Dagboekje 7, 8 & 9 • 2022

07/03/2022

Hoi wereld, ik leef nog hoor! Mijn leven nam het over met vooral dingen die niet per se heel leuk zijn en er was geen of te weinig tijd om hier iets te schrijven. Ik heb mezelf bijeengeraapt (nee, dit is overdreven) en een veel te lange blogpost geschreven met daarin alles (nou, eigenlijk niet alles, maar wel veel) wat ik de afgelopen drie weken heb beleefd. Ik dacht er even over om het dan ook in drie posts te splitsen, of in twee, maar lang verhaal kort: dat heb ik niet gedaan en dus begrijp ik het heel goed dat niemand deze 5063 woorden gaat lezen, maar ik wil gewoon geen week overslaan en door al deze woorden toe te voegen maak ik het alleen nog maar langer, haha.

Maandag

We beginnen de week – en deze Valentijnsdag – met één van de lelijkste bordjes ooit inclusief een taalfout. Ik vind het fantastisch! Ik maak de foto voor een vriendin waarvan ik weet dat zij het ook kan waarderen, maar vergeet natuurlijk uiteindelijk om de foto te sturen. Hoe dan ook: ik heb eerst Jula naar school gebracht en rij daarna nog even naar een dorpje in de buurt om een last minute Valentijn cadeautje te scoren. Dat wat ik besteld heb voor Jorn, is namelijk al even onderweg en lijkt er niet op tijd te zijn. Daarna rij ik nog even langs de kringloop (met het excuus: ik was er maar twee minuten vandaan, dus dan mag het!).

Ik koop er dit beeld voor maar €6 en ik vind het echt prachtig. Het stond een beetje verscholen onder de toonbank en ik zag het per toeval en ik kon het niet laten staan. Kon gewoon niet.

Ook dit bakje mag mee naar huis! Ik heb nog geen idee wat we er in moeten doen, maar ik vond het zo mooi en ik koop echt heel vaak bakjes, dus nou ja. Je moet jezelf niet verloochenen, of iets in die gedachte! Na deze financiële uitspattingen besluit ik wel echt dat het tijd wordt om binnenkort mijn financiën eens op een rijtje te zetten. Het is zo’n klus die ik graag uitstel omdat ik het gewoon echt niet leuk vind, maar het is wel nodig.

Eigenlijk hadden Jorn en ik afgesproken om deze middag naar een museum te gaan en ergens wat te eten, maar er blijkt geen enkel museum open te zijn en er draait ook geen leuke film, dus we besluiten om maar gewoon thuis te blijven. Eerst doen we nuttige dingen (in mijn geval: administratieve ellende, geen zin in) en dan gaan we aan de slag met het perfectioneren van de trap.

Nadat we de muur in onze woonkamer blauw hadden geverfd, hadden we de smaak te pakken en besloten we ook dit muurtje bij de trap een kleurtje te geven. Helaas ging dat iets minder gemakkelijk dan de blauwe muur: het kostte drie lagen verf voor het echt dekte. Daarnaast was het afplakken een beetje lastig (het houtwerk is wat scheef) en de lijnen niet mooi. We besluiten het meteen maar te fixen en halen even penselen en gaan dan aan de slag. Ik dacht: eventjes, maar ik had beter moeten weten. Ik kan er niet meer mee ophouden, haha! Ik zie steeds weer een nieuw plekje dat bijgewerkt moet worden en uiteindelijk ben ik er langer dan twee uur mee bezig. Oeps.

Dinsdag

In de ochtend vertrek ik naar het hoofdkantoor van mijn werk. Daar heb ik afgesproken met een collega om een paar uurtjes samen te werken en te lunchen. Het is gezellig, nuttig én de lunch is zoals altijd goed. Dit keer een oncharmante foto van een salade met paddenstoelen, te lekker.

Daarna race ik naar huis voor een online overleg waarvan ik dacht dat het telefonisch zou zijn. Mijn hoofd is erg aantrekkelijk op deze foto, ik weet het, maar ik wacht een kwartier in de meeting en dan blijkt er van alles technisch niet lekker te gaan en gaan we bellen. Het is een leuk gesprek: een begeleider van een andere organisatie wil graag meer weten over muziek en hoe wij dit inzetten.

Van Jorn kreeg ik het spelletje Suspects cadeau! We gaan het spelen en het is verslavend, maar zoals altijd is er iemand in dit huis die ook graag aandacht wil.

Woensdag

Mijn dag begint al vroeg: ik denk dat ik een overleg heb via Teams, maar er is niemand aanwezig in de meeting. Niet zo heel erg, want dat geeft me een beetje extra tijd om nog wat ander werk te doen. Daarna rij ik naar één van onze locaties voor een afspraak met een cliënt die ik vorige week ook heb bezocht. Ik heb een microfoon van Jorn geleend (want dat geeft vaak een bijna magisch effect, ook al is-ie niet aangesloten) en ze zingt de sterren van de hemel. Het is zo leuk!

In de middag haal ik Jula op van school en als we thuis zijn, gaan we pottenbakken. Uiteindelijk maakt Jula niets, maar gewoon het gevoel van de klei en de draaiende schijf vindt ze volgens mij al fantastisch.

In de avond gaan Jula en ik weer samen in bad en Jorn is weer onze ober en brengt kleine donuts. Wat een leven!

Donderdag

Nadat ik Jula naar school heb gebracht, race ik door naar het ziekenhuis om bloed te prikken. Dit is een aanvraag van mijn psychiater en gaat vooral om het prikken van een aantal belangrijke vitamines (vitamine D, vitamine B12) en mijn ijzerwaarden, Het gaat hartstikke soepel.

De postbode komt dit brengen: een prachtige (mis)print die ik besteld heb in de webshop van Angélica! Ik ben er verliefd op en vind het juist heel tof dat de print en de kleur niet helemaal aansluiten. Nu moet ik er nog wel een goed plekje voor zoeken!

In de middag ga ik naar de huisarts. Ik voel al een tijd een vergrote lymfeklier in mijn hals en maak me er een klein beetje zorgen om. Daarnaast heb ik echt al maanden last van onverklaarbare kwaaltjes (dat begon met het gedoe met mijn longen vanaf de zomer) en het lijken er steeds meer te worden. Ik denk dat er iets onderliggends is dat me dwarszit en wil het graag laten onderzoeken. De huisarts is het helemaal met me eens: voor de klier krijg ik een paar dagen later al een echo en ook mag ik opnieuw bloedprikken voor een aantal aanvullende dingen.

Vrijdag

Het is alweer vrijdag! Ik breng eerst Jula naar school en een uurtje later komt mijn SPV-er. We gaan – ondanks de intense regen en verwachte storm – wandelen, maar maken er een iets korter rondje van dan gewoonlijk. Volgende week heb ik het eerste longonderzoek en daardoor mag ik nu mijn medicatie niet gebruiken en dus is het niet verstandig om lang te gaan wandelen. Het is fijn om hem te spreken, het doet me goed.

Daarna rij ik naar mijn psychiater. Soms is die timing echt verkeerd: het is niet per se fijn om meerdere hulpverleners op één dag te spreken. Dat is nu ook het geval, maar dat heeft ook te maken met het feit dat ons vorige gesprek heel erg op de toekomst gericht was waarbij ik aan heb gegeven mijn twijfels te hebben over de behandeling en wat ik dan wél zou willen. Ik had gehoopt dat hij hierop door zou gaan, maar hij rept er met geen woord over. Jammer.

En dan ga ik als een malle naar het kinderfeestje van Yuna! Daar is Jula ook en de moeder van Yuna heeft mij gevraagd om te komen helpen. Daar kan ik natuurlijk geen nee tegen zeggen: er is een kinderdisco, ik vind kinderen fantastisch én ik word er blij van om Yuna en Jula samen te zien. We dansen, tekenen, eten frietjes en het is gezellig! Daarna neem ik Jula mee naar huis. Eigenlijk zou ze naar haar andere moeder gaan, maar we vinden het geen goed idee om door de storm te rijden en dus slaapt ze nog een nachtje bij ons.

Zaterdag

Dat extra nachtje betekent dat we de volgende ochtend tijd hebben om iets te doen waar Jula zich al dagen op verheugt: in bad met Glibbi! Ik vond dit bij een winkeltje voor een paar euro en het leek me heel grappig om eens te proberen. Dat was het ook! Het water veranderde in een soort slijm-achtige substantie en we hebben er flink om gelachen. Het werd wel snel koud en toen we het weer wilde veranderen in water (daar voeg je dan weer een poeder voor toe aan het water), werkte het niet helemaal goed en ik was ook nog vergeten dat onze douche een beetje verstopt was, dus het werd een kleine overstroming. Gelukkig was Jula meer dan bereid om me even te helpen met het probleem en losten we het samen snel en goed op.

Als Jula is opgehaald, maak ik ein-de-lijk dit kussen af. Wat een project was het! Niet lang nadat ik dit kussen heb afgerond, zie ik dat het andere kussen dat ik gemaakt heb (de witte) ook een klein probleem heeft rondom de randen. De stof waarop je borduurt is vrij los en wanneer je het niet goed vastmaakt (leerde ik later), wil dat nog wel eens helemaal loslaten waardoor er gaten in de randen komen. Daar ga ik de komende week wel mee aan de slag.

In de middag heb ik afgesproken met mijn maatje. Ik heb haar al een tijdje niet gezien: zij was afwezig met de feestdagen en ik kreeg daarna Corona en moest onze afspraak afzeggen. We gaan samen naar de film en in de Vue-bioscoop hebben ze van die extra brede stoelen met ligfunctie en dat moesten we even proberen. We kijken ‘A Death on the Nile’ wat niet mijn meest favoriete film ooit is, maar prima voor een middagje vermaak.

 

Ik ga nog even plassen, vind mezelf intens knap en maak er een foto van, haha! Helaas vallen foto’s dan altijd tegen, maar geloof me: ik was het echt! Als ik thuis ben, eet ik nog even wat en kijk ik teveel afleveringen van the Bachelor (wat een vreselijk programma is het toch) en dan ga ik – met een beetje hoofdpijn – naar bed.

Zondag

Ik word wakker rond twaalf uur en mijn hoofd knalt uit elkaar. Ik heb het gevoel dat ik nog veel meer moet slapen en blijf nog even liggen. Rond zes uur word ik weer wakker en eet ik even wat. Daarna slaap ik weer verder.

Maandag

Rond acht uur word ik wakker en ben ik intens duizelig. Ik moet even bloedprikken, maar durf niet te rijden en dus maak ik Jorn wakker en vraag hem om me even te brengen. Het bloedprikken gaat gelukkig voorspoedig en niet veel later kan ik weer verder slapen. Dat doe ik dan ook tot aan het begin van de middag. Daarna heb ik nog steeds weinig energie en hang ik een beetje op de bank.

Dinsdag

In de ochtend moet ik eigenlijk naar mijn werk: we hebben overleg op het hoofdkantoor. Ik heb wel de wekker gezet, maar voel al vrij snel dat ik nog steeds niet oké ben. Ik ben duizelig, slap en wil slapen. Ik meld me ziek en kruip nog even in bed. In de middag haalt mijn moeder me op. Ik heb twee afspraken in het ziekenhuis (eentje voor een echo van een lymfeklier en eentje voor een longonderzoek) en zij haalt me op en brengt me terug. Dat is écht heel fijn. De onderzoeken gaan goed. Er is niets met de lymfeklier aan de hand (behalve dat-ie vergroot is en we niet weten waarom) en het longonderzoek is niet heel prettig, maar wel oké.

De rest van de dag ben ik (grote verrassing) moe. Gelukkig ligt deze vriend naast me te slapen.

Woensdag

Vandaag sleep ik mezelf uit bed. In de ochtend ga ik voor het eerst vrijwilligerswerk doen op de bibliotheek van Jula’s school en vanwege Corona is dit al een aantal keer verplaatst. Ik wil Jula niet nog een keer teleurstellen en dus heb ik met mezelf afgesproken dat ik er sowieso ga zijn. Gelukkig voel ik me ook wel iets beter (al is dat misschien ook gewoon mijn hoofd die vindt dat dat zo is). Het is écht heel erg leuk bij de bibliotheek. We nemen alle boeken in, scannen ze en lenen vervolgens weer uit aan alle klassen van Jula’s school. Jula is meer dan trots dat ik er aan het werk ben en dat is alles. Vanaf nu ga ik dit eens per drie weken doen en ik heb er zin in!

In de middag ga ik naar mijn moeder, want zij is vandaag jarig. Ik doe even rustig aan en dan halen we samen Jula op van school. In de middag gaan we aan de slag met het beschilderen van stenen. Het kindje van één van Jula’s juffen is overleden en ze hebben alle kinderen gevraagd een mooie steen te beschilderen zodat ze die in het bos neer kunnen leggen. Wij maken er een paar, want er zijn ook kinderen die er geen hebben gemaakt.

We blijven samen logeren bij mijn ouders. Jula heeft haar haasje en ik krijg van haar mijn kiki: de knuffel waar ik vroeger altijd mee sliep. ♥

Donderdag

Ik breng in de ochtend Jula naar school. Daarna moet ik even werken en van alles vanuit huis doen. Als ik op Jula’s kamer kom, zit Fendi op zijn favoriete plekje en kijkt me aan alsof hij wil zeggen ‘ja, en wat?’. Ik moet zó vaak lachen om hoe of waar ik Fendi aantref en vooral hoe hij dan naar me kijkt.

Voordat ik het in de gaten heb, is het alweer tijd om Jula op te halen uit school. Morgen hebben haar juffen studiedag en dus heeft ze na vandaag al vakantie. Dat moet gevierd worden! We gaan naar de Hema voor een babycinno, een intens zoete koffie voor mij én twee kleine donuts om het te vieren.

Ook besluiten we een lammetje te adopteren. Gewoon, maar even zo. Jula kiest voor dit lammetje – een vrouwtje, natuurlijk – en noemt haar Teddie. Diezelfde middag nog krijgen we de geboorteakte in de bus met daarop de dagen en tijden waarop we haar kunnen bezoeken, haha.

Vrijdag

Vandaag heeft Jula een studiedag en rijden we naar Meppel: mijn beste vriendin geeft daar les op een MBO dierverzorging en wij mogen komen kijken naar alle dieren. Zo, zo leuk. In de auto fantaseert Jula al over alle vragen die ze haar wil stellen (in haar hoofd is mijn vriendin een soort goeroe als het gaat over dieren) en ze kan niet wachten tot we er zijn. We beginnen bij de reptielen.

We zien konijnen (te lief, ik wil er zeker eentje mee naar huis nemen), ratten, muizen (vindt Jula heel leuk, ik denk Fendi wat minder of juist iets té), varkens, vogels en komen dan bij mijn nieuwe lievelingsdieren: geitjes. Er zijn allemaal kleine geitjes geboren en ze zijn té leuk. Ze springen tegen ons op, komen zelfs bij ons op schoot zitten en ik smelt van binnen, haha. Jula vindt het ook heel erg leuk, soms ook wel wat spannend, maar blijft wel rustig staan en aait ze allemaal.

Jula maakt ook nog wat foto’s van ons en dit fantastische tafereel en deze foto vind ik echt briljant. Mijn nieuwe lievelingsfoto van onze (al 23-jaar durende!) vriendschap, haha. Lekker door blijven praten terwijl we belaagd worden door geiten, wat een leven.

Zaterdag

Dit blijft trouwens wel mijn echte lievelingsdier, hoor. Fendi doet vrijwel elk moment van de dag een verwoede poging om bij mij in de buurt te blijven én zo comfortabel mogelijk te zijn en dat is natuurlijk het liefst op karton / papier / in een tas of iets wat daar op lijkt.

In de ochtend breng ik Jula naar zwemles en drink ik koffie met mijn favoriete zwemles-moeder, haha. Na de zwemles gaan Jula en ik even naar de markt in ons dorp. Er staat niet heel veel, maar we hebben vooral zin in kaas (en dat lukt) en kibbeling (lukt ook) dus onze missie is geslaagd en Jula is in de zevende hemel.

In de middag hebben we geen spannende plannen en dus wandelen we een rondje met Sofie, Jula’s pop. De buggy is een aankoop van een paar weken geleden: we zagen ‘m bij de kringloop en Jula was op slag verliefd. Het is een groot onhandig ding dat veel ruimte inneemt, maar ik kon me zó goed voorstellen dat dit alles is waar een meisje van 6 van droomt en dus kon ik het niet over mijn hart verkrijgen de buggy te laten staan. Sofie is er ook heel, heel blij mee.

Als we weer terug zijn, ga ik verder met dit projectje: de zeemeermin voor Jula. Ik vind het écht heel leuk om te doen, maar (en nu komt het) ik vind het soms moeilijk om de kleuren goed te onderscheiden en het lukt me niet om de french knot voor elkaar te krijgen.

Zondag

We gaan naar de verjaardag van mijn tante in Veenendaal en daar heeft Jula heel veel geluk: de zus van mijn oom heeft haar hondje bij zich en Jula mag hem uitlaten. Ze vindt honden soms erg spannend, zeker wanneer ze springen, maar deze hond is erg rustig en dus is Jula trotser dan ooit en doet ze zo’n 3248793487324 pogingen om mij over te halen om ook een hondje te nemen. Maar ik wil ook al een konijn en een geit, dus dan moeten we verhuizen naar een groter huis of een boerderij en dat is een honderd-jaren-plan, denk ik.

Overigens ben ik fysiek wel helemaal op mijn eindje. Ik heb de afgelopen nachten erg slecht geslapen (vooral veel wakker gelegen), heb weinig ruimte om even bij te slapen en was vóór de slechte nachten al helemaal op.

Maandag 

Ik heb ein-de-lijk weer een nacht achter de rug met meer dan 5 uur slaap en dat doet me goed. Vandaag nemen we mijn moeder mee op een verrassingstripje, maar voor we dat doen moet er nog even gespeeld worden met onze Polly Pocket-verzameling. Hier speelde ik als kind ook altijd mee en ik vind het stiekem nog steeds heel erg leuk om mee te spelen, haha.

Ik had eigenlijk mijn moeder op haar verjaardag (de woensdag hiervoor) mee willen nemen voor een lunch, maar omdat ik écht nog moe was en bij moest komen, ging dat niet door. Daarom had ik bedacht haar op deze dag mee te nemen voor een uitje met Jula. Het was wel echt een zoektocht omdat er zoveel gesloten is op maandag, maar ik vond een ezelboerderij op een half uurtje rijden van ons huis en het leek me leuk om daar samen naartoe te gaan. Jula mocht een half uurtje op deze ezel (Bas) rijden en was helemaal in haar nopjes. Ze vond het best spannend, maar de eerste twintig minuten luisterde Bas goed (al wilde hij soms wel even stoppen en kon hij nogal eigenwijs zijn, maar ja, het is een ezel) en was ze trotser dan ooit. De laatste tien minuten waren wat intenser: Bas wist dat hij bijna thuis was en deed een flinke tempoversnelling, haha.

Naast ezels waren er ook een heleboel andere dieren: alpaca’s, vogels (ik stond zelfs in een vogelhok, wie ben ik?), konijnen, cavia’s, geitjes (yes!), schapen, paarden, pony’s, koeien én kamelen. Die laatste waren ook wel erg intens. Het was fantastisch weer, er was een leuke speeltuin en het was fijn om weer even lekker in de zon te kunnen zitten. Ik vond het eigenlijk nog leuker dan ik van tevoren had gedacht – en Jula ook – en wil nu natuurlijk ook een ezel. Want zo gaat dat.

Aan het einde van de middag rijden we weer naar huis en neemt mijn moeder Jula mee: ze gaat weer een paar nachtjes bij haar andere moeder slapen.

Dinsdag

Ik heb een drukke dag voor de boeg: ik moet veel werk inhalen van vorige week en heb eigenlijk net iets te weinig tijd om dat te doen. Daarnaast heb ik een afspraak bij de huisarts om de resultaten van de bloedonderzoeken te bespreken. Vanaf de zomer vorig jaar kom ik met enige regelmaat bij de huisarts en sprak ik steeds dezelfde vrouw, maar zij is huisarts in opleiding en nu klaar met haar studie, en dus tref ik een andere arts. Het is altijd maar even afwachten hoe dat dan gaat, maar ik ben blij: ze luistert, geeft me vertrouwen en denkt met me mee. Al snel wordt duidelijk dat de vitamine B12-waarde in mijn bloed extreem afwijkend is. Zij heeft nog niet eerder iemand gezien met zo’n ernstig tekort en wil meteen starten met een behandeling. De komende vijf weken moet ik twee keer per week geïnjecteerd worden met een hoge dosis vitamine B12 om de waardes hopelijk op te kunnen krikken. Daarna moet ik opnieuw bloed laten prikken om te kijken of het geholpen heeft én volgt een onderzoek naar de oorzaak van het tekort. Het is zo groot dat het niet kan komen door mijn vegetarische dieet en is iets dat ik in de afgelopen jaren heb opgebouwd. Het is belangrijk om te onderzoeken of er iets in mijn maag of darmen aan de hand is waardoor de opname verstoord is. Ook krijg ik de uitslag van de allergietest en blijk ik nog steeds allergisch te zijn voor huisstofmijt (maar dat wist ik al), ook een klein beetje voor Fendi (daar was ik al bang voor) en de grootste verrassing: ik heb geen hooikoorts. Niet eens een beetje. Het betekent dat de allergische reacties die ik met name heb gehad na het hardlopen, maar ook wel eens op willekeurige momenten, dus ergens anders vandaan komen. Ze adviseert me dit volgende week te bespreken met de longarts.

Ik ben blij dat ik eindelijk weer waar de vermoeidheid vandaan komt. Ik vind het met vermoeidheid zo lastig dat het zo onderhevig is aan allerlei variabelen en het voelt vaak alsof ik me aanstel. Dan denk ik dat iedereen zich voelt als ik, maar dat ik er meer last van heb, of er meer over zeur, of weet ik het wat. Die gedachtes hebben er ook voor gezorgd dat ik de afgelopen tijd flink over mijn grenzen ben gegaan en toch maar doorging terwijl ik heus wel voelde dat het niet ging. Ik hoop dat het me lukt om mijzelf wat serieuzer te nemen.

Woensdag

Het is alweer woensdag. Jula komt al vroeg in de ochtend bij me en we gaan samen spelen op haar kamer. Fendi is het liefst op Jula’s kamer en heeft nu ook nog een nieuw lievelingsplekje gevonden: het bedje van Sofie, haha. Het ziet er te grappig uit, zo’n kat in een poppenbedje. Ik heb een intense drang om dingen schoon te maken en op te ruimen (wat waarschijnlijk te maken heeft met het mooie weer én het feit dat ik me realiseer dat ik het schoonmaken echt wat beter moet onderhouden, want dat helpt ook voor mijn allergie) en Jula helpt me.

Niet veel later is dit de situatie: we hebben de robotstofzuiger helemaal uit elkaar gehaald (hij bleef maar foutmeldingen geven) en maken alles schoon wat er schoon te maken valt. Het helpt, want niet veel later doet-ie het weer en kunnen we ‘m aanzetten terwijl wij wat anders gaan doen.

We sjouwen alle Sylvanian Families naar beneden en het is ge-nie-ten.

Daarna chillen we in de tuin, want wat een weer! Onze tuin ligt op het noorden en dus is er nu nog geen zon en is het er nog wel wat koud, maar Jula heeft het altijd snel warm én een dekentje gepakt, dus heeft er geen last van. Mijn moeder en broer komen nog even op de thee en als zij weer naar huis fietsen, wil Jula ook heel graag nog even een rondje fietsen.

We fietsen langs de weilanden naar de paarden én de ezels en er moet natuurlijk uitgebreid geaaid worden. We kijken ook even bij de landwinkel in de buurt en nemen wat lekkers mee én Jula speelt nog even in het kleine speeltuintje dat daarbij zit. Het is echt een fijne middag, de zon doet me goed en ik merk nu pas hoe erg ik toe was aan dit weer.

Donderdag

De volgende dag gaan we zwemmen! Jula wil heel graag eens zwemmen met mij in het zwembad waar ze ook zwemles heeft: door de Corona-maatregelen mogen wij nooit kijken en heb ik dus ook geen idee hoe het er precies uitziet. Ze heeft haar nieuwe bikini aan en loopt vol trots rond om alles te laten zien. Ze kan eigenlijk al echt heel goed zwemmen en daarom besluit ik dat ze ook af en toe wel zonder haar zwemvestje kan, maar na een uur worden we een beetje streng toegesproken door haar zwemjuf: dat mag eigenlijk echt niet. Meh.

Na het zwemmen rijden we meteen door naar de huisarts: het is tijd voor mijn eerste vitamine B12-injectie. Jula vindt het hilarisch want de prik moet in mijn bil en het is een vrij oncharmante situatie waarbij ik leuk aan een keukenblad met m’n panty halverwege m’n benen, haha. Ik vind het best intensief om twee keer per week naar de huisarts te gaan voor zo’n prik, maar ik hoop dat het voldoende (en een beetje snel) gaat helpen. Daarna doen Jula en ik boodschappen en stoot zij met het vlaggetje van haar kinder-winkelwagen een pak wasmiddel op dat uit elkaar spat op de grond. We roepen iemand om te helpen en Jula besluit dat zij ook moet helpen met opruimen, dus samen met de medewerkster boent ze de vloer en dweilt ze daarna nog even. Te lief.

Tijd voor onze lievelings: hapjes op de bank met een film. ♥

Vrijdag

Nog héél even spelen met de Sylvanian Families en dan komt haar andere moeder haar ophalen.

Als zij vertrekken, vertrek ik ook, want ik heb weer een natuurzwemdate op het programma staan met Amy! De vorige keer ging het veel beter dan ik had gedacht, maar hoorde ik wel van diverse mensen om mij heen die dat vaker doen, dat we erg enthousiast waren door er meteen vol voor te gaan en er iets te lang in te blijven. Dit keer lijken de omstandigheden ons gunstiger (want: het is een stuk warmer buiten én de zon schijnt), maar eenmaal in het water is het echt intens koud. Na een paar minuten intense tintelingen in mijn voeten voelt het wat beter en gaan we steeds dieper. We zwemmen een klein stukje, besluiten dan allebei dat het voldoende is en kleden ons weer warm aan. We denken allebei dat het water écht veel kouder was dan de vorige keer.

We wandelen naar een restaurantje om te lunchen en ik zoek even op wat de watertemperatuur was: 6.8 graden. Oei! Ik vergelijk het met die van de vorige keer en kom tot de ontdekking dat het exact gelijk was. Zou het nu anders voelen omdat we wisten wat we konden verwachten? Of voelde het zoveel kouder doordat het buiten warmer was?

Het is heel gezellig en na onze lunch moet ik nog enigszins haasten om weer op tijd bij de auto te zijn. Ik heb een afspraak bij de psychiater. Helaas moet ik de laatste tijd weer heel vaak erg lang wachten en dus zit ik nu ook weer twintig minuten in de wachtkamer (en dat na al dat gehaast) niets te doen. Het is de een-na-laatste afspraak, want ik heb definitief besloten over te stappen, en dat voelt ook een beetje nutteloos.

Eenmaal thuis word ik overladen met knuffels door deze vriend. Hij wijkt niet van mijn zijde (en van mijn schoot, eigenlijk) en kan niet ophouden met kopjes geven. In de avond kijk ik nog even wat programma’s die ik de afgelopen week gemist heb en ga op tijd slapen. Moe.

Zaterdag

Ik word wakker en mijn hoofd voelt als toen ik 36 uur ging slapen. Ik besluit nog héél eventjes te blijven liggen (het is honderd jaar geleden dat ik uit heb geslapen), maar ben ook bang dat ik weer veel te lang slaap en niet wakker kan worden. Uiteindelijk slaap ik nog een paar uurtjes en ga rond half elf uit bed. Ik doe wat boodschappen, ga nog even verder met schoonmaken en dan komen mijn liefste vriendinnen. Ik ben blij ze weer te zien. Fendi ziet weer een mogelijkheid om ergens in te gaan liggen en kruipt in de tas van één van m’n vriendinnen, haha.

We praten, praten en praten en besluiten aan het einde van de middag nog even een rondje te wandelen. Door de longonderzoeken die ik deze periode heb, mag ik mijn allergiemedicatie en langwerkende longmedicatie niet gebruiken. Ik merk dat ik veel benauwder ben en daarom kan ik nu even niet hardlopen. Wandelen gaat, als ik vooraf eerst een kortwerkende puf neem, nog wel prima.

We eten (veel te veel) hapjes én nemen als toetje een stukje toblerone cheesecake die één van mijn vriendinnen heeft gemaakt. Goddelijk, echt, veel te lekker. Rond een uurtje of acht rijden ze weer naar huis en besluit ik me te storten op het zeemeerminnen-borduurwerk. Helaas blijf ik maar vastlopen op die vreselijke french knot en welk filmpje of welke uitleg ik ook bekijk, het lukt me gewoon maar niet. Veel later dan mijn bedoeling is ga ik uiteindelijk naar bed.

Zondag

Ik word op tijd wakker en twijfel even of ik niet nog een paar uurtjes slaap nodig heb, maar ik zie dat de zon schijnt en heb zin om dingen te ondernemen, dus ik ga eruit. Niet veel later krijg ik een appje dat één van de vriendinnen die ik gisteren heb gezien een positieve zelftest heeft en dus check ik meteen hoe lang geleden mijn Corona-besmetting was (precies acht weken) en doe ik zelf ook voor de zekerheid een test. Gelukkig is-ie hartstikke negatief.

Na de zelftest rij ik naar Winterswijk. Ik heb afgesproken met Laura, we hebben elkaar nog nooit gezien, maar het is héél gezellig en voor ik het weet is het kwart over vijf en moet ik als een malle naar mijn auto omdat ik bij mijn ouders ga eten. Daar merk ik pas dat ik wel echt moe ben, maar na een beetje eten voel ik me een stuk beter. Rond half acht rij ik naar huis om Fendi eten te geven en dan verlies ik mezelf in honderdduizend liedjes die ik zing en speel op de piano en het is heerlijk.

You Might Also Like

8 reacties

  • Reageer Audrey 07/03/2022 at 07:46

    Balen van al die niet-leuke dingen! Gelukkig was er ook veel leuks. Het kussen is echt mooi geworden, en die print is ook heel tof. Ik ga eens neuzen in de webshop.

  • Reageer Angélica 07/03/2022 at 08:16

    Ik zal eerlijk toegeven dat ik een beetje geskimd heb, maar dat begrijp je vast wel 😉
    Wat intens die B12 tekorten! Ik hoop dat je je snel daarvan opknapt, ik heb wel eens begrepen dat B12 tekorten heeeeel veel doen met je lichaam, ook o.a. depressie e.d. Best interessant!
    En hoera mijn print, zo leuk om te zien 😀
    Ik houd van ezeltjes 😀 Ik snap Jula wel!
    En al die minidonuts in deze post haha, heerlijk!

  • Reageer Nikki 07/03/2022 at 09:45

    Gelezen van A tot Z! Ik kan me voorstellen dat je hoofd even niet naar bloggen stond: zorgen om je gezondheid zuigen alle energie uit je. En een B12-tekort is ook echt niet niks. Hopelijk werken je prikken snel!

    En french knots zijn echt vreselijk. Met filmpjes lukte het me ook niet, dat ging te snel. Uiteindelijk lukte het me met deze foto-uitleg: https://bobostitch.co.uk/pages/how-to-stitch-a-french-knot

  • Reageer Saskia 07/03/2022 at 12:55

    Balen van de niet leuke dingen, knuffel!<3 Op naar leukere dingen

  • Reageer Geke 07/03/2022 at 15:07

    Wat is de muur bij de trap prachtig geworden! En beter nu die dingetjes bijwerken dan dat je later spijt hebt dat je het niet gedaan hebt.
    Die Fendi, wat is het toch een mooierd! En ze kunnen zo kijken hé, die kattebeesten…
    Heerlijk ook zoveel tijd met Jula <3

    Maar niet fijn dat je lichamelijk zoveel klachten hebt.
    Gelukkig dat je arts het wel serieus neemt en ook gaat onderzoeken of er een oorzaak is van het B12 tekort.
    Ik krijg intussen een jaar of 5 elke twee weken een injectie maar heb er best moeten voor strijden (ondanks keer op keer tekort in de bloeduitslagen) want ze wilden me telkens wegsturen met pilletjes (die dan ook niet opgenomen worden aangezien ik het ook uit voeding niet opneem). En ja, het zou heel goed kunnen dat veel van je klachten hierdoor veroorzaakt worden. Het beïnvloedt zoveel. Hopelijk krijg je snel duidelijkheid. (haha, het pantyverhaal… 🙂 ik ga na al die jaren nog steeds liggen ervoor, net iets makkelijker om die bilspier te ontspannen)

    En de Franse knoopjes: vooral proberen om het niet te snel te doen en zelf hou ik altijd even nog de rond de naald omgewonden draadjes vast / tegen zodat de naald er goed door komt zonder ze mee te sleuren ofzo…

  • Reageer Luus 09/03/2022 at 17:21

    Ohh ik miste je weekverslagen al! Ben elke week even komen spieken of er al iets online stond. Alles gelezen en teveel om op te reageren, dus ik houd het bij een paar dingen:
    Hahaha wij dromen ook altijd van een groter huis met tuin en ezels, alpaca’s en konijntjes als we dieren zijn gaan kijken.
    Oef wat heftig je B12 tekort! Ik hoop dat het snel gaat helpen de spuiten. Daar kun je inderdaad erg moe en ellendig van worden en het tegelijkertijd niet zo extreem opmerken omdat het erin sluipt.
    Ben je er nog uitgekomen met de borduurknoop?
    Mijn post is trouwens wel echte snailmail aan het worden hahaha. Deze week op mijn vrije dag ziek, dus het gaat nog even duren.

  • Reageer Nicole 10/03/2022 at 14:54

    Ik heb ook gewoon alles gelezen, hoor! Je onderschat ons 😉 Vervelend dat je je zo slecht voelt en dat je nu die B12-injecties moet. Wat een gedoe allemaal, hopelijk voel je je snel beter.

    Over de french knot (wat grappig dat zoveel mensen daar iets over te zeggen hebben): je hebt ook nog de colonial knot, die lijkt er héél veel op en die lukte mij wel. Vraag me niet waarom en ik borduur niet veel, dus als je me zou vragen om er nú een te maken zou het waarschijnlijk weer niet lukken, maar misschien heb je er iets aan.

  • Reageer Irene 11/03/2022 at 19:47

    Ik ben intens blij met dit uitgebreide verslag! Zoveel leuks ook, al die diertjes! Super vervelend van dat B12 tekort zeg en dat je daar injecties voor moet (zou ik horror vinden). Hopelijk vinden ze waar het aan ligt!
    Is het je gelukt met die french knots te fixen? Ik weet dat ik daar ook erg mee sukkelde en maar niet begreep waarom het me niet lukte maar ik deed het blijkbaar te snel.

  • Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.