READING

Hoe dat schrijven dan gaat

Hoe dat schrijven dan gaat

Het liefst schrijf ik met een muziekje op de achtergrond, aan mijn grote eettafel, met de zon in mijn gezicht zoals nu. Vaak schrijf ik meerdere blogposts achter elkaar: als ik eenmaal de smaak te pakken heb, kan ik bijna niet meer ophouden. Dan blijven mijn vingers maar doorgaan. Ik heb geen perfecte omstandigheden: laatst zat ik bij mijn ouders en had ik een spelende Jula naast me en veel lawaai en lukte het me prima om een blogpost te schrijven. Het gaat meer om de creatieve flow waar ik op dat moment in zit. Als die er is, dan kan ik overal schrijven. Er is niets wat ik kan doen om dat op te wekken, dat is wel eens jammer. Het is er of het is er niet, ik kan het niet forceren. Soms heb ik heel veel zin om te schrijven, maar komt er alleen maar onzin uit mijn vingers en lukt het me gewoon niet om iets fatsoenlijks op papier te krijgen. Meestal stop ik dan ook, maak ik een paar posts aan met de ideeën die ik heb en ga ik daar op een later moment, als het wél lekker gaat, mee verder.

We noemen het inspiratie
De meeste inspiratie krijg ik van mijn dagelijks leven. Vaak ben ik iets aan het doen (hardlopen of muziek maken) en komt er ineens een idee voor een blogpost in mijn hoofd. Ik parkeer dat idee dan vaak, want tijdens het hardlopen kan ik natuurlijk niet gaan schrijven, en werk het uit als ik in zo’n blogflow zit waarbij ik meerdere blogposts achter elkaar schrijf. Soms krijg ik ook inspiratie van andere blogs. Dan lees ik over een onderwerp, krijg ik een associatie die compleet de andere kant op gaat en denk ik ‘hé, daar kan ik wel over schrijven’. Net zoals nu: ik las ergens over welke blogpost het meest gelezen was, begon toen te denken hoe leuk het zou zijn om wat meer te weten over hoe dat proces van bloggen bij een ander gaat en daar ontstond deze post uit.

Vaste rubrieken
Ik werk niet echt met series, al schrijf ik al wel een heel jaar lang trouw ‘dagboekjes’ waarin ik laat zien wat ik doe in een week. Die dagboekjes helpen me om door te gaan met schrijven. Verder heb ik redelijk willekeurige categorieën waarbij ik bijvoorbeeld graag schrijf over mijn mentale moeilijkheden, maar ook vaak verhaaltjes schrijf (en verhaaltjes is een beetje de verzamelterm geworden voor blogposts die ik niet in een andere categorie kwijt kan, haha) en een aparte categorie heb voor Jula. En voor reizen, maar dat konden we het afgelopen jaar natuurlijk niet echt doen. Ik zou het wel leuk vinden om wat meer vaste rubrieken te hebben, maar ik ben niet zo goed in het bedenken daarvan en dus is het gewoon maar van alles wat door elkaar op dit blog. Heeft ook wel weer z’n charmes, toch?

Meest gelezen
Mijn meest gelezen blogpost staat niet meer online. Dat is een post die ik vijf jaar geleden schreef, toen ik in het ziekenhuis lag en aan het herstellen was van een operatie waarbij van alles mis was gegaan. Het bloggen was toen op z’n hoogtepunt en mijn blog was dat ook. De post die in het afgelopen jaar het meest gelezen is, is deze: mag ik al naar bed? over mijn slaapproblemen en vermoeidheid. Daar heb ik wel vaker over geschreven, ik heb een soort van follow-up geschreven over meer energie krijgen en hoe ik dat aan ging pakken en vervolgens schreef ik ook nog hoe me dat vergaan was. Wel grappig, ik had geen idee dat dit de post zou zijn die het meest gelezen was. Ik kan niet achterhalen op welke post ik de meeste reacties kreeg, maar ik weet wel dat als ik schrijf over mijn angsten er vaak sprake is van herkenning bij mijn lezers. En wonderlijk: toen ik schreef over de 16 personalities test bleek dat een groot gedeelte van mijn lezers dezelfde (zeldzame) uitkomst bij die test had, haha. Ik vraag me oprecht af hoe dat nou weer kan!

Toch weer een boek schrijven
Ik zou wel weer meer willen doen met mijn schrijfwerk. Toen ik nog een boek aan het schrijven was, was het fijn dat er nog een zij-projectje was waar ik mijn creativiteit in kwijt kon. En toen ik werkte als communicatiemedewerker mocht ik regelmatig interviews uitwerken en verhalen schrijven, precies wat ik leuk vond. Nu richt ik al mijn energie op mijn blog en begrijp me niet verkeerd, dat vind ik heel leuk, maar ik mis het wel om over andere dingen te schrijven. Daarom zit het idee van een boek toch weer in mijn hoofd. Ik zou alleen niet meer een roman willen schrijven, maar meer een autobiografisch boek. Ik vraag me alleen af wie daar in godsnaam op zit te wachten en dat is de voornaamste reden dat ik er waarschijnlijk toch niet mee ga beginnen, haha.

 


  1. Esther

    29 december

    Mag ik een schrijfgeheim delen? Blijf doorschrijven als je. Het idee hebt dat er alleen maar onzin uitkomt. Soms moet dat eerst uit je systeem voor je bij wijsheden komt. Google maar eens op Morning Pages van Julia Cameron.
    In het Rozet start eind januari (als de lockdown versoepeld mag worden) een cursus autobiografisch schrijven maar je mag ook altijd bij een workshop of cursus van Kijkpost aanschuiven. (Durf ik dit? Schaamteloos reclame maken? Ik durf het! Maar als jij dit niet de juiste plek vind, mag je mijn reactie weghalen!)
    Liefs, Esther

    • Anne

      29 december

      Ik ken de Morning Pages inderdaad! Via Merel, van de Groene Meisjes. Maar ik moet echt in de stemming zijn om iets nuttigs te schrijven, heb ik gemerkt. Een beetje doelloos door blijven schrijven zorgt er bij mij alleen maar voor dat ik gefrustreerd raak :p En tuuuuuurlijk mag je hier schaamteloos reclame maken!

  2. Tea

    30 december

    Leuke behind the scenes!

    Heb je al nagedacht om een boek in eigen beheer uit te brengen? Zie dat steeds meer mensen doen.

    • Anne

      30 december

      Thanks! En ja, daar zit ik wel over te denken. Misschien is dat wel een goed idee! Maar dan moet ik eerst maar eens beginnen met schrijven 😉

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.