Dagboekje 24 • 2021

Wat een fijne week heb ik achter de rug! Het was druk, erg druk, maar vooral gevuld met leuke dingen. We genoten optimaal van het lekkere weer, ik was veel buiten en realiseerde me eigenlijk toen pas hoe ontzettend veel zin ik had in dat zonnetje en die warmte.

Maandag

Ik begin mijn week met een bezoekje aan mijn leefstijlcoach. Ik zie haar eens in de zes weken en ze is vooral gewoon een heel fijn, positief mens die me op een weegschaal duwt, haha. Inmiddels staat de teller op min 8 kilo en daar ben ik erg blij mee! Ik vind het wel eens lastig om erover te schrijven en dan te noemen hoeveel ik ben afgevallen. Ik geloof namelijk ook écht in jezelf leren accepteren zoals je bent (en daar ben ik ook hard mee bezig). Het afvallen wil en doe ik vooral omdat ik door medicatie veel ben aangekomen en ik me niet meer lekker voel in mijn lijf. Het voelde niet meer helemaal als mijzelf, het hardlopen ging moeizamer, alles kostte meer moeite, ik vond kleding minder fijn zitten, maar vooral: ik voelde me echt minder gezond. Inmiddels heb ik weer een behoorlijke conditie opgebouwd en vooral dáár ben ik heel erg blij mee.

In de middag rij ik naar mijn ouders, want daar is Jula elke maandagmiddag. Ik heb zin om haar te zien en met haar te spelen! We wandelen naar het winkelcentrumpje in de buurt, eten een ijsje, kopen een jurkje voor Jula en maken op de terugweg een stop bij deze nieuwe speeltuin. Het is heerlijk om tijd met haar door te brengen, ze maakt me zo gelukkig!

In de avond wandel ik weer met Eefje. Ik zeg van tevoren dat ik niet zo ver wil, omdat me dinsdag een lange (en vroege!) dag te wachten staat, maar ergens halverwege gaat er iets mis in onze route (lees: we denken gewoon niet na en besluiten spontaan om 7.5 kilometer te wandelen) en daardoor duurt het allemaal een stuk langer dan de bedoeling was. Eigenlijk niet heel erg, want het is gezellig en ik vind het lekker om te lopen. En het is mooi! De route is best pittig (ik heb ‘m ook al twee keer hardgelopen), met flinke heuvels, maar het is óók heel erg mooi: je loopt door heide en door bos. Onderweg spotten we een groepje van acht edelherten (!), een zwijntje en een eekhoorn. Maakt me blij.

Dinsdag

Vandaag ben ik voor mijn werk een dagje in Monnickendam: we gaan weer op pad met de muziektent. Dit is niet de regio waar ik werk, maar ik ga vandaag met een collega mee om hem te ondersteunen. Het is best een eindje rijden (zo’n anderhalf uur), maar het gaat allemaal soepel en als allereerste ben ik op de plek van bestemming. De ontvangst daar is meer dan hartelijk en de dag is eigenlijk vooral heel fijn. We krijgen zelfs cadeautjes!

Om half negen ’s avonds stap ik op mijn fiets en rij ik, samen met een andere hardloper, naar het vertrekpunt. We gaan nog even vijf kilometer rennen! We lopen met iemand die écht totaal niet kan rennen en de hele tijd héél snel vertrekt om vervolgens op de heuvels in te storten, te stoppen en daar een smoesje voor te verzinnen. Ik vind het dan vooral grappig om hem iedere keer op de heuvels weer in te kunnen halen, haha. We zien wederom zwijntjes (en dit keer heel dichtbij!) en ik loop eigenlijk best lekker. Fijn!

Woensdag

Ik maak vandaag geen foto’s, maar mijn dag is ook niet per se spectaculair te noemen. Overdag ben ik aan het werk (al kan ik best wel rustig aan doen, vind ik helemaal niet erg) en in de avond ga ik naar mijn maatje, het vrijwilligerswerk dat ik sinds een tijdje doe. We hebben afgesproken om spelletjes te doen samen, maar uiteindelijk kletsen we alleen maar en dat is ook helemaal prima.

Donderdag

Ja hoor, daar is-ie weer: mijn lievelingsijsje! Ik eet er maar liefst drie van vandaag en ik vind dat dat zeker mag, want het is écht heel erg warm. In de ochtend heb ik een afspraak met een vrouw van de gemeente in verband met de aanvraag voor de begeleiding die ik krijg. Het is een hele fijne, aardige vrouw die veel begrip toont voor mijn situatie. Ik heb in het verleden veel horrorverhalen gehoord (vooral van cliënten die ik zelf begeleidde) waarbij ze aangaven in het contact met veel instanties te hebben ervaren dat ze niet begrepen worden of gewoon niet oké werden behandeld. Het valt mij op dat ik dit tot nu toe nog helemaal niet heb meegemaakt (behalve tijdens mijn eerste afspraken bij de bedrijfsarts, dat was echt niet prettig, maar ging steeds beter) en daar ben ik wel écht heel erg blij om. Het lijkt me ontzettend frustrerend en lastig.

Daarna kan ik even chillen: ik doe een dutje, kijk nog even een serie en krijg vervolgens een appje van Eefje of Jula en ik met haar en haar dochter meegaan naar het strandje in de buurt. Dat vind ik een héél goed plan, dus ik pak alvast onze spullen in en wacht tot mijn ex Jula heeft gebracht. Daarna vertrekken we op de fiets (!), om vervolgens met het pontje de overtocht te maken naar de andere kant van de rivier. Daar is een heel fijn strandje, waar we een plekje in de schaduw bemachtigen en vrijwel de hele middag in het water liggen. Lekker!

In de avond heeft Jula geluk (en oké, ik eigenlijk ook wel een beetje): Jorn gaat voetbal kijken bij zijn broer en blijft daar slapen, dus we kunnen weer een logeerpartijtje doen! Naast mijn kussen ligt een klein kussen voor de haasjes (Jula’s lievelingsknuffels), die hun eigen dekentje hebben. Daar ligt vervolgens Jula’s eigen kussen strak tegenaan geschoven. Midden in de nacht word ik wakker en ligt Jula horizontaal in bed, haha. Als ze die ochtend wakker wordt, ligt ze nog steeds zo en moet ze er zelf om lachen. Ik vind het zó bijzonder dat zij altijd zo vrolijk wakker wordt: ze is altijd wel in voor een grapje of iets gezelligs.

Vrijdag

De volgende ochtend zijn we om 10 over 6 wakker. Au. Ik breng Jula naar school (ze is helemaal enthousiast, want in de middag komen mijn ouders haar ophalen en rijden vast met haar naar ons vakantie-adresje!) en rij daarna door naar mijn ouders. We gaan samen weer een rondje rennen! Het is écht ontzettend heet en in het bos is het wel iets koeler, maar ik voel meteen dat ik gewoon rustig aan moet doen. Ik besluit na vijf kilometer dan ook verstandig om te stoppen en te gaan wandelen: ik heb nog een lange dag voor de boeg en wil me dan graag fit blijven voelen.

Als ik thuiskom, ligt Jorn te slapen (hij had een beroerde nacht achter de rug) en kijk ik nog even een serie. Ik ben eigenlijk ook best moe, dus besluit daarna ook nog even een dutje te gaan doen. We waren eigenlijk van plan om nog een stuk te gaan wandelen, maar het is écht heel erg warm en we hebben allebei meer zin in gewoon rustig aan doen, dus doen we dat ook. In de avond rijden we naar Noord-Limburg: we gaan dit weekend op vakantie met mijn familie (mijn ouders, broer, oom en tante, nichtjes, neefje en aanhang) in Sevenum! Omdat Jorn en ik vandaag twee jaar samen zijn, hebben we besloten om samen uit eten te gaan en daarna bij de rest aan te sluiten. Ik eet deze goddelijke salade met geitenkaas (en eerlijk, vaak vind ik een salade met geitenkaas zo’n meh-optie omdat het dan de enige vegetarische mogelijkheid is, maar deze is echte perfect met vijgen, dadels, nootjes en druiven!) en ook nog een heel erg lekker toetje en rond half negen rijden we naar het huisje.

Het huisje is niet per se sfeervol, maar ons gezelschap is dat wel en dat is het belangrijkst, toch? We hebben een watervilla, dus kunnen rechtstreeks dit fijne meertje in lopen en het zwembad is ook behoorlijk dichtbij. In de avond doen we nog spelletjes (en moet ik vooral heel hard en heel veel lachen). Wat een fijne dag!

Zaterdag

Ik ging laat slapen en ben vroeg wakker. Ik hoorde Jula roepen (die was tegelijk met mijn moeder opgestaan) en bedenk me dat ik vooral heel veel zin heb om haar te zien en te knuffelen, dus loop naar beneden. Een uurtje later vertrek ik met mijn moeder en Jula naar het winkeltje op het park om broodjes voor ons ontbijt te kopen. Daarna is het tijd om te zwemmen! Jula is gek op zwemmen, zeker nu ze zwemles heeft, en helemaal niet bang in het water. Het is zo fijn om haar zo te zien genieten!

In de middag gaan Jorn, Jula en ik naar Aardbeienland. Ik kwam het toevallig tegen op internet en omdat het zulke wisselende recensies kreeg, dacht ik: daar moeten we naartoe! Het is er echt heel bizar. Het is een soort van uit de hand gelopen aardbeien-verzameling gebouwd in een kas (oké, dat was niet zo’n goed idee met 32 graden). Er is ook nog een grote tuin (ook met aardbeienthema) én een fijn terras.

Er is niet per se heel veel te doen in het park – op wat speeltuintjes na -, maar wél heel veel te zien en voor Jula is het één groot feest. Jorn en ik verbazen ons vooral over de absurditeit van alles en aangezien wij daar allebei wel best van houden, vermaken we ons ook prima.

Sommige stukjes van het park doen me ook wel een beetje aan de Efteling denken, zoals dit poortje, bijvoorbeeld.

In de avond wordt er nog gevliegerd én gebarbecued. Ik besluit om enigszins op tijd naar bed te gaan: ik wil de volgende dag graag hardlopen, ben erg moe en vind het fijn om mijn ritme van thuis een beetje aan te kunnen houden.

Zondag

Ik slaap wat beter dan de nacht hiervoor en word redelijk uitgerust om half acht wakker. Mijn moeder twijfelt nog om te gaan hardlopen, mijn vader wil sowieso wel gaan en ik heb er ook wel zin in. Zodra er wat meer mensen wakker zijn die even op Jula kunnen passen, trekken wij onze hardloopkleren aan en vertrekken we! Het plan is om zo’n vijf tot zes kilometer te lopen, maar het loopt een beetje anders en uiteindelijk komen we uit op een mooie zeven-en-een-halve kilometer. Het gaat héérlijk, ondanks de hitte, en als we terugkomen, voel ik me sterk en gezond.

We douchen, ontbijten en vertrekken vervolgens met een gedeelte van ons gezelschap naar Mind Mystery. Daar is Jorn al eens geweest en volgens hem is het er leuk, dus dat lijkt ons een mooi plan voor de rest van de ochtend. Het is er inderdaad heel erg leuk! Het park (dit klinkt alsof het heel groot is, is het niet, maar ik weet gewoon geen beter woord) draait om optische illusies. Het is voor ons – de volwassenen – leuk, maar ook voor Jula.

We maken er – vooral in het huis dat op de kop is – echt fantastische foto’s (wel onherkenbaar, natuurlijk) en Jula is groot fan van het spiegeldoolhof.

In de middag gaan we nog even zwemmen en dat is een waar feestje. Daarna ruimen we snel onze spullen op, zoeken alles bij elkaar en rijden weer terug. We hebben, dichtbij ons huis, nog afgesproken met mijn ouders om samen te eten en de vakantie zo met elkaar af te sluiten. Wat een fijn weekend heb ik gehad!


  1. Ah leuk weekje toch wel he 🙂 Ben blij om te lezen dat die vrouw van de gemeente zoveel begrip toont voor je situatie. Dat is lang niet overal het geval idd, heb zelf ook een ervaring met een controle-arts gehad net na mijn burn-out. Van begrip was er weinig sprake toen helaas.

    En speciaal wel, Aardbeienland! Lijkt me nog wel eens leuk om ooit met m’n eigen kinderen te doen, als het niet te ver rijden is 🙂

    • Anne

      21 juni

      Ja, zeker weten! En inderdaad, dat is heel fijn. Vervelend voor jou dat je ook een negatieve ervaring hebt met een hulpverlener. Ellendig voel je je dan, hè? Althans, ik vond het heel erg frustrerend toen met mijn bedrijfsarts. Pas na documentatie van mijn psychiater begreep ze dat het een serieuze zaak was en ik niet zomaar eventjes niet meer kon slapen, bijvoorbeeld. Gelukkig maar! En zeker doen: het is zo raar dat het leuk is, haha!

  2. Aardbeienland ziet er heel… bijzonder uit, haha. Goede uitjes hadden jullie zeg! En wat fijn dat je je weer lekkerder in je lijf voelt. Da’s toch wel heel belangrijk he?

  3. Wat fijn, zeg! Dat Mind Mystery ga ik eens opzoeken, want ik gok dat dat dus ook ergens in Noord-Limburg is?

  4. Wauw wat een heerlijke week. Dat aardbeienland is wel… nou ja.. bijzonder haha. Wat hilarisch!
    Wat lekker dat het hardlopen zo goed gaat, lekker bezig 🙂
    & Die salade ziet er echt goeeeeed uit. Het is dat ik net heb gegeten maar zou spontaan weer trek krijgen haha.

  5. Haha dat Aardbeienland, ik heb het eens opgezocht op Trip Advisor :p
    Het lijkt echt een super fijne week! En chapeau hoor dat je met die hitte toch ook gaat hardlopen. Ik krijg al een rood hoofd van er alleen maar aan te denken.

  6. Luus

    22 juni

    Oh wat een heerlijke week! Ik had Mind Mistery ook op mijn lijstje staan om te doen (al jaren, komt er maar niet van). Goed dat ik het hier nu zie, dan denk ik er bij het volgende uitje wat sneller aan. Wie weet lukt het dan om een keer te gaan. Fijn om te zien dat jullie zo hard aan het genieten zijn <3

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.