Dagboekje 47 • 2021

29/11/2021

Maandag

In de ochtend breng ik Jula naar school. Ik ga haar eventjes niet zien omdat Jorn en ik een paar dagen op vakantie gaan en dat vind ik best moeilijk, zeker als we zulke fijne dagen achter de rug hebben. Als ik weer thuis ben, kruip ik op de bank met mijn borduurwerk en kijk ik een prachtige documentaire (Jason, over een jongen die intensieve traumabehandeling krijgt). Als Jorn wakker is, pakken we samen de spullen in voor onze vakantie en stappen we in de auto. Zin in!

We zouden eigenlijk naar Berlijn gaan, maar gezien de huidige maatregelen is dat geen goed idee. Daarom hebben we dat reisje geannuleerd en rijden we in plaats daarvan naar de Woude, een eilandje in het Alkmaardermeer. Daar slapen we in een b&b met het uitzicht op de foto hierboven. Zo mooi!

Ik borduur me helemaal suf. Maar echt. Ik geloof dat ik wel zeven of acht uur borduur vandaag, ik kan gewoon niet meer ophouden. Tussendoor kijken Jorn en ik nog allerlei rare filmpjes over Marco Borsato. We hebben allebei een intense hekel aan Marco Borsato (maar het voelt toch een beetje verkeerd om dat te zeggen, het is wel echt onaardig, sorry daarvoor) en ik denk dat we er allebei aan toe zijn om dat nog even bevestigd te krijgen. Dat lukt.

Dinsdag

We zijn, dankzij Marco, laat naar bed gegaan en slapen dus ook lekker lang uit. Ik geloof dat ik daar wel aan toe was! Dan ontbijten we (maar eigenlijk is het al gewoon lunch) en vertrekken we richting Alkmaar. Om het eiland af te komen, moeten we met een pontje.

We gaan – natuurlijk – eerst even naar een paar kringloopwinkels die daar toevallig allemaal naast elkaar zitten. De eerste is de allerleukste: ik noem het een kringloophemel. Vooral de kleding is fantastisch (maar niet dat echt fantastisch genoeg is om te kopen) en ook de meubels zijn geweldig, al heb ik een foto gemaakt waarop je dat niet echt ziet, zie ik nu. Geloof me dan maar op mijn woord! In de kringloop daarna kom ik een vlogger tegen die ik al een paar jaar volg (vooral voor haar leuke kringloopvideo’s) en dus maak ik even een praatje en voel ik me een echte fangirl. Niets mis mee op je 34e, hoor.

Het is een prachtige dag vandaag. De zon schijnt, het is niet eens zo heel erg koud en het ziet er gewoon mooi herfstig uit.

We gaan winkelen vanmiddag. Jorn doet dat vrijwel nooit, ik doe dat iets te vaak en dat is een bijzondere combinatie! In de eerste winkel zie ik een fantastische glitterjurk, ik trek ‘m aan en binnen vijf minuten koop ik ‘m. Jorn doet veel rustiger aan, kijkt een beetje rond, zoekt het één en ander bij elkaar en denkt er rustig over na. Terwijl ik op hem wacht, zie ik deze briljante schoenen en is het liefde op het eerste gezicht. Het zijn kinderschoenen en ze gaan tot maat 38 (en ik heb 37.5, hoera voor dat) maar helaas is de goede maat niet meer in de winkel. Ik maak deze foto zodat ik ze thuis even kan opzoeken en bestellen.

In de volgende winkel zie ik een fantastische glitterjurk. Ja nee maar echt, fantastisch. Zwart met kleine glitters, een perfect strikje in de taille en een klein pofmouwtje. Ik ben verliefd en de foto hierboven doet de jurk écht geen eer aan. Mijn gelukzalige blik wel. We winkelen nog een beetje verder en ik koop nóg een jurk, een vest en een shirtje en dan is Jorn er klaar mee. Niet met mij hoor, maar met het winkelen. We lopen naar het restaurant waar ik gereserveerd heb.

Tijd voor sushi! Ze zijn wel erg enthousiast met de crispy dingen zie ik nu, maar het was echt wel heel erg lekker.

Rond acht uur rijden we weer naar ons huisje. We parkeren de auto aan de overkant en gaan lopend over het pontje. Het is prachtig! Al die lichtjes, die bootjes, die paarsige lucht. Het voelt wel een klein beetje als het buitenland.

Woensdag

Er zijn op het eiland veel bijzondere vogels te zien en in het gastenboek hebben diverse gasten een lijst bijgehouden van wat ze allemaal gespot hebben. Vind ik grappig en, als ik dan een bijzonder vogeltje met een kuif boven op z’n hoofd door het weiland zie hupsen, pak ik natuurlijk deze kaart erbij. Helaas is het een beetje moeilijk vast te stellen welke het nou precies was, haha.

Vandaag gaan we naar Amsterdam! We parkeren bij de RAI en gaan vanaf daar met de metro naar de Vijzelgracht, om vervolgens door te lopen naar het Rijksmuseum. Ik kan me niet meer herinneren dat ik daar geweest ben (al geloof ik wel dat ik er ooit met school een dag ben geweest) en ik verdwaal er continu, maar gelukkig heb ik Jorn bij me en heeft hij wél een goed richtingsgevoel. Fijn.

We zien de meest prachtige kunst. Echt. Ik ben altijd erg onder de indruk van de schilderen van Vincent van Gogh en Carel Willink, maar vandaag word ik in mijn hoofd de hele tijd achtervolgd door een schilderij van Jan Veth. Deze is het. Vooral de blik van de vrouw links vind ik echt heel indrukwekkend en ik blijf me maar afvragen hoe het toch kan dat mensen zó goed kunnen schilderen.

We zien ook best wel wat dingen die we niet zo mooi vinden en lachen allebei een beetje om de olifantenklok hierboven: in veel van de interieurs van de mensen die ik vroeger heb begeleid zou dit zeker niet hebben misstaan, haha. Ik vraag me af hoe het komt dat sommige kunst van vroeger nu beschouwd wordt als kitsch en een heel andere doelgroep aanspreekt en ik vraag me ook af of dat over een aantal decennia weer voor een ander soort kunst gaat gelden. Ga ik vast nog wel eens een onderzoekje naar doen.

In de avond kijkt Jorn voetbal, schrijf ik een beetje en daarna doen we een spelletje. Er staat op de doos dat je er zo’n 60 tot 90 minuten mee bezig zou moeten zijn, maar wij zijn er in totaal zeker wel zo’n 5 uur aan kwijt. Hoe dan? We hebben allebei niet het gevoel dat we nou echt heel langzaam zijn, dus ik vraag me af of die schatting gewoon heel enthousiast is of dat we iets totaal verkeerd hebben gedaan. Uiteindelijk lossen we het op, maar hebben we het verkeerde antwoord.

Donderdag

We slapen lekker lang uit, precies wat ik nodig had. De afgelopen dagen waren best wel druk en eigenlijk moet ik gewoon ook nog even bijkomen. We eten wat en gaan daarna een rondje om het eiland wandelen, zo’n 7.5 kilometer in totaal. We zien meteen deze regenboog, zo mooi!

Het waait best hard, is ook echt wel koud en er zijn steeds meer donkere wolken om ons heen. En ook nog steeds de regenboog! Uiteindelijk regenen we twee keer een beetje nat, maar dat vinden we allebei niet heel erg. We zingen lelijke liedjes, doen spelletjes waarbij we liedjes meteen moeten vertalen óf de tekst van het ene liedje op de melodie van het andere moeten zingen (wat echt heel moeilijk is en oefening nodig heeft, denk ik) en wandelen gewoon fijn.

Helaas zien we geen grutto. Dat leek me nou een leuke vogel om te zien, ik geloof dat-ie oranje is en lange poten heeft en ik dacht: die is vast gemakkelijk te herkennen.

Kijk nou hoe mooi! Na een paar korte regenbuitjes klaart het eigenlijk weer helemaal op, al is de grond wel drassig en moeten we – vooral ik – ons best doen om niet uit te glijden. Ik ben best goed in vallen (lees: dat gebeurt me vaak, dus inmiddels ben ik een geoefend valster), maar in de modder word ik daar niet zo gelukkig van. Al zou ik het wel heel grappig vinden.

Het was al zeker honderd jaar geleden dat we een foto van ons samen maakten, dus dat doen we ook maar eens. Wel een beetje verregend, maar ik vond ons eigenlijk nog best knap. We wandelen weer naar het huisje en doen daar nog even rustig aan.

In de avond eten we bij een restaurantje op het eiland, ’t Kombof. Een fijne plek met heel veel mooie lijstjes (en afbeeldingen, dus) aan de muur en een grote, warme kachel. We eten er heerlijk!

Daarna gaan we, in het huisje, weer verder met de Exit Game. Het is echt leuk, maar soms ook wel net iets te gemakkelijk vind ik. Jorn en ik hebben allebei de neiging om veel te ingewikkeld te denken, maar we proberen dat tijdens het spel steeds meer los te laten en dus gaat het ook steeds beter.

Vrijdag

Vandaag moeten we het fijne huisje verlaten. We staan op tijd op, pakken alles in, ontbijten en vertrekken dan richting Heemskerk. Daar gaan we nog even bij een kringloopwinkel kijken (oké, vooral ik wil dat graag en Jorn is zo lief om dat samen met mij te doen) en vind ik een fantastische jas die niet lekker zit, pas ik een mooi paar schoenen dat te groot is en koop ik uiteindelijk een kerstige trui voor Jula. Daarna rijden we door naar Halfweg en daar pakken we de trein naar Haarlem. We gaan naar het Museum van de Geest! Ik ben daar tijdens mijn opleiding, inmiddels zo’n dertien jaar geleden, al eens geweest, maar in 2020 is het museum helemaal vernieuwd. Ik heb er zin in!

Het museum is zó anders dan ik het me kon herinneren. Het is echt, maar dan ook echt, een aanrader. Wel belangrijk is dat je zorgt dat je de tijd hebt: wij hadden dat eigenlijk net te weinig en daardoor moesten we wat dingen overslaan. Echt jammer, want ik had alles wel willen zien.

We doen een audiotour waarbij je een device meekrijgt. Soms hoor je daar geluidsfragmenten op, soms krijg je een opdracht en soms is er een filmpje op te zien. De tekeningen hier links vond ik prachtig: ze komen uit een boek dat de kunstenaar heeft gemaakt tijdens zijn angststoornis (en depressie, als ik het me goed herinner) en hij heeft geprobeerd vooral de eenzaamheid van die periode vast te leggen.

Ook bij dit kunstwerk blijf ik wat langer staan. Aan de andere kant van de ruimte is een film te zien waarop de Japanse kunstenares vertelt over de kunst die zij maakt en hoe ze daar toe gekomen is. Aan het einde van de film wordt verteld dat zij haar kunstwerken maakt in haar atelierruimte, tegenover de psychiatrische instelling waar zij verblijft. Ik vond het zó treffend, zeker ook omdat de boodschap van het museum is om met een open geest naar anderen te kijken. Voor mij raakt het ook best veel van waar ik in mijn leven mee bezig ben: het praten over mijn psychische kwetsbaarheid bijvoorbeeld.

Rond vijf uur rijden we terug naar huis, dan sluit het museum. Helaas is er file onderweg en zijn we er laat. We bestellen een pizza, kijken Expeditie Robinson terug én pakken onze spullen uit (en daar ben ik wel trots op, want ik heb daar écht altijd een hekel aan en stel dat het liefst zo lang mogelijk uit).

Zaterdag

Ik ben eerder wakker dan ik zou willen vandaag. De afgelopen dagen ging ik steeds wat te laat naar bed, waardoor mijn ritme verschoof. Ik heb in de afgelopen jaren geleerd dat dat niet altijd even handig is, zeker niet wanneer ik vrij snel ook weer vroeg op moet staan. Dan blijf ik een paar dagen moe en kost het me echt veel moeite om weer in mijn oorspronkelijke ritme te komen. Dit keer vindt mijn lijf dat het om acht uur ’s ochtends gewoon tijd is om de dag te beginnen. Ik doe een paar wasjes en stop, zonder er bij na te denken, deze trui van mohair in de wasmachine. Een uurtje later is de trui nogal gekrompen tot babyformaat en realiseer ik me dat dat niet zo’n handige actie was, haha. De stof is heel zwaar geworden en dus kan ik de trui ook niet aan Jula geven en besluit ik ‘m weg te doen. Jammer!

Vandaag is een grote dag voor Jula: het is tijd voor haar kinderfeestje! Aan het begin van de middag halen Jorn en ik samen Jula’s vriendin op die dichtbij ons in de buurt wonen en rijden we naar het huis van Jula’s andere moeder. We vieren daar het feest: in die stad gaat ze naar school en wonen de meeste vriendinnetjes. Jula wilde graag een kinderfeestje dat leek op dat van vorig jaar en dus doen we zo ongeveer dezelfde dingen en beginnen we met zingen, cadeautjes uitpakken en een donut versieren.

Daarna doen we spelletjes, dan gaan we knutselen en vervolgens gaan we nog lekker buiten spelen. We verzinnen dat we een speurtocht gaan maken voor Jorn en het is zó lief om te zien hoe enthousiast al die leuke meisjes daarvan worden. Daarna eten we frietjes en vervolgens nemen Jorn en ik Jula’s vriendinnetje weer mee, brengen haar naar huis en rijden wij ook door naar huis. Jorn slaapt nog even, ik hang op de bank met slechte televisie en dan vertrekken we naar een feestje in Utrecht bij vrienden van Jorn.

Zondag

We zijn pas om half vier in de ochtend thuis (het is gewoon heel gezellig) en dat betekent dat we deze zondag lekker rustig aan gaan doen. Jorn kijkt voetbal, ik lig lang in bed en ga daarna bloggen en Fendi is al net zo sloom als wij vandaag. Lekker!

You Might Also Like

5 reacties

  • Reageer Blog by Linda 29/11/2021 at 10:33

    Wat een heerlijke week met vakantie en feestjes! Klinkt alsof je er helemaal van genoten hebt 🙂

  • Reageer Bianca 29/11/2021 at 17:23

    Oh ik moet echt zo vaak (glim)lachen om dit dagboekje!! Heerlijk geschreven en wat een leuke week was dit! Goede tip ook van het vakantieplaatsje. En over de Exit games doen wij ook standaard tig keer langer dan op de doos staat hahaha! Nou dit wilde ik even kwijt 😉 tot gauw!

  • Reageer Irene 29/11/2021 at 20:36

    “Tussendoor kijken Jorn en ik nog allerlei rare filmpjes over Marco Borsato. We hebben allebei een intense hekel aan Marco Borsato (maar het voelt toch een beetje verkeerd om dat te zeggen, het is wel echt onaardig, sorry daarvoor) en ik denk dat we er allebei aan toe zijn om dat nog even bevestigd te krijgen. Dat lukt.” Haha dit is echt een ding. Ik doe dat ook maar dan niet per se met Marco Borsato want die laat me koud.
    En wat een geluk dat je nog in de kindermaten past! Maat 39 valt er meestal net buiten of toch altijd bij de kinderschoenen die ik leuk genoeg vind voor mezelf.
    Jammer ook van die trui. Ik heb m’n lievelingsvintagevest ook zo laten krimpen. Was er wel echt sip om. Recent had ik een soort van oplossing gevonden om wol te ontvilten en dat had ik toen wel willen proberen (ik was echt gek op dat vest) maar ja, het is ondertussen ook al lang weg.

  • Reageer Audrey 30/11/2021 at 09:25

    Wat een fijne week hadden jullie! De docu over Jason – ik volg hem al een tijdje op Twitter – moet ik nog terugkijken. Ik vond de trailer er best heftig uitzien dus ik denk dat dat iets wordt voor overdag.

  • Reageer Angelica 30/11/2021 at 12:30

    Het ziet eruit als een heerlijke week, ondanks dat het geen Berlijn werd! Ik houd van je kringloopobsessie haha, ik ging vroeger ook altijd zoooveel. Ik neem me altijd voor om het meer te doen maar die bij ons worden steeds minder goed lijkt het, meh.
    En dat truitje oh neeee, wat zonde 🙁
    Moest wel gniffelen om de advocaat, zie helemaal mijn oma voor me haha. En dat museum lijkt me ook mooi, gaaf concept!

  • Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.