READING

Het verhaal achter mijn #topnine

Het verhaal achter mijn #topnine

Op Instagram is het een goede gewoonte om aan het einde van het jaar een top negen van de foto’s met de meest gelikete foto’s te plaatsen. Dat is overigens niet alleen míjn goede gewoonte, maar die van een heleboel anderen met mij. Het interesseert me niet per se hoeveel en welke foto’s de meeste likes kregen, ik vind het vooral leuk om die oude foto’s weer even terug te zien. Vaak geven ze een goed beeld van de hoogtepunten van mijn jaar (of het zijn gewoon goed gelukte foto’s, dat kan ook ;)).

Dit is de foto linksboven en dit is de foto die de meeste likes kreeg in 2020: de foto van mijn nieuwe huis, toen ik nét verhuisd was en alles een beetje z’n plekje had gekregen. God, ik weet nog hoe blij ik was dat alles toen zo soepel was verlopen. Toen ik deze foto maakte, was mijn schoonvader die dag langs gekomen om alles op te hangen (dat is mijn pro-tip aan iedereen: fix iemand die de dag na je verhuizing je daarbij helpt, want dan voelt het al veel sneller als thuis).

De foto daaronder is een foto die nog genomen is toen ik samen was met mijn ex. Ik plaatste deze foto omdat Jula in november alweer vijf jaar (!) werd. Waar blijft de tijd? We vierden haar verjaardag klein, zoals dat gaat in Corona-tijd, met bezoek van mijn vriend, mijn ouders en mijn broer. Gelukkig voelde Jula zich ontzettend jarig die dag! Ik heb deze foto niet meer in het groot, althans, ik kan ‘m nergens meer vinden helaas. Echt zonde, want ik vind ‘m heel erg mooi.

Daaronder staat één van mijn lievelingsfoto’s van afgelopen jaar: kleine Jula in het bos! Ik ging met mijn ouders en Jula een wandeling maken en maakte daar per toeval deze foto. Het was een wandeling met allerlei ups en downs – letterlijk en figuurlijk – want Jula kreeg een splinter in haar hand en wilde daarom niet meer verder wandelen, maar was ook heel trots omdat ze de top van de berg had bereikt en nouja, zo gaat dat dan met een kleuter. Hoe dan ook, Jorn en ik vonden de foto allebei zo mooi dat hij ‘m voor mij en zichzelf heeft laten afdrukken en hij nu bij ons allebei aan de muur hangt. 🙂

Dan, in het midden bovenin, deze fantastische foto van Jorn en mij waarbij Jorn precies náást Radio Kootwijk wijst. Ik vind ‘m fantastisch, haha. Deze foto maakten we op de dag dat we een jaar samen waren. We sliepen die nacht in een kasteel in de buurt van Radio Kootwijk en ik had in m’n hoofd dat ik daar graag naartoe wilde om te wandelen, dus dat deden we.

De foto daaronder kan ik niet meer helemaal plaatsen. Volgens mij is het een willekeurige selfie die we maakten omdat we maar heel weinig foto’s van ons samen hebben. We vergeten eigenlijk altijd om een foto te maken als we samen zijn, dus alleen al daarom was het een memorabel moment. Het was, zie ik aan de dag dat de foto gemaakt is, vlák voordat we ons festival Oranje organiseerde en dat was toch wel een hoogtepunt van het jaar.

De volgende foto is een foto van Jula in het park die heel stoer met twee vingers het peace-teken maakt, haha. Deze foto plaats ik hier niet in verband met haar herkenbaarheid (op Instagram is ‘ie zo klein dat je haar hoofd niet goed ziet). Hoe dan ook, Jula had die pose helemaal zelf bedacht en was er ontzettend trots op, weet ik nog. Het was een fijne zomerdag waarbij we speelden in het park, zij drie nieuwe vriendinnetjes maakte en we de hele middag in het park zijn gebleven.

Op deze foto had ik nét de sleutels van het nieuwe huis en waren we druk bezig met klussen. Er hoefde gelukkig maar weinig aan te gebeuren: de muren kregen een kleurtje (roze lambrisering, hoera voor dat) en dat was het dan wel. Het huis is twee jaar geleden helemaal opgeknapt met een nieuwe keuken, toilet en badkamer en dat is zó fijn. Daardoor is alles gewoon goed en hoefde ik me daar geen zorgen over te maken.

En tenslotte deze foto: een ordinaire selfie! Ik weet nog dat ik me die dag heel goed voelde, zelfs zin had om rode lippenstift op te doen :). Wel gek om mijn oude huisje weer terug te zien op de foto’s, het voelt al als zo lang geleden dat ik daar woonde. Ik kan het me bijna niet meer voorstellen!

En, voor de leuk deel ik ook nog even mijn #topnine van 2019! Kijk wat een andere foto’s dit zijn 🙂 Vooral veel Jula en veel selfies, zelfs als ze verwaaid waren. Ik plaatste toen geloof ik sowieso meer foto’s van mezelf, want ik vond mezelf toen een stuk knapper, haha. Daar verlang ik dan wel weer naar terug van dat jaar! En die allereerste foto, helemaal linksboven, is van een huisje waar ik misschien zou gaan wonen, maar wat op het laatste moment niet door ging (story of my life, kennelijk). Achteraf gezien ben ik blij dat dat niet door ging en héél blij met waar ik nu woon.


  1. Saskia

    5 januari

    Leuk om het verhaal achter je foto’s te lezen. Ik maak ook altijd een Top Nine, altijd benieuwd welke foto’s daar tevoorschijn komen. Mijne staat toegevoegd in mijn 2020 overzichtje. Het zijn super leuke foto’s geworden met een fijne betekenis <3

  2. Esther

    5 januari

    Wat leuk! Mooi beeld idd van jouw jaar. En fijn om te lezen wat het verhaal achter de foto’s is. Ik krijg ineens zin om weer zo’n ouderwetsch foto-album te maken waar je dan verhaaltjes bij schrijft.
    Ik had de mijne gemaakt en was verbaasd want daar stonden echt niet de meest gelikte foto’s tussen… vond ik jammer en dus niet geplaatst.

    • Anne

      5 januari

      Jaaa, ik maak voor Jula van die fotoalbums 🙂 Dan wel digitaal en vervolgens laat ik ze printen, maar wel met verhaaltjes erbij. Dat vind ik zo leuk! En ah, dat is jammer inderdaad. Ik snap het!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.