Dagboekje #46

Maandag

Ik breng Jula al vroeg in de ochtend naar school (met extra kusjes en knuffels) en rij daarna naar huis om te zenuwpezen voor een overleg dat ik heb in de ochtend. Ik schreef er hier al over, maar ik ben ineens dus echt vet zenuwachtig voor hele simpele, kleine overleggen en dit is een wat grotere, dus ik ben extra zenuwachtig. Gelukkig valt de spanning op het moment zelf helemaal van me af en gaat alles prima.

In de middag komt mijn SPV-er. Met hem heb ik een fijn gesprek over mijn angsten. Hij noemt het geen faalangst, maar bewijsdrang en ergens zou hij daar wel een punt kunnen hebben. We praten er een hele tijd over en onderwijl wandelen we over de mooie Posbank en zien we deze schaapjes! Ik zeg dat ik de weg wel weet – maar die weet ik eigenlijk niet – en dus komen we heel ver uit de richting uit en moeten we nog een heel eind naar huis wandelen. Gelukkig heeft hij de tijd – en ik ook – dus maakt het niets uit. Behalve dan dat m’n kuiten een beetje protesteren na de heuvels van gisteren.

Toen ik nog in Arnhem woonde ging ik echt gemakkelijk even in m’n eentje een wandeling maken door de stad, maar nu ik zo dichtbij een prachtig natuurgebied woon doe ik dat minder snel. Ik weet niet waarom dat is, maar ik weet wel dat ik écht gelukkig word van het bos en de hei en er het liefst elke dag even naartoe wil. Om daar een voornemen van te maken gaat me een beetje te ver – dat zou Anne 1.0 doen – maar ik neem me wel echt voor om ook af en toe weer in m’n eentje te gaan wandelen.

Dinsdag

In de ochtend ben ik bij Jorn en dat is superfijn!

Daarna rij ik naar Zeist, daar heb ik een boswandeling / overleg met mijn collega’s. Een hele fijne manier om toch met elkaar in contact te blijven, vind ik, want het voelt af en toe wel alsof ik helemaal alleen ben en mijn werk ook zo moet uitvoeren. Even kunnen sparren met een ander is dan wel heel nodig. Dat doen we dus uitgebreid, we wandelen zo’n drie uur rond en dan rijden we weer naar huis.

In de avond moet ik hardlopen. Ik heb er niet zo’n zin in, doe eerst nog even een dutje op de bank en ga dan toch. Het is heerlijk. Ik ren heel lekker, niet al te snel, en daardoor heb ik het gevoel dat ik echt nog overhoud en dat is fijn. Als ik thuis kom, appt Jorn me of ik hem nog mis (het antwoord is altijd ja, haha) en dan staat-ie ineens voor mijn deur! Dat is echt de fijnste verrassing die ik me kon bedenken, dus we brengen de avond heerlijk rustig samen door.

Woensdag

Door die lange wandeling en het rennen ben ik echt heel erg moe. Zo moe dat ik bijna denk dat ik ziek aan het worden ben. Ik slaap tot bijna twee uur (!) en het kost me dan nog moeite om op te staan, maar ik doe het wel. Ik moet allerlei nuttige dingen doen waar ik nogal tegenop zie, maar ik weet dat als ik eenmaal bezig ben het allemaal wel meevalt. Dat doet het gelukkig ook.

In de avond wandel ik nog met Eefje.

Donderdag

Donderdagochtend heb ik al vroeg een afspraak bij mijn oude werkgever. Alles is afgewikkeld (en dat is fijn!) en ik kom nu alleen maar om afscheid te nemen. Het is eigenlijk heel gezellig! Daarna loop ik nog even door mijn oude buurtje, probeer ik nog wat kleine sinterklaas-cadeautjes te kopen en geniet ik even van de tijd in de stad als het zo lekker rustig is. Gelukkig mis ik het helemaal niet, om de stad zo dichtbij te hebben. Het is juist heel goed voor m’n portemonnee ;-)!

Vrijdag

Op vrijdag werk ik de hele dag in Amersfoort. Dat is fijn, gezellig en ik kom voldaan thuis. Daarna lukt het me alleen écht niet om nog goed te ontspannen. Ik blijf maar in een soort werk-modus zitten en vraag op Instagram op tips. Ik krijg er een he-le-boel. Van yoga tot meditatie tot breien tot een geurdiffuser tot gewoon slapen en ga zo maar door. Uiteindelijk suggereert ook iemand: een liedje zingen en daardoor bedenk ik me dat ik een oud pianoboek van mijn vader had teruggevonden.

Daar speel ik vervolgens de hele avond uit. Het is zo bijzonder hoe je vingers blijven herinneren wat je jaren geleden hebt gespeeld!

Zaterdag

Zaterdagochtend doe ik allemaal nuttige dingen in huis waar ik écht geen zin in heb, maar wel moet doen.

Daarna is het eindelijk tijd voor het kinderfeestje van Jula! Ze wordt bijna vijf en vandaag is de dag dat ze haar kinderfeestje viert. Ze is stikzenuwachtig hoor ik van mijn ex en dat snap ik ook wel: het is niet niks, zo voor het eerst zes kindjes bij je thuis uitnodigen. We versieren cake, gaan daarna lekker buiten spelen en maken tenslotte nog maskers. Het is een heel gezellig feestje, ze heeft hele leuke kinderen uitgenodigd en het is vooral echt heel leuk!

Daarna ben ik gesloopt, haha. Maar ik moet opschieten, want Jorn en ik gaan nog bij vrienden eten. Ik spring dus snel in de auto en rij naar huis, om vervolgens naar Jorn te rijden en hem op te halen zodat we door kunnen naar Utrecht. Het is supergezellig en iets te laat gaan we weer naar huis ;-).

Zondag

Ik moet weer vroeg in de ochtend hardlopen met mijn groepje. Dat is best moeilijk want we gingen laat slapen, Jorn ligt nog lekker naast me en ik heb eigenlijk geen zin. Maar als ik eenmaal wakker ben en aangekleed beneden zit, begint er toch zowaar wat zin te komen. Zelfs voor de heuvels die in het verschiet liggen ;-). Het rennen gaat uiteindelijk heerlijk en als ik thuiskom ben ik helemaal opgeladen door de natuur en de fysieke beweging.

Het is maar goed dat ik al iets nuttigs had gedaan, want de rest van de middag en avond lig ik samen met Jorn in bed: we houden een filmmarathon bij hem thuis vanuit de slaapkamer. We kijken I, Tonya (echt een dikke vette aanrader), the Uninvited Guest (heel goed verhaal vond ik) en Molly’s Game (een beetje saai, maar wel Idris Elba ;-)). Daarna ben ik gesloopt en val ik al voordat we officieel naar bed gaan in slaap, haha.

4 Reacties
  • Angélica
    Geplaatst op 15:55h, 16 november Beantwoorden

    Lekker sportief weekje wel met al dag gewandel en hardlopen :D Lekker bezig :) Het lijkt me ook gek om in deze tijden met een nieuwe baan te beginnen, helemaal zo op ‘kantoor’… wat dan dus thuiswerken wordt. Fijn dat er creatieve oplossingen voor zijn :)

    • Anne
      Geplaatst op 11:59h, 17 november Beantwoorden

      Ja, ik was veel in beweging de afgelopen week! Hopen dat ik dat deze week kan volhouden :) En ja, dat is gek en soms heel ongezellig merk ik. Ik mis contact met collega’s echt.. Maar hopelijk komt er volgend jaar verandering in en mogen dingen weer ‘gewoon’!

  • Audrey
    Geplaatst op 08:27h, 17 november Beantwoorden

    Wat een luxe, zo’n prachtig natuurgebied om de hoek! Enne: mooi hoe cake versieren met slagroom en smarties nog altijd in ere wordt gehouden.

    • Anne
      Geplaatst op 11:59h, 17 november Beantwoorden

      Ja, dat is heel fijn! Tien minuutjes lopen en ik sta midden in de natuur :) Daar ben ik heel blij mee. En ja, cake versieren forever <3 Haha!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.