Dagboekjes

Dagboekje 9

oktober 31, 2022

Maandag

Ik voel me eigenlijk niet zo heel erg lekker. Mijn rug doet nog steeds pijn, ik heb nog steeds verhoging en ik ben een beetje bang dat er weer iets met mijn nieren of blaas is. Maar: met een pijnstiller gaat het wel én ik moet vandaag werken, dus dat doe ik dan ook maar. Ik heb de kleine kamer in ons huis (we hebben drie slaapkamers boven en deze is niet van Jula en niet van mij en dus ‘de kleine kamer’) eindelijk een beetje opgeknapt een er een werkplek van gemaakt. Normaal gesproken werk ik altijd aan de eettafel, maar ik vind het lastig om me dan te concentreren én ik vind het niet fijn dat mijn werk en privé dan zo door elkaar lopen.

Ik ben de hele dag aan het werk en een beetje aan het opruimen in huis en aan het einde van de middag bel ik de huisarts om te overleggen. Ik moet toch weer een anti-bioticakuur en daar baal ik van: ik word er zo moe van en ik geloof dat het, naast dat het de ontsteking zou moeten wegnemen, ook veel andere dingen die wél goed zijn wegneemt.

Dinsdag

Ik heb een hele lange werkdag. Samen met een collega rij ik naar Amsterdam om een aantal filmpjes op te nemen en daarna gaan we door naar Emmeloord voor nog meer filmpjes. Ondanks dat de dag lang is, is het wel heel gezellig . Ik voel me niet helemaal fit, maar ook niet zo ziek als de vorige keer, dus werken is best oké.

Woensdag

Bij de kringloopwinkel koop ik twee van deze stoeltjes. Ik vind ze fan-tas-tisch. Ik zocht een fijne stoel voor mijn werkplek boven en deze zit heerlijk en toen ik ontdekte dat er twee van waren, kon ik de ander niet laten. De stof is al wel een klein beetje aan het slijten, dus ik moet wel eens gaan nadenken over wat ik kan doen om dat te voorkomen. Maar: liefde op het eerste gezicht.

Jula is al vroeg in de ochtend bij me. Ze heeft herfstvakantie! We gaan eerst op pad om wat dingetjes terug te brengen naar winkels én om wat spullen te kopen om morgen slijm mee te maken. Dan komt haar beste vriendinnetje uit de andere straat waar ze woont bij ons logeren en er moet slijm gemaakt worden, zo besloten ze. Galaxy slijm, zelfs. Hoe dan ook: ik neem ook nog een mandje mee en niet veel later is dit de situatie.

Donderdag

Eindelijk is het zover: deze meiden keken al maanden uit naar dit logeerpartijtje. We beginnen met het maken van slijm en ik laat ze eerst hun eigen gang gaan, maar al snel blijkt mijn slijm-expertise toch nodig te zijn en doe ik mijn titel als ‘de slijmkoningin’ eer aan, haha. Ze gaan helemaal los met verf en glitters. En ik ook een beetje, natuurlijk.

Ik had wel zin om iets met ze te ondernemen, maar ze willen het liefst gewoon thuis spelen en eigenlijk snap ik dat ook best goed. En dus worden er talloze bordjes gemaakt met geheime boodschappen, lievelingspaarden en verzonnen namen erop én hebben ze een uitgebreide badsessie inclusief maskertjes. Wat een leven.

In de avond is er een discofeestje! Ik maak verrassingsijsjes, de discolamp is aan en we doen talloze optredens (waarbij we ongeveer honderd keer luisteren naar het nieuwe lievelingsliedje van Jula, dat ik inmiddels dus ook wel kan dromen). Het leuke is dat Jula en haar vriendin denken dat het al héél laat is (en ze dus ook heel laat naar bed gaan), maar eigenlijk liggen ze er gewoon om acht uur in.

Vrijdag

Ik had me ingesteld op een heel kort nachtje, maar niets is minder waar: rond half tien is het stil op Jula’s kamer en pas om kwart voor acht komt er weer geluid. Hoe fijn! Ze hebben al gefantaseerd over het ontbijt en wat daar allemaal bij moet en dus maak ik er iets gezelligs van. En dan zijn er nog minstens twintig plannen die uitgevoerd moeten worden (‘we moeten nog nagellakken, en komkommers op onze ogen, we moeten nog een keer optreden en we willen ook nog op de trampoline!’), maar daar is geen tijd meer voor. Of ze iedere vakantie bij ons mag komen logeren en dan de hele vakantie mag blijven, is de vraag die ik krijg.

Jula’s andere moeder haalt haar plus de vriendin rond tien uur op en dan besluit ik om in de tuin te gaan werken. Er zijn nog best wat dingen die ik moet doen (het konijnenhok op de goede plek zetten, maar dan dus ook meteen alles verplaatsen) en dus ga ik aan de slag. Ik app mijn vader of hij zin heeft om me te helpen en aan het begin van de middag komt hij ook en gaan we samen verder aan de slag.

Zaterdag

Deze nacht gebeurt er iets bijzonders: ik heb geslaapwandeld. Voor het eerst. Ik weet wel dat ik soms praat in mijn slaap en ook wel eens rechtop ga zitten, iets vertel en vervolgens weer verder ga slapen, maar dit keer word ik wakker terwijl ik met mijn hoofd tegen de muur aan stoot en mijn linkerhand de bedrand aanraakt en ik helemaal in de war ben. Ik kan me ook niet meer herinneren wat daarvoor gebeurde of wat daarna gebeurde, maar ik vermoed dat ik gewoon weer ben gaan slapen? Geen idee.

Ik heb afgesproken bij vriendin Laura die in een huisje in de buurt van Deventer op vakantie is. De route daarnaartoe is heel mooi: het is écht herfst én de zon schijnt, daar maak je mij gelukkig mee. We praten een hele tijd en gaan daarna nog even naar twee kringloopwinkels in de buurt (gewoon, omdat het kan). Ik koop een fantastische Brabantia-prullenbak (dus echt oranje, ik hou ervan) en dit geweldige wandkleed voor maar €5.

In de middag rij ik naar Nijmegen, want daar heb ik afgesproken met andere vriendin Laura. Er is echt ontzettend veel file onderweg en ik doe er veel te lang over, maar het is meer dan de moeite waard want Laura is fantastisch. 🙂 We borrelen bij Credible, eten een hapje en het is ontzettend fijn. En ik maak deze oncharmante foto, want ik probeerde de mooie lichtjes (het zag er in het echt heel sfeervol uit, geloof me) te fotograferen. Lukte dus niet.

Zondag

Ik voel me vandaag niet helemaal gelukkig. Niet met een aanwijsbare reden, maar gewoon, even een beetje sip. En dat is oké. Ik ga niet hardlopen, maar spreek wel met iemand uit m’n hardloopgroep af om een stuk te wandelen en dat is heel fijn.

Ik merk dat ik het hardlopen écht mis. Gewoon de vermoeidheid, maar ook het beter kunnen relativeren nadat ik geweest ben, het stiekem toch wel ordenen van mijn gedachten terwijl ik aan het rennen ben en mezelf uitdagen. Ik hoop dat ik deze week in ieder geval weer een keer kan gaan en al ren ik maar een klein stukje: ik heb er zin in. Nu al.

De rest van de zondag ben ik nog steeds niet helemaal in m’n hum. Ik doe rustig aan, ruim een beetje op, probeer lief voor mezelf te zijn en dat lukt eigenlijk best goed.

No Comments

Leave a Reply