Dagboekje 37 • 2021

20/09/2021

En er is alweer een week voorbij! Ik kan niet geloven dat het al bijna herfst is en ben nog dapper mijn leven aan het leven met blote benen, maar ook ik weet dat daar langzamerhand een einde aan gaat komen. Mijn week was druk, best heftig, maar uiteindelijk begon ik me weer een beetje mezelf te voelen, vond ik wat antwoorden op dilemma’s waar ik mee worstelde en kwam het allemaal goed. 😉

Maandag

De wekker gaat weer erg vroeg: ik breng Jula naar school. We tekenen allebei iets op elkaars hand: zij tekent haarzelf met een hartje op dat van mij, ik teken haar met een hartje op haar hand. Zo kunnen we de hele dag aan elkaar denken als we elkaar even missen. Als ik op school nog even door het raam naar haar zwaai, kust ze de tekening op haar hand. Zo lief!

Verder is het écht niet mijn dag. Ik probeer nog wat te slapen, in de middag maken we samen schoon (dat was echt heel erg nodig) en ’s avonds kijken we verder naar 25 jaar foute vrienden. Mijn hoofd zit echt veel te vol en ik vind het maar moeilijk om me te ontspannen.

Dinsdag

Op maandagavond kijk ik nog even op mijn werktelefoon en zie ik per toeval dat ik deze ochtend om negen uur een overleg heb. Ik heb ook iets anders gepland want ik wist niet van dit overleg, maar kan gelukkig nog een half uurtje aansluiten. Daarna rij ik naar Arnhem voor een afspraak met mijn leefstijlcoach. De afgelopen weken heb ik mij niet zoveel gefocust op sporten en gezond eten omdat ik lichamelijk niet lekker in orde was en de laatste weken eigenlijk teveel andere dingen aan mijn hoofd had. Dat betekent niet dat ik het niet meer belangrijk vind, maar vooral dat ik mijn best wilde doen om te behouden wat er is. Dat is gelukt en daar ben ik blij mee.

In de middag haal ik Jula op van school. Zo fijn om haar nu alweer te zien! We hebben geruild omdat ik donderdagavond (dan komt ze normaal gesproken hier) moet werken. Ze is ontzettend vrolijk en heeft geluk, want in de middag komt Yuna bij ons spelen. Ons zwembadje staat nog in de tuin én het is lekker weer, dus er wordt even gezwommen.

Het water is toch best wel koud, dus Jula komt na een half uurtje tegen me aan geplakt op de stoel zitten om op te warmen. Echt niet vervelend! Ondertussen praten ze honderduit over school, wat ze later willen worden en ga zo maar door. Zo lief en gezellig.

Daarna spelen we met de lego! Stiekem vind ik dat zelf ook gewoon nog heel leuk, dus grijp ik elke kans aan om het op tafel te leggen.

Rond vijf uur wordt Yuna weer opgehaald en spelen Jula en ik nog even door. Daarna eten we samen, breng ik Jula naar bed en om negen uur vertrek ik naar mijn zangles. Ook hiervoor oefen ik eigenlijk echt nooit (behalve dat ik dan meezing in de auto, maar dat is zo anders dan echt oefenen) en ook dit gaat eigenlijk elke keer weer beter. Ik begin een beetje te ontdekken wat goed bij mijn stem past, maar ook wat ik fijn vind om te zingen en waar ik me goed bij voel. Als ik terug loop van mijn zangles, heb ik altijd het gevoel alsof ik naar het altaar loop door de lampjes die aan de zijkant van het pad staan, haha. Ik weet dat dit een absurde gedachte is, maar zo werkt mijn hoofd, dus.

Woensdag

Om iets voor 6 is Jula al wakker. Oef! Na het aankleden en ontbijten, wil Jula graag verder met haar lijst: ze wil graag allemaal dingen opzoeken bij bol.com en dan moet ik ze overschrijven op een papiertje. Ze heeft bedacht dat ze dan klusjes gaat doen om geld te verdienen en uiteindelijk dit allemaal kan kopen. Ik heb haar al honderd keer gezegd dat ze dan echt wel heel veel klusjes zal moeten doen, maar ze blijft erover dromen. Ik herken dat wel echt van mezelf: ik kon ook helemaal opgaan in zo’n boek met speelgoed en daarover fantaseren, dus ik vind het alleen maar leuk. En dat schrijven? Ach, dat is best rustgevend.

Nadat ik Jula naar school heb gebracht, werk ik een beetje en doe ik rustig aan. Daarna heb ik een afspraak met een MDL-arts. Ik heb wat buikklachten en wil graag weten of dat samenhangt met restverschijnselen van de buikvliesontsteking die ik vijf jaar geleden heb gehad. Het valt helaas niet met zekerheid te zeggen en de enige manier om dat wel te doen, is om weer te opereren, maar dat levert vervolgens weer hetzelfde probleem op (verklevingen in de buik). Gelukkig zijn mijn klachten niet heftig, kan ik er goed mee leven en adviseert hij me om, als ik echt weer heel veel last krijg en pijnaanvallen heb, naar de huisartsenpost te gaan in plaats van gewoon thuis af te wachten tot het voorbij is.

In de middag heb ik een werkafspraak. Dat gaat prima. Daarna rij ik nog even door naar een paar kringloopwinkels en kom ik hier terecht. Het is een oude loods vól met de mooiste vintage spulletjes. Ik wil eigenlijk alles wel meenemen (kijk die mooie bureautjes, bijvoorbeeld!) maar kan bij geen enkel item een goed excuus vinden om het aan te schaffen en loop dus met lege handen de winkel uit. Ik weet zeker dat ik hier nog een keer naartoe ga!

Daarna rij ik door naar nog twee kringloopwinkels die tegenover elkaar zitten. Dit zijn precies het soort kringloopwinkels waar ik van hou: rommelig, helemaal vol en af en toe ineens een fantastisch item. Ik word meteen verliefd op deze sandaaltjes, maar helaas zijn ze maat 40 en heb ik maat 37 en gaat dat dus echt nooit passen. Niet veel later valt mijn oog op een ander paar: een soortgelijk model, maar dan in het wit. Ze lijken ook iets te groot en dus besluit ik ze niet te passen. Ik zie nog een mooi klein rotan-stoeltje voor op het balkon aan Jula’s kamer en als ik vervolgens bij de kassa sta, bedenk ik me dat ik die witte sandalen tóch nog even ga passen. Ze zitten perfect. Hoera!

Donderdag

Het is alweer donderdag! In de ochtend ga ik op bezoek bij een vriendin uit mijn vorige muziektheatergroep. Ik heb haar, door Corona, al lange tijd niet gezien, maar het is fijn om elkaar weer even in het echt te zien en te knuffelen.

In de middag rij ik naar het hoofdkantoor van de organisatie waar ik voor werk. Daar organiseren we vanmiddag ons feest met de muziektent voor medewerkers in plaats van voor cliënten. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan! We hebben glittergordijnen, gouden vlaggetjes en maken er echt iets moois van. Uiteindelijk wordt het een gezellig feestje! Het is best hard werken om er wat energie in te krijgen, veel collega’s vinden het toch wel spannend om op het podium te zingen, maar het komt allemaal goed.

Vrijdag

Overdag maak ik helemaal geen foto’s! In de ochtend heb ik een gesprek met Jula’s andere moeder, daarna kijk ik de laatste afleveringen van Are you the one? en concludeer ik dat ik eigenlijk iets teveel tijd verspild heb aan het kijken van slechte televisie, haha. Ook al vind ik het heel leuk, als het dan afgelopen is voelt het toch altijd een beetje als zonde, want wat ben ik er nou mee opgeschoten? Maar goed, dat is ook wel een hardnekkige overtuiging in mij dat ik altijd nuttig moet zijn en die ik misschien eens los moet laten. In de middag hebben we het oudergesprek van Jula, daarna rij ik door naar mijn ouders en bezoek ik nog even een kringloop met mijn moeder.

In de avond rijd ik naar deze molen! Ik stuur de foto naar mijn vriendinnen met de vraag of ze weten waar ik ben, want dit is een plek waar we in onze jeugd (nu voel ik me écht oud) wel eens zijn geweest.

Ik ben op de première van een project dat Jorn heeft gedaan met mensen met een verstandelijke beperking. Hij vertelt hier samen met twee collega’s (die ik even onherkenbaar heb gemaakt met een zwart hartje, haha) over wat ze precies gedaan hebben. Het is een leuke avond, ik moet erg lachen om de resultaten en het maakt me trots om mijn vriend zo te zien. Knappe vriend heb ik toch!

Zaterdag

In de ochtend doe ik echt intens rustig aan. De avond daarvoor zijn we iets te laat naar bed gegaan omdat ik een raar spelletje had bedacht: we hebben allebei een stiekeme hekel aan het programma ‘Beste Zangers’ en het leek me leuk om steeds een filmpje op te zoeken van dat programma waarbij we verwachten dat er iemand (dus of de artiest, of de presentator of de andere zangers in het publiek) gaan huilen. Degene die het eerst vijf punten heeft, wint. Het leek een gemakkelijk concept, maar uiteindelijk blijkt het een stuk moeilijker dan we dachten en Jorn verslaat me met 5-1. Wat een nederlaag! Ik ben wel geïnspireerd geraakt door alle vreselijke vertolkingen en quasi-emotionele liedjes die ik gehoord heb, dus kruip zaterdagmiddag even fijn achter de piano om wat lelijks ten gehore te brengen.

In de middag gaan we naar de verjaardag van een vriendin van Jorn. Supergezellig, lekker in het zonnetje! Daarna eten we snel thuis en rijden we vervolgens door naar Nijkerk, want daar is de finale van de sterrenjacht van mijn werk. In het kader van het jubileum van de organisatie waar ik voor werk hebben we allerlei feestelijkheden georganiseerd: de tour met de muziektent (waar ik donderdagavond voor op pad was), een feest op locatie voor de cliënten en medewerkers met de mogelijkheid om een artiest te boeken én een talentenjacht voor medewerkers. Vanavond is de finale en Jorn en ik zijn uitgenodigd, net als iedereen binnen de locatie die zich bezighoudt met muziek. Voor alle locaties en andere geïnteresseerden wordt er een livestream (met signdancer en gebarentolk!) uitgezonden. Het is zó’n leuke avond: het zit goed in elkaar, ziet er mooi uit, is gezellig en loopt soepel. Het maakt me echt trots om voor zo’n fijne werkgever te werken!

Zondag

Om 08.20 uur gaat mijn wekker en zegt elke vezel in mijn lijf: ‘nee, blijf nog liggen!’. Dat doe ik nog tien minuten, maar vervolgens gooi ik mezelf uit bed. Het is tijd om hard te gaan lopen! Door mijn wisselende werktijden heb ik afgelopen week weer weinig kunnen rennen, dus vind ik het extra belangrijk om nu wel te gaan. Ik heb mezelf ingeschreven voor 6 kilometer, maar ben van plan om samen met een andere runner nog een extra lusje van 1.5 kilometer te maken zodat ik uiteindelijk op 7.5 uitkom. Het hardlopen gaat weer zo ontzettend fijn! Het kost me weinig moeite, ik ren voor mijn doen weer behoorlijk snel (zeker voor zo’n langere afstand), blijf vrijwel de gehele tijd gewoon maar door rennen en ben echt aan het genieten. Ondertussen klets ik wat, kijk ik om me heen en verbaas ik me er wederom over hoe sterk ik eigenlijk ben.

Daarna is het tijd om rustig te lunchen en even te knuffelen met Fendi. Had ik al gezegd dat ik hem de liefste kat van de wereld vind? Haha!

In de middag heb ik afgesproken met mijn maatje (het vrijwilligerswerk dat ik doe). Ik haal haar thuis op en samen rijden we naar Wageningen voor een locatie-theatervoorstelling van de Plaats. ik heb al eerder iets van hen gezien en vond dat prachtig, dus ben erg benieuwd naar deze voorstelling. We krijgen er drie te zien, allemaal op een landgoed en alle stukken gaan over een baron die zijn landgoed aan het verliezen is. Vooral de eerste voorstelling – van de foto hierboven – vind ik schitterend: een cellist speelt prachtige, treurige muziek en de danser op de boomstronk richt zich langzaam op. Even later kwamen er allerlei koorleden vanachter de bomen, stapte uit de struiken een vrouwelijke danser en kwam het samen. Zó mooi om te zien hoe verlies en rouw getoond kunnen worden zonder woorden. Kippenvel! Overigens bedacht ik me natuurlijk ook dat ik écht cello wil leren spelen, haha.

De twee voorstellingen daarna zijn ook erg tof. De tweede die we zien wordt gespeeld door één acteur en is wat meer komisch, gecombineerd met af en toe een treurig lied. Ik merk echter dat ik nog helemaal in de vibe van de voorstelling daarvoor ben, dus echt lachen zit er nog niet in. De laatste voorstelling die we zien is met een orkest (zo gaaf!) en een aantal spelers en vertelt letterlijk het verhaal van het verlies van een landhuis en een landgoed. Ook hier word ik weer geraakt door de combinatie van muziek en spel in een natuurlijke omgeving. Na de voorstelling rijden we naar huis, kook ik voor mijn maatje en na het eten breng ik haar weer naar huis. Daarna ben ik wel echt moe, haha!

 

You Might Also Like

8 reacties

  • Reageer Angélica 20/09/2021 at 10:32

    Mijn hemel wat een drukke week weer haha! Weet niet waar ik allemaal op moet reageren! Wat vervelend dat je zoveel last van je buik hebt, dat is echt heel rot (I’ve been there, op een andere manier, het kost zoveel energie). Die vintagewinkel ziet er echt heeeerlijk uit! Ik ging ook altijd heel veel kringlopen maar tegenwoordig heb ik 0 ruimte meer voor iets dus doe ik het nauwelijks meer.
    Ik begrijp je altaargevoel helemaal 😉
    En Jula ook met haar lijstje haha, zo schattig. Ik was ook altijd geobsedeeeeerd door het Intertoysboek rond Sinterklaastijd. Nostalgie!

    • Reageer Anne 28/09/2021 at 07:55

      Haha serieus, doordat jij al een paar keer hebt gezegd dat mijn weken er zo druk uit zien ben ik wel wat kritischer naar mijn planning gaan kijken 😉 Dank daarvoor! En ja, die buikpijn is echt wel stom. Ik hoop dat dat snel minder wordt! En ja, ik snap wel dat kringlopen minder leuk is als je geen ruimte meer hebt voor de dingen die je wil kopen, haha. Dat begint bij mij ook wel te komen 😉

  • Reageer Audrey 20/09/2021 at 12:33

    Wat een fijn weekend na zo’n week! Wel druk inderdaad. Ik vind dat Beste Zangers-spelletje wel echt geniaal bedacht. En om die lijst van Jula moest ik ook wel erg lachen.

    • Reageer Anne 28/09/2021 at 07:55

      Haha ja! Ik vind die lijst ook echt grappig, inmiddels zijn we al elf (!!) pagina’s verder, haha!

  • Reageer Lesley 20/09/2021 at 14:49

    Ik blijf dat lijstje van Jula echt hilarisch vinden. Zo uitgebreid ook hahaha. Ik mocht vroeger ook altijd allerlei dingen uit zo’n giga speelgoedboek knippen voor op mijn sinterklaasbrief. En dan kreeg ik naar mijn mening altijd de saaiste dingen (die geen lawaai maakten waarschijnlijk haha), maar goed. En zo lief, die tekening op jullie hand!

    • Reageer Anne 28/09/2021 at 07:57

      Hahaha ja, ik kon ook echt helemaal wegdromen bij speelgoedboeken dus herken dit vooral ook en daarom vind ik het zo lief 😉

  • Reageer Irene 21/09/2021 at 08:42

    Heb je geen foto van je witte sandalen? Ik ben keibenieuwd nu 😀 Die gekleurde zien er erg leuk uit alleszins 🙂
    Ik moest ook lachen om die lijst met speelgoed van Jula, haha :p
    Volgens mij heet jullie Beste Zangers hier Liefde voor muziek en ik vind dat eigenlijk bijna altijd wel leuk. Op voorhand denk ik vaak dat het zal tegenvallen maar uiteindelijk maken ze er toch vaak iets moois van. Ik vind je spelletje wel grappig bedacht, haha 😀

    • Reageer Anne 28/09/2021 at 07:58

      Haha nee, die was ik dan weer vergeten te maken 😉 Ik snap ook echt dat mensen dat leuk kunnen vinden! Het is gewoon niet helemaal mijn ding, maar dat ligt ook een beetje aan de Nederlandse artiesten die mee doen, haha. Zijn vaak een beetje te zoetsappig voor mij!

    Laat een reactie achter

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.