READING

Het uitstellen van je gepieker

Het uitstellen van je gepieker

Ik heb mijzelf wel eens gekscherend de piekerkoningin genoemd. Ik ben er echt heel goed in. Noem een situatie die niet helemaal lekker loopt en ik ben er nog minstens vijf dagen in mijn hoofd mee bezig. Of: noem een spannende situatie die er nog aan zit te komen en mijn hoofd draait overuren. Ik kan me niet herinneren dat dat ooit anders is geweest.

Last
Als klein, gevoelig meisje had ik er al veel te veel last van. Steeds maar piekeren en bezig zijn met wat er was gebeurd, nog moest komen en vooral met wat er mis was gegaan. Vervelend. Laatst keek ik samen met mijn vriend mijn fotoalbum door en kwam ik tot de ontdekking dat ik vooral vervelende herinneringen heb aan mijn jeugd omdat ik alle gênante, beschamende en minder leuke situaties heb onthouden. Daar piekerde ik dus flink over.

Ook op de middelbare school ontpopte ik mijzelf tot de koningin van het piekeren. Combineer het met mijn perfectionisme en je kan je voorstellen dat ik erg piekerde over mijn toekomst, over cijfers die geen tien waren, over wat andere mensen van mij dachten en ga zo maar door. Er was altijd wel wat om over te piekeren, leek het.

Slapeloze nachten
Als ik mij ergens druk over maak, merk ik dat het eerste aan mijn slaap. Die wordt onrustig, het kost me moeite om in slaap te vallen omdat mijn hoofd maar doorgaat en ik word vaak wakker. Het eerste waar ik dan aan denk? Juist, datgene waar ik zo over aan het piekeren ben.

Het is ook gewoon heel vermoeiend als je een hoofd hebt dat je nooit eens met rust laat. Ik vond het heel moeilijk om in het hier en nu te leven en me niet te concentreren op wat er nog aan zat te komen. Dat zorgde voor hoofdpijn, voor minder concentratie en een soort tunnelvisie: ik kon me nog maar op een ding richten en dat was het probleem waar ik mee zat.

Wat ik leerde
Gelukkig kreeg ik therapie. Daar pakten we, zonder dat we het uitspraken, mijn piekerprobleem aan. Ik leerde om mijn gepieker uit te stellen en me er niet druk over te maken totdat het moment aangebroken was dat ik me er echt druk over moest maken. Dan bleek het, natuurlijk, altijd wel mee te vallen.

Dat uitstellen gaat niet vanzelf. Dat moet je oefenen. Dat kost maanden, misschien wel jaren. Maar het wordt beter. Hoe ik dat deed? Ik begon met het uitstellen van het gepieker naar de avond. Ik laste een zogeheten speciaal piekeruurtje in en alleen in dat uur mocht ik piekeren van mezelf. Als ik dan de dag al begon met negatieve gedachten, zei ik streng tegen mezelf dat ik er nog niet aan mocht denken en dat daar vanavond pas ruimte voor zou zijn.

Dat werkte natuurlijk niet meteen, maar na een paar weken streng voor mezelf zijn, merkte ik dat ik de gedachte kon loslaten en hem kon reserveren voor het speciale uurtje. In dat uurtje leek het probleem dan al een stuk minder erg en bleek er maar weinig over om over te piekeren, gelukkig!

In het hier en nu
Wat ik ook wilde leren was om meer in het hier en nu te leven. Mijn probleem was immers niet alleen dat ik zo aan het piekeren was, maar ook dat ik alleen maar bezig was met wat geweest was, wat er nog zou komen en wat er allemaal mis kon gaan. Het zou me ook heel erg helpen om meer te kunnen kijken naar wat er nu gaande was.

Ik begon met mediteren via Headspace. Iedere dag een half uurtje. Ik leerde om te voelen wat er in mijn lichaam gebeurde, mijn geest leeg te maken (echt een verademing) en vooral bezig te zijn met wat er op dat moment was. Gedachten kwamen en gingen, maar hoefden niet iets te zijn waar ik me op richtte. Zo fijn!

Hoe het nu gaat
Dat gepieker heb ik bijna helemaal onder controle. Natuurlijk, soms komen er nog wel eens negatieve gedachten op, maar ik kan ze altijd uitstellen. Een klein voorbeeld:

Ik ben op vakantie met mijn ouders en Jula op een vakantiepark aan de kust. Van tevoren maakte ik me een klein beetje druk om de lange rit die Jula en ik voor de boeg hadden: zou het wel goed gaan? Zouden we de weg wel weten? Zou ik geen fouten maken tijdens het rijden? Ik stelde de gedachten uit tot ik onderweg was en wat bleek: er was niets meer aan de hand. Ik kon ontspannen rijden.

Toen we op het vakantiepark aankwamen, bleek dat mijn auto het niet meer deed. Heel vervelend. Alle lampjes gingen aan, maar de auto wilde niet meer starten. Ik belde meteen de wegenwacht, zij kwamen en voerden een noodreparatie uit. Dat betekent dat het niet perfect is en inderdaad, ik moet mijn auto starten door twee kabels tegen elkaar aan te houden. Vind ik heel spannend!

Mijn vroegere ik had het hele weekend opgezien tegen het terugrijden. Ik zou er ieder vrij moment in mijn hoofd mee bezig zijn geweest. En nu? Nu maak ik me er niet druk om: ik laat mijn weekend er niet door verpesten. Ik vind het spannend, maar dat is dan ook alles. Ik durf erop te vertrouwen dat ik er mee om kan gaan, dat het me gaat lukken en dat ik me er pas druk over hoef te maken as het moment daar is. Dat is een fijne gedachte.


  1. Siroon

    31 januari

    Wat omschrijf je dit mooi. Hier nog een piekerkoningin, en ook bij mij helpt mediteren. Het piekeruurtje vind ik wel een mooie opdracht. Het gekke is, dat ik anderen altijd goed van hun gepieker af kan helpen HAHA. Maar zelf kan ik de hele dag aan iets miniscuuls denken. Het hoofd die overuren draait, dat is precies hoe het zit. Kon hij af en toe maar uit he 🙂

    • Anne

      2 februari

      Dankjewel Siroon! Voor mij helpt het piekeruurtje écht, dan kan ik zoveel makkelijker loslaten. En zoals ik al schrijf, vaak blijkt dat gepieker dan ontzettend overbodig. En ja, wat zou het fijn zijn als ons hoofd ons af en toe even rust geeft 😉

  2. Robin

    31 januari

    Mooi omschreven inderdaad! Ik doe dat ook nog wel eens.. Vooral ’s nachts pieker ik veel, om er dan door de dag weinig aandacht aan te besteden of zelfs te vergeten dat ik erover gepiekerd heb. Hoe was dat bij jou? Piekerde je ook door de dag of was je vooral ’s nachts aan het piekeren?

    • Anne

      2 februari

      Dankjewel Robin! Ik piekerde altijd, eigenlijk. Overdag op ‘loze’ momenten en ’s nachts ging het dan helemaal los, haha. Dan was ik niet meer te stoppen. Vooral in mijn tijd als tiener heb ik veel nachten wakker gelegen omdat ik zo aan het piekeren was.

  3. Lydia

    31 januari

    Wat mooi geschreven! Fijn dat je er nu niet zo erg meer zit als vroeger. Heel erg herkenbaar voor mij dit stukje.

    • Anne

      2 februari

      Thanks Lydia! En ja, dat is zeker fijn 🙂

  4. Annelies

    31 januari

    Ik ben ook heel erg goed in piekeren, een talent dat ik misschien liever niet zou hebben. Ik ga je tips zeker eens proberen toepassen!

    • Anne

      2 februari

      Ah fijn, Annelies. Hopelijk heb je er iets aan!

  5. Irene

    1 februari

    Vroeger piekerde ik ook echt super veel! Vaak in mijn bed terwijl ik moest slapen. Ik lag dan over alles na te denken wat gebeurde, wat ik zei, bepaalde situaties, wat nog moest komen, … Uiteindelijk heb ik het mezelf een soort van aangeleerd door heel bewust dingen te denken als ‘ik lig nu in bed, niets om me druk om te maken want ik moet slapen en dat kan ik. Morgen mag ik piekeren / nerveus zijn / …’ en dat hielp me altijd heel erg. Wat je zegt van het piekeren uitstellen, dat is eigenlijk een beetje van ‘we zien wel’ en dat vind ik een goeie manier om dingen aan te gaan.

    • Anne

      2 februari

      Ja, precies. Zo zie ik het ook! Het maakt het gemakkelijker om dingen even los te laten. Het blijft lastig, als je zo’n hoofd hebt dat altijd maar doorgaat en overal beren op de weg ziet, maar ik heb inmiddels wel allerlei trucjes gevonden om daar mee om te gaan. 🙂

  6. Tea

    1 februari

    Dit is ook een van die (nutteloze) dingen waar ik goed in ben. En ik heb het ook onder controle gekregen door dezelfde methode. Dat heeft ook heel erg geholpen bij doomdenken de afgelopen maanden.

    • Anne

      2 februari

      Ah tof om te horen dat het voor jou ook werkt! En ja, bij mij heeft het bij dat laatste ook echt z’n vruchten afgeworpen. Gelukkig!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.