Dagboekje 33 • 2021

Mijn allerlaatste vakantieweek (helaas, helaas) was een fijne week, ondanks een flinke verkoudheid die me behoorlijk in de weg heeft gezeten. Ik vind het altijd lastig om te bedenken of het dan goed is om gewoon even rust te nemen en niets te doen (en dus je plannen af te zeggen, maar daar ben ik niet zo goed in) of gewoon maar door te gaan en doen alsof er niet zoveel aan de hand is. Ik koos voor dat laatste, maar denk wel eens dat dat er juist misschien ook wel voor zorgt dat het dan allemaal wat langer duurt. Nou goed: het was dus eigenlijk gewoon weer een drukke week, ik werd niet per se gelukkig van het weer, maar heb wel genoten!

Maandag

Het is alweer maandag! Schrijf ik dat iedere week? Ik geloof het wel, haha. De allerlaatste week van mijn vakantie, maar wel eentje met alleen maar leuke dingen voor de boeg. Hoera! Deze ochtend vertrek ik samen met mijn moeder en Jula richting Den Haag. We gaan daar een nachtje slapen in een hotel midden in de stad. Wat een fijn vooruitzicht!

Als we aankomen, wandelen we eerst naar het hotel. Daar kunnen we al op onze kamer, heel fijn. Jula is onder de indruk van alles (inclusief de slaapbank waar zij per se op wil gaan slapen deze nacht). Zo lief! We besluiten om eerst ergens te gaan lunchen en gaan daarna een beetje winkelen. Uiteindelijk komen we vooral met heel veel kleding voor Jula weer terug, haha. En: met donuts! Vet lekker!

In de avond gaan we eten bij de Foodhallen. We bestellen een groot bord falafel, wat calamares (want dat vindt Jula heel lekker) en kleine loempia’s. Ik maak er wel een foto van, maar het licht is rood en daardoor ziet het er een beetje dubieus uit. Dus: geloof me maar dat het écht heel lekker was en ook zeker een aanrader met een kind erbij.

Dinsdag

We beginnen de ochtend al vroeg en staan om 08.00 uur beneden voor het ontbijt. Jula kijkt haar ogen uit: hotel-ontbijtjes zijn haar lievelings, al is het alleen maar omdat er zóveel keuze is en je in theorie alles zou kunnen eten wat je maar wil. Uiteindelijk eet ze gewoon twee croissantjes en wat fruit, maar toch. Ook vindt ze het fantastisch om verse jus d’orange te persen, dus krijg ik vier kleine glaasjes. Ach, er zijn ergere dingen!

Om half tien zijn we hier: Madurodam! De laatste keer dat ik hier was, was als kind en dus verbaas ik me erover hoe klein alles is, haha. In mijn hoofd was het echt gigantisch! Jula kijkt haar ogen uit. Er zijn wat nieuwe attracties (vooral binnen) die we uit kunnen proberen en er is buiten natuurlijk ook van alles te doen en te zien.

Hoe leuk is dit? Je kan gewoon draaien en er danst een publiek voor je op het veld. Fantastisch!

Rond half één begint het te regenen (dat wisten we, daarom waren we al zo vroeg gegaan) en eten we binnen nog even wat. Daarna pakken we de tram terug naar het centrum en gaan nog een klein beetje winkelen om vervolgens te beginnen aan de reis naar huis. We eten nog samen met mijn moeder frietjes, spelen nog wat en als Jula op bed ligt, besluit ik ook te gaan slapen: ik ben toch best wel een beetje moe geworden van dit tripje!

Woensdag

We worden allebei een beetje matig wakker: voelen ons niet helemaal lekker, meh. We besluiten dan maar rustig aan te doen! Jula kijkt filmpjes en ik schrijf wat en daarna gaan we samen een hemdje tie-dyen. Leuk!

In de middag gaan we lunchen bij de nieuwe werkplek van Jorn. Jula vindt het fantastisch: ‘ik ben nog nooit op iemand z’n werk geweest!’, zegt ze. Haha, zo lief! Als we thuis komen, zijn we allebei behoorlijk gesloopt en dus doen we weer rustig aan om nieuwe energie te kweken voor de rest van de middag. We gaan met Eefje en Yuna naar een voorstelling van Dirk Scheele. Jula vindt het heel leuk: lekker zingen, lekker dansen en een beetje knuffelen met mij. Aan het einde van het optreden krijgt ze nog een handtekening én mogen ze met Dirk op de foto.

We zetten Eefje en Yuna weer thuis af en rijden door naar de supermarkt: we kopen wat hapjes (Jorn eet niet mee en ik heb écht geen zin om te koken) en eten die op terwijl we kijken naar een – uitgekozen door Jula – Sinterklaasfilm. Oké.

Donderdag

Ik word wakker en voel me best wel ellendig. Meh. Mijn hoofd zit vol snot, mijn lichaam voelt net iets te warm en mijn ademhaling piept. Niet fijn! Jula en ik rijden naar mijn ouders en daar doe ik een zelftest (niets aan de hand, gelukkig) want dat vond Jula’s andere moeder wel een fijn idee. Daarna breng ik Jula naar mijn ex. Ik begin me steeds ellendiger te voelen.

De rest van de middag lig ik op de bank en kijk ik dr. Phil, haha. Jorn smeert een broodje voor me en rond acht uur besluit ik even in bad te gaan. IN BAD! Dat kan nu namelijk, want toevallig vandaag heb ik de bath bucket die ik van mijn ouders heb gekregen meegenomen naar huis. Het is écht heerlijk! Ik app Jorn om te vragen of hij even een waterijsje komt brengen, haha, en voel me meteen weer een stuk beter. Na een uurtje komt een mug me plagen en besluit ik er maar uit te gaan.

Vrijdag

Als ik wakker word, voel ik me nog steeds niet helemaal fris en fruitig, maar wel ietsje beter, geloof ik. Ik blijf nog even liggen en ga pas rond negen uur naar beneden. Daar zie ik dat Jula’s eenhoorn uit z’n ei gekropen is en dus maak ik deze foto en stuur ‘m haar toe.

Ik had afgesproken om met Eefje te gaan kringlopen en twijfel even of ik dat wel moet doen, maar ik besluit dat ik me niet de hele dag ellendig wil voelen en op de bank wil liggen, dus gooi er wat paracetamol in en doe net alsof ik me beter voel. Dat werkt! We bezoeken maar liefst vier verschillende kringloopwinkels, maar wel op een heel rustig tempo en dus is het ook best goed te doen. Al in de eerste winkel loop ik tegen de vintage jurk van mijn dromen aan (donkerblauw met kleine stipjes, lang en met knoopjes van boven naar beneden) voor maar €2,50 en als ik ‘m aantrek blijkt hij ook nog eens perfect te zitten. Fantastisch! Verder koop ik nog wat oorbellen en dat is het, helemaal prima.

In de avond ben ik alleen thuis, Jorn slaapt bij een vriend. Ik speel eindelijk weer eens piano, merk dat het zingen echt een stuk beter gaat sinds ik weer zangles heb én denk dat Fendi een beetje boos op me is, want hij ligt de hele avond buiten op de tafel in de tuin en reageert niet op mijn pogingen om gezellig binnen te komen en te knuffelen. Pas als ik naar bed ga, besluit hij binnen te komen en als ik de deur van de slaapkamer openlaat zodat we nog even kunnen knuffelen, loopt hij resoluut de andere kant op. Au in mijn hart!

Zaterdag

Ik heb écht een beroerde nacht achter de rug. Rond half vier word ik ontzettend benauwd wakker. Ik hoop dat ik gewoon weer in slaap kan vallen, want ik heb geen zin om mijn pufje te pakken, maar het wordt steeds erger en uiteindelijk krijg ik bijna geen lucht meer. Half strompelend ga ik uiteindelijk de trap af, pak mijn pufje en strompel weer naar boven. Het pufje geeft gelukkig meteen verlichting, maar ik ben wel klaarwakker en het duurt een paar uur voor ik weer slaap.

Vandaag besluit ik wederom dat ik niet verkouden wil zijn, want ik heb leuke plannen en dat wil ik gewoon graag doen. Eerst stuur ik Jula weer een update van de eenhoorn en vervolgens facetimet ze mij en bellen we een half uur lang. Zo gezellig! Terwijl zij zich aan het aankleden is, eet ik mijn ontbijt op. Het is bijna alsof ze gewoon hier is! Uiteindelijk moet ik wel gigantisch haasten om nog op tijd te vertrekken, maar dat lukt.

Ik rij naar Meppel om daar mijn twee liefste vriendinnen weer te zien. Zo fijn! We hebben afgesproken om een bootje te huren en een stukje te varen over de Weerribben. Eén van de vriendinnen heeft een lunchpakketje gemaakt, wat lekkers meegenomen voor onderweg én een bootje gereserveerd. Het weer is er, toevallig, echt perfect voor vandaag: zo’n vierentwintig graden, een beetje bewolkt en niet teveel wind.

Eén van mijn vriendinnen heeft al wat geoefend in het besturen van zo’n bootje (en is er, eerlijk gezegd, ook gewoon heel goed in) en dat is natuurlijk alleen maar fijn. Na zo’n drie kwartier varen leggen we ergens aan om even wat te eten op een kleedje in het gras. Ik moet ook best nodig plassen en realiseer me dat dat eigenlijk nergens goed zal kunnen in de komende uren (we varen een route van 14 kilometer, dus daar doen we wel even over) en besluit dat ik dan maar gewoon moet wildplassen. Dat heb ik denk ik sinds mijn 8e niet meer gedaan en ik kan me alleen nog maar herinneren dat dat áltijd fout ging (lees: dat ik dus over mezelf heen plaste, haha), maar ik vind dat het nu tijd is om het eens goed te doen. En het lukt! Trots app ik Jorn om over deze overwinning te vertellen, hahaha.

We varen weer verder en op een groot stuk open water besluit ik dat ik ook wel even wil proberen hoe het is om te sturen: er is geen enkele andere boot of kano in de buurt, dus ik vind dat de kust daar veilig genoeg voor is. Maar, zoals dat altijd gaat: zodra ik achter het stuur (we hebben een stuur in dit bootje en geen roer) zit, wordt het ineens megadruk op dat kleine stukje en bots ik bijna tegen een dure boot aan. Oeps! Ik probeer nog charmant te lachen, maar de eigenaren kijken me een beetje boos aan. We ruilen dus maar weer om (maar hé, ik heb het wel geprobeerd) en een andere vriendin vaart verder. Gelukkig is zij ook niet per se geoefend en gaat het niet altijd even soepel.

Het is écht heel fijn om ze weer te zien, bij te praten en lekker te varen. Ik voel me helemaal niet meer ziek of verkouden, ik voel me gewoon goed en ben aan het genieten. Rond half vijf zijn we weer bij de bootverhuur en eten we nog even een ijsje om daarna weer terug naar het huis van één van m’n vriendinnen te rijden. We twijfelen over eten op een terras of eten in haar tuin, maar voor dat laatste moet er eerst nog een tuinset in elkaar gezet worden. We gaan geen enkele uitdaging uit de weg, dus besluiten pizza’s te bestellen, één van m’n vriendinnen laat ondertussen haar hond uit terwijl ik met mijn andere vriendin die tuinset in elkaar ga zetten.

Het is echt hilarisch! Op de omschrijving staat dat het ongeveer 25 minuten per gedeelte kost (een bankje, twee stoelen en een tafeltje). Na ongeveer 10 minuten begrijpen we pas hoe het plaatje getekend is, maar daarna gaan we ook echt als een speer en binnen drie kwartier staat de hele set. Woehoe! Omdat we onszelf nu echte klussers vinden, doet mijn vriendin een inbussleutel in haar haar en stop ik er één, net zoals een sigaret, achter mijn oor. Haha! Na de pizza blijven we nog even hangen om wat te kletsen en rond half negen rij ik weer naar huis.

Zondag

Het is zondag en dat betekent dat ik ga hardlopen. Op zaterdag moest ik me intekenen op een afstand en in de middag, toen ik me goed voelde, besloot ik voor 8 kilometer te gaan. Maar gedurende de dag realiseerde ik me dat dat misschien wat te enthousiast was en na een appje van een andere loper besloot ik toch maar voor 5 kilometer te gaan. In de avond had ik mijn sportkleding al klaargelegd en als in de ochtend mijn wekker gaat, stap ik uit bed, neem m’n kleding mee naar beneden met de intentie om te gaan. Tot ik ineens voel dat ik eigenlijk echt nog best benauwd ben en me nog steeds niet lekker voel. Meh. Ik twijfel, besluit op te zoeken wat Google zegt over hardlopen met een verkoudheid en leer dat het in sommige gevallen best goed kan zijn om gewoon te gaan, maar niet als je kortademig bent en zeker niet als je ook astma hebt (zoals ik) en dat verergerd is door je verkoudheid. Ik stuur een berichtje dat ik niet kom en kruip weer terug in bed.

Pas rond één uur word ik weer wakker. Wow! Kennelijk had ik het dan even nodig, zoals mijn oma zou zeggen. Ik voel me nog steeds niet fantastisch, helaas.

Wat ik nog wilde laten zien: één van m’n vriendinnen die ik zaterdag heb gezien, had dit fantastische kaartje voor me meegenomen uit Keulen! Ik heb al een aantal jaar een fantastische portemonnee van Monki met allemaal tietjes erop en nu heb ik dus een matchend kaartje met piemels, haha. In de middag doen Jorn en ik nog wat nuttige dingen, bedenken wanneer we weer op vakantie willen gaan en vertrekken rond vier uur naar Veenendaal. Daar hebben we een barbecue bij mijn oom en tante. Het is heel gezellig (en regenachtig, helaas) en ik vergeet natuurlijk om foto’s te maken.


  1. Heb even gegoogled op bath bucke. Zit daar ook nog een soort zit-trede in? Of gaat dat gewoon goed, met opgetrokken knieën? Misschien best wel een uitkomst, in elk geval grappig om eens te proberen. Ben ook benieuwd naar je jurkje!

    • Anne

      24 augustus

      Ja, leuk hè? Er zit geen zit-trede in, je zit gewoon op de ‘grond’, maar er zit wel een soort structuurtje op de onderkant zodat je niet uit kan glijden. Het is echt heel fijn om gewoon zo laag te zitten met je knieën opgetrokken en benen over de rand is ook heerlijk 😉 Ik kan het echt aanraden! En ja, mijn jurkje laat ik binnenkort wel eens zien in een post!

  2. Angélica

    24 augustus

    Ahhh heerlijk dat bad!
    Ik hoop dat je snel een beetje opknapt… en ook weer kunt hardlopen 🙂
    Zaterdag klinkt als een heerlijke dag op het water en het was er ook perfect weer voor 😀

    • Anne

      24 augustus

      Ja, zo fijn! Ben nu al blij met deze aankoop, ook voor de wintermaanden. En ja, ik hoop ook dat ik me snel weer wat beter voel. Vanochtend werd ik al een stuk frisser wakker, dus ik hoop dat die trend nu doorzet en het klaar is met de ellende 😉

  3. Lesley

    25 augustus

    Amai Madurodam lijkt op Mini-Europa hier! Ik had dat als kind nog nooit gedaan en heb het park onlangs eens bezocht, ik vond dat zo tof! Die dingen zijn zo mooi gemaakt en inderdaad, er zitten van die leuke effectjes op met dansende mannetjes en bruggen die open gaan en zo, heel tof 😀 En dat kaartje haha, zalig! Ik zoek een nieuwe portefeuille dus misschien moet ik eens checken of ze die nog hebben bij de Monki (of ergens anders :D)

    • Anne

      25 augustus

      Haha ja, het is echt wel heel leuk, vond ik ook! En ook echt knap gemaakt allemaal, het lijkt me echt een intense klus om al die kleine poppetjes en gebouwen te maken. En ja, die portemonnee is nog steeds fantastisch!

  4. Luus

    25 augustus

    Ah wat balen van je verkoudheid! Ik weet ook nooit waar ik dan goed aan doe, juist rust nemen en goed uitzieken of toch dingen blijven doen. Maar geloof dat het beter werkt – voor mij in ieder geval geldt – als ik wel de rust neem, want heb het idee dat het anders langer blijft doorslepen. Ondanks dat toch een leuke week! Het bootje ziet er heerlijk uit! Ondanks dat de zomer niet zo geweldig was qua weer is dit wel echt een super leuk uitje om gedaan te hebben 😀

    • Anne

      25 augustus

      Ja, echt irritant! Het is gewoon zo vermoeiend, alles kost meer moeite en blegh 😉 Ik wil me gewoon weer goed voelen! Ik denk dat jouw strategie wel het beste werkt: ik merk nu dat ik – door gewoon maar door te gaan met alles – een week later nog steeds last heb. Pf! En ja, dat bootje was echt heerlijk. Zo fijn!

  5. Belle

    25 augustus

    Dat varen lijkt me de MAX en misschien nog dat ijsje erbij op de andere foto 🙂

    • Anne

      25 augustus

      Dat was het zeker! En ja, zo’n ijsje erbij maakt het nóg beter: maar ijs maakt alles beter vind ik altijd 😉 Haha!

  6. Maar wat een week!! Zo zalig dat tripje in het bootje, kan me voorstellen dat dat fantastisch geweest moest zijn, haha! Ook al werd het wel eens spannend met de botsing 😛 En wat straalt Jula op de foto!

    Wel vervelend van die verkoudheid, al is’t goed dat dat weer wegging met het boottripje!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.