Dit was maart

Er waren lichte dagen. Niet alleen door de zon die er af en toe was, maar ook in mij. Ik betrapte mezelf er ineens op dat ik weer zingend door het huis liep. Zomaar, uit het niets. Zo leek het. Dat ik tijdens mijn hardlooprondje de lucht weer wilde opsnuiven. De lente rook. Zag hoe mooi de natuur kan zijn en voelde hoe goed me dat kan doen. Maart gaf me weer een beetje hoop.

Ik zag veel mensen. Ging naar de slechtste film ooit (deze), maar de kwaliteit van de film maakte niets uit want ik was met één van mijn lievelingsmensen. Ik at spontaan sushi met een vriendin in Limburg. Ik wandelde heel veel rondjes door de stad in de ochtend, zag dingen die ik nog niet eerder gezien had. Ik besefte me hoe gek ik ben op deze stad. Dit is mijn stad, hoor. Echt. Ik bracht heerlijke dagen door met het leukste meisje dat ik ken (beter bekend als mijn dochter). We speelden oneindig, of zo voelde het althans, zongen heel hard mee met het intro van ons lievelingsfilmpje (Abi) en zaten uren op onze lievelingsplek in het raam naar de winkelstraat te kijken.

Ik was ook een paar dagen in Liverpool samen met mijn moeder. Daar schreef ik hier over. Het was precies het goede moment voor mij om er even tussenuit te zijn, want daarna was er weer ruimte voor nieuwe dingen. Zo leek het.

Ik wandelde en wandelde en wandelde. Als ik voelde dat mijn hoofd een beetje moeilijk wilde gaan doen, trok ik m’n schoenen aan en ging ik naar buiten. Wandelen helpt altijd, hoe suf dat misschien ook is. Ik maakte wel tien nieuwe rondjes, steeds een beetje langer. Het liefst loop ik langs de Rijnkade als het stormt (en dat deed het best vaak). En dan tegen de wind in lopen en de kou op je wangen geeft me een gevoel van vrijheid. En god ja, Arnhem hè. Er waren van die mistige ochtenden waarop de stad grijzer leek dan ooit en de fontein blauwer dan blauw en ik minstens tien minuten stil bleef staan om te kijken. Wel jammer dat ik dan geen betere foto daarvan maakte, maar dat komt de volgende keer.

Ik zong op een boot, deed een dansles, sportte meer dan ooit, denk ik wel. Schreef vier liedjes waarvan twee echt wel goed gelukt – al zeg ik het zelf. Ik zag Spinvis, maar daarover later meer, kocht op de valreep nog een geweldig boek en deed een halfslachtige poging tot een voorjaarsschoonmaak want dat doe je in de lente. En ik schreef! Ik heb weer een beetje geschreven, deze dagen. Alles komt goed.

4 Reacties
  • Irene
    Geplaatst op 10:46h, 31 maart Beantwoorden

    Wandelen is echt goed voor alles vind ik en helemaal niet suf! Een hond is ook wel een goeie manier om wat vaker buiten te komen maar dat heb jij precies niet nodig :)

  • Veerle
    Geplaatst op 13:27h, 31 maart Beantwoorden

    Ooh wat een mooie fijne blog om te lezen, dankjewel <3

  • Saskia
    Geplaatst op 14:20h, 31 maart Beantwoorden

    Wandelen is zo fijn, doe het nu met mijn energie-level die op het 0 punt is eigenlijk te weinig. Maar als ik het doe geniet ik er wel intens van! Mooie foto’s<3

  • Louise
    Geplaatst op 11:18h, 03 april Beantwoorden

    Wat fijn dat maart zo fijn en hoopvol was! En goed dat wandelen zeg… ik wil dat ook meer doen. Roep ik al een tijdje :’)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.