Dagboekje 6 • 2022

14/02/2022

Maandag

We beginnen de week met een kringloopbezoekje! Haha nee, dat is eigenlijk niet helemaal waar. Ik begin mijn week bij de psycholoog (om 9 uur in de ochtend op een maandag, waarom?) en het is de laatste afspraak omdat zij een nieuwe baan heeft. Zo’n laatste afspraak is vaak een moment van terugblikken, maar ik merk dat er nu weinig is om terug te blikken: ik heb niet het gevoel dat ik veel geleerd heb tijdens onze gesprekken. Hoe dan ook: na het bezoekje rij ik even naar een grote kringloop in de buurt. Ik zie deze kast (we zoeken nog steeds een kast voor op de kleine kamer), maak er een foto van voor Jorn maar realiseer me ook wel dat-ie waarschijnlijk niet door ons trappengat past. Jammer dan!

In de middag heb ik een afspraak om te wandelen, maar het gaat niet door en dat komt me eigenlijk goed uit. Ik heb de afgelopen weken weinig tijd gehad voor mezelf en ben er wel aan toe om even flink te chillen. Dat doe ik dus ook!

Dinsdag

Ik maak vandaag alleen maar deze foto! Het is best een drukke dag. Overdag ben ik aan het werk: eerst heb ik een paar online overleggen, daarna verstuur ik wat mailtjes en in de middag heb ik een koffie-afspraak met iemand die ik heb ontmoet tijdens een netwerkbijeenkomst. We praten lang en uitgebreid over muziek, leuk! In de avond heb ik de tweede en laatste online bijeenkomst van de workshop dichten. We dragen allemaal ons gedicht voor, ik krijg hele positieve reacties en besluit dat ik dit echt vaker wil doen. Na de bijeenkomst blijf ik nog even hangen voor wat tips en het boek hierboven is er eentje van: ik maak een foto zodat ik het niet vergeet.

Woensdag

In de ochtend ga ik verder met het projectje hierboven: in het fotolijstje waar ik nu een geel hartje over heen heb geplakt, zit een babyfoto van Jula. Op de foto kijkt ze vrij chagrijnig en ik moet daar telkens zó om lachen. Bij de kringloop kocht ik al eerder wat kleine fotolijstjes en ik vroeg de moeder van Jorn en mijn moeder om een babyfoto van ons. Ik liet ze afdrukken, inclusief de eerste foto van Fendi toen hij bij ons kwam én een foto van Sophie, de pop van Jula.

En kijk! Deze oorbellen kocht ik gisteren bij Frou Frou’s, een fantastisch winkeltje in Arnhem, aan de Sonsbeeksingel. Ik kwam daar, toen ik nog in Arnhem woonde, zó graag en mijn koffie-afspraak was er nu vrijwel naast, dus kon ik niet anders dan even naar binnen lopen. Ik had alle oorbellen wel willen kopen, maar neem uiteindelijk deze twee mee naar huis.

Dan heb ik een leuke werkafspraak. Tijdens onze tour met de muziektent vorig jaar heb ik samen met één van onze cliënten een liedje van de Spice Girls gezongen op het podium en dat schiep natuurlijk meteen een band. Haar begeleiders vroegen me om langs te komen om samen met haar over muziek te praten, omdat ze merkten dat zij daar zelf niet verder in kwamen. Normaal gesproken valt dat niet binnen mijn taken, maar nu maak ik een uitzondering: ik heb wat meer tijd over deze week, het is een locatie waar veel potentie in zit en ik denk dat het helpt om verder te komen met muziek. De afspraak is fan-tas-tisch. Het is een geweldige vrouw, we luisteren samen naar haar lievelingsmuziek en na veertig minuten is ze er klaar mee en zet ze de televisie héél hard als hint, haha.

Ik rij weer naar huis en daarna gaan Jorn en ik samen lunchen bij een restaurant aan de rand van het bos. Het is superlekker, dat gaan we zeker vaker doen. Daarna haal ik Jula op en ik kan niet wachten om haar weer te zien.

In de avond ga ik hiermee aan de slag: ik ontdek dat ik te weinig zwart garen heb en na een nadere inspectie ontdek ik dat ik een hele onhandige fout heb gemaakt. Bovenaan heb ik teveel rijen gemaakt (die zwarte rand boven het patroon) zonder dat ik het in de gaten had en dus heb ik te weinig voor de rest. Meh! Het is écht een rotklus om dat uit te halen, maar ik begin er aan, kan er natuurlijk niet mee stoppen en ga iets te laat naar bed.

Donderdag

Het is alweer donderdag! Ik ben een beetje aan het werk en Fendi zit naast me te shinen, haha. Het lijkt soms alsof hij even voor me poseert. Niet veel later gebeurt het volgende:

Dit hoofd! Kijk nou! Hij is helemaal in gedachten, haha. Ik heb hem echt nog nóóit zo zien kijken, hij kijkt recht door me heen.

Dan haal ik Jula op uit school. Ze wil héél graag nog even in de speeltuin spelen en ik moet haar helpen met de kabelbaan, maar vervolgens klimt ze er gewoon zelf op en kijkt trotser dan ooit, haha. Het resultaat is dat ze natuurlijk echt niet meer van die kabelbaan af wil!

Na school doen we nog even boodschappen en kopen zoals altijd veel te veel! We eten vanavond met z’n tweetjes en Jula wil héél graag ‘hapjes’ eten (stokbroodjes met dip, blokjes kaas, komkommer en paprika en nog meer van dat) en ik kan echt nooit inschatten hoeveel dan genoeg is, dus koop genoeg voor het hele dorp.

In de avond slapen Jula en ik samen: zij onder haar hoogslaper, ik daarnaast. Er gebeurt iets memorabel: ik krijg één van haar haasjes! Ik had ooit een tweede gekocht als reserve, maar die wilde ze toen meteen hebben, naast de andere haas. Nu mocht ik de laatste tijd al vaker slapen met haasje en deze avond besluit ze dat-ie helemaal voor mij is. Ze legt ‘m zelfs klaar in mijn bed, haha. Zo lief!

Vrijdag

Ik kan helaas niet echt zeggen dat we goed hebben geslapen. Jula wordt een paar keer wakker in de nacht en wil dan héél graag knuffelen en kussen, maar dan slaapt zij weer vrolijk verder en lig ik vervolgens de halve nacht wakker. Maar ach: er zijn ergere redenen om wakker gehouden te worden! Ik breng Jula naar school en rij dan naar mijn ouders voor een hardlooprondje. Samen met mijn moeder ren ik zo’n vier kilometer en dat gaat prima, al is de lucht wat koud en vinden mijn longen dat niet het fijnste ooit. Na het hardlopen moet ik nogal opschieten voor mijn vioolles!

Na de lunch kan ik even chillen. Fijn! Mijn moeder brengt Jula in de middag en dan gaan we aan de slag met haar kamer. Ze wil graag vaker onder haar bed slapen, maar het matrasje dat we daar voor die ene nacht voor hebben gebruikt, is echt te dun. Gelukkig hebben we nog een extra matras en dus moeten we dat even omwisselen. Jula wil dat we daarna alles precies zo terugzetten als het stond en dus maakt ze wat foto’s zodat we weten hoe dat dan ook alweer was.

Zaterdag

Ik ben nog steeds hier mee bezig en realiseer me dat dit nog wel wat tijd gaat kosten. Maar ik ben vastbesloten het af te maken, dus ik ga stug door.

Tijd voor zwemles! Jula mocht vanaf vorige week naar badje drie (het diepe!) en dat betekent dat we voor het eerst ook een beetje mee kunnen kijken. Ik ben zwaar onder de indruk van wat ze allemaal al kan. Ik had echt geen idee!

Als we weer thuis zijn, lunchen we met z’n drieën en dan ben ik toe aan een beetje tijd om te chillen. Vroeger vond ik het altijd zó leuk om folders te kijken: niet per se omdat ik dan alles wilde kopen, maar omdat ik het leuk vond om te zien wat er allemaal te koop was, haha. Dat is nu niet per se anders!

Nadat ik de folders heb bekeken, gaan we aan de slag met het schilderen van de trap. Na onze blauwe muur hebben we de smaak te pakken! Ik maak geen foto’s dit keer, vooral omdat het een nogal onhandige klus is, zo half balancerend op een trap met een bak verf en een roller in je handen! We hadden gehoopt dat het wel in één laag zou dekken, maar nadat we er aan het einde van de middag nog een keer overheen gaan, blijven we nog steeds kleurverschil zien. Morgen dus nog maar een laagje!

Zondag

Zondagochtend en er wordt weer gerend! Ik heb me aangemeld voor zes kilometer, maar we hebben de route allemaal niet helemaal helder en lopen daardoor zeven kilometer in plaats van zes. Het gaat eigenlijk best goed. Het is wat kouder geworden en ik merk dat mijn longen daar wat heftiger op reageren, maar ik merk ook dat mijn conditie weer wat is verbeterd en ik langer kan blijven hardlopen. De route is behoorlijk pittig met twee intense heuvels en dan moet ik wel even een klein stukje wandelen, maar ik herstel weer snel en ren dan weer verder. Maakt me trots!

In de middag rijden Jorn, Jula en ik naar een vriendin van Jorn. Zij heeft een dochter van iets ouder dan een jaar en het is echt heel leuk om te zien hoe lief Jula voor haar is. Dat had ik nog niet eerder gezien! Aan het einde van het bezoekje gaan we samen naar de kinderboerderij en bestudeer ik het gedrag van deze schapen, haha.

Het is een leuke kinderboerderij met ook nog een flinke speeltuin en dus kan Jula haar geluk niet op. Ook leuk: ze heeft haar outfit zelf uitgekozen (vier verschillende printjes bij elkaar, ik hou ervan) en ook nog haar best gedaan met een mooie ketting én rode lippenstift. Aan het einde van de middag rijden we weer naar huis.

In de avond slapen Jula en ik weer samen. Ze wil weer heel graag ónder haar bed slapen, maar ze vindt het te spannend in haar eentje. Ik leg een matras ernaast, zodat we samen kunnen slapen. Ze vraagt er de laatste tijd wat vaker om en ik denk dat ze gewoon wat meer behoefte heeft aan nabijheid, dus dan vind ik het prima om naast haar te liggen! Het enige nadeel: ik heb dan echt heel weinig tijd voor mezelf én ik word vaak midden in de nacht toch nog wakker, soms omdat Jula iets vraagt, soms omdat ik dan best vroeg ben gaan slapen en mijn ritme een beetje verlies.

You Might Also Like

5 reacties

  • Reageer Luus 15/02/2022 at 07:34

    Ah joepie, ik verheugde me al op je weekoverzicht. Vind ze elke week zo leuk om te lezen 🙂
    Jammer dat je bij de psycholoog niet echt veel had om op terug te blikken omdat je niet zoveel geleerd hebt van de periode samen. Maar dan misschien wel maar beter dat het ook afgesloten wordt 😉 Is er al vervanging en vooruitzicht op wel iets leren de komende tijd?
    Oh heerlijk de baby foto collectie in die leuke frames <3
    Fendi ziet eruit alsof hij een plan for world destruction aan het bedenken is hahahha, love it!

  • Reageer Anne 15/02/2022 at 09:42

    Ik kom hier voor het eerst, via de Bloglovin explore pagina, maar wat een fijn blogje! En zo leuk, ik heet ook Anne, heb ook een zelfde soort kat, woonde ook in Arnhem én doe ook veel met muziek (haha, oké, wel echt veel, het is m’n werk).

    Enne, super hoe je het gezicht van je dochtertje wat onherkenbaar maakt, altijd fijn als mensen daar over nadenken!

    Fijne week gewenst Anne, ik ga nog even verder kijken op je blog!

  • Reageer Irene 17/02/2022 at 22:10

    Zo leuk, die fotootjes! 😀
    Tof om te zien dat Jula zelf haar outfits mag kiezen. En folders kijken is ook een van m’n lievelings. Ik weet ook niet precies waarom ik het zo fijn vind eigenlijk.

  • Reageer Lesley 19/02/2022 at 19:07

    Oh die oorbellen zijn supermooi, vooral die rechtse! Herkenbaar trouwens, dat je geen zin hebt in een rotklus (zoals met dat borduren), maar er dan toch niet mee kan stoppen haha.

  • Reageer Ilona Wielinga 19/02/2022 at 19:11

    Oeh die oorbellen zijn heel leuk! Ik heb zelf ook van dat soort regenboogoorbellen, maar dan met de kleuren van de regenboog, love de stijl. En borduren is zo’n fijne bezigheid.

  • Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.