READING

Dagboekje 36 • 2021

Dagboekje 36 • 2021

Het was een vreemde, met vlagen moeilijke, week. Er zijn wat dingen die spelen die veel ruimte in mijn hoofd innemen, waardoor ik merk dat alles wat meer moeite kost en ik soms gewoon even helemaal leeg ben en niet meer kan nadenken. Ik doe mijn best om goed voor mezelf te blijven zorgen, maar het is best lastig. Ik hoop dat de aankomende weken wat dingen duidelijker zullen worden, ik het soms ook wat meer los kan laten en me weer wat zorgelozer kan voelen. We zullen zien!

Maandag

Goedemorgen! Ik begin mijn dag met vioolles. De laatste les was precies zes weken geleden en in de tussentijd heb ik mijn viool geen één keer aangeraakt, haha. Ik voel me er inmiddels eigenlijk niet echt meer bezwaard over en als ik bij mijn vioolleraar ben, vertelt hij dat hij ook niet heeft gespeeld en biecht ik dus ook maar eerlijk op dat ik vooral een heleboel andere dingen heb gedaan. Het grappige is dat het, zodra ik begin te spelen, eigenlijk meteen weer als vanzelf gaat. We spelen de afgelopen maanden veel stukken van Bartok en zowel mijn vioolleraar als ik vinden dat echt prachtige muziek, dus het is leuk om samen te spelen en daarvan te genieten.

In de middag heb ik een afspraak met de teamleider van de locatie waar ik vrijwilligerswerk doe. Dat was organisatorisch gezien niet helemaal gelopen zoals ze hadden moeten lopen. De teamleider was ook ooit (zo’n tien jaar geleden) mijn teamleider, dus het is ook leuk om hem weer even te spreken en te horen wat hij de afgelopen jaren heeft gedaan. De locatie staat trouwens op een hele mooie plek, boven in Arnhem in een bosrijk gebied en ik krijg er vrijwel meteen een vakantiegevoel van. Ook fijn.

De rest van de middag ben ik echt gigantisch moe! Het afgelopen weekend was best druk, ik had veel aan mijn hoofd en moet er eigenlijk even van bijkomen. Ik doe dus ook niet zoveel bijzonders meer. Na het eten wandelen Jorn en ik even naar de ijssalon in het dorp voor dit veel te lekkere ijsje: ze hebben tegenwoordig soft schep ijs, een soort combinatie van soft ijs en schepijs en dat is precies waar ik gelukkig van word.

Dinsdag

Gisteren heb ik vrijwel de hele ochtend met maar één lens in mijn ogen gefunctioneerd: ik voelde wat irritatie, had een klein beetje gewreven (wat nogal lastig is met eyeliner en mascara op je ogen, maar toch) en het begon behoorlijk te tranen. Toen ik in de auto op weg naar vioolles zat, realiseerde ik me dat ik niet meer helemaal lekker kon zien en vermoedde ik dat mijn lens verschoven was. Eenmaal weer thuis vroeg ik Jorn om even te kijken, maar we konden niets vinden. Uiteindelijk heb ik dus gewoon een nieuwe lens in gedaan. Vanochtend vond ik mijn oude lens weer terug op de eettafel, haha! Ik vind soms lenzen terug op de raarste plaatsen (zo zaten er laatst twee vastgeplakt aan het lampje in onze slaapkamer, hoe dan?) en regelmatig twijfel ik of ik ze überhaupt wel heb in gedaan die ochtend en moet ik even voelen om het zeker te weten. Nou goed, deze is dus nu terecht!

In de middag rij ik naar Zwaag: dat is zo’n één uur en drie kwartier rijden. Onderweg luister ik een Top2000-afspeellijst en verheug ik me op de rest van de dag. Die wordt net zo leuk als ik had gehoopt! Eén van mijn favoriete collega’s – ook degene die afscheid gaat nemen – is op pad met de tent en ik doe een dagje mee. Het is echt weer zo’n dag met een gouden randje (sorry, ik haat deze uitdrukking ook, maar kan het niet beter omschrijven) waarop allerlei bijzondere dingen gebeuren en het écht feest is.

Woensdag

In de ochtend probeer ik een beetje rustig aan te doen. Ik ben eigenlijk echt moe de afgelopen dagen (ondanks dat mijn verkoudheid eindelijk bijna voorbij lijkt te zijn!) en weet niet zo goed of ik daar nu juist een beetje aan toe moet geven of het moet negeren. Hoe dan ook: ik slaap dus een beetje uit, start rustig op en werk een paar uurtjes. Daarna stap ik in de auto en rij ik naar een locatie van onze organisatie voor een overleg met twee begeleiders over muziek. Na dat overleg bedenk ik dat ik nog even langs een kringloop op de terugweg rij (dezelfde kringloop als waar ik laatst een fantastische jurk voor €2 kocht, dus de verwachtingen zijn hoog) en als ik daar aankom, realiseer ik me dat ik mijn portemonnee thuis heb laten liggen. Meh. Ik ga toch maar even kijken, bedenk me dat ik altijd met mijn telefoon kan betalen, maar zie uiteindelijk niets leuks. Ik haal daarna nog een pakketje op, rij langs de apotheek voor mijn medicijnen en vind het dan wel weer genoeg geweest.

Donderdag

Donderdag alweer! Ik ben vroeg wakker, schrijf een beetje en werk een beetje en besluit rond half elf om me ook maar eens aan te kleden. Daarna doe ik nog wat nuttige dingen om vervolgens om de bank te gaan hangen en de reünie van de Bachelor te kijken. Na ongeveer twee-derde begint het pas echt leuk en ongemakkelijk te worden, al realiseer ik mij ook wel steeds meer dat het concept van dit programma echt ontzettend achterhaald is (twintig vrouwen die strijden om één man?) en het natuurlijk niet tof is dat er uiteindelijk ook zoveel mensen gekwetst zijn.

In de middag is dit de status! We hebben een nieuw zwembad gekocht omdat Fendi de vorige met zijn nagels bewerkt heeft (en die was opblaasbaar, niet zo handig dus). Het is best wel wat werk om ‘m op te zetten en te vullen, maar gelukkig komt Jula in de middag en blijkt zij een fantastische hulp te zijn ;).

Niet veel later kaapt Jula mijn telefoon en maakt een serie prachtige foto’s, waaronder deze parel van de bovenkant van het kattenluikje. Ik vind vooral die voetjes daaronder in beeld zo lief!

Ik ben van plan om in de avond te gaan rennen, maar het is én heel warm, én ik wil gewoon tijd met Jula doorbrengen, én mijn favoriete mede-runner zegt af en dus besluit ik om (geheel tegen mijn principes in) ook af te zeggen. Ik ga liever nog even in het badje hangen! Uiteindelijk ontstaat er weer een vreemd toneelstukje waarbij Jorn en ik de gevangenen in het zwembad zijn – tegen elkaar aangeplakt in een hoepel – en Jula de gevangenisbewaarder speelt, die soms ook een dolfijn is en op zoek is naar haar familie. Heftig! We vinden het eigenlijk allemaal veel te leuk en pas een uur later zegt Jorn ineens: ‘moeten we eigenlijk niet een keer gaan koken?’. Oeps!

Vrijdag

De dag begint wederom vroeg: ik breng eerst Jula naar school. Daarna rij ik naar huis, drink een kop koffie en haal vervolgens Eefje op want we gaan weer kringlopen. Hoera! We bezoeken een paar kringlopen in de buurt waar ik eigenlijk nog nooit geweest ben, dus ik ben heel benieuwd. Vooral de eerste is een onverwacht succes: het is een kringloopwinkel van een keten en vaak is het duur geprijsd en niet per se bijzonder. Dit keer is het anders! Er zijn veel mooie, oude spulletjes en mijn oog valt al snel op een prachtige viool. Ik zie wel dat er wat kleine dingen kapot zijn, maar op de één of andere manier voel ik mij gewoon intens aangetrokken tot het instrument, haha. Ik heb er alleen écht te weinig verstand van en daarvoor is het een veel te grote uitgave, dus besluit de viool te laten liggen. Ik kijk verder en zie een klarinet! Had ik niet per se nodig, kan ik ook nog niet bespelen, maar ik weet zeker dat me dat lukt met een beetje oefenen en wat filmpjes kijken. Ik besluit ‘m mee te nemen. Hoera! Ik kan ‘m nog niet uitproberen want er mist een klein onderdeel van het mondstuk, maar dat ga ik thuis gewoon even fixen.

In de volgende kringloop – meer zo’n kraampjesmarkt – zie ik deze rugzak liggen. Het is zo’n rugzak waar je je kat in kan vervoeren en ook al zou ik dat echt nóóit kopen (ik vind dat eigenlijk gewoon een beetje zielig voor Fendi, in zo’n kleine ruimte en niet met z’n pootjes op de grond), moet ik er wel even om lachen. De derde kringloop die we bezoeken heet ‘de luxe kringloop’ en is volgens Eefje een kringloop voor kampers. Niets is minder waar: het is een aaneenschakeling van de meest lelijke spullen die er te vinden zijn, echt. Ik hou wel van fout en lelijk, maar dit gaat zelfs mij te ver.

In de middag brengen mijn ouders Jula weer vanuit school. Ik had mijn moeder gevraagd om wat herstelwerkzaamheden uit te voeren aan één van mijn favoriete jurken (en mijn moeder kan dat eigenlijk gewoon heel goed) en ondertussen buigen mijn vader, Jula en ik ons over deze magische tuin. Die kocht ik een tijdje terug bij een kringloop en vond ik er fascinerend uitzien: je vouwt een aantal papiertjes, stopt ze in een gleuf en na een paar uur ontstaat er dan (volgens het plaatje) een prachtig idyllisch tafereeltje. Ik heb geen idee hoe, dus daarom had ik ‘m gekocht.

Dat hele vouwen en op de goede plek krijgen kost me wat energie, haha. Ik ben gewoon ongeduldig en wil dat het precies past en als het dat dan niet doet, vind ik dat irritant. Na tien minuten mopperen besluit ik dan ook maar om het anders te doen dan de bedoeling is en dat blijkt uiteindelijk gewoon te passen. Na ongeveer twee uur is bovenstaande foto het resultaat: de eerste bloemetjes beginnen te bloeien in de bomen!

Na het eten wil Jula graag samen met mij in het badje. Nu is het in je eentje precies goed, maar met een kind erbij vraag ik me af of het nog comfortabel is. We proberen het gewoon en het past eigenlijk prima, is vooral heel gezellig en leuk!

Zaterdag

Jula is vanochtend al vroeg wakker: de vakantie-tijd is écht voorbij! Als we naar beneden gaan, kan Fendi niet ophouden met kopjes geven en achtervolgt hij me door het huis (zelfs als ik even ga plassen, haha). Daarna gaan we maar even uitgebreid met hem knuffelen.

Daarna spelen we met de lego! Dit is nog van mij geweest: ik was ongeveer negen jaar oud toen ik dit kreeg, het kostte honderd euro (grappig dat ik dat nog weet), ik had er zelf voor gespaard en mijn ouders hadden het een beetje aangevuld en op maandagavond, na de volleybaltraining, stond de doos ineens voor mijn neus en was ik natuurlijk het meest gelukkige meisje op de hele wereld. Ik vond dit echt fantastisch, kon er uren mee spelen en het is leuk om te zien dat Jula er nu ook graag mee speelt!

Natuurlijk moeten we ook even kijken hoe het met de magische tuin gaat. Nou, zo dus! Ik blijf het fascinerend vinden, haha.

Tijd voor zwemles! Dat is écht lang geleden. Jula vindt het heel leuk om te zwemmen en de lessen gaan eigenlijk altijd goed, dus dat is fijn. Zo is het absoluut geen straf! Na de zwemles moeten we een beetje haasten: een vriendin van mij komt bij ons lunchen en we willen nog wat broodjes halen. Ik besluit om eens naar een nieuwe supermarkt te gaan (achteraf gezien natuurlijk niet per se handig in tijdnood), waar we doorheen moeten racen, maar tegelijkertijd ook van alles zien dat we willen proberen, haha. We stappen de winkel uit met veel meer dan waar we eigenlijk voor kwamen en zijn precies op tijd weer thuis. Het is heel fijn om haar weer te zien, zo leuk ook om te merken hoe vertrouwd Jula zich bij haar voelt.

Rond een uur of drie gaat zij weer weg, twijfel ik even over wat we zullen doen (Jula is niet helemaal in haar hum vandaag) en stel ik voor om weer even samen in bad te gaan. Ze zegt meteen ja en trekt enthousiast haar kleren uit, haha. Soms merk ik aan haar dat ze wat meer de grenzen opzoekt, erg aan mij hangt of wat sneller verdrietig of boos is en vaak helpt het om haar dan veel nabijheid te bieden. Samen in het badje is ehm, nou, behoorlijk nabij, haha, maar wel heel gezellig. We hebben heel veel lol samen en blijven uiteindelijk bijna twee uur in het badje zitten. Haha! Daarna halen we Jorn op, die is aan het klussen bij een vriend van hem die een huis om de hoek bij ons heeft gekocht.

Daarna is het tijd voor een kaasfondue! Wat een leven, mensen, wat een leven.

Daarna eten we een ijsje (dit fantastische ijsje met pistache (mijn allerlievelings!) kochten we bij de andere supermarkt) en kijken met z’n drieën het begin van een film. Zo gezellig! Als Jula naar bed gaat, kijken Jorn en ik nog een aflevering van een fantastische serie: 25 jaar foute vrienden. Het zijn drie afleveringen waarin vier vrienden uit Amsterdam 25 jaar lang gevolgd worden. Het zijn briljante types, doen me denken aan cliënten die ik in het verleden heb begeleid en het is gewoon écht genieten. Verheug me nu al op de volgende aflevering!

Zondag

In de ochtend ren ik zes kilometer met de groep. Het gaat écht ontzettend goed. Ik kon afgelopen week maar weinig rennen omdat ik in de avond moest werken en het de andere avond veel te warm was, maar met deze kilometers maak ik het dubbel en dwars goed. Het weer is perfect, ik voel me goed en ben optimaal aan het genieten.

In de middag rijden we naar een lunchcafé van één van mijn vorige werkgevers. Er is een groot natuurgebied omheen, met een kinderboerderij, een natuurspeeltuin, een labyrint en een struinpad. Het is er veel groter dan de laatste keer dat ik er was en het is mooi om te zien hoe het nu is geworden. We eten er een broodje en maken daarna nog een rondje door het gebied. Vooral de kinderboerderij is superleuk! In een wei lopen geiten, schapen en een varken bij elkaar en we aaien ze allemaal, haha.

Als we weer thuis zijn, springen Jula en Jorn nog even in ons zwembadje (maar het is echt wel heel erg koud) terwijl ik nog wat boodschappen doe. Daarna doen we vooral rustig aan!


  1. hemelsgroen

    13 september

    Die magische tuin! Ik ben enthousiast.
    Jeetje, 100 euro?! Daar had ik járen voor moeten sparen vroeger, met twee kwartjes per week. Pffff… ‘oma vertelt’ hahaha. Fijn dat Jula er nu lekker mee kan spelen.

    • Anne

      14 september

      Haha ja, het is echt een fenomenaal ding, al viel het uiteindelijke resultaat wel wat tegen ten opzichte van het plaatje op de doos. 😉 Ik ben van plan het binnenkort nog eens op te zoeken, misschien kan ik er nog wat meer informatie over vinden en ontdekken hoe het nou precies werkt. En ja nouja, ik schreef 100 euro, maar bedoelde natuurlijk gulden. Haha!

    • Anne

      14 september

      Ha nou, ik ging het dus meteen opzoeken, en het is deze: https://www.timeless-wonen.nl/a-47537799/5-00-10-00/magic-garden/#description. Haha!

  2. Audrey

    14 september

    Dat soft schepijs klinkt wel echt fascinerend! Hebben ze daar dan ook meerdere smaken van? En wat tof om muziekinstrumenten tegen te komen bij de kringloop. Heb ik nog nooit gezien daar!

    • Anne

      14 september

      Ja hè? Nee, dat is maar in één smaak! Ik zou het liefst elke dag zo’n ijsje willen halen, haha. En ja, heel tof. Ik heb er wel vaker wat gezien, maar vaak is het (oneerbiedig gezegd) een beetje oude troep. Zo staan er vaak piano’s, maar die zijn dan echt gigantisch ontstemd of er is echt iets mis in de kast.

  3. Haha heerlijk overzicht weer! Ge zijt precies ook zo iemand die zo van de hak op de tak kan springen :p “Oh, een viool! OH, EEN KLARINET!” om dan dus nog echt naar huis te gaan met die klarinet :p Heel veel herkenbaarheid daar hahaha! Heerlijk ook weer, Jula haar fantasie :p Van gevangenenbewaarder tot dolfijn, wat een zaligheid!

    • Anne

      14 september

      Hahaha! Ik moest hardop lachen toen ik deze reactie las. Je hebt he-le-maal gelijk. Ik ben echt behoorlijk impulsief, dus als ik dan zo’n klarinet tegenkom, besluit ik ook gewoon op dat moment dat ik dat ga leren spelen. Wel fijn dat je het herkent, voel ik me niet helemaal gek 😉 En ja, die fantasie van Jula is fantastisch. Daar word ik echt blij van!

  4. Angélica

    14 september

    Huh wat is die magische tuin nou precies? Je vouwt iets en er komt vanzelf iets bij? Klinkt heel intrigerend haha.
    Wat bijzonder ook, dat softijs/schepijs. Volgens mij hebben we hier ook een tentje wat ook zoiets maakt. Mmmm…
    Het klinkt als een intens weekje!

    • Anne

      14 september

      Ah ja nee, ik leg het helemaal niet goed uit. Je vouwt karton, dat stop je in gleufjes en daarna giet je er verschillende substanties over heen (dus er was één zakje voor de berg, één voor het gras en één voor de bomen) en dan begint er dus van alles te bloeien. Haha!

  5. Luus

    15 september

    Zooo leuk die foto die Jula heeft gemaakt! Super om te zien wat het blikveld van een meisje is 😀
    Hahaha je lenzen, hoe krijg je het voor elkaar! En elke keer als ik lees dat je zonder oefenen weer zo goed viool speelt, wauw. Ik vind dat knap! Viool lijkt me sowieso best een moeilijk instrument.
    Weer fijn om je weekoverzicht te lezen 🙂

    • Anne

      20 september

      Haha ja! Jula maakt wel vaker foto’s met mijn telefoon, ze is er eigenlijk best goed in. En ja, viool is écht een moeilijk instrument. Bij de meeste dingen die ik speel, kon ik vrij snel het al best redelijk laten klinken, maar bij een viool hoor je echt álles, haha.

  6. Hester

    17 september

    Die magische tuin, ik ben ook geïntrigeerd haha! Het lijkt me best leuk als je eenmaal kinderen hebt om weer up to date te zijn van allerlei soorten speelgoed en dingen. Die Belville lego hadden mijn zus en ik vroeger ook, we probeerden altijd een wereld te bedenken waarin het ijspaleis naast de manege kon bestaan, haha.

    • Anne

      20 september

      Haha, fantastisch! Sowieso kan een ijspaleis áltijd naast een manege, toch? Ik had een manege en een ziekenhuis, geloof ik. Heb er echt uren meegespeeld, fantastisch was het. En ja, het is leuk om nu te zien waar kinderen nu graag mee spelen!

  7. Irene

    19 september

    Haha ik moet altijd lachen om jullie toneeltjes. Zoveel fantasie! 😀 En twee uur in dat badje??? Hoe doe je het? :p

    • Anne

      20 september

      Haha ja, die toneelstukjes ontsporen nogal snel 😉 En twee uur in dat badje gaat eigenlijk als vanzelf, haha! Geen idee ook hoe, we hadden gewoon veel te veel lol en de tijd vloog voorbij. Maar kan in mijn eentje ook prima twee uur in dat badje hangen, haha!

Leave a reply to Anne Click here to cancel the reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.