Dagboekje #28

Nog maar vier weken tot ik de sleutel van mijn nieuwe huis krijg! Ah! Ik ben zó hard aan het aftellen, dat is bijna niet meer normaal. Ik kan echt bijna niet meer wachten tot het zover is, prijs de hemel dat het even niet zo heel warm is (want dan is het niet te doen in dit huis) en ben langzaamaan een beetje begonnen met het inpakken van spullen. Geen idee of dat vroeg is, het leek me wel een goed moment om er mee te beginnen.

Maandag

Ik heb sinds een tijdje een nieuwe kaartenset (dat is een linkje): ‘oude runen voor het moderne leven’ en trek iedere ochtend een kaart die me vertelt waar ik me die dag mee moet bezighouden of wat er op mijn pad komt. Klinkt een beetje zweverig, is het ook wel. Ik vind het wel leuk. Deze dag trek ik ‘Fehu’, deze staat voor een nieuw begin en dat is erg toepasselijk want vandaag heb ik het arbeidsvoorwaardengesprek van mijn nieuwe baan. Heel spannend! Ik heb best een eisenpakketje, maar uiteindelijk gaat alles helemaal goed en kan ik officieel zeggen dat ik vanaf 1 september werk als muziekcoach. Hoera!

In de trein terug lees ik ‘de ballade van slangen en zangvogels’ uit, het vervolg op de Hongerspelen-trilogie. Ik moest er even inkomen, maar toen ik er eenmaal in zat, zat ik er weer heerlijk in. Vind die boeken echt heel fijn om iedere avond voor het slapen gaan twintig minuutjes te lezen en ik baal ervan dat-ie nu weer uit is. Ik lees ook de Divergent-trilogie, maar die houdt me iets minder in z’n greep dan deze.

Als ik terug ben van het gesprek, probeer ik wat blogs te lezen (zoals hier deze van jou, Angélica) maar dat wordt me enigszins onmogelijk gemaakt door mijn nieuwe vriend. Haha. Hij zit letterlijk aan me vastgeplakt, gaat overal naartoe waar ik naartoe ga en wijkt niet van mijn zijde. Heel gezellig, maar ook wel een beetje veel nadat ik net een weekend met een kind heb doorgebracht dat hetzelfde deed ;-).

Dinsdag

Ik ga supervroeg naar bed, maar slaap ook heel lang uit en schrik om kwart voor tien wakker. Gelukkig, want ik heb om elf uur bij Jorn afgesproken. Ik moet nog een beetje haasten en mis uiteindelijk de bus, maar alles komt goed want iets te laat zijn is nooit een probleem. ;-) Als ik terug ben van Jorn, ga ik verder met het inpakken van wat spullen. Ik pak in ieder geval al alles in dat ik de komende vier weken niet per se nodig heb (en dat is nog best veel). Gelukkig komt mijn moeder me zondag helpen om nog wat meer in te pakken, heel fijn. Ik ben de komende weken best druk, dus alles wat ik al kan doen is mooi meegenomen. Al moet ik uitkijken dat ik niet dadelijk alles al ingepakt heb ;-).

’s Avonds ga ik uit eten met een vriendin. Ik eet heerlijk en we kletsen bij, heerlijke avondjes zo.

En mijn avond eindig ik zo: met een kat die illegaal op tafel zit maar wel onophoudelijk kopjes blijft geven. Zo lief!

Woensdag

In de ochtend komt eerst mijn SPV-er. We wandelen een rondje langs het water in de miezer, maar eigenlijk voelt het heel fijn en is het heerlijk om even weer een stuk te wandelen en mijn hoofd een beetje te kunnen legen. Daarna ga ik lunchen met mijn nichtjes! We lopen langs Sumo en komen spontaan op het idee om dan maar met sushi te lunchen. Daar zeg ik geen nee tegen ;-).

’s Middags komt Jula en ’s avonds heb ik een hele fijne avond muziektheater. Ik geniet er écht van, kom vol energie thuis (wat een beetje jammer is want ik moet ook op tijd slapen omdat Jula de volgende ochtend weer heel vroeg wakker is..).

Donderdag

Jula en ik hebben een beetje een mweh-dagje, dus ik bedenk uitstapjes om even de deur uit te zijn. Zo lopen we ook even naar de H&M (die zit bij mij om de hoek) om te kijken of ze nog iets leuks hebben. Maar helaas, we vinden niets.

Behalve dan deze lipgloss die ze heel graag, maar echt heel graag wil hebben. Vooruit dan maar. ;-) Daarna spelen we de rest van de middag met magisch zand totdat Jorn bij ons komt eten.

Jorn en Fendi kunnen het gelukkig ook goed met elkaar vinden, al krijg ik wel ’s avonds mijn allereerste krab van Fendi. Minder leuk. Jula hoort het (en was de afgelopen dagen weer een beetje angstig voor Fendi) dus die reageert er meteen op.

Vrijdag

Ik breng ’s ochtends vroeg Jula weer naar school. Ze is er klaar mee, is moe en wil bij mij blijven dus het is één grote huilpartij. Gelukkig pakt de juf het goed op en neemt ze haar mee naar binnen zonder dat het al teveel gedoe wordt. Daarna ga ik door naar de apotheek, waar ik een half uur (!) moet wachten omdat er echt een hele slome vrouw voor me in de rij staat. Vreselijk. Ik ben best een geduldig mens (al zeg ik het zelf) maar lang staan te wachten op zo’n plek vind ik altijd echt zonde van mijn tijd.

In de middag heb ik vioolles. Mijn vioolleraar geeft me een heel groot compliment: hij zegt dat ik dingen kan die de meeste mensen na een jaar pas kunnen. En ik speel pas vier maanden viool. Toen was ik wel even trots op mezelf, ook al ging de les verder erg slecht omdat ik altijd zo zenuwachtig ben om voor mijn leraar te spelen, haha.

Zaterdag

Ik maak weinig foto’s. Ik knuffel met Fendi, aan het einde van de middag komt een van mijn liefste vriendinnen langs en gaan we samen winkelen en daarna pizza eten in de zon. Echt een heerlijke middag en avond, ik ben zo dankbaar voor de vrienden die ik heb!

Zondag

In de ochtend maak ik een wandeling van acht kilometer samen met zeven meiden die ik ken via Natuurdromers. Het is heel gezellig, we wandelen fijn (al kunnen we een stuk van de route niet doen omdat er geen honden mogen komen) en voordat ik het weet zijn we weer midden in de stad.

Nu werd ik al wakker met een beetje last van m’n onderrug, maar als ik terug ben van het wandelen heb ik er helemaal last van. Ik kan amper nog overeind komen als ik even op de bank heb gezeten, au!

In de middag is er echter geen tijd om rustig te zitten, want mijn moeder komt me helpen met het inpakken van de eerste spullen. Dat zijn vooral de spullen uit mijn berging, die moet over twee weken leeg zijn en dus begin ik daarmee. Het is echt een rotklus, dus ik ben héél blij dat mijn moeder zo lief is om me te komen helpen en samen hebben we het in anderhalf uur wel uitgezocht en ingepakt. Godzijdank! Nu ziet mijn woonkamer er dus zo uit, heel ongezellig, maar goed.. Dat moet ik de komende tijd maar even accepteren. ;-)

In de avond gaan we Indiaas eten als beloning. Goddelijk! Ik vergeet wederom foto’s te maken, ben deze week ook veel te vaak uit eten geweest, maar aankomende week wordt weer een beetje rustiger. Gelukkig.

4 Reacties
  • Angélica
    Geplaatst op 18:45h, 13 juli Beantwoorden

    Woehoe ik sta op je blog :D ;)
    En het ziet er uit als een drukke maar wel gezellige week. Gezellig zo die Fendi in huis :)
    Ik vond Divergent idd ook een stuk minder, maar wel een beetje van hetzelfde kaliber haha. Leest lekker makkelijk weg!

    • Anne
      Geplaatst op 15:14h, 14 juli Beantwoorden

      Nu ben je beroemd! Ahum ;-). En ja, Fendi is heel gezellig in huis, al kwam ik er net achter dat hij mijn behang van de muren aan het afkrabben is.. Oeps.. Haha. Gelukkig ben ik hier toch bijna weg!

  • Irene
    Geplaatst op 08:43h, 14 juli Beantwoorden

    Lief dat je moeder je kwam helpen met inpakken. Lijkt me zo’n gedoe in je eentje, pfoe!
    Ik stond gisteren in de supermarkt met allemaal diepvriesspul (ijsjes en pizza – was vooral bezorgd om de ijsjes zoals je kunt begrijpen) en er stond voor me ook zo’n enorm sloom mens! Oh daar krijg ik het toch van op m’n zenuwen. Ze vond haar klantenpasje niet en het kassameisje vroeg drie keer op welke naam het stond zodat ze het kon opzoeken in de computer maar de vrouw bleef volhouden dat ze het ‘meteen’ gevonden zou hebben. En dan nog héél traag alles in haar kar en portemonnee laden en zucht. Ja het was niet de beste dag voor boodschappen :p
    De boeken van de Hongerspelen vond ik ook geweldig. Ik heb laatst De boekbinder gelezen en dat vond ik ook zo’n prachtig boek!

    • Anne
      Geplaatst op 15:15h, 14 juli Beantwoorden

      Ja, heel fijn was dat. In m’n eentje is het zo’n grote klus, maar met een beetje hulp is het veel gemakkelijker te behappen.
      En ooooh, dat is zo irritant. Haha. Daar kan ik me nogal over opwinden, al kan ik dan zelf ook weer ontzettend stressen bij het idee dat ík degene ben die sloom is en waar iedereen op moet wachten. Haha.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.