READING

Hoe alles toch nog goed kwam

Hoe alles toch nog goed kwam

Ik lach niet echt op die foto. Ik doe wel alsof, ik weet nog dat ik deed alsof, maar in mijn ogen zie ik het verdriet. Wallen tot onder mijn kin. Het waren roerige tijden, toen. Alles was anders en in een stroomversnelling gekomen en ik kon niet anders dan meebewegen. Zo voelde het. Ik probeerde er wel eens over te schrijven, deelde met enige regelmaat – vooral over de slapeloze nachten – en hield het verder zoveel mogelijk voor mezelf. Ik kan me nog zo goed herinneren hoe ik me voelde toen die foto werd gemaakt en tegelijkertijd voelt het, gelukkig, zo ver weg. Ik kan het bijna niet meer oproepen, niet meer van binnen, maar ik wéét het nog. En dat is genoeg om me af te blijven schrikken.

De afgelopen weken was er weer een randje. Ik voelde het al aankomen: mijn nachten werden langer, mijn ogen keken droeviger en ik kon niet meer zo blij zijn als daarvoor. Er hing een grijze wolk in mijn hoofd die alles iets minder mooi maakte, iets minder intens maakte en ervoor zorgde dat ik nergens meer zin in leek te hebben. Ik schrok ervan. Natuurlijk schrok ik ervan. Het voelt dan weer zo dichtbij: die periodes van donkerte, van niet meer kunnen genieten, van de weg kwijt raken en dat het dan heel lang duurt voordat je hem weer terugvindt. Ik probeerde mijn zegeningen te blijven tellen, dit keer. Ik dacht: alles is anders nu, laat je niet kisten. Het is niet nodig.

Ik deelde, dit keer. Vertelde wat me bezighield, schakelde zelfs hulp in. Kreeg tips om dingen anders te doen en goed voor mezelf te blijven zorgen en het lukte. Het lukte! Ik bleef hardlopen en iedere stap die ik zette, iedere honderd meter die ik liep, brachten me verder van het randje en dichterbij mezelf. In mijn hoofd bleef ik het maar herhalen: ‘alles is goed gekomen, maak je geen zorgen’. Iedere keer dat ik angstig was om in de auto te stappen, zag ik mezelf voor me. Zonder angst, vol vertrouwen. Meezingend met een onbenullig liedje op de radio, lachend om andere weggebruikers. Iedereen die ik zag vertelde ik er over, liet ik weten dat er een klein dipje was.

En ineens was het er weer: het geluk van samen met Jula spelen. Het genot van onder een warme douche staan na het hardlopen in de kou. Huilen om muziek die me raakt, om muziek die ik zelf maakte, want dat lukte weer. De geur van de herfst opsnuiven tijdens een wandeling in het bos. Liefde voelen. Zo plotseling als het verdween, zo plotseling kwam het weer terug.

Ik ga niet terug naar die foto. Daar kom ik niet meer, want alles is goed gekomen. Ik leerde, de afgelopen jaren. Ik leerde zoveel meer dan ik had kunnen bedenken. Ik leerde om voor mezelf te zorgen, ook (of juist) als het minder goed gaat. Ik leerde op mezelf te vertrouwen, dóór te gaan als het eigenlijk niet meer kan. Ik leerde dat het niet voor altijd goed is, dat niet altijd alles goed blijft gaan en dat er ook weken zullen zijn als deze. Maar dat ik dat kan hebben. Dat ik sterk genoeg ben, dat ze niet te zwaar en te groot hoeven te worden. Dat de storm voorbij mag razen, maar mijn huis stevig genoeg is om niet om te waaien.


  1. Wat mooi dat ook dit weer voorbij is gegaan. Als ik een ding heb geleerd tijdens mijn depressies is het wel dat zelfs de donkerste, moeilijkste dagen ook weer voorbij gaan. Heel mooi geschreven trouwens!

    • Anne

      21 oktober

      Ja, dat is heel fijn. Het bleek gelukkig maar een klein dipje, een soort voorbode van een depressie maar door mijn acties zette het niet door. Daar ben ik best trots op! En dankjewel 🙂

  2. Irene

    22 oktober

    Zo mooi die laatste zin! Alez ik vind je hele post mooi geschreven uiteraard maar die laatste zin vind ik een heel mooie vergelijking! Alles gaat altijd voorbij, dat vind ik een geruststellende gedachte. Bedankt voor het delen 🙂 <3

  3. Audrey

    23 oktober

    Prachtig dit. En zo blij voor je dat je dat die zware lessen van toen het dal nu veel minder diep konden houden.

  4. Saskia

    2 november

    Wat super fijn dat je het op deze manier ombuigt <3

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.