Ik ga op zangles!

Ik doe al jaren aan muziektheater. Samen met een groep werk je in een paar maanden naar een voorstelling toe, waar het draait om toneel spelen, samenzang en af en toe een solo. Superleuk! Het geeft me echt een heerlijk gevoel om op een podium te staan, ik vind het tof om samen iets moois te maken en kan genieten van elke stap in het proces. In het afgelopen jaar deed ik ook aan muziektheater, maar dat seizoen verliep door Corona nogal anders dan de bedoeling was. We werkten aan een stuk, maar dat bleek te ingewikkeld om te oefenen in de korte tijd die we hadden door repetities die niet door konden gaan en gaan nu aan de slag met een alternatief stuk. Ik vraag me af of we daadwerkelijk in mei iets op kunnen voeren.

Ik dacht, door deze ontwikkelingen, na over wat ik volgend jaar zou willen. Weer meedoen met een muziektheatergroep of iets anders doen? Ga ik het niet heel erg missen om onderdeel te zijn van zo’n groep? En wat haal ik er nou precies uit waardoor ik er door mee zou willen gaan? Ik kwam er in mijn hoofd niet helemaal uit. Thuis maak ik veel muziek, ik denk dat ik zeker twee tot drie keer per week wel bezig ben met zingen en pianospelen en realiseerde me dat ik eigenlijk gewoon graag weer zangles zou willen.

Mijn zangles-ervaringen
Op mijn veertiende kreeg ik voor het eerst zangles: klassieke zangles. Ik herinner me nog dat ik ineens als veertien jarig meisje op het podium van de schouwburg stond om een sextet van Mozart te zingen met vijf andere zangers. Haha! Ik wist niet wat me overkwam. Die klassieke zangles was leuk en leerzaam, maar niet precies waar ik naar op zoek was. Tijdens mijn opleiding muziektherapie werd er weinig aandacht besteed aan zang, vond ik. Er was pianoles, gitaarles, drumles, orffles en ga zo maar door, maar echte zangles kregen we niet. Vlak voor mijn afstuderen probeerde ik nog eens een zangles. De docent was een beetje vreemd, vond dat ik mijn stem totaal verkeerd gebruikte, maar kon me niet vertellen hoe ik het dan anders moest doen. Het was geen fijne ervaring en na die zangles liep ik een beetje verloren naar huis.

Later ging ik nog een keer op zangles: ik heb het vijf lessen volgehouden. Deze docent was heel sturend, vond dat ik mijn stem op een bepaalde manier moest gebruiken en daar niet van af mocht wijken en gaf feedback op een manier die ik niet zo prettig vond. Hij was vooral bezig met het resultaat en niet zozeer met de weg daarnaartoe. Ik besloot het na vijf lessen dus maar voor gezien te houden en mijn heil ergens anders te zoeken.

Van sopraan naar alt
Nadat ik met galblaasproblemen in het ziekenhuis had gelegen, kon ik door de vele slangen die in mijn keel waren gestopt (dit klinkt naar, hรจ? was het ook) niet meer zo goed praten. Er kwam steeds veel lucht vrij en het voelde alsof ik de controle over mijn stem kwijt was. Zingen lukte helemaal niet meer. Ik werd doorverwezen naar een logopediste en leerde daar opnieuw mijn stem te gebruiken: ook mijn zangstem. We ontdekten dat ik al die jaren mijn stem op een bepaalde manier had gebruikt die niet per se paste bij hoe mijn stem in elkaar zit: ik bleek een echte alt te zijn in plaats van de sopraan waar iedereen me altijd voor hield. Wat een ontdekking!

Het veranderde ineens alles, want ik kon nu een heel nieuw repertoire zingen. Ook bij muziektheater oefende ik met deze nieuwe manier van zingen – voor mij – vanuit je borststem. Het voelt alsof ik dan zing met veel meer kracht, vanuit mijn basis. Je kunt je voorstellen dat dat heel fijn is. De hoogte werd alleen het ondergeschoven kindje en vergat ik een beetje, waardoor er een groot verschil kwam tussen mijn borst- en kopstem. De gemengde stem gebruikte ik bijna helemaal niet meer, waardoor de breuk heel groot werd. Dat maakt het moeilijk om sommige stukken goed te zingen.

Nu weer op zangles
Ik was dus eigenlijk van plan om na de zomer pas weer op zangles te gaan, maar merkte aan mezelf dat ik van het idee zรณ enthousiast werd dat ik eigenlijk niet meer kon wachten. Ik wil zo graag weer beter leren zingen en mijn stem volledig onder controle hebben. Daar kijk ik echt naar uit! Donderdag had ik de intake voor mijn zangles. Ik legde mijn probleem uit, ze begreep het meteen en wist hoe we dat aan konden pakken. Zo fijn! Ze werken vanuit de stem en dus niet vanuit een bepaalde methode en kijken naar wat bij jรณu past. Dat klinkt precies als wat ik nodig heb.

Wat ik hoop is dat ik weer zelfverzekerd kan zingen na deze reeks lessen. Dat ik zonder problemen kan zingen wat ik wil en dat ik me vrij voel tijdens het zingen: dat is het beste gevoel wat er is. Als je durft te vertrouwen op je stem en een lied vrij uit kan zingen. Daar verlang ik echt weer naar! Zingen is zo belangrijk voor me, ik doe het ontzettend veel en het brengt me heel veel. Toen de zangjuf vroeg of ik een liedje mee wil nemen naar de les dat ik goed kan zingen, heb ik meteen de hele avond met karaokefilmpjes geoefend. Dat zegt genoeg, denk ik. Ik kan niet wachten tot het 15 februari is en ik mijn eerste les heb!


  1. Ohhh yes zo leuk! Heel veel plezier alvast! Ik krijg er ook direct weer zin in, ha. ๐Ÿ™‚

    • Anne

      31 januari

      Ah wat leuk! Dankjewel ๐Ÿ™‚

  2. Audrey

    30 januari

    Wat jammer dat je een paar keer zulke mindere ervaringen hebt gehad. Hopelijk komt het bij de nieuwe docent helemaal goed ๐Ÿ™‚

    • Anne

      31 januari

      Ja! Dat was echt pech, denk ik. Ik heb er nu wel veel vertrouwen in, ben heel benieuwd!

  3. Irene

    30 januari

    Zo spannend dat je terug op zangles gaat! Van wat ik lees gaat het hier beter gaan denk ik, de juf klinkt als een fijn mens. Ik zing ook super graag en ook best wel veel (vooral in de douche of de auto :p). Toen ik kleuteronderwijs studeerde moesten we ook zingen – wel kinderliedjes dus dat is niet zo complex – en ik vond het op dat examen zo eng om in mijn eentje te moeten zingen voor mijn docent. Ik heb ook in een koor gezeten en dat vond ik veel fijner, dat mijn stem wat op ging in het geheel.

    • Anne

      31 januari

      Ja, ik ben ook heel erg benieuwd! Leuk dat jij ook zo graag zingt ๐Ÿ™‚ Ik kan me wel voorstellen dat het in een groep een stuk veiliger voelt! Ik vind dat alleen leuk als het meerstemmig een uitdaging is, geloof ik. Maar dat is bio muziektheater zeker wel het geval!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.