Dagboekje 39 • 2021

Het zal je niet verbazen als ik zeg dat mijn week eigenlijk weer gewoon nogal vol was. Ik geloof dat ik daar goed in ben! Ik heb wel geprobeerd zo af en toe wat meer rust te pakken en gewoon even te gaan slapen als ik voelde dat dat nodig was. Ook heb ik het idee dat mijn nieuwe medicatie tegen de hooikoorts wel echt helpt en ik me daardoor ook wat beter voel, maar ik heb nog wel steeds het idee dat ik soort van op halve kracht functioneer. Ik hoop maar dat dat snel voorbij is!

Maandag

Ik maak vandaag geen enkele foto. Mijn dag is best druk. In de ochtend breng ik Jula naar school, daarna sta ik in de file op weg naar kantoor. Meh! Samen met een collega voer ik twee sollicitatiegesprekken, daarna lunchen we nog samen en rij ik weer naar huis. Vervolgens hebben we nog een overleg met meerdere collega’s en daarna ben ik wel echt moe. Het gekke is dat ik me in de loop van de dag steeds beter ben gaan voelen (zondagmiddag was ik nog een hoopje ellende en echt wel ziek) en het lijkt alsof het helemaal weg is. Geen idee hoe dat zo snel kan!

Dinsdag

Ik begin mijn dag bij de huisarts. Ik heb al een paar weken last van wat klachten die hooikoorts-gerelateerd lijken, maar wil graag even checken of dat echt het geval is en er niet iets anders is. Gelukkig heb ik mijzelf correct gediagnosticeerd! Ik krijg zwaardere medicatie en moet weer beginnen met m’n extra astma-puf. Hopen dat het helpt! Daarna krijg ik een appje van mijn collega dat ze onze afspraak voor de middag af moet zeggen. Ik heb de laatste maanden behoorlijk wat extra uren gewerkt, dus besluit de middag vrij te nemen en app mijn moeder of ze al plannen heeft. Dat heeft ze niet, dus we spreken af gezellig te gaan winkelen!

We spreken af bij de bibliotheek, daar heeft mijn moeder net vrijwilligerswerk gedaan, om eerst samen te lunchen. Zo lekker (ook al ziet het er niet zo uit, geef ik toe): een soort panini van turks brood met brie, walnoten en honing. Goddelijk! Halverwege mijn broodje komt een vrouw naar me toe: ze wil me complimenteren met mijn fantastische jurk. Ook gooit ze er nog even tussendoor dat er ‘echt een verschijning binnenkwam toen ik binnenliep’ en dat het me prachtig staat. Zo lief! Wauw!

Ik slaag goed in de stad: ik koop een vest, een trui, een paar sloffen voor mijzelf én voor Jula en een legging voor Jula. Als ik mijn auto parkeer en naar huis loop, spreekt de buurvrouw (die stiekem mijn lievelingsbuurvrouw is, want ze is zó lief en ongegeneerd nieuwsgierig) mij aan. Ze vindt dat ik er altijd zo mooi uitzie, dat ik zulke mooie jurken draag en dat ze me zo goed staan. Nou! Ik ben helemaal van mijn a propos, haha! Hoe kan dat nou twee keer gebeuren? Vervolgens kletsen we nog even verder.

Aan het begin van de avond ga ik weer hardlopen. Ik heb er – stiekem- niet zo heel veel zin in, ook omdat ik zie dat er niemand mee gaat met wie ik echt lekker kan lopen. Ik ga natuurlijk toch, loop een nieuw persoonlijk record omdat ik aanhaak bij twee van de snellere dames en loop wederom gewoon heel erg lekker. Omdat het nu eerder donker wordt, kunnen we niet meer helemaal door het bos lopen en moeten we ook al een stuk door het dorp. Meh, ik merk dat ik daar wel echt van baal en er tegenop zie om dat weer te moeten doen in de winter.

Daarna heb ik nog zangles. Dat gaat goed! Ik merkte dat we een richting op gingen qua muzikale stijl die niet helemaal bij mij past (veel Lady Gage en Adele, bijvoorbeeld) en wilde graag meer zingen wat ik zelf ook mooi vind. Dat heb ik gezegd en hebben we ook gedaan. Tof, fijn om lekker te zingen en te merken dat er ontwikkeling in zit.

Woensdag

Goedemorgen! Ik begin de ochtend met een overleg via Zoom. Daarna moet ik een klein beetje opschieten: ik heb beloofd één van de locaties in mijn regio wat boekjes over muziek te brengen en heb daarna vioolles. Ik heb – zoals altijd, helaas – mijn viool geen één keer aangeraakt in de afgelopen weken. En raar maar waar, het spelen gaat weer eens uitzonderlijk goed. Mijn vioolleraar vindt het geweldig om te zien dat ik zoveel ontwikkeling doormaak (ik heb geen idee hoe dit kan, oprecht niet) en is zwaar onder de indruk. Ik eigenlijk ook wel van mezelf! We spelen veel muziek van Bartok en daar word ik erg gelukkig van, zeker om dat samen met mijn vioolleraar te spelen. Naast dat we het goed met elkaar kunnen vinden, kunnen we elkaar vooral ook muzikaal goed vinden. Hij begrijpt wat ik doe, ik begrijp wat hij doet en we lijken hetzelfde te voelen tijdens dezelfde stukken.

Na mijn vioolles rij ik naar huis. Ik kijk een klein stukje van de documentaire over Britney Spears op Netflix en ga daarna weer aan het werk. Ik geef de komende weken zangcoaching aan twee cliënten die binnenkort ergens moeten optreden en heb daar een klein overleg over. Daarna gebeurt er iets werkgerelateerds waardoor ik ontzettend geïrriteerd raak en vervolgens als een idioot ga werken. Ik geloof dat ik binnen een half uur tijd zeker vijftig mailtjes heb verzonden mét kloppende inhoud over twee onderwerpen (en dan geen geknip en geplak, maar gewoon getypt). Beetje frustratie eruit, geloof ik. Daarna wordt dat wat me zo irriteerde weer hersteld en ben ik eigenlijk wel blij dat ik even zo hard gewerkt heb, haha.

Donderdag

Joehoe, ik heb m’n nieuwe trui aan! Hij (of zij?) zit goddelijk lekker. Overigens moet ik ook echt dringend een keer naar de kapper (of gewoon zelf even m’n punten bijknippen), maar ik stel dat altijd zo lang mogelijk uit.

Ik draag ‘m met deze broek en schoenen en word daar erg gelukkig van. Of nouja, voel me er fijn in. Dat is ook belangrijk! Ik heb in de ochtend afgesproken met een vriendin van me. Voor Corona maakten we elke week samen muziek, maar daar zijn we toen mee gestopt en daarna zijn we allebei aangehaakt bij een muziektheatergroep. Die bleek ’t niet helemaal te zijn voor ons en dus hebben we bedacht ons oude projectje weer op te pakken, maar dan in een soort van 2.0 versie. Heb ik nu al zin in!

In de middag haal ik Jula op uit school. Op de terugweg vergeet ik te kijken of er ergens file staat en komen we, natuurlijk, in een hele grote file terecht. We doen er zeker twee keer zo lang over, meh. Gelukkig vermaken we ons altijd goed in de auto. Als we thuis zijn, pakken we samen het pakketje uit dat ik besteld had bij H&M: voor mij een nieuwe winterjas en een pyjama met frietjes erop, voor Jula deze prachtige koala-badjas en ook een nieuwe pyjama. We doen ze meteen aan en gaan lekker een film kijken.

Vrijdag

Vrijdagochtend! We staan vroeg op, want Jula moet naar school. Als ik haar wakker maak, heeft ze het vooral heel koud en wil ze zich aankleden onder de deken. Dat ziet er zo uit, haha! Het gaat behoorlijk langzaam, dus ik doe erg mijn best om niet mijn geduld te verliezen terwijl ik sta te wachten. Nadat ik haar naar school heb gebracht, rij ik door naar de psycholoog. Ik weet niet precies waarom, maar als ik daar vandaan kom voel ik me niet zo goed. Ik bezoek wat kringloopwinkels (voor een beetje afleiding), maar ik blijf me rot voelen. Meh.

In de middag slaap ik nog even. Daarna eten Jorn en ik samen en vervolgens moet ik intens opschieten om op tijd bij de trein te zijn. Ik heb afgesproken met een vriendin van me in Arnhem.

We wandelen samen naar wijnbar Marble en drinken daar de lekkerste witte wijntjes en praten over wat ons allemaal bezighoudt. Fijn!

Zaterdag

We eten taart, nadat we een beetje hebben uitgeslapen. Jorn heeft een nieuwe baan (naast zijn werk als ZZP-er) en dat moest gevierd worden. Daarna vertrekken we! Ik had iets leuks gezien om samen te doen, wilde daar een nachtje in een hotel aan vastknopen en uiteindelijk werden dat twee nachtjes en twee uitjes zonder dat Jorn wist wat ze zouden gaan doen. Vet leuk!

We rijden naar kamp Westerbork, dat naast dit vreemde gebied met radiotelescopen ligt. Ik heb kaartjes gekocht voor het herinneringscentrum en daar wandelen we eerst door heen. Ik heb me vroeger nooit echt geïnteresseerd voor geschiedenis, maar merk dat ik dat steeds boeiender begin te vinden. Jorn had toevallig verteld nog nooit naar een (concentratie)kamp geweest te zijn en dit ligt in de buurt van wat we de dag erna gaan doen, dus besloot ik het te combineren. Ik ben hier zelf ook nog nooit geweest. Het herinneringscentrum is mooi, veel persoonlijke verhalen worden gedeeld en het maakt echt wel indruk.

Daarna wandelen we naar het kampterrein, op zo’n drie kilometer van het herinneringscentrum. Daar lopen we onder andere langs de radiotelescopen (op de foto hiervoor), waarvan ik me echt afvraag hoe dat nou eigenlijk werkt en besluit me er maar eens in te gaan verdiepen. Het kampterrein is indrukwekkend. Gek om daar te lopen, wetende dat er zoveel nare dingen zijn gebeurd. Ik maak er – natuurlijk – geen foto’s, dus de foto hierboven is van de terugweg.

Rond vijf uur rijden we naar ons hotel, Abdij de Westerburcht, zo’n vijftien minuten verderop. Het is sfeervol, maar ook wel met hele lelijke details (zoals van die fakkellampen met een lapje stof erboven waardoor het een vlammetje lijkt, echt, waarom?). We besluiten daar te eten en ik eet een goddelijke vegetarische burger van biet en wortel en drink nog maar weer eens lekkere wijntjes. In bed kijken we een aflevering van Squid Game, weten allebei niet echt wat we ervan vinden, maar gaan later deze week nog maar eens een aflevering te kijken om te zien of het wat wordt.

Zondag

Onze ochtend begint vroeg: om tien uur worden we verwacht in Veenhuizen. Jorn heeft nog steeds geen idee en als we, na ongeveer vijfentwintig minuten in de auto, het bordje ‘Veenhuizen’ zien, ben ik benieuwd of er bij hem een belletje gaat rinkelen. Dat gebeurt niet. Onze navigatie stuurt ons naar de Laan van Weldadigheid, maar nog steeds weet hij niet waar we zijn en als we langs huizen rijden met teksten als ‘Rust is Roest’ en ‘Werk en Bid’, kijkt hij me behoorlijk bevreemd aan, haha.

Ik heb voor ons de luistertocht door het Pauperparadijs geboekt, een wandeling van 16 kilometer door de voormalige Koloniën van Weldadigheid in Veenhuizen. Ik was hier al eens eerder geweest en verbaasde me over de absurditeit van dit dorp, maar wist er eigenlijk nog maar weinig van af. Wel wist ik zeker dat Jorn dit net zo zou kunnen waarderen als ik. Helaas voor ons gaat het de hele dag regenen, maar gelukkig hebben we allebei een paraplu meegenomen én ons ingesteld op het slechte weer, dus dan valt het ook wel weer mee. Het eerste stuk van de wandeling brengt ons door een groot bosgebied.

De wandeling brengt ons langs de voormalige gestichten, sommigen nu omgebouwd tot daadwerkelijke gevangenis. We zien de huizen zoals ze vroeger gebouwd zijn, met letters op de zijgevel om aan te geven welke rangen en standen daar mochten wonen. Veel vervallen, sommigen nog bewoond of in gebruik als kantoorgebouw. Af en toe stoppen we, bij zo’n punt als hierboven, om te luisteren naar informatie en een verhaal over de omgeving waar we ons in bevinden.

Eigenlijk past al die regen best goed bij de plek waar we zijn. We stoppen even in dit voormalige bushokje om een broodje te eten, terwijl de druppels door het dak komen. Best sfeervol, hoor!

We wandelen gestaag verder. Het terrein is groot, veel groter dan ik eigenlijk dacht, en we wandelen soms naar uithoeken waarvan ik het bestaan nog niet kende.

Vrijwel aan het einde van de wandeling, komen we op deze plek aan. Hier stond ook één van de gestichten waar de ‘paupers’ naartoe werden gestuurd. Het gebouw is gesloopt en er is niets meer van te vinden, maar een prachtige rij veldbloemen maakt duidelijk waar de muren van dit gebouw ooit stonden. Bizar om te zien: zo ver weg van de wereld, midden in het grote niets.

Rond half vijf zijn we weer terug bij het Gevangenismuseum, daar waar we ook begonnen aan onze wandeling. We leveren de audiospullen weer in en rijden zo’n twee minuten naar ons hotel: Bitter en Zoet, gevestigd in de voormalige woning van de geneesheer en de apotheker. Het ziet er prachtig uit! Drie losstaande gebouwen, oud, aan elkaar verbonden door glazen wanden. Ik ben helemaal natgeregend, ondanks mijn paraplu, dus spring onder de douche en trek daarna deze mooie nieuwe vintage jurk aan. Ik fiet-fieuw natuurlijk even naar mezelf in de spiegel!

Ik heb voor ons gereserveerd in het restaurant van Bitter en Zoet en het is heerlijk! We eten onder andere een bolletje hartig ijs (nog nooit gehad in mijn leven, maar best een aanrader) en het lekkerste toetje dat ik misschien ooit wel heb gehad, met speculaas en witte chocolade. Ondertussen proeft Jorn alle biertjes van de brouwerij op het terrein, Maallust, en ga ik gewoon verder met het drinken van droge, witte wijn. Prima! Op onze hotelkamer doen we nog even wat speurwerk – we houden van het ontrafelen van mysteries – en gaan daarna slapen.


  1. Zo dat is inderdaad weer een drukke week haha.
    Wat een gezellig weekend wel! Beetje jammer van al die regen, 16km is toch best een eind! Kan het zijn dat je eerder over die plek hebt geblogd? Ik ken het namelijk wel van iemand (wellicht jij dan haha)
    En de complimentjes zijn welverdiend, je ziet er goed uit!
    En ik vind de geschiedenis ook altijd interessant, wij hebben hier ‘om de hoek’ ook een concentratiekamp. Toevallig laatst met mijn ouders geweest, zelf al vaker geweest maar zij nog niet. Vind het een belangrijk iets om niet te vergeten.
    Hopelijk slaat je medicatie snel aan!

  2. Luus

    4 oktober

    We hebben dezelfde roze trui geloof ik! Hij zit heerlijk ja 😄

  3. Audrey

    5 oktober

    O ja, aankleden onder de dekens, dat deed ik vroeger ook graag als het koud was, haha. Tof uitje zo samen met Jorn. Ik vind geschiedenis ook steeds interessanter worden. Best wel zonde achteraf dat het me op school niet zo boeide.

  4. Irene

    6 oktober

    Ik fiet-fieuw ook even naar je. HALLOOKES! Hihi. Wat een lief compliment ook van die vrouw. Die roze trui ziet er ook erg mooi uit. Vanwaar is hij? Ik zoek ook nog een roze of lila dikke trui 😀
    En je laatste vintagejurkje vind ik ook zo tof! En zeker met je nieuwe witte schoentjes er bij. Ik onthoud dus uit dit dagboekje vooral je fabulous outfits, haha 😀

Leave a reply to Angélica Click here to cancel the reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.