Dagboekje 42 • 2021

Maandag

Ik begin mijn week bij de psycholoog! We waren van plan om de frequentie van de sessies te verlagen, maar toen gebeurde er ineens van alles waardoor ik me toch wat minder goed voelde en bleven we op het oude tempo doorgaan: zo eens in de twee weken. Dat is voor nu wel even fijn. Na het gesprek ben ik wel behoorlijk moe.

Aan het einde van de middag komt één van mijn liefste vriendinnen langs. Ik heb haar al eventjes niet gezien, wel vorige week nog uitgebreid gesproken aan de telefoon, maar in het echt is toch altijd anders dan bellen, vind ik. We eten met z’n drieën en daarna gaat Jorn werken. Wij wandelen nog een stuk door het dorp en langs de weilanden en zijn precies voor het donker wordt weer thuis. Het is heel fijn om haar weer te zien.

Dinsdag

Deze dag loopt een beetje anders dan gepland. Jula is niet helemaal lekker in orde, gaat daarom niet naar de bso en komt in plaats daarvan bij ons. Dat is wel echt heel fijn, stiekem. Ze is gelukkig niet erg ziek meer en vooral heel erg vrolijk, dus het is heel gezellig. In de ochtend heb ik vioolles en is Jorn bij haar. Tijdens mijn vorige vioolles hebben we afgesproken om alleen nog maar Bartók te spelen (omdat we dat allebei zo mooi vinden), maar we hebben er allebei over nagedacht en zeggen vrijwel tegelijk dat we ook wel iets anders moeten proberen. Dat doen we dus ook de hele les: we spelen een soort vreemde, ingewikkelde moderne muziek. Ik neem me na de les voor om vanaf nu wel écht te gaan oefenen, haha. Niet omdat het niet goed gaat, maar juist omdat ik benieuwd ben wat ik zou kunnen als ik wel gewoon zou oefenen.

Als ik thuis ben, heb ik nog een werkafspraak en daarna ga ik met Jula knutselen. We gaan dieren maken! Ik was als kind echt gek op knutselen, maar doe het eigenlijk heel weinig met Jula. Steeds als we het dan weer eens doen, denk ik ‘o ja, dit is écht heel leuk’. Zo ook nu!

En dit is mijn eindresultaat. Ik noem ‘m Pjotr.

In de avond ga ik hardlopen: vijf kilometer om precies te zijn. Ik zie er behoorlijk tegenop omdat ik geen idee heb hoe het met mijn longen zal gaan en omdat ik gewoon niet zo gelukkig word van rennen op asfalt door het dorp. Uiteindelijk gaat het best prima, maar als ik terugkom zie ik dat mijn hartslag heel erg hoog was. Ik schrik er zelfs een beetje van! Waarschijnlijk is het een combinatie van mijn medicijnen en de benauwdheid die ik voel, maar toch. Gelukkig heb ik het tijdens het rennen niet echt gemerkt!

Na het hardlopen ga ik in bad en daar blijf ik zo’n anderhalf uur zitten, haha. Ik begin aan dit boek: ik had het voor m’n verjaardag gevraagd aan mijn ouders. Ik had er wel eens over gehoord, maar wist niet precies waar het over ging (behalve dan dat je dat natuurlijk een beetje kunt afleiden uit de titel). Maar, toen las ik er wat meer informatie over en ontdekte ik dat het eigenlijk heel goed aansluit bij mijn visie op ouderschap. De eerste pagina’s waren al veelbelovend, ik ben benieuwd naar de rest!

Woensdag

Mijn dag begint bij de garage. Niets ergs, gelukkig, er moet een lampje vervangen worden. Het duurt alleen net iets langer dan ik had bedacht, dus daarna moet ik haasten om op tijd thuis te zijn voor een werkafspraak. Maar het lukt!

In de middag komt mijn SPV-er. Die natuurlijk niet van mij is, dus dat voelt altijd raar om te zeggen, haha. We wandelen (gelukkig is het een paar uurtjes droog!). Het is fijn, het bos en de hei zien er prachtig uit. De rest van de middag ben ik aan het werk en in de avond gaan Jorn en ik naar Jula’s andere moeder toe om wat praktische dingen te overleggen.

Donderdag

Onze dag begint best vroeg: we gaan om 10 uur naar de film! Ik ben al jaren gek op de films van Wes Anderson en er is een nieuwe film uit: the French Dispatch. Terwijl we door de stad naar de bioscoop rijden, bedenk ik me hoe bizar veel herinneringen hier liggen die ik gemaakt heb in een paar jaar tijd. Toch voelt het niet zo als thuis als Nijmegen doet.

Er zijn nog twee andere mensen in de zaal. Zo heerlijk, die rust! Als de film begint, draait er geen ondertiteling mee. We vragen ons even af of dat de bedoeling is, maar dat is natuurlijk niet zo. Het is best lastig om te volgen in het Engels, gaat net iets te snel en het taalgebruik is niet zo ‘gewoon’ dat je het gemakkelijk herkent. Na tien minuten besluit Jorn dan ook even naar beneden te lopen om het door te geven en vervolgens wordt de film opnieuw gestart. Het is fan-tas-tisch! Wat een mooie film. Vrijwel iedere shot zouden we, zo zegt Jorn later, als een foto af kunnen laten drukken en in huis kunnen hangen, zo mooi is het.

In de middag komt deze lievelings weer. Dinsdag waren we begonnen met een projectje, namelijk het maken van dieren. Vandaag maken we de stal. Jula schrijft het briefje voor het op het dak: ‘in de stal wonen Lisa de koe, Demi de geit, Noortje het schaap, Floor het paard en Lisy de eenhoorn.’ Haha! Veel van die woorden kent ze al en kan ze schrijven, maar ik help haar een beetje op weg door het ook nog even voor te schrijven.

Vervolgens vind ik het zo leuk dat ik niet meer op kan houden. Dit wordt een meesterwerk, ik voel het aan alles! Jula en ik maken er iets moois van en zijn er de hele middag (en een stukje van de avond) mee bezig.

Nadat Jula en ik samen koken, mogen we op de bank eten omdat de tafel bezaaid ligt met spullen. Vervolgens zie ik iets grijs en zachts in de stal die we net gemaakt hebben en ja hoor, daar ligt Fendi in. Haha! Het ziet er zo grappig uit, zo’n veel te grote kat in zo’n veel te klein geknutseld huisje. Vooral aan de achterkant, waar je z’n billen door het deurtje ziet komen. Haha! We brengen Jula op tijd naar bed en kijken daarna nog twee afleveringen van ‘Love on the Spectrum’: getipt door een vriendin en echt een leuke serie, waarin mensen met een stoornis in het autistisch spectrum gaan daten.

Vrijdag

Het is ochtend, dus er moet gewerkt worden. Zo gaan die dingen! Ik beplak een muurtje, Jula tekent vaasjes met bloemen en ik maak een rietjes-kozijn. Prachtig! Verder maak ik niet zoveel foto’s deze dag: Jorn gaat een weekend weg met zijn vrienden en komt maandag pas terug, dus we zwaaien hem uit. In de middag komen Eefje en Yuna bij ons spelen en besluiten we nog even een klein kringlooprondje te doen.

Zaterdag

We beginnen de ochtend met een dansje op ABBA. Lekker hoor! Daarna gaan we naar zwemles.

In de middag komt mijn moeder, ze blijft een nachtje logeren. We gaan winkelen in Arnhem. Eerst fietsen we naar het station en daarna moeten we nog tien minuutjes met de trein. Jula vindt het – zoals altijd – fantastisch. Zo lief!

Het is leuk om te zien hoeveel Jula zich nog herinnert van toen we hier woonden. Sommige dingen zijn haar echt bijgebleven, maar sommige dingen is ze ook vergeten. We maken een korte koffiepauze bij Jans! Daarna gaan we weer winkelen. We kopen een aantal dingen van het lijstje dat we gemaakt hadden, maar slaan af en toe ook wat over. Jula is niet helemaal vrolijk en dat maakt het ook best pittig. Ergens halverwege praat ik even rustig met haar, besluiten we nog twee winkels te bekijken en doet ze écht goed haar best om wat beter te luisteren. Dat maakt een heel groot verschil! Alleen begin ik me steeds wat minder goed te voelen. Ik merk dat de drukte me een beetje overvalt, maar ook dat ik me niet helemaal fit voel.

Bij de HEMA spotte ik dit fantastische strikje voor Fendi en dat moeten we natuurlijk even uitproberen. Het staat ‘m geweldig (al zeg ik het zelf), maar ik merk dat hij het niet zo fijn vindt en er steeds met z’n kin tegenaan wrijft, dus ik doe ‘m snel weer af. Ondertussen begin ik me steeds zieker te voelen.

Zondag

Ik had me ingeschreven om deze ochtend 8 kilometer te gaan hardlopen, maar als ik wakker word voel ik al snel dat dat geen goed plan is. Ik ben benauwd, verkouden, mijn hoofd doet pijn en ik ben moe. In plaats van hardlopen, besluiten we wél even naar het bos te gaan. De zon schijnt, het is koud, maar ook echt ontzettend mooi.

We gaan op zoek naar paddenstoelen. Mijn moeder is tegenwoordig een echte paddenstoelen-expert en laat ons zien welke verschillende paddenstoelen er zijn. Ik wil heel graag een rode met witte stippen vinden, maar helaas: dat lukt niet! Onderweg zien we bij de schaapskooi een klein marktje. Jula mag daar een marshmallow roosteren en we eten een cakeje. Daarna koop ik nog een prachtige krans (gemaakt van wol van de schaapjes uit de kudde) en mogen we in het hok bij de schapen luisteren naar een voorgelezen verhaaltje. Echt leuk!

In de middag gaat mijn moeder naar huis en Jula en ik naar de film. Ik had kaartjes gekocht voor een Sinterklaasfilm en niet heel goed gekeken naar wat voor film het precies was. Had ik dat maar gedaan, want het was eigenlijk echt vreselijk. Er waren veel te veel slechte liedjes, Frans Duijts kwam voorbij (wat een ellende) en twee kinderen van een vlog-familie waar Jula eigenlijk niet naar mag kijken bij mij, speelden mee in de film. Gelukkig vond Jula het wel leuk, haha. Tijdens de film voelde ik me wel steeds beroerder worden, meh. ’s Avonds gaan we nog even in bad en daarna proberen we een beetje op tijd te gaan slapen. Daar zijn we allebei wel aan toe!


  1. Leuk om over je week te lezen. Pjotr is goed gelukt, wat een schattig… beest? En lekker om de bioscoop bijna voor jezelf te hebben, dat is me helaas nog maar één keer in mijn leven overkomen.

  2. Leuke week! Ik lees dat je er heel hard van genoten hebt, supercool! En ik moet zeggen, ik denk dat ik nog nooit in m’n leven een rode paddenstoel met witte stippen heb gezien (ook al staan paddestoelen altijd zo afgebeeld in kinderboeken) :p altijd van die lelijke witte of bruine :p

  3. Klinkt als een leuke week, alleen wat minder dat je je niet goed begint te voelen. Beterschap nog! Het stalletje is echt goed gelukt zeg, ziet er heel leuk uit. En wat fijn dat het zo rustig was in de bioscoop! Ik ben echt al lang niet gegaan, zeg. Wil wel weer heel graag als er een leuke film draait 🙂

  4. Angélica

    26 oktober

    Beterschap nog!
    Dat strikje bij Fendi is cuuuute! En die film whaha, klinkt echt heftig 😛 Maar voor kinderen is dat altijd wel leuk he 😉
    Ben echt al jaren niet meer naar de bios geweest ook, nou wil ik ook weer!
    En heerlijk dit herfstweer he 😀
    Pjotr lijkt wel op een teckel. ik houd er van 😉

  5. Audrey

    26 oktober

    Superleuk, al dat knutselen! Ik vind Pjotr helemaal geweldig. Wel een beetje jammer van de beroerdheid en die Sinterklaas-film. Ik maak alvast een mentale note dat ik later altijd braaf zal checken wat voor film iets is, haha.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.