Dagboekje 43 • 2021

Maandag 

Het is maandagochtend, ik heb Jula naar school gebracht en voel me echt, echt beroerd. Vooral mijn longen doen pijn, meer dan ze de laatste tijd al deden, en het is tijd om me te laten testen. De vrouw die de test uitvoert, heeft er zin in en ramt het staafje nogal hardhandig mijn neus in. Een paar minuten later sta ik weer buiten en de rest van de dag wil ik vooral in bed liggen en helemaal niets doen.

Dinsdag

De test bleek gelukkig negatief en als ik dinsdagochtend wakker word, voel ik me eigenlijk nog slechter. Ik besluit niet naar mijn werk te gaan (wat voor mij echt een grote stap is, doe ik eigenlijk nooit) en bel de huisarts. Een half uurtje later kan ik gelukkig al langskomen! Helaas wel met mondkapje, wat echt niet fijn is als je benauwd bent.

Ze doet allerlei onderzoekjes. Mijn ontstekingswaarde in het bloed is verhoogd, ik heb (ondanks de paracetamol en ibuprofen) verhoging en mijn longen klinken ook niet goed en dus is het tijd voor grover geschut en schrijft ze een stootkuur Prednison voor. De rest van de dag lig ik in bed en op de bank. Het vervelende is dat ik voor mijn werk een aantal dingen moet doen, omdat de deadline volgende week is en er geen ander moment is om het alsnog te doen. Dat geeft me ergens ook wel weer stress en zorgt ervoor dat ik niet helemaal kan ontspannen. Uiteindelijk verplaats ik het één en ander, maak een plan en besluit dan maar in het weekend nog wat te gaan doen voor mijn werk als het nodig is. Nu moet ik echt uitrusten.

Woensdag

Ik word wakker en voel me eindelijk wat beter. Ik heb ook weer een beetje goed geslapen en nou ja, dat stemt me hoopvol. Ik krijg een brief van het bevolkingsonderzoek: vier jaar geleden, toen ik dertig werd, kreeg ik een uitnodiging om mee te doen aan het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker. Ik heb die oproep toen genegeerd, vervolgens wat later alsnog een zelftest aangevraagd, maar die gewoon jaren laten liggen en er niet meer aan gedacht. Totdat iemand die ik graag volg op Instagram hier iets over deelde en ik me realiseerde dat ik het alsnog zou moeten doen. In de brief staat dat er HPV gevonden is en dat ik alsnog bij de huisarts een uitstrijkje moet laten maken om te kijken of er afwijkende cellen zijn. Dat is niet erg en betekent nog niets, maar ik ben extra blij dat ik het alsnog heb gedaan. Verder doe ik nog een beetje rustig aan en werk ik een klein beetje.

Vorige week waren Jula en ik een soort groot Polly Pocket-hole beland (dit klinkt vreemder dan ik bedoel, sorry daarvoor) en vond ik ineens allerlei vintage Polly Pocket-speelgoed online waar ik vroeger zelf mee speelde. We besloten wat te bestellen en nadat ik Jula uit school heb opgehaald, kunnen we het ophalen bij het afhaalpunt. Hoera!

Ik ben echt gigantisch moe, maar heb ook zin om even naar buiten te gaan en dus gaan Jula en ik een rondje fietsen. We komen uit bij de buurttuin, een straat verderop, en spelen daar zeker wel een uur. Het is een prachtige herfstdag, de zon schijnt, er staat een bankje en er is allemaal groen om ons heen, Jula is lekker aan het spelen (met een grote steen die haar konijn is, zo gaan die dingen) en het is écht even heel fijn.

Donderdag

Ik breng Jula weer naar school en ga daarna aan het werk. Een aantal dingen waar ik me een beetje druk over maakten, vallen gelukkig op hun plek en soms werkt dat ook gewoon zo: dan moet je het even laten en komt het vanzelf wel goed. Nu dus ook. In de ochtend kruip ik even achter de piano. Daarna probeer ik rustig aan te doen, maar ik vind het moeilijk. Ik moet nog wat kleine klusjes doen en besluit er maar gewoon voor te gaan, haha.

Mijn ouders halen Jula op uit school en brengen haar bij mij. Fijn, dat scheelt mij een ritje en ik heb nog even tijd om wat uit te rusten. Ondanks dat mijn longen al een stuk beter voelen, ben ik echt nog moe en heb ik ook nog wat last van mijn holtes. Met mijn ouders en Jula doe ik een spelletje (Halli Galli Junior, echt heel leuk) en mijn nieuwe wandelschoenen worden bezorgd. Hoera! Ik had oude wandelschoenen die te klein waren geworden – ik weet ook echt niet hoe dat kan – en had sinds die tijd eigenlijk altijd mijn hardloopschoenen aan als ik langere afstanden ging wandelen. Het grote nadeel daarvan, en dat merkte ik de afgelopen twee keer weer, was dat ze niet waterdicht zijn en ik dus altijd binnen vijf minuten al natte voeten had. Toen zag ik deze fantastische wandelschoenen voorbij komen en wist ik dat ze voor mij waren, maar helaas waren ze telkens uitverkocht. Als een soort van teken kreeg ik ineens een mailtje dat ze er in precies de goede maat waren en ook nog eens mét korting en dus kon ik niet langer wachten.

Vrijdag

Ook deze dag begint weer vroeg: ik breng Jula naar school. Het is een bijzondere dag, want ik mag vandaag een uurtje in haar klas komen kijken. Voordat dat kan, rij ik nog even naar mijn ouders voor een kop koffie. Mijn moeder en ik wandelen even naar de Zeeman (altijd leuk) en daarna rij ik weer naar Jula’s school. Ze is zó gelukkig en zó trots dat ik er ben, het is echt het allerliefste ooit. Ze wil me alles laten zien, haar vriendinnetjes zitten ook aan me vastgeplakt en het is fantastisch, haha.

In de middag maken Jorn en ik een wandeling. Ik ben benieuwd hoe het zal gaan omdat ik me nog steeds niet helemaal fit voel, maar het valt me gelukkig alles mee! Ik denk zelfs heel eventjes dat ik misschien zondag al wel weer kan gaan hardlopen, haha. We drinken onderweg nog even een cappuccino in de zon (hoe fijn is dat!) en zijn rond een uurtje of vijf weer thuis.

In de avond ga ik naar een vriendin om muziek te maken. Dat deden we voor Corona al en was heel leuk, dus hebben we besloten het weer op te pakken. Gewoon even samen met z’n tweeën muziek maken en daarvan genieten is de bedoeling en dat lukt wederom heel goed. Uiteindelijk zit ik met m’n gitaar, een belletje om m’n voet en het klokkenspel voor me een lied te zingen, haha. Om nou te zeggen dat het per se mooi is? Nee, dat nog niet. Maar dat komt vanzelf!

Zaterdag

Het is zaterdagochtend, ik word wakker en mijn hoofd doet intens veel pijn. Au! Het voelt alsof de holtes helemaal vol zitten en een beetje ontstoken zijn, meh. Ik neem wat paracetamol in en doe rustig aan en vertrek rond half 1 naar Meppel, om één van mijn liefste vriendinnen te zien. We gaan een klein kringlooprondje maken bij haar in de buurt en dat blijkt een fantastisch idee te zijn. De eerste kringloop is mijn lievelings: een soort oude schuur op een boerenerf met oude vrouwen die de boel runnen en een he-le-boel oude spullen waar mensen zoals ik intens gelukkig van worden. Bij de tweede kringloop maak ik deze foto én laat ik een hele mooie rode, leren poef staan (en daar heb ik nog steeds spijt van).

Sorry voor de lelijke foto, maar: er was ook nog sushi en dat maakt dit wel echt een dag waar ik heel gelukkig van word. En naast de sushi en de kringloopactiviteiten zijn er ook nog heel veel hele fijne, goede gesprekken. ♥

Zondag

Het is ook echt ineens herfst geworden! Hoe dan ook, ik slaap een beetje uit deze ochtend en voel me echt nog niet oké. Ik word er zo moe van en ben er zo klaar mee. In de ochtend kan ik wel weer fijn rustig aan doen, speel ik een beetje viool en halverwege de middag vertrek ik naar mijn maatje. We gaan naar de film!

Ik haal haar op en we rijden samen naar de bioscoop. Ik heb kaartjes gekocht voor Dune! Ik heb geen idee wat ik daar van zal vinden, maar ik denk dat mijn maatje het wel tof vindt en ik vind het wel leuk om nieuwe dingen uit te proberen. De zaal lijkt nu nog leeg, maar loopt uiteindelijk behoorlijk vol en meer dan 2,5 uur later staan we weer buiten. Poe! Het was intens, soms echt wel mooi, soms ook echt niet voor mij, maar al met al best oké. De rest van de avond doe ik niet zoveel meer: ik ben moe en voel me niet lekker.


  1. Oh bah, wat vervelend dat je je de hele week niet goed voelde. Ik hoop dat de nieuwe week beter is voor je!

  2. Audrey

    2 november

    Wat balen dat het qua gezondheid zo tegenzat! Wel heel goed dat je alsnog het uitstrijkje hebt gedaan. En ik snap wel dat je verliefd was op die wandelschoenen 🙂

  3. Daenelia

    2 november

    Dune is inderdaad een hele zit, maar het is een prachtige film 🙂 Heel vervelend dat je je zo rot voelde, maar er heerst ook iets anders. Wij hadden er hier ook last van, de een wat meer dan de ander. Tja, fikse verkoudheden en griep blijven ook niet ineens weg. Gelukkig heb je wel iets rust genomen en ook ontspannende dingen gedaan!

  4. Luus

    2 november

    Oh wat goed dat je de HPV test hebt gedaan! Ik heb de envelop hier met zelftest ook alweer maanden liggen en vergeet het steeds grrr. Beetje zelfde verhaal als bij jou. Ik dacht dat ik dat minder snel zou vergeten dan een afspraak maken bij de huisarts, maar nu blijkt dat ik het net zo hard vergeet haha. Nu ik het hier bij jou lees moet ik het echt eens gaan doen!
    Je wandelschoenen zien er heel fijn uit 🙂

  5. Irene

    5 november

    Nooit gedacht dat ik ooit zoiets zou zeggen maar ik ben jaloers op je wandelschoenen, haha! Wat goed trouwens dat jullie een zelftest kunnen doen voor HPV! Wij moeten om de drie jaar een uitstrijkje laten maken bij de gynaecoloog. Bij mij moet het deze maand maar stel het altijd uit om een afspraak te maken.
    Ik heb eind oktober een set van de Dune boeken op mijn e-reader gezet. Ben er best wel benieuwd naar!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.