Dagboekje 6 • 2021

Maandag

Terwijl ik ‘maandag’ typ, heb ik een liedje in mijn hoofd dat Jorn en ik de hele tijd zingen. Haha! We zingen het ook nog eens op ons allerlelijkst, dat maakt het extra leuk. Hoe dan ook: het is weer een nieuwe week, deze keer met een dikke lading sneeuw en ik ben er simpelweg niet klaar voor. Meh.

We werken vandaag aan Jorn’s website. Superleuk! Ik word er alleen een beetje gaar van, we werken vijf uur achter elkaar door en ik heb altijd even een change of scenery nodig, maar dat vergeet ik. Volgende keer dus gewoon braaf even pauze houden. Naast me op de stoel ligt Fendi te slapen en dat vind ik oprecht één van de schattigste dingen die er zijn, als hij helemaal zo opgekruld ligt. Zo lief! Hij moet niet zoveel hebben van de sneeuw: als hij naar buiten gaat, komt hij steeds binnen vijf minuutjes weer terug.

Aan het einde van de middag moeten we er toch nog uit: Albert Heijn bezorgt onze boodschappen vandaag niet, dus die moeten we zelf doen. Het is echt een barre tocht, want het is koud en glibberig en we hebben zware boodschappen, maar uiteindelijk overleven we het. Tien punten voor ons!

Dinsdag

Goedemorgen! Ik zit al vroeg klaar achter mijn laptop voor een overleg. Ik loop vervolgens echt helemaal leeg: al mijn energie gaat weg. Ik merk aan mezelf dat ik zó klaar ben met al die overleggen via een beeldscherm. Ik mis echte interactie, ik krijg hoofdpijn van zo lang naar een scherm staren en het voelt alsof alle overleggen minstens tien keer zo saai zijn. Na het overleg heb ik ook echt even een flink baalmoment en wil ik het liefst even niets meer doen. Maar toch ga ik nog aan de slag.

In de middag voel ik me niet zo goed. Ik heb pijn in mijn buik, kan bijna niet meer rechtop zitten van de pijn en leg mezelf dus uiteindelijk maar op de bank met een kruikje terwijl ik een true crime serie op Netflix bekijk. Dat doet me goed, zowel de kruik als de serie.

Woensdag

Ik moet in de ochtend voor een echo naar het ziekenhuis. Ik heb al sinds een maand of acht buikklachten en ze kunnen niet ontdekken waar het door komt. Vervelend is het wel. Mogelijk is het een gevolg van de desastreuze operatie die ik 2015 onderging. Het maakt mij niet zoveel uit, ik wil gewoon weten wat het is en hoe ik er weer van af kom. Vandaag maken ze een echo van alle organen in mijn buik. De radiologe is heel aardig, het onderzoek gaat snel en de conclusie is dat alles er goed uitziet. Aan de ene kant natuurlijk heel fijn, aan de andere kant denk ik dan weer: maar wat is het dan wel? En hoe kunnen we dat nog onderzoeken? Nou goed, ik zal binnenkort wel weer een overleg met mijn huisarts hebben en dan spreken we het vervolg af.

In de middag ga ik aan het werk. Ik heb overleg met mijn stagiaires en handel wat administratieve dingen af. Dit is het uitzicht achter me en ik vind het er stiekem zó gezellig uit zien met die sneeuw op de struiken. Verder vind ik de sneeuw echt niet oké: ik ben nog steeds bang om er in te rijden en wil weer gewoon kunnen hardlopen, dus van mij mag het snel gaan dooien.

Donderdag

Ik maak écht niets mee deze dagen. Wat een saaiheid. In de ochtend heb ik een telefoongesprek met mijn psychiater. Verder ga ik lezen (deze tip kreeg ik van iemand op Instagram, echt een goede: van de schrijfster van het verhaal van de dienstmaagd en de testamenten, die ik in één ruk heb uitgelezen). Daarna kijk ik een serie (the trials of Gabriel Fernandez, vet heftig) en maak ik het huis schoon. Ik baal echt van de situatie merk ik aan mezelf. Voel me opgesloten in huis omdat er overal sneeuw ligt, kan geen enkele motivatie vinden om iets te ondernemen en alle dagen lijken nóg meer op elkaar. Ik hoop dat ik er snel verandering in aan kan brengen.

Vrijdag

Ik ga naar buiten! Achter ons huis, in de tuin, ligt echt nog een dik pak sneeuw. Ik moet even naar de apotheek om mijn medicatie op te halen en daarna komt er iemand om een Marktplaats-deal te sluiten. Ik heb een oude polaroidcamera, minstens tien jaar geleden bij de kringloop gekocht, die ik wil verkopen. Ik heb geen idee of-ie het doet (dat heb ik ook bij de advertentie gezet) en verkoop ‘m omdat hij in mijn huis alleen maar in de weg ligt. Er komt om twaalf uur iemand langs voor de camera en zij heeft film meegenomen om ‘m uit te testen. Ze maakt een haarscherpe foto van mij (de camera doet het dus) en ineens heb ik echt spijt dat ik de camera wilde verkopen! Meh!

In de middag brengen mijn ouders mijn lieve meisje weer. Ik ben zó blij om haar weer te zien, heb haar echt gemist de afgelopen dagen. We kijken samen naar de Make Up Cup, gaan daarna een beetje opruimen in huis en op haar kamer en als Jorn komt eten we samen. Daarna doet Jula kunstjes voor ons, kleuren we nog wat en dan gaat ze slapen en kijk ik the Voice.

Zaterdag

Fendi is vroeg in de ochtend al aan het werk! Zo noemen we dat als hij op een willekeurige plaats (het liefst deze vensterbank of de wasmachine) uit het raam aan het staren is. Hij doet dat het grootste gedeelte van de dag, haha.

Het is tijd voor een concertje. Ik moet de bladmuziek ‘met de plaatjes’ pakken (melodieën die ik speel op de viool, met tekeningetjes ernaast) en Jula gaat voor me zingen. Ze fantaseert erop los, het is echt te lief voor woorden. Ik hoop zo dat ze later ook een instrument wil leren bespelen. Als ik het met haar bespreek, zegt ze dat ze met viool wil beginnen. Ik ben benieuwd!

Daarna gaan we naar de supermarkt. We doen er drie kwartier over om buiten te komen, want Jula heeft allerlei dingen in haar hoofd die op een bepaalde manier moeten. Gelukkig heb ik engelengeduld en blijft mijn stemming onverminderd positief en dus gaan we drie kwartier later daadwerkelijk naar buiten (voor de derde keer, maar dit keer met alles aan zoals het moet), op weg naar de supermarkt.

We hebben ingrediënten gekocht voor een witte chocolade – licor 43 – taart. Die maken we voor Jorn voor Valentijnsdag. Terwijl we aan het bakken zijn, gaat er nogal het één en ander mis, haha. Maar, we proeven even voor en hij smaakt heel lekker, dus all is good. Het wordt gewoon een crunchy taart 😉 .

Zondag

In de ochtend verrassen we Jorn met een ontbijtje op bed. We maken zelf croissantjes, stoppen kleine pannenkoekjes in de oven en serveren het met aardbeien en slagroom. Goddelijk! Jula vindt het allemaal heel spannend, ze vraagt om zeven uur ’s ochtends al of we mogen beginnen. Zo lief! Daarna doen we rustig aan en rond twaalf uur lopen we naar een speeltuintje waar we nog nooit geweest zijn. Jula vindt het heel leuk: glijden van de bult af en zwaaien op de kabelbaan!

Voor de lunch eten we een stuk van de taart die we voor Jorn hebben gemaakt – ook als verrassing – en die is superlekker! Maar één stuk is echt genoeg als lunch, haha. In de middag komt een vriendin van me langs. We spelen beverbende, zo leuk dat Jula dat soort spelletjes nu ook kan. 🙂 Als ze weg is, bestellen we frietjes en terwijl we daar op wachten doen we nog wat spelletjes. Wat een fijne dat is het!


  1. Audrey

    15 februari

    Nu ben ik wel benieuwd welk liedje het is 😉

    Beverbende is ook echt een van mijn favoriete spelletjes!

  2. Angélica

    15 februari

    Ohhh nou heb ik zin in pannenkoeken 😀 Toch maar braaf mijn havermoutje opeten 😉
    Ik vind de sneeuw heel mooi maar ben er ook al gauw weer klaar mee ja. Kijk er naar uit dat we deze week weer normaal kunnen lopen en fietsen! Vond het wel heel leuk om te zien hoe iedereen aan het schaatsen was 🙂

    Die serie van Magaret Atwood heb ik ook gelezen, bizar maar interessant! Vind haar echt een goede schrijver 🙂 En ik ben ook into true crime docu’s haha, zo fascinerend!

    • Anne

      16 februari

      Oh wat leuk dat jij ‘m ook gelezen hebt! Inderdaad redelijk bizar, maar wel tof. Ik vind haar ook een hele goede schrijver, ze zuigt je echt in het verhaal 🙂 En als je nog tips voor goede true crime docu’s hebt, kom maar door! Haha!

  3. Siroon

    15 februari

    Oeh, ik ga eens kijken of dat boek wat is. Ik heb op dit moment geen boek waar ik helemaal in zit, maar dat vind ik altijd zo heerlijk! Hier was de week ook saai. Wel fijn om eens een ander geluid te horen, op social media leek het wel alsof iedereen in Nederland van ijs en sneeuw houdt en ook nog eens schaatsen heeft en het kan. Ik werd wel blij van alle blije gezichten, maar voelde mezelf ook opgesloten. Hopelijk na morgen weer zonder glibberen de weg op, yay! Oh en hoe fijn zou het zijn als de lente snel zou komen….?

    • Anne

      16 februari

      Ah, volgend weekend wordt het al zestien graden! Yes! Ik zie de sneeuw nu ook langzaam smelten voor mijn huis en dat stelt me helemaal gerust, haha. Ik moet woensdag de weg weer op en kan daar zó tegenop zien als er zo’n dik pak sneeuw ligt.

  4. Tamara

    15 februari

    Wat leuk dat ze zo geïnteresseerd is in een instrument, hopelijk blijft het zo! Viool lijkt me wel echt moeilijk! Onze kleine man is ook erg geboeid door de piano die hier staat dus hoop hem ook later op muziekschool te kunnen zetten.

    • Anne

      16 februari

      Ja, viool is wel moeilijk. Mijn vioolleraar zei ook dat ze het beste vanaf hun 6e op les kunnen gaan. Maar, als je het dan ook nog moet combineren met noten leren lezen is het wel een hele uitdaging denk ik. Misschien maar beginnen met piano of gitaar 🙂

Leave a reply to Angélica Click here to cancel the reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.