Dit was mei

Aantal keer dat ik verzuchtte wat een vreselijke maand het was: minstens tien keer.
Aantal jurkjes dat ik kocht: wil ik eigenlijk niet weten, vast teveel.
Aantal keer dat ik opnieuw verliefd werd op Melanie C: één keer, tijdens het concert van de Spice Girls in Manchester waar ik samen met m’n nichtje was. Ik denk dat Mel C vroeger gewoon het startsignaal voor mijn biseksualiteit heeft gegeven.

Aantal uren slaap: ontelbaar veel wel, denk ik. Maar wel allemaal van die nachten met duizend onderbrekingen en dutjes overdag. Maar toch. Ik heb wel geslapen (!).
Aantal keer dat ik een playmobil-poppetje óf prinses Leia was: drie! We speelden namelijk met onze theatergroep de voorstelling Douze Points en ik mocht in de eerste helft een soort van jaren ’50 krul en in de tweede helft ging dat los en werd ik een Spaanse schone. Nee, dat laatste verzin ik, ik was gewoon mezelf met krullen en lekkere rode lippenstift.

Aantal keer dat er iets veranderde aan mijn medicatie: een stuk of vijf keer? Dat droeg niet per se bij aan mijn welbevinden deze maand. Dat instellen op medicatie is echt wel ellendig, zeker omdat ik inmiddels zo’n vier soorten slik en het dus voor alle vier zoeken is hoe en wanneer ze nou het beste werken.
Aantal keer dat ik koos voor mezelf: BEST VAAK. Hier ben ik trots op, want er waren genoeg momenten waarop ik vroeger had gedacht ‘even slikken en weer doorgaan’ en waar ik nu gewoon besloot dat het even genoeg was en ik moest chillen. Twaalf punten voor mij vanuit Arnhem. ♥
Lievelingsliedje van deze maand: Not in Kansas van the National. En hoera voor het feit dat ze een nieuw album uit hebben en nog meer hoera voor het feit dat ik ze dus in november ga zien in Kopenhagen (al ben ik inmiddels een beetje angstig en durf ik niet meer in m’n eentje, maar dat komt wel weer goed).
Wat ik echt te weinig deed: wandelen! Ik was zo moe dat ik niet zoveel in het park ben geweest om een rondje te wandelen. Daar ga ik verandering in brengen, want dat was toch wel m’n beste gewoonte geworden.

Aantal keer dat mijn moeder de held van de dag was: vaak! Al was het alleen maar omdat ze Jula eventjes meenam zodat ik een half uurtje kon slapen.
Aantal keer dat ik mijn analoge camera gebruikte: één. Om er een rolletje in te stoppen. Dat is dus ook meteen het probleem – daarna ben ik ’t weer vergeten en heb ik m’n camera dus ook niet meer gebruikt. Zonde.
Nachten dat ik hyper wakker was omdat ik mogelijk misschien eventueel zou kunnen wellicht een ander, kleiner, goedkoper huisje krijg: één! De vraag is nog of het doorgaat en als het doorgaat dan moet ik mezelf voorbereiden op een heleboel stress, maar (!) het zou zo fijn zijn om eindelijk een betaalbaar plekje te kunnen vinden.

Na deze lijst vind ik eigenlijk dat ik niet mag zeggen dat mei vreselijk was, maar ik doe het toch. Het was een rotmaand ondanks al het goeds en hopelijk wordt juni duizend keer beter.

6 Reacties
  • Eline
    Geplaatst op 08:18h, 01 juni Beantwoorden

    Ah ik zag op Instagram al dat het huisje is doorgegaan! Wat ontzettend fijn, hopelijk is juni daardoor een beetje fijner

    • Anne
      Geplaatst op 02:41h, 02 juni Beantwoorden

      Ik weet het nog niet zeker, helaas! Ik hoor waarschijnlijk dinsdag meer, dus nog even duimen.. ;)

  • Angélica
    Geplaatst op 09:06h, 01 juni Beantwoorden

    Hopelijk gaat je huisje door!
    De rode lippenstift staat je goed <3

    • Anne
      Geplaatst op 02:41h, 02 juni Beantwoorden

      Ik hoop het ook! Het zou zo fijn kunnen zijn <3 en dankjewel!

  • Zina
    Geplaatst op 07:25h, 03 juni Beantwoorden

    Ik ben keihard voor je aan het duimen dat het huisje doorgaat, hoop het zó voor je! En wat rot van de medicatie zeg, echt ellende voordat je daar goed op ingesteld staat.

  • Louise
    Geplaatst op 11:15h, 04 juni Beantwoorden

    Ik ga duimen voor je huisje! En jammer hoor mei, nieuwe kansen in juni!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.