READING

Dagboekje 23 • 2021

Dagboekje 23 • 2021

Een beetje later dan gewoonlijk dit keer, maar ik ben heus niet vergeten dat ik een wekelijks dagboekje schrijf, hoor! Ik was gewoon even te druk met van alles en nog wat en dat was eigenlijk best wel lekker! Mijn week was fijn, iets minder druk dan de voorgaande en daardoor kon ik weer een beetje op adem komen.

Maandag

Mijn wekker gaat om tien voor half zeven: het is een schooldag, dus we hebben een druk ochtendprogramma. Rond tien voor zeven maak ik Jula wakker (die in een hele diepe slaap zit, want ze heeft natuurlijk allerlei Efteling-indrukken te verwerken) en Fendi springt meteen naar binnen, klimt op Jula’s bed en gaat klaar zitten om geaaid te worden. Begint een beetje een vast ritueel te worden! Jula en Fendi zijn inmiddels elkaars beste maatjes. Jula mag werkelijk álles met Fendi doen (daar is ze zelf ook vaak verbaasd over) en als het even kan, zoekt Fendi haar op en gaat naast haar zitten.

Ik breng haar naar school (wederom zonder dat ze huilt, hoera voor dat!), rij even naar huis en vertrek een half uur later naar vioolles. Ik geef eerlijk toe dat ik niet zoveel geoefend heb. Gelukkig gaat het weer heel goed, speel ik een stuk voor het eerst en ook nog eens perfect (aldus mijn vioolleraar) en vliegt het uur voorbij. Daarna rij ik naar huis om te lunchen en stiekem nog even een dutje te doen.

Rond twee uur vertrek ik naar Arnhem. Ik parkeer in de garage waar ik ook altijd stond toen ik nog midden in de stad woonde. Ik zei, toen ik verhuisde, dat ik daar nóóit meer vrijwillig zou parkeren, maar inmiddels ben ik helemaal over mijn rij-angst heen en kost het me geen enkele moeite. Zo fijn!

Vanuit de parkeergarage loop ik de stad in. Ik wil eigenlijk nog even winkelen, maar de winkel die ik wil bezoeken, is verdwenen én ik ontdek dat ik mijn telefoon in de auto heb laten liggen (heel handig!) en dus moet ik terug en loop ik alleen nog even Flying Tiger binnen om te zien of ze nog leuk buitenspeelgoed hebben. Ik verlaat de winkel met haarknipjes voor Jula en een hartjeszonnebril voor mijzelf, haha.

Om drie uur heb ik met mijn maatje (als vrijwilligerswerk) afgesproken op het terras bij het filmhuis. We gaan naar Nomadland, drinken eerst nog even een heerlijk vlierbloesemsapje en nemen om kwart over vier plaats in de zaal. Ik bedenk me – tijdens het film kijken – dat het echt heel goed met me gaat. Alle paniekgedachten die ik eerder had, zijn helemaal verdwenen en ik kan gewoon weer écht genieten van de film. Ik word een beetje verliefd op Frances McDormand (of eigenlijk vooral op hoe ontzettend goed ze kan acteren), op het leven in een busje en de prachtige landschappen die voorbij komen.

In de avond zitten Jorn, Fendi en ik nog even buiten. Zo lekker! Jorn maakt deze foto van Fendi en we concluderen gezamenlijk dat Fendi écht de knapste kat is die er bestaat. En dat hij op Connie Palmen lijkt. Of Connie Palmen op hem, haha. Of alle katten op Connie Palmen, dus eigenlijk lijkt Connie Palmen een beetje op een kat. Nou goed, zo werkt mijn hoofd, dus. Na al dit geratel maken we nog een fijne wandeling en rond elf uur (beetje laat voor mijn doen) besluit ik dat het tijd is om te gaan slapen.

Dinsdag

Het heerlijke weer zet door, zo fijn! Vandaag heb ik een rustige werkdag voor de boeg. Behoorlijk welkom na een paar weken waarin ik behoorlijk wat extra uren heb gemaakt. Ik besluit dan ook om écht wat rustiger aan te doen en me daar vooral niet schuldig over te voelen. Rond twee uur ben ik klaar met mijn afspraken, wandel ik even naar de apotheek voor mijn stootkuur vitamine D en vervolgens nestel ik mezelf op de bank met een regenboogijsje (fancy, hè?) en Ex On The Beach. Vreselijke televisie, maar ik hou ervan. Overigens weet ik dat die afgebladderde nagellak echt ontzettend lelijk is, maar ik ben gewoon te lui om het er af te halen. Oeps!

In de avond ren ik een rondje van vijf kilometer door het bos. Inmiddels mag dat weer met een behoorlijke groep, we zijn met z’n achten. Het is behoorlijk warm, maar het gaat eigenlijk heel soepel en ik word er vooral heel blij van. Ik zit inmiddels al zeker twee maanden in een hele goede hardloopflow en die lijkt maar niet op te houden. Iedere keer weer ren ik gemakkelijker of sneller of lukt het beter om de heuvels op te rennen: er zit telkens progressie in. En dat is fijn om te merken, maar het belangrijkste is vooral dat ik er weer écht van kan genieten.

Woensdag

Ik ben weer in mijn geliefde Nijmegen! Dit keer bij een fijne vriendin. We drinken een cappuccino, wandelen een rondje in de zon (zo fijn!) en praten weer even goed bij. Op de terugweg zet ik mijn afspeellijst met meest vrolijke muziek op, draai ik m’n raampje open terwijl ik over de Waalbrug rijd en ben ik een intens gelukkig mens.

In de middag werk ik en daarna komt mijn psychiatrisch verpleegkundige. We gaan aan de slag met een plan dat ik moet maken voor het regelen van de zorg en belanden in een pittige discussie (wel vriendelijk, hoor, haha). We verschillen van mening over het uiteindelijke doel (of beter gezegd: mijn uiteindelijke doel) en op de één of andere manier is het wel een klein beetje pijnlijk voor me, omdat hij vindt dat mijn doel te hoog gegrepen is. Uiteindelijk besluit ik maar gewoon niet al te eigenwijs doen en gaat het maar om een aanvraag, dus formuleren we een soort van middenweg.

Na het eten maak ik weer een wandeling door het bos met Eefje. Het is echt prachtig! We concluderen dat het heel fijn is om gewoon maar te lopen zonder een vaste route en wel te zien waar je dan uitkomt. Ik moet dat overigens echt nóóit in mijn eentje doen, want ik beschik over geen enkele vezel oriënterend vermogen en ga dan sowieso verdwalen.

Donderdag

De dag loopt een beetje anders dan gepland. Ik zou eigenlijk met Jorn een stuk gaan wandelen en daarna ergens lunchen, maar Jula is in afwachting van de uitslag van een Corona-test, mag dus niet naar school en komt daarom bij ons. Vind ik he-le-maal niet erg. Ze verdwijnt al snel naar boven en komt, vijf minuten later, terug in deze volledige prinsessen-outfit, haha.

Gelukkig krijgen we redelijk op tijd de uitslag: Jula heeft geen Corona, hoera! We pakken onze spullen in, smeren wat broodjes en nemen een kleedje mee en vertrekken naar het natuurgebied. Daar picknicken we, spelen we in de speeltuin en maken we nog een korte wandeling. Het is er echt heerlijk stil en ik kom helemaal tot rust, haha.

In de middag komen mijn schoonouders om Jula’s nieuwe gordijnen op te hangen. Op haar kamer (waar vrijwel de hele dag de zon op staat), hangen alleen hele dunnen gordijnen. We hebben nu dikke, verduisterende gordijnen gekozen en hopen dat dat wat helpt tegen het licht en de warmte. Jula is er in ieder geval heel blij mee!

Vrijdag

Eerst breng ik Jula naar school (die wederom zonder huilen de school binnenstapt, zo fijn!) En vervolgens ben ik weer in het bos! Dit keer voor een hardlooprondje samen met mijn moeder in de Kruisbergse Bossen. We rennen zo’n zes kilometer, het is behoorlijk warm, maar het gaat wederom heel lekker. Hoera voor dat!

Als ik weer thuis ben, gaan Jorn en ik aan de slag met het uitzoeken van spullen. Ik vind dat écht een rotklus, maar het moet gebeuren: het huis is te vol en Jorn’s spullen gaan er anders gewoon niet bij passen! Over een maand is het zover en trekt hij definitief hier in, dus het is ook wel tijd om er mee aan de slag te gaan. Ik gooi maar liefst zeven (!) vuilniszakken vol kleding weg (of nouja, niet weg natuurlijk, we brengen ze naar zo’n kledingbak), maak een tas voor de kringloopwinkel en sommige spullen belanden ook gewoon bij het afval. Ondertussen loopt Fendi langs met een roze vlek op zijn oor. Het lijkt op de roze verf die we voor de woonkamer gebruikt hebben: daarvan staat een (dichte!) pot in de schuur, dus ik heb geen idee hoe hij dit voor elkaar heeft gekregen.

In de avond maak ik deze aubergine parmigiana: aubergines, tomatensaus en héél veel kaas. Vet lekker! Het duurt wel even, want het moet vooral lang in de oven, maar al bij de eerste hap besluit ik dat het écht de moeite waard was, haha.

Zaterdag

Als ik ’s ochtends mijn slaapkamerdeur openmaak, tref ik Fendi zo aan: hij ligt als een ware prins op de bruine kast! Dat was ook al zijn lievelingsplekje toen deze kast nog in de woonkamer in Arnhem stond, maar in het nieuwe huis is er te weinig ruimte voor en eigenlijk is het een beetje zonde dat-ie nu op het kleinste kamertje staat. We gaan ‘m dus verkopen! De rest van de kamer hebben we vrijdag al grotendeels leeggehaald, dus het ziet er ook allemaal een beetje treurig uit.

Daarna stap ik in de auto. Ik rijd ongeveer anderhalf uur en stap vervolgens uit op een carpoolplek die tevens een homo-ontmoetingsplaats is (die ook nog eens drukbezocht wordt op het moment dat ik daar ben, haha). Enigszins ongemakkelijk. We wisten dus niet dat het ook dat laatste was, maar ach. Ik wacht tot m’n vriendinnen er zijn en daarna rijden we door naar Delft! We gaan een wijnspijswandeling maken en daar heb ik héél veel zin in.

We kunnen bij vijf verschillende restaurants een gerechtje ophalen en kunnen dat vervolgens heerlijk op het terras opeten. We krijgen écht de lekkerste dingen voorgeschoteld: van een goddelijke crabcake met gamba’s tot een truffelsoepje, chipjes van pastinaak tot aan een crème brûlée van geitenkaas. Goddelijk! Ondertussen wandelen we een beetje rond door Delft, praten vooral heel veel (het was meer dan een jaar geleden dat we voor het laatst met z’n drieën bij elkaar waren) en het is gewoon echt heel erg fijn.

Zondag

Het is zondagochtend en dus moet er weer gerend worden. Dit keer zeven kilometer: ik had me eigenlijk willen inschrijven voor de negen, maar degene met wie ik dat wilde rennen, wilde liever wat minder ver en dus sloten we een compromis. 😉 Achteraf gezien alleen maar heel goed, ook voor mij, want de dag ervoor had ik al de nodige stappen gezet en mijn benen waren best wel moe. Al met al ren ik een prima rondje, heb ik eigenlijk helemaal geen last van de hitte en kom ik blij weer thuis.

In de middag mag ik uitgebreid chillen van mezelf. Dat betekent dat ik een aflevering van the Handmaid’s Tale kijk, een aflevering van dr. Phil voorbij laat komen, een beetje viool speel (jawel!) en ook nog wat oefen voor m’n zangles. Heerlijk!

In de avond gaan Jorn en ik voetbal kijken bij Jorn’s broertje. Er zijn daar nog wat meer vrienden en het is vooral heel gezellig! Ik vind voetbal niet per se heel interessant, al word ik wel altijd zenuwachtig als het Nederlands elftal moet spelen, haha. We sluiten de avond af met een paar wilde dansjes op Britney Spears en de Spice Girls en uiteindelijk lig ik véél te laat in bed. Maar het was het waard.


  1. Wat fijn dat je helemaal van je rijangst af bent! Er is dus hoop. Hoe is je dat gelukt?

    • Anne

      21 juni

      Zeker is er hoop! Bij mij uiten mijn angsten (en dus ook mijn rijangst) zich vooral wanneer het mentaal niet goed met me gaat. Ik verlies dan het overzicht, raak daardoor in paniek en ben bang om fouten te maken, waardoor ik vervolgens ook allerlei onhandige dingen ga doen.

      Ik merkte dat het voor mij vooral fijn was om in een automaat te gaan rijden: dan hoef ik me niet druk te maken over een auto die af kan slaan én hoef ik niet tegelijkertijd allerlei handelingen te verrichten, maar geef ik alleen gas, rem ik en stuur ik en dat is helemaal prima. Op die manier houd ik gemakkelijker overzicht en voel ik me dus ook een stuk zekerder tijdens het rijden.

      Daarnaast is het ook echt wel een kwestie van doen, doen, doen. Hoe stom dat ook klinkt. Voor mijn werk moet ik nu vaak langere afstanden rijden en ik merk dat dat steeds minder een probleem is geworden (lees: nu dus helemaal niet meer) omdat ik er echt aan gewend ben geraakt.

  2. Leuke verhalen en foto’s weer! Die ovenschotel ziet er inderdaad heerlijk uit. En ook het idee van een wijnspijswandeling moet ik onthouden, voor als er weer eens een uitje met vriendinnen verzonnen moet worden. 🙂

    • Anne

      21 juni

      Dankjewel Wendy! Ja, het is écht heel leuk om te doen, ook als er straks weer veel meer mag.

  3. Nina

    18 juni

    zoveel fijne dingen! <3

  4. Luus

    20 juni

    Ah die abc poster is zo leuk! En ohh Delft <3 Super leuk die wandeling met kleine gerechtjes om te proeven 🙂

    • Anne

      21 juni

      Ja hè? Die vond ik een keer in een kringloop en ik wist meteen dat-ie mee naar huis moest. En ja, Delft is echt prachtig!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.