Dagboekje #47

23/11/2020

Maandag

Wow, nummer zevenenveertig alweer! De tijd vliegt echt voorbij. Ik begin mijn dag bij Jorn en rij daarna door naar vioolles. Dat is een fijne les (en dat terwijl ik er erg tegenop zie) omdat ik eerlijk vertel dat ik een beetje minder zin had om te spelen de afgelopen weken. De conclusie? De stukken die mijn vioolleraar mij heeft gegeven zijn eigenlijk net iets te moeilijk, waardoor het spelen vooral frustrerend is en ik er niet meer van kan genieten. Het voelt dan heel onbereikbaar om ooit mooi te kunnen spelen en dat demotiveert natuurlijk enorm.

Na de vioolles rijd ik naar huis en doe ik nuttige dingen. Niets spannends. Aan het einde van de middag haalt Jorn me op en rijden we samen naar zijn ouders. Daar kijken we onder andere filmpjes van hoe ze vroeger Sinterklaas vierden en dat is héél erg grappig.

Dinsdag

Ik werk vanuit huis vandaag en begin het allemaal een beetje saai te vinden. Dat vanuit huis werken is niet zo mijn ding: ik vind het moeilijk om structuur te houden, ik mis het contact met collega’s en zie heel erg op tegen kleine dingen omdat ik zo in m’n eentje ben. Ik probeer het wel zo fijn mogelijk voor mezelf te maken, met een geurkaars aan, de verwarming lekker hoog en een muziekje op de achtergrond. De geurkaars hierboven kreeg ik van m’n nichtje voor m’n verjaardag en vind ik echt heerlijk.

’s Avonds moet ik hardlopen met m’n groepje. Dat gaat héérlijk, ik ren echt ontzettend fijn.

Woensdag

Het is woensdag. Ik ga bij Jorn werken, maar heb niet zo heel veel te doen. Ondertussen raak ik nogal snel afgeleid, dus doe van alles (bijvoorbeeld darten en na drie keer gooi ik per ongeluk ineens bulls eye) en wil vooral andere dingen doen dan m’n werk. Uiteindelijk komt het toch nog goed en doe ik wat ik moet doen, ik ben er alleen snel mee klaar. ’s Avonds heb ik geen theater in verband met de maatregelen, dus doe ik mijn best een beetje te ontspannen en kijk ik wat televisieprogramma’s terug op NPO.

Donderdag

Het is donderdag en ik slaap heel lang uit: ik ben de afgelopen dagen iets te laat naar bed gegaan en daar moet ik dan altijd van bijkomen. Zo ook vandaag. In de middag komt Jula bij me, met de helft van de cadeautjes die ze op haar kinderfeestje heeft gekregen. Waaronder de inhoud van bovenstaande foto: een pakje plezier! Je krijgt een schoenendoos vol knutselmaterialen en daar maak je je eigen poppenhuisje mee. Superleuk! We zijn er zeker twee keer een half uur heel actief mee bezig.

’s Avonds komt Jorn bij ons eten voor Jula’s verjaardag. Als Jula op bed ligt, hangen we de slingers op en installeren de Wii (die krijgt ze van mij cadeau). Daarna geeft Fendi een showtje weg: hij speelt met de kerstbomen die op de schouw staan en tikt ze één voor één naar beneden. Erg vermakelijk om te zien ;-).

Vrijdag

Nadat ik een jarige Jula naar school breng (die al helemaal aan het stuiteren is), trek ik m’n hardloopkleren aan voor een rondje door het bos met m’n hardloopmaatje. Dat gaat lekker! Ik probeer dezelfde route als afgelopen zondag te lopen, maar dat lukt niet helemaal – halverwege verdwalen we – maar uiteindelijk lopen we een prima rondje. We gaan alleen niet zo snel vandaag, maar dat hoort er nou eenmaal ook af en toe bij.

’s Middags vieren we Jula’s verjaardag met z’n drieën: Jula, haar andere moeder en ik. We wilden eigenlijk iets gaan bakken (dat vindt Jula heel leuk), maar ze is zo moe van de feestelijke dag op school dat we in plaats daarvan een Sinterklaasfilm gaan kijken en hapjes eten op de bank. Als ik Jula naar bed breng, vallen haar ogen meteen al bijna dicht.

Zaterdag

In de ochtend doen we eerst wat spelletjes op de Wii. Jula begint het principe te begrijpen en vindt het dan ook een steeds leuker cadeau! We blijven in onze pyjama tot het middag is en dat vindt Jula een feestje, haha. We hebben geen plannen dus doen lekker rustig aan. In de middag bakken we een taart en doen we boodschappen.

Zondag

Er staat weer een rondje rennen op het programma, dit keer met mijn hardloopgroepje. We lopen een andere route dan de bedoeling is en als we terug zijn bij het startpunt staat er ineens 6,8 kilometer op mijn horloge. Oh yes!

In de middag is het tijd voor Jula’s feestje. Mijn ouders en broer komen langs met cadeautjes en Jorn komt ook nog even langs. Jula voelt zich ontzettend jarig en is helemaal door het dolle heen aan het einde van de dag, haha. Ik vraag me af of het me gaat lukken haar rustig op bed te leggen, maar op wonderbaarlijke wijze komt ze helemaal tot rust en gaat ze meteen slapen. Heel fijn!

 

You Might Also Like

4 reacties

  • Reageer Angélica 23/11/2020 at 18:18

    Fanatiek aan het hardlopen hoor, lekker bezig!
    En ik kan me voorstellen dat het thuiswerken niet leuk is… je hoort ook van meer mensen dat deze ‘lockdown’ een stuk lastiger is dan de eerste. Ik vind de sleur ook steeds minder leuk, terwijl ik die eerst wel prettig vond. Meh!

    • Reageer Anne 24/11/2020 at 08:17

      Yes, dankjewel! Ik haal er ook echt plezier uit en geniet van het lopen, dat is zó fijn. En ja, meh. Deze lijkt langer te duren en is gewoon erg saai, vind ik. Pf. Maar goed: nog even volhouden!

  • Reageer Madelon 23/11/2020 at 20:54

    Fijn dat Jula zo’n mooie verjaardag heeft gehad! Ik kan me voorstellen dat het thuiswerken soms lastig is. Ik ben in deze corona-tijd met mijn (eerste) baan begonnen. Hoewel ik het thuiswerken op zichzelf niet erg vind, vind ik het wel lastig dat je zo moeilijk collega’s buiten je directe team leert kennen. Je komt er lastiger tussen en spreekt sneller alleen maar dezelfde mensen online.

    • Reageer Anne 24/11/2020 at 08:17

      Oef ja, dat is ook lastig. Ik ben ook met een nieuwe baan begonnen in deze tijd en ik merk precies hetzelfde. En online contact is toch echt anders dan offline contact heb ik gemerkt, dus het is gewoon lastig om elkaar goed te leren kennen en je werk ook goed te leren kennen merk ik. Dat vraagt extra tijd en geduld.

    Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.