Dagboekje 51 • 2021

27/12/2021

Maandag

Het is maandagochtend 10 uur en ik zit in de wachtruimte van het UWV voor een herbeoordeling van mijn Wia-uitkering. Sinds een jaar krijg ik deze aanvulling op mijn loon omdat ik vanwege mijn psychische kwetsbaarheid (nog) niet in staat ben mijn volledige uren te werken. Nog staat wel tussen haakjes, want de meningen verschillen nog wel eens over of dat weer zou kunnen in de toekomst of niet. En dan ben ik vaak degene die het wat rooskleuriger inziet. Hoe dan ook, na een jaar is het de bedoeling dat er opnieuw gekeken wordt naar de situatie en dat vind ik toch best spannend. Ik heb het gesprek met een andere arts dan de vorige en heb natuurlijk geen idee hoe deze arts denkt over mijn situatie. Gelukkig is het een ontzettend fijn en open gesprek waarin ik me gesteund voel. Over een aantal weken kan ik een telefoontje verwachten van de arbeidsdeskundige die een definitieve berekening met mij gaat maken, maar deze arts heeft mij al verteld dat het grotendeels hetzelfde zal blijven als het is. Dat is een opluchting.

In de middag heb ik een afspraak bij de mondhygiëniste en als ik daar naartoe rij, voel ik vooral dat ik ontzettend moe ben. Nog steeds. De afspraak is niet per se heel prettig, maar daarna gaan Jorn en ik naar zijn ouders en dat is heel gezellig. Fijn. We eten samen en dan rijden we naar huis.

In de avond is Jorn aan het werk en stort ik in op de bank. Ik kijk het slechtste van het slechtste televisieprogramma dat er bestaat (de Nederlandse versie van Are You The One?) en val vervolgens om de drie minuten in slaap op de bank. Ik ga besluit dus maar op tijd te gaan slapen.

Dinsdag

Ik begin de ochtend met een overleg via Teams. In mijn nachtelijke zoektocht naar een oplossing voor mijn slaapproblemen ontdekte ik wat meer over een daglichtlamp en besloot ik dat ik er eentje wilde gaan aanschaffen. Niet alleen helpt het om ’s avonds beter te slapen, het zorgt er ook voor dat je stemming kan verbeteren. Uiteindelijk ben ik – helaas – veel langer aan het werk dan ik eigenlijk had gedacht. Altijd jammer als je er op hebt gerekend ook nog even iets leuks te kunnen doen!

In de middag komt mijn moeder Jula weer terugbrengen van een nachtje logeren. Ik moet nog even langs de apotheek en dus gaan we gezellig met z’n drieën (en trekt Jula enthousiast haar skeelers aan). Het is echt een prachtige dag: best wel koud, maar helder. Fijn om even buiten te zijn.

Jorn begint met het maken van een legpuzzel, maar zodra hij vertrekt voor een avond bij zijn broertje, springt Fendi vrijwel onmiddellijk op de puzzel. Ik vind het zo grappig dat Fendi het voor elkaar krijgt om vrijwel altijd op de meest onhandige plekken te gaan zitten. Omdat Jorn weg is en ik nog steeds veel te moe ben, gaan Jula en ik tegelijkertijd naar bed en logeer ik bij haar op de kamer. Hoe gezellig is dat!

Woensdag

Het is weer ochtend en tijd om alle vlechtjes uit Jula’s haar te halen. Ik ben stiekem best jaloers op dit kapsel! Verder voel ik me behoorlijk ellendig: ik heb een intense allergische reactie en kan niet meer ophouden met niesen. Ik word er écht helemaal gek van! Het lijkt te komen door de puzzelmat die Jorn onder zijn puzzel heeft gelegd. Daar zijn allerlei korreltjes en stof uit gekomen en soms reageer ik dan ineens heel heftig op zoiets. Ik ruim dus alles op, ontsmet de hele boel en zet ook nog de stofzuiger even aan. Hopen dat dat helpt!

We gaan even boodschappen doen: mijn nichtje komt lunchen en we halen wat lekkere broodjes en een sapje. Het ziet er buiten zó mooi uit dat Jula besluit om even te poseren voor een foto. Op de terugweg lopen we langs een verpleegtehuis waar lieve, oude vrouwen naar ons zwaaien terwijl we langslopen. Ik besluit ter plekke om volgend jaar met kerst iets nuttigs te gaan doen in dat verpleegtehuis.

Nadat mijn nichtje geweest is, gaan we naar de dierenarts. Fendi krijgt zijn tweede vaccinatie vandaag! Gelukkig vond hij het de vorige keer niet vervelend en had hij er ook geen last van. Binnen tien minuten staan we weer buiten en rijden we naar huis. Daar gaan we even stevig chillen, samen koken en als Jorn weer thuis is eten we gezellig met z’n drieën. Daarna gaan Jula en ik nog even samen in bad.

Donderdag

Vandaag is mijn allergische reactie gelukkig weer over, al ben ik er wel echt heel moe van. Desondanks begint de dag vroeg en brengen we Jula naar haar andere moeder en rijden vervolgens door naar vrienden van Jorn voor kraamvisite. Dat is heel gezellig! Dan rijden we naar huis, halen nog een broodje, kijken de laatste aflevering van Hunted en dan ga ik aan het werk. Ik had verwacht maar eventjes bezig te zijn, maar wederom is het zo dat ik vrijwel de hele middag besteed aan dingen afronden. Aan de andere kant ook wel fijn om te doen: ik heb na vandaag twee weken vakantie en weet dan dat ik het goed geregeld heb tijdens mijn afwezigheid. Dat geeft dan ook wel weer wat rust.

In de avond heb ik vioolles. In de middag heb ik nog een klein beetje geoefend omdat ik het echt beschamend vind dat ik weer helemaal niets gedaan heb en ben ik weer zo aan het genieten van het spelen, dat ik me realiseer dat ik écht gewoon vaker moet spelen. Ik ontdek een aantal filmpjes op Youtube waarbij de stukken die ik speel langzaam begeleid worden op piano, waardoor ik gewoon echt mee kan spelen.

De vioolles gaat goed. Mijn vioolleraar vindt dat ik in het afgelopen jaar een transformatie heb ondergaan: in het begin speelde ik voorzichtig, bang om een valse noot te spelen en maakte ik amper een fatsoenlijke klank. Nu zag hij, terwijl ik aan het spelen was, dat ik driftig heen en weer bewoog en soms zelfs delen met mijn ogen dicht speelde omdat ik er zo in zat, haha. Samen stellen we vast dat dat, in ieder geval voor ons, toch wel puur geluk is. Jezelf verliezen tijdens het spelen en daar helemaal in opgaan. Er is weinig beter dan dat. Deze foto maak ik trouwens omdat ik kennelijk nog steeds mijn stok een beetje vreemd vasthoud (wat vooral te wijten is aan die iets te flexibele vingers) en mijn vioolleraar wijst me de perfecte houding aan. Dat is dus zo op de foto hierboven en moet ik gewoon vaak oefenen, zodat dat normaal gaat worden.

Vrijdag

Ik ben op tijd wakker en ga deze ochtend samen met Bianca, toch wel mijn favoriete mede-runner, een rondje hardlopen. Ik heb inmiddels een maand niet meer gelopen vanwege mijn longklachten en ben erg benieuwd hoe het nu zal gaan: ik neem nieuwe medicatie die nu zou moeten werken, maar ben natuurlijk ook echt wel wat van mijn conditie kwijtgeraakt. We rennen een rondje van zo’n drie kilometer en het gaat beter dan de laatste keer dat ik rende. Ik ren wel op een iets lager tempo en iets minder ver, maar voel ook wel dat mijn longen vooral in het eerste kwartier echt pijn doen en het daarna wat minder wordt. Dat is winst! Het is fijn om weer samen te rennen, ik heb het echt gemist.

Na het hardlopen, bel ik meteen de huisarts om weer even een overleg in te plannen. Ik merk dat mijn klachten nog niet weg zijn en vermoed dat dat deels komt door mijn verslechterde conditie, maar toch ook wel deels omdat de medicatie niet voldoende werkt. Daarna zit ik zo’n anderhalf uur in bad en dat is goddelijk, precies wat ik nodig heb.

In de middag ben ik toch echt wel moe, merk ik. Ik denk een resultaat van het weinige slapen van de laatste weken, de intense allergische aanval van de woensdag daarvoor en de inspanning van de ochtend. Ik besluit er maar een beetje aan toe te geven en doe verder niet zoveel meer behalve wat huishoudelijke klusjes. Ik vind Fendi niet in zijn mandje, maar in de mand waarin we de kleden bewaren. Hoe schattig!

We hebben allebei écht geen zin om te koken en besluiten een pizza te bestellen. Ondertussen kijk ik een documentaire over een seriemoordenaar, altijd gezellig zo op kerstavond! Helaas begint de hoofdpijn die ik in die middag op voelde komen steeds erger te worden, ik word er helemaal gek van! Ook pijnstillers helpen niet, dus ik denk dat ik beter maar gewoon kan gaan slapen.

Zaterdag (1e kerstdag!) 

Het is kerst! Ik slaap echt ontzettend lang uit, maar gelukkig kan dat ook omdat we geen plannen hebben en vandaag gewoon fijn met z’n tweeën zijn. Of eigenlijk met z’n drieën, want Fendi is er ook én heeft zijn kerst-strikje om. Dan is het echt feest, natuurlijk. We lunchen samen, Jorn doet een spelletje en ik borduur wat, maar ik stort eigenlijk weer een beetje in en kan mijn ogen niet meer openhouden en ga dus maar gewoon weer even verder slapen. Dat lukt en daarna voel ik me echt weer een beetje levend, gelukkig.

Ik maak ’s avonds voor ons één van onze favoriete maaltijden: tomatenrisotto met basilicum uit de oven. Vet lekker! Precies als we gaan eten, komt Jula’s andere moeder Jula weer brengen. Jula is ontzettend vrolijk, mag van mij alvast een cadeautje uitpakken én heeft nog wat vakjes van de adventskalender die uitgepakt mogen worden. Wat een geluk! Ze gaat iets te laat naar bed, maar ach, dat halen we wel weer ergens een keertje in.

Zondag (2e kerstdag!) 

We beginnen de dag met het voorbereiden van een kerstontbijtje! Jorn slaapt nog en Jula en ik dekken de tafel, doen de broodjes in de oven en zorgen ervoor dat het er mooi uitziet. Dat lukt! Ik ontdek dat we eigenlijk niets feestelijks hebben om de tafel te dekken, maar plak er maar gewoon een rol inpakpapier op en maak kleine naamkaartjes. Prima!

Dan is het tijd om te spelen met de cadeautjes! Ik had voor Jula en Jorn stiekem kerstcadeautjes gekocht en niet de verwachting dat er ook voor mij iets bij zou liggen, maar Jorn had toch een (superleuk karaokegerelateerd, haha) cadeautje geregeld voor mij.

Fendi heeft z’n strikje vandaag niet om, maar kreeg wel een eigen naamkaartje én wat lekkers voor kerst. Daarna is het tijd om uit te buiken op de bank, haha. Hij ligt héérlijk te slapen en ik kan niet anders dan bedenken dat ik gewoon jaloers ben op het leven van deze kat. Lekker dutten, lekker knuffelen, lekker eten.

In de middag vertrekken we naar mijn oom en tante. Daar gaan we op tweede kerstdag altijd samen gourmetten! Ik maak geen enkele foto, maar het is lekker én gezellig.

You Might Also Like

11 reacties

  • Reageer Audrey 27/12/2021 at 10:21

    Dat kerstontbijtje ziet er zo gezellig uit! Sowieso klinkt je kerst aardig relaxed, altijd fijn 🙂

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:11

      Ja, dat was het ook zeker! We hadden het behoorlijk verspreid dit jaar en dat was eigenlijk wel fijn, beetje tijd om uit te rusten tussendoor!

  • Reageer Daenelia 27/12/2021 at 10:38

    Dat lijken me hele fijne dagen te zijn geweest 🙂 En ja: katten en puzzels, ik weet het niet. Wij hebben nu ook een mat om de puzzel op te rollen, maar daarvoor bedekten we de puzzel met een dienblad en andere spulletjes om de katten te ontmoedigen om de puzzel weer uit elkaar te halen.
    Kan best zijn dat je allergies bent voor vilt? Als het zo’n oprol-mat is, probeer dan gewoon een ander stuk stof om de puzzel op te rollen.

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:12

      Dat waren het zeker! En ja, dat zou goed kunnen. Mijn vriend heeft nu een nieuw soort opbergding gekocht voor zijn puzzels, hopelijk reageer ik daar niet zo intens op.

  • Reageer Irene 27/12/2021 at 17:34

    Oh die bordjes van je kerstontbijt zijn zo mooi! En je kerst lijkt me heel fijn zo. Erg chill. Fendi is super knap zo met z’n strikje aan 😀

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:13

      Ja hè? Een echte kringloopvondst waar ik eventjes over twijfelde, maar uiteindelijk ben ik echt blij dat ik ze toch heb meegenomen. Ik zag op Vinted ook nog bijpassende kopjes, misschien moet ik die toch ook maar gaan aanschaffen 😉

  • Reageer Tineke 27/12/2021 at 18:36

    Stiekem vind ik die adventkalender van Julia zelfs leuk❤️

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:13

      Haha ja, dat snap ik wel!

  • Reageer Blog by Linda 28/12/2021 at 09:24

    Het klinkt alsof de week (zeker het begin ervan) niet helemaal meezat qua moeheid en allergie, maar gelukkig heb je wel fijne kerstdagen gehad! En erg leuk, al die Fendi content, zeker dat laatste kiekje is erg lief 🙂

    • Reageer Anne 29/12/2021 at 22:14

      Nee inderdaad! Het begin was stroef, maar uiteindelijk was onze kerst echt wel fijn. En meestal laat ik me niet zo beïnvloeden door mijn lichamelijke gesteldheid, dus dan komt het altijd wel goed. En ja, Fendi. Zo lief!

  • Reageer Lesley 01/01/2022 at 22:51

    Klinkt als een heerlijke kerst! Ik vond mijn haar vroeger in van die ‘golfjes’ ook altijd supertof haha. Soms maakte ik ze ook met zo’n soort stijltang, maar dat trok dan weer nergens op 😀

  • Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.