Dagboekjes

Dagboekje 1

augustus 2, 2022

Tijd om mijn dagboekjes weer nieuw leven in te blazen, dacht ik zo! Afgelopen week was ik vrij en ging ik samen met Jula op vakantie en dat was meer dan fijn. We hebben allebei een beetje heimwee naar de pony’s en misschien ook wel gewoon naar het vele buiten zijn.

Maandag

We beginnen onze dag met het inpakken van onze spullen voor de vakantie! We gaan vijf dagen slapen in een tent op een boerderij met heel veel pony’s, ha. Jula vindt het fantastisch (en spannend, dat ook) om paard te rijden en vorig jaar was een vakantie op een boerderij ons goed bevallen. Deze combinatie leek me dus perfect!

Na ongeveer anderhalf uur rijden komen we aan op de plek van bestemming. Onze test is best ruim (voor vier personen) én comfortabel: met een keuken én een badkamer. Daar hou ik van. Jula is behoorlijk door het dolle heen als ze ziet hoeveel pony’s er zijn én hoeveel meisjes van haar leeftijd er zijn. Ik pak rustig onze spullen uit, daarna eten we wat op het terras en dan is het tijd om pony’s te poetsen. Jula is meteen verliefd op Suzanne, de Shetlander hierboven, en eigenlijk begrijp ik dat wel.

Na een rondleiding, pony’s poetsen en een beetje spelen met andere meisjes, doen we nog een spelletje in de tent. Pim pam pet, maar dan in een aangepaste versie. We lachen ons suf om zelfbedachte woorden als ‘lindakaas’, haha. Jula is meer dan enthousiast over het laat naar bed gaan, spelletje doen met wat lekkers en het vooruitzicht van de dagen hier.

Dinsdag

Vandaag is het tijd voor de eerste rijles en Jula is op haar gelukkigst: ze mag rijden op Suzanne! Maar al snel blijkt Suzanne een behoorlijk vlotte Shetlander te zijn en dat vindt Jula eigenlijk best wel spannend. Begrijpelijk, want ze heeft nog nooit echt rijles gehad en moet nog wat zelfvertrouwen opbouwen. Als ze van de pony afstapt, zie ik een mix van spanning en blijdschap op haar gezicht.

In de middag doen we boodschappen en daarna gaan we lekker op een kleedje in het gras liggen. Mijn lievelings, eigenlijk wel. Ik doe een poging om een boek te lezen en Jula doet een spelletje, maar is niet veel later al heerlijk aan het spelen met de andere kinderen. En ik lees uiteindelijk ongeveer drie regels van m’n boek en ben daarna vooral veel aan het kletsen: met andere ouders, met andere kinderen. Het is echt gezellig!

Woensdag

Vandaag is de dag waar Jula al even naar uitkijkt: het is tijd voor de ponyspelen! En eerlijk is eerlijk, als ik daar op woensdagochtend om 10 uur op een kleedje in het gras naar kinderen kijk die stoelendans spelen op een pony, vraag ik mezelf toch ook wel een beetje af waar ik aan begonnen ben, haha. Ze doen een aantal spelletjes en aan het einde van de ochtend krijgt ieder kind een medaille, een t-shirt en een diploma. Jula is trotser dan ooit.

In de middag maken we een boswandeling met Suzanne, de Shetlander. Het is eigenlijk wel grappig want ze is nogal eigenwijs, maar ik heb besloten dat ik nog eigenwijzer ben en dus win ik en loopt ze vrij rustig met ons mee. Of nou ja, met mij mee, want Jula zit natuurlijk bovenop. De route is wel echt heel mooi, door het bos en langs de hei, maar helaas moet ik me wel echt concentreren en is er geen tijd voor foto’s. Als we terug zijn, roosteren we met onze buren marshmallows en dan gaan we op tijd slapen.

Donderdag

Iedere ochtend haalt Jula broodjes voor ons bij de receptie, maar dit keer komt ze meteen weer terug: er zit normaal altijd maar één iemand, maar dit keer zijn er zoveel mensen en vindt ze het te spannend. Ah! Soms lijkt ze zo groot en soms denk ik ineens weer ‘o ja, ze is nog maar zes!’. Na het ontbijt moeten er pony’s geborsteld worden en Jula mag vandaag op Pip rijden. Pip bijt soms én kan een beetje boos worden op sommige andere pony’s, maar Jula is helemaal gelukkig. Pip rijdt fijner, zo zegt ze zelf, én de paardenjuf snapt heel goed hoe ze Jula wat meer zelfvertrouwen kan geven. Na de les wil Jula het liefst meteen weer rijden, zo leuk vond ze het dit keer.

In de middag is er chaos, haha. Alle kinderen van ons veldje hebben zich bij ons verzameld en het gaat alle kanten op, heerlijk. Niet veel later komt er iemand met een waterspuit en een emmer, bedenk ik een raar spel met bakjes water die je om moet gooien en eindigt het in dat ik echt tot op mijn ondergoed doorweekt ben doordat alle kinderen het op mij hadden voorzien, haha. Overigens zie ik op deze foto wel dat ik er nogal moe uitzie, maar dat viel in de praktijk best mee. Eerlijk.

Vrijdag

Het is vrijdag en dat betekent dat we weer naar huis gaan. Eerst mag Jula nog een keertje rijden op Pip en daarna picknicken we met onze nieuwe Belgische vrienden, maar dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen. Jula is echt verdrietig en wil het liefst voor altijd blijven.

Maar, als we thuis zijn, is dat snel vergeten: het lievelingsbuurmeisje staat voor de deur en er wordt meteen weer gespeeld. Die dekbedovertrekken hangen daar trouwens niet voor de mooi: mijn nieuw aangeplante heg heeft het nogal zwaar gehad in de zon, dus heeft een beetje bescherming nodig. We ruimen de rest van de dag een beetje op en hangen in de tuin. Fijn.

Zaterdag

Een nieuwe dag, een nieuwe handstand. Ik hou ervan!

Ik ben blij dat Fendi er weer is! Hij is de laatste weken best afstandelijk naar mij – ik vermoed vanwege de komst van Flip en achterburen die hem iets te enthousiast opnemen in hun gezin – en dus doe ik mijn best extra lief tegen hem te zijn. De achterburen geven hem met enige regelmaat eten en laten hem ook in hun huis en dat vind ik niet zo fijn, dus ik ben van plan binnenkort met ze te overleggen.

Het buurmeisje, Jula en ik zijn begonnen met een projectje: we maken allemaal een minihuis. Dit is mijn keuken! Met een prachtig schilderij van Fendi en Flip, een paarse keuken én Flip op tafel. Ik vind dit veel te leuk om te maken, kan er natuurlijk weer bijna niet mee stoppen.

Tegenwoordig is de oppottafel voor zowel Fendi als Flip één van de favoriete plekken voor een dutje. Jula hangt uit het raam en ziet dit tafereel en roept me en ik kan het niet laten om hier een foto van te maken. Kijk nou!

Zondag

Jula is meer dan trots want ze kan ineens slingeren aan het rek, dus al vroeg in de ochtend wandelen we naar de speeltuin voor een demonstratie.

Daarna rijden we naar het Speelgoedmuseum in Deventer. Het is zó leuk! We verliezen onszelf in een heftig potje tafelvoetbal én Jula maakt een kunstwerk (dat hier op het beeldscherm wordt getoond) en nog veel meer van dat. Te leuk.

Daarna gaan we ergens lunchen en vervolgens wandelen we nog even door de stad. Het is zó gezellig, we zijn allebei relaxed en genieten van alles wat we zien. Op de terugweg naar huis doen we nog even boodschappen en dan eten we samen op de trampoline, haha. Jula wil het liefst altijd op de trampoline eten, maar het is eigenlijk gewoon echt onhandig, dus zo nu en dan is het prima.

We zijn allebei moe, dus we proberen op tijd te gaan slapen. Wat een fijne week was dit!

4 Comments

  • Reply Luus augustus 3, 2022 at 8:16 am

    Ahh wat jammer dat al je dagboekjes weg zijn! Maar wel fijn om te zien dat je weer terug bent 😀
    Wat een heeerlijke vakantie trouwens! Ik ben zelf niet per se een paardenmeisje maar als ik dit allemaal zo lees dan zou ik al zóveel plezier hebben met zien hoeveel plezier Jula eraan heeft. Volgens mij had jij dat ook wel 🙂 Als ik het allemaal zo lees kan ik alleen maar denken, wat een lieve mama ben jij!

    • Reply anne augustus 12, 2022 at 10:12 am

      Ja, echt jammer! Ik denk stiekem dat ik ze nog wel terug kan halen, maar daar moet ik veel moeite voor doen en daar heb ik nu in ieder geval nog niet zoveel zin in 😉 Haha! En ja, onze vakantie was echt leuk en dat was precies inderdaad wat ik had. Hoe lief, jouw laatste opmerking! Dankjewel 🙂

  • Reply Siroon augustus 6, 2022 at 6:39 am

    Oh nee! Ben je alles kwijt? Wat vervelend!! Je hebt vast al veel dingen geprobeerd dus ik zal geen ongevraagd advies droppen 😉 Wel gezellig dat je er weer bent. Wat klinkt dit als een fantastische week. Vooral Jula met haar blijheid, ik kan me voorstellen dat je daarvan geniet.

    • Reply anne augustus 12, 2022 at 10:13 am

      Ah nou, ongevraagd advies is misschien wel welkom, maar ik ben ook een beetje lui en heb niet zoveel zin om er heel veel moeite in te stoppen nog 😉 Misschien over een tijdje wel weer, haha. Ben nu vooral blij dat ik weer fijn kan schrijven! En ja, dat was echt heel leuk om te zien.

    Leave a Reply