Ik heb dus een droom

Ik wil een boek maken. Schrijven en fotograferen en uitgeven. Of laten uitgeven, dan vooral. En er niet per se rijk van worden, hoor. Maar iets maken – iets maken waar ik de tijd voor kan nemen en uiteindelijk trots op kan zijn.

Soms zie ik het voor me liggen. Ken je dat? Dat wat je zou willen al zo tastbaar wordt dat je het bijna kan aanraken? Ik weet welke vorm het zou moeten krijgen – portretten van mensen die ik heb ontmoet en die, om welke reden dan ook, indruk op me gemaakt hebben. Ik zou ze willen fotograferen zoals ik ze zie, ik zou over ze willen schrijven wat ik denk dat verteld moet worden. Ik denk dat er nog zoveel verhalen te vertellen zijn. Er zijn zoveel bijzondere mensen die ik heb ontmoet met verhalen die een plek zouden moeten krijgen. Ergens. Over de vrouw die ik ontmoette en mij dagelijks uitschold, maar ook niet wilde dat ik weg zou gaan. Die iedere avond om half acht naar bed ging omdat er niets meer zou gebeuren die dag. Minstens tweehonderd rollen keukenpapier in haar kast had liggen, want ‘je weet maar nooit wat er kan gebeuren’ en die het liefst zou willen dat ze normaal was, dat ze vrienden had, dat ze een familie had die haar zou begrijpen. Of over de jongen en het meisje die ineens een kindje zouden krijgen. Een veel te klein appartement, veel te weinig geld. Problemen met alles en iedereen, maar ergens in alle ellende ook een klein beetje hoop dat het ze zou lukken. Dat zij ervoor zouden kunnen zorgen dat hun kindje een ander leven zou krijgen. Hoe ze vol trots haar buik liet zien. Hoe we, toen hun dochter een paar dagen oud was, buiten op een stoepje zaten en ik haar mocht vasthouden en haar moeder alleen maar vol trots en liefde naar haar kon kijken. Of over de man die al bijna zestig jaar in het zelfde huis woonde en iedere dag hetzelfde rondje maakte: van de supermarkt naar de apotheek naar de huisarts naar de bank naar de supermarkt naar de apotheek naar de huisarts naar de bank. Alleen maar om te kijken of het allemaal wel goed zou gaan. Of alles wel goed geregeld zou worden. Toen ik hem vertelde over een vakantie en dat ik zou gaan vliegen en er ineens iets gebeurde. Zijn wereld groter leek te worden omdat ik er nu was en hem kon vertellen over plekken waar hij nooit zou durven te komen. ‘Hoe ziet dat er dan uit, als je boven de wolken vliegt?’ vroeg hij. Een paar dagen later hing er een foto van een vliegtuig aan zijn muur. Soms konden we samen dromen over de reizen die hij zou kunnen maken als het anders zou zijn. Als hij anders zou zijn, zo dacht hij zelf. Er zijn zoveel verhalen, er zijn nog zoveel details. Er is nog zoveel te vertellen.

Ik zag laatst een televisieprogramma waarin Roos Schlikker vertelde dat zij de moeilijke momenten in haar leven ook ziet als een mogelijkheid om over te schrijven. Dat het daardoor iets gemakkelijker te dragen wordt, omdat er naast al het zware ook het besef komt dat je er uiteindelijk iets moois van kan maken. Zonder dat het sensatie wordt. Het zette me aan het denken. Schrijven gebruik ik ook op die manier, maar ergens stop ik met delen. Hier probeer ik zo nu en dan wat te plaatsen, maar dat is maar een minuscuul onderdeel. Veel van wat ik schrijf, publiceer ik niet, maar staat ergens opgeslagen en lees alleen ik terug. Veel van de ideeën die ik heb, blijven ergens hangen. In de lucht, op het web, op mijn computer, waar dan ook. Het is tijd om dat wat ik voor me zie ook vast te kunnen houden, zo voelt het. Maar, zoals dat gaat: in mijn hoofd zijn er allemaal praktische bezwaren. Kleine, onbenullige dingen die ik zo groot maak dat ze mijn plan uiteindelijk onderuit schoffelen. Beren op de weg. Heel veel. En redelijk angstaanjagend, dat ook.

Ik wéét zoveel niet. Ik weet niet waar te beginnen. Ik weet niet of er íemand op zit te wachten. En dan kan je denken ‘maar Anne, je wil dit toch voor jezelf?’. Dat is waar. Maar er is iets in mij dat het moeilijk vindt om tijd te besteden aan een project waar echt niemand anders een klein beetje gelukkig van wordt. Ik weet vooral wel dat ik graag wil schrijven en dat ik dat het liefst zoveel mogelijk zou willen doen. Maar hoe dan?

14 Reacties
  • Louise
    Geplaatst op 11:43h, 27 maart Beantwoorden

    Hoe..? Beginnen :) Wij mensen hebben veel overeenkomsten, diep van binnen. Dus als iets wat je doet of schrijft waardevol voor jou is, dan is het echt ook waardevol voor iemand anders.

    • Anne
      Geplaatst op 07:30h, 31 maart Beantwoorden

      Mooi. Ik ga het proberen!

  • Nina
    Geplaatst op 12:48h, 27 maart Beantwoorden

    Ja! Ergens beginnen, één piepklein stapje. En dan nog een. En dan nog een.
    O en ik lees nu dus het boek ‘Big Magic’, van Elizabeth Gilbert en elk woord wat ze schrijft is een duwtje in je rug voor dit soort dingen. Dus misschien is dat nog een leestipje. Neem zoveel tijd als je nodig hebt, maar doe het :-) X

    • Anne
      Geplaatst op 07:30h, 31 maart Beantwoorden

      Ja. Ga ik doen! Echt. En van Big Magic heb ik volgens mij een heel klein stukje gelezen. Die ga ik weer eens opzoeken in de bibliotheek, dankjewel voor de tip :).

  • Marlous
    Geplaatst op 14:20h, 27 maart Beantwoorden

    Oh ik heb deze droom ook, al sinds ik een klein meisje ben. Voordat ik fatsoenlijk en wel kon schrijven, gaf ik al m’n eigen boeken uit volgens m’n ouders haha. En toen ik op m’n 11e een eigen pc kreeg schreef ik hele worddocumenten vol. Toen vooral over meisjes die op een kostschool zaten, want dat vond ik reuze interessant. Inmiddels neig ik meer naar non-fictie, omdat ik mezelf niet goed genoeg vind in het bedenken van verhalen. Maar ook daar twijfel ik dan zo hard en stel ik mezelf dezelfde vraag als jij: wie zit hier nou op te wachten? Maar ik denk wel, dat als je het nooit probeert je nooit het antwoord op die vraag zult vinden.. ;-)

    • Anne
      Geplaatst op 07:29h, 31 maart Beantwoorden

      Ah dit is zo herkenbaar! Ik twijfel ook erg aan mijn kwaliteiten op het gebied van het daadwerkelijk bedenken van een verhaal. Ik heb dat nog nooit écht gedaan (althans, ik ben ook nooit het meisjes-van-10-die-op-paardrijden-niveau ontstegen). Maar misschien moet ik ook dat juist een keertje proberen. Ik ben hoe dan ook benieuwd of het me überhaupt lukt om het af te ronden. ;)

  • Irene
    Geplaatst op 15:50h, 27 maart Beantwoorden

    Ik zou je boek kopen. Je schrijft prachtig en je maakt al even prachtige foto’s en ik droom altijd een beetje weg bij je schrijfsels hier. Zoals al gezegd, ik zou gewoon beginnen. Beetje per beetje.

    • Anne
      Geplaatst op 07:28h, 31 maart Beantwoorden

      Noh Irene! Thanks! Ik denk dat ik dat ga doen. Beginnen. :) Ik ga een soort van plannetje te bedenken om het dan toch enigszins gestructureerd te laten verlopen, denk ik, en dan moet het gewoon lukken. Toch!?

  • Annabel helena
    Geplaatst op 18:41h, 27 maart Beantwoorden

    Ik ken je niet, maar lees je schrijfsels al jaren. Jouw woorden en hoe je de gevoelens omschrijft blijven boeien. Ik zou zeggen, als dit jouw droom is, ga ervoor!

    • Anne
      Geplaatst op 07:27h, 31 maart Beantwoorden

      Dat is lief. Dankjewel!

  • Angélica
    Geplaatst op 20:37h, 27 maart Beantwoorden

    Je schrijft prachtig! Ik lees graag meer op deze blog <3
    Vroeger wilde ik ook heel graag schrijven, toen ik nog heel jong was. Ik schreef hele verhalen over paardrijden haha, inclusief hele stripverhalen! Heb het nu toch maar bij de plaatjes gehouden ;)

    • Anne
      Geplaatst op 07:27h, 31 maart Beantwoorden

      Ah, dankjewel Angélica! Ik probeer weer wat meer te schrijven. Ik schreef ook dat soort verhalen (wel zonder de tekeningen dan, dat is nooit echt m’n talent geweest). Ik zou willen dat ik nog wat van die verhalen bewaard had. Heb jij dat nog wel?

  • Rachel
    Geplaatst op 07:41h, 28 maart Beantwoorden

    Je schrijft enorm mooi en levend dus ik ben benieuwd! Ik wil ook heel graag een boek schrijven maar ik ben op dit moment met zoveel dingen tegelijk bezig.. dat duurt dus nog wel eventjes.

    • Anne
      Geplaatst op 07:26h, 31 maart Beantwoorden

      Dankjewel! Ja, voor mij is het ook een kwestie van kiezen uit dingen die ik graag wil doen. Ik denk dat dit een lange termijnproject gaat worden. Maar daar is niets mis mee ;).

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.