Dagboekje #31

Een paar dagen te laat, want mijn hoofd was zo druk met verhuizen dat ik vergat om dit bericht te publiceren! Maar bij deze alsnog: mijn weekoverzicht van vorige week, toen ik vooral druk was met het inpakken van mijn spullen WANT IK GA AL BIJNA VERHUIZEN AAAAH. ;-)

Maandag

Ik maak vandaag geen foto’s. Mijn maandag is een beetje leeg: ik heb nog steeds last van m’n rug, geen afspraken (omdat ik eigenlijk zou inpakken, maar dat gaat niet met m’n rug) en ben daardoor een beetje treurig gestemd merk ik.

Dinsdag

Dinsdag komt Jorn me helpen met spullen inpakken. Heel fijn, zonder zijn hulp zou ik het echt niet redden want ik ben fysiek niet in staat tot bukken en/of tillen. Helaas. Maar inpakken en uitzoeken kan ik gelukkig wél en dus pakken we een heleboel in, heel fijn.

Woensdag

Mijn huis wordt steeds meer een troepje (en mijn hoofd vindt het moeilijk om daar mee om te gaan, merk ik). Maar Jorn en ik pakken nóg meer in (waaronder mijn kledingkast en ik kom tot de conclusie dat ik écht de komende jaren (!) geen kleding meer hoef te kopen, jemig wat heb ik veel) en stapelen het op in de hoek van mijn woonkamer. Dat hoekje is al bijna te klein voor alle dozen en dan moeten mijn keuken en Jula’s kamer nog ingepakt worden..

Donderdag

Het is niet echt mijn dag. Ik word wakker met helse rugpijn op rechts, dus doe rustig aan in de ochtend en besluit rond half twaalf een rondje te wandelen om het allemaal wat losser te maken. Dat helpt niet echt. Daarna loop ik door naar de supermarkt om boodschappen te doen en vervolgens vertil ik me aan mijn mandje en schiet het opnieuw in mijn rug: dit keer aan de linkerkant. Ik kan bijna niet meer bewegen van de pijn, gelukkig zijn er mensen in de supermarkt zo lief om me even te helpen. Het geheel is nogal.. ongemakkelijk.

De rest van de dag lig ik in bed en op de bank, want iets anders zit er niet echt in helaas.

Fendi komt zo – heel charmant – bij me liggen, al knuffelend met het kussen. Te lief. Aan het einde van de dag gebeurt er iets mysterieus: mijn rugpijn lijkt bijna helemaal te verdwijnen. Ik heb géén idee hoe het kan, maar ben er wel heel blij mee. Ik moet me inhouden om niet meteen allerlei dingen te gaan ondernemen die te maken hebben met de verhuizing, maar nog gewoon m’n rust te houden.

Vrijdag

Het is vrijdagmiddag en Jula komt weer, hoera! Ik heb heel veel zin om haar te zien, mijn rug voelt nog steeds best wel oké. We kopen een verrassings-slijm-pakketje als afscheidscadeautje voor het huis, maar de verrassing valt een beetje in het water want het slijm mislukt telkens en uiteindelijk blijft alleen de glitter nog over. Het zorgde wel voor een uur lang vermaak, dus wat dat betreft was het prima. ;-)

Zaterdag

Het is zaterdag en we gaan naar het watermuseum met Eefje en Yuna! We hebben er allebei heel veel zin in. Voor het watermuseum zijn ze eigenlijk nét te klein, dat is jammer, maar gelukkig vermaken ze zich heel goed. Na het museum gaan we nog picknicken en kunnen Jula en Yuna spelen met water. En wij lekker chillen in het gras ;-). Als we thuis zijn, krijgen we een concertje. Jula denkt dat de ukelele haar gitaar is omdat-ie zo klein is, haha.

Zondag

Zondag komen mijn ouders al vroeg om ons te helpen met het inpakken van de laatste spullen. De laatste spullen als in: de laatste dingen die nog ingepakt kunnen worden terwijl ik hier nog een weekje blijf wonen. Jula helpt ook mee, zij tekent op de dozen die we inpakken, héél handig ;-). Het gaat voorspoedig, we pakken meer in dan ik had verwacht en dat geeft ineens een heleboel rust. Ik zie nu ineens in dat het wel goed gaat komen, dat we alles wel ingepakt krijgen en dat het ook nog eens allemaal gaat passen. Heel fijn is dat.

Mijn huis wordt steeds meer volgebouwd met dozen, gelukkig laten we nog een plekje over bij de piano zodat ik nog kan blijven spelen. Het wordt wel heel ongezellig nu in huis: alle planten zijn ingepakt, alle fotolijstjes zijn weg.. Maar het is voor een goed doel. ;-)

3 Reacties
  • Heidi
    Geplaatst op 12:23h, 09 augustus Beantwoorden

    • Hier is het ook meestal een troep, zeker als mijn zoon thuis is. Zal blij zijn als terug school is dan blijf mijn huisje properder.

    • Anne
      Geplaatst op 06:52h, 10 augustus Beantwoorden

      Haha ja, dat is wel een voordeel ;-)

  • Irene
    Geplaatst op 15:06h, 15 augustus Beantwoorden

    Oooh ik zou daar ook zo onrustig van worden, van al die dozen, maar ja het is wel noodzakelijk hé. Een vriendin bracht een tijdje terug ook een paar dozen vol babyspul waar we eens doorheen moesten en die dozen staan nu ook ergens in een hoek in de woonkamer en het stoort me ook al :p

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.