid vandaan komt, naast de oorzaken die ik zo al kan noemen. Misschien is het gewoon inherent aan mijn slaapproblemen en de fases die ik doormaak, misschien ben ik vooral met vlagen vermoeid bij grote veranderingen (zoals dat ik nu weer werk, bijvoorbeeld) of misschien is het iets dat gewoon bij mij hoort. Maar als er iets is wat ik er aan zou kunnen doen, dan zou ik het met alle liefde doen. Meer energie staat bovenaan mijn verlanglijstje!

De komende maanden ga ik een dagboek bijhouden waarin ik vastleg hoeveel ik slaap en hoeveel energie ik overdag heb, zodat ik in ieder geval weet of daar een verband in zit. Daarnaast ben ik heel benieuwd of er überhaupt nog wel dagen zijn waarop ik het gevoel heb dat ik veel energie heb en misschien kan ik wel ontdekken hoe dat dan komt. Ik hou jullie op de hoogte!

8 Reacties
  • Angélica
    Geplaatst op 20:48h, 22 januari Beantwoorden

    Ah wat een fijne, openhartige post weer! Toevallig worstel ik ook met weinig energie hebben, wellicht niet zo intens als jij het ervaart, maar heb wel het idee dat het me soms belemmerd. Had hier vroeger ook al veel last van, heb een paar jaar lang vrijwel permanente, heel zware bloedarmoede gehad maar toen dat ‘opgelost’ was, voelde ik me eigenlijk niet energieker haha.
    Is ook iets wat ik heb voorgelegd bij de psycholoog, misschien dat daar nog een andere reden achter zit… maar soms wel irritant he?? Heb vandaag om 5 uur ook weer een dutje gedaan en ik ga nu lekker naar bed om te lezen en ik denk vroeg te slapen haha. Oma’s aan de top!

    Heb wel het idee er in de winter meer last van te hebben dan in de zomer/lente, jij ook?

    • Anne
      Geplaatst op 10:01h, 23 januari Beantwoorden

      Oh, wat vervelend dat jij er ook last van hebt. En wat jammer dat je niets merkte toen je bloedarmoede beter was, je zou toch denken dat dat heel veel moet schelen? Ik heb wel een vitamine D-stootkuur gekregen van mijn psychiater, maar heb niet het gevoel dat dat me veel geholpen heeft. Ik heb het ook voorgelegd bij mijn psycholoog en zij noemde als voorbeeld dat er nu veel veranderingen zijn in mijn leven en dat me veel energie kost. Dus dat het logisch is dat ik een stuk vermoeider ben. Maar ik geloof nog steeds niet helemaal dat dat het enige is, merk ik ;-)

      En nee, ik heb er in de zomer net zoveel last van als in de winter. Meh. Misschien is het nog wel erger dan, zelfs!

  • Saskia
    Geplaatst op 07:58h, 23 januari Beantwoorden

    Aww dat lijkt me best vervelend… Dat telkens maar vermoeid voelen. Ik heb zelf ook vroeger de ziekte van Pfeifer gehad en kamp soms ook nog wel eens met oververmoeidheid. Niet zo gek met een bijna 7 maanden oude hummel in huis ;-) Ik hoop dat je je snel wat fitter voelt!

    • Anne
      Geplaatst op 10:01h, 23 januari Beantwoorden

      Ah nee, met een baby van 7 maanden snap ik het ook helemaal! En met mijn dochter van 4 is het ook nog wel eens flink aanpoten, dus ik weet ook dat het daar wel voor een gedeelte mee te maken kan hebben.Maar toch denk ik nog steeds dat ik er meer aan zou kunnen doen om het beter te laten gaan. Dankjewel!

  • Annelies
    Geplaatst op 11:40h, 23 januari Beantwoorden

    Een aantal heel herkenbare dingen. Bij mij is dat zeker in de winter zo, dan slaap ik heel slecht door. Daar nu nog eens een stevige verkoudheid bovenop en ik ben echt doodmoe de laatste weken.
    Ook al veel geprobeerd maar nog nooit de magische oplossing gevonden jammer genoeg.

    • Anne
      Geplaatst op 07:41h, 25 januari Beantwoorden

      Oh meh, balen is dat hè? Hopen dat het snel lichter wordt!

  • Anne
    Geplaatst op 16:03h, 27 januari Beantwoorden

    Ik denk ook dat je, inderdaad als je het kan bijhouden, je een beter inzicht kan krijgen. Wou jij ook niet met een bullet journal starten? Of ben je er al mee gestart? Ik hou er één bij en mij heeft het al veel inzichten gebracht :-)

    • Anne
      Geplaatst op 18:56h, 28 januari Beantwoorden

      Ja, ik heb sinds een jaar ongeveer een bullet journal! Ik hou er alleen m’n slaap en vermoeidheid dus niet in bij, maar dat is wel iets om daarin te gaan doen eigenlijk. :-)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.