READING

Dagboekje 22 • 2021

Dagboekje 22 • 2021

Maandag

Wat een heerlijk weertje! Ik vind het zó fijn dat we lekker buiten kunnen eten, het eindelijk weer tijd is voor blote benen en mijn favoriete sandalen en een zonnebril op m’n neus. En daar zal ik vast niet de enige in zijn! In de ochtend probeer ik een beetje uit te slapen, maar dat lukt niet zo lekker. Ik ga dus al redelijk op tijd aan het werk, bel met mijn teamleider en heb daarna een overleg over onze tour met de muziektent. Superleuk om het daar met elkaar over te hebben! Als we gaan lunchen, ontstaat bovenstaand tafereel, haha. Hier wordt ook nog eens dat liedje uit the Lion King bij gezongen en Fendi vindt het – op mysterieuze wijze – allemaal wel prima. Ik moet zó hard lachen!

In de middag vertrek ik naar mijn ouders: zij passen op maandagmiddag altijd op Jula. Ik heb haar nu al een paar dagen niet gezien omdat ik in Limburg was en dus rij ik naar Doetinchem om haar eens even flink te kunnen knuffelen. Op de heenweg staat zowaar de brug open en dat app ik naar mijn moeder en het voelt net alsof ik een smoesje gebruik, haha. Maar het is dus echt zo! 😉 Het is héél fijn om Jula weer te zien. We eten een ijsje, stoeien met elkaar, kietelen en knuffelen en helaas is het afscheid nemen voor Jula weer heel moeilijk. Als ze weg is, laat ik ook een traantje. Ik hoop écht dat dit maar een fase is en het snel weer voorbij gaat.

Dinsdag

De dag begint al vroeg: ik word rond zeven uur wakker en kan niet meer slapen. Ik hoef pas om kwart voor negen weg te rijden naar een afspraak, dus doe daarvoor maar een beetje rustig aan: ik douche, ontbijt en begin alvast met wat werkzaamheden. De afspraak die daarna volgt is heel leuk. Ik overleg met een locatie over de komst van de muziektent, ze zijn superenthousiast en complimenteus en volgens mij gaat het ook daar een groot succes worden! Als ik thuis kom, heeft Fendi besloten dat Jorn de rest van de dag niet meer hoeft te werken, want hij ligt pontificaal over zijn laptop, haha. Wel echt een knappe kat, hè?

Als lunch maak ik voor Jorn en mij deze carpacciosalade (een favoriet in dit huis!): een half zakje veldsla, drie eieren (ik probeer wat spieren te kweken en meer eiwitten te eten), carpaccio, pijnboompitjes, wat oude kaas, komkommer en tomaat en een dressing van pesto en een klein beetje fritessaus met water. Vet lekker! Ik vind het wel ingewikkeld om vlees te eten, de laatste tijd steeds meer. Ik eet eigenlijk al heel weinig vlees en kies vaak de vegetarische optie, maar merk dat ik het steeds moeilijker krijg met de keren dat ik wél vlees eet.

In de avond loop ik een rondje hard met het groepje. We mogen nu weer met een stuk meer mensen tegelijkertijd en dat is écht wel fijn. Er is altijd wel iemand bij die langzamer of sneller is en daardoor hoef je minder rekening te houden met elkaar, ofzo. Halverwege krijgen we de vraag of we de zware route (met een aantal heuvels) willen of een vlakkere route. Zonder erbij na te denken steek ik m’n hand in de lucht voor de zware route (waarna ik denk: wie ben ik?), omdat ik zó lekker bezig ben dat ik mijzelf gewoon wil blijven uitdagen. Er zijn er nog twee die met me meegaan en het gaat eigenlijk best soepel. Ik ren uiteindelijk zelfs een PR op de vijf kilometer!

Na het hardlopen heb ik mijn eerste zangles. Een redelijk druk programma, zeker na zo’n volle werkdag, maar het is heel erg leuk. Ik heb mijzelf jarenlang een verkeerde zangtechniek aangeleerd waar ik best een heel eind mee kom, maar het is gewoon tijd om het eindelijk eens goed te gaan doen. Ik heb wel zangles gehad in het verleden, maar dat was – op de klassieke zangles na – eigenlijk altijd heel erg raar en niet heel leerzaam. Met deze docent voel ik meteen dat het wel goed gaat komen.

Woensdag

Vandaag ben ik weer aan het werk. Ik begin de dag met een leuk overleg en smeed allerlei leuke, nieuwe plannetjes. In de middag heb ik een gesprek over de hulp die ik krijg. Best gek, want voorheen voerde ik die gesprekken bij mensen thuis en dacht ik met ze mee. Nu is het een keer andersom! Het is een hele fijne, aardige vrouw die écht luistert. Ze gaat me helpen bij de aanvraag voor de gemeente en we maken een vervolgafspraak.

In de avond wandel ik samen met een vriendin door het bos. Ik bedenk na tien minuten al dat we dit écht vaker moeten doen: het is er heel rustig, lekker koel en vooral gewoon heel erg fijn. We wandelen ongeveer twee uurtjes en rond negen uur ben ik weer thuis en kruip ik nog even tegen Jorn aan op de bank.

Donderdag

Mijn wekker gaat om acht uur, want er gaat een rondje gerend worden. Mijn ouders komen hier naartoe, we rijden samen naar de Posbank (zo’n tien minuutjes rijden) voor een route van zo’n acht kilometer. Het is écht heel erg warm en ik voel aan mijn benen dat ik de avond ervoor nog een eind heb gewandeld, maar dat mag de pret niet drukken. Het is eigenlijk echt een fijn rondje, gezellig met mijn ouders en vooral ook weer heel erg mooi! Ik ren wederom een stukje sneller dan ik normaal doe, wat een fijne ontwikkeling is, zeker als je bedenkt dat ik daar niet per se mijn best voor doe. Inmiddels ben ik wel al aardig wat kilo’s kwijt en ik geloof dat dat er ook wel voor zorgt dat ik wat sneller ben.

Als ik weer thuis ben, moet ik erg opschieten: om elf uur heb ik weer een belafspraak voor mijn werk. Ik werk tot ongeveer één uur door en drapeer mezelf daarna op de bank met dr. Phil, haha. Vervolgens val ik in slaap en word ik pas weer wakker als Jula en mijn ex voor de deur staan! Jula ziet de nieuwe viltstiften die ik heb gekocht en besluit dat er meteen getekend moet worden: ze maakt onze familie, zoals ze zelf zegt, en ik vind het zó lief dat ze daar ook Jorn bij op heeft gezet.

Als mijn ex weg is, wil Jula graag een rondje fietsen samen. Ik weet een plekje, vrij dichtbij, waar een aantal pony’s staan en het lijkt me leuk daar even naartoe te gaan. Als Jula ze ziet, wordt ze meteen enthousiast! Eerst is het even schrikken, want één van de pony’s bijt – zachtjes – in haar arm, maar stoer als ze is, besluit ze zich daar niets van aan te trekken en aait en voert ze ze gewoon. Er zijn nog twee andere meisjes bij, wat ouder, die Jula helpen bij het voeren en ik geniet vooral van het tafereel. En oké, misschien heb ik de pony’s ook geaaid. Vaak. Eens een paardenmeisje, altijd een paardenmeisje?

In de avond chillen we met poffertjes – zij – en bloemkoolpizza – ik – op de bank terwijl we naar Barbie kijken en het onweer afwachten. Gelukkig klaart het redelijk snel op en valt het best mee met de buien.

Vrijdag

Jula vertelt dat in de auto dat ze besloten heeft niet meer te huilen bij het wegbrengen. Hoera! Het gaat ook daadwerkelijk goed: ze lacht, loopt vrolijk school binnen en blaast nog een handkus naar me toe. Ik rij naar huis, werk een klein beetje en stap daarna weer in de auto naar de psychiater. We bespreken de uitslagen van mijn bloed en de opties voor aanpassingen in mijn medicatie. Hij vertelt dat hij volgende week naar een congres over ADHD bij vrouwen gaat en daar mijn casus voor zal leggen. Ik ben benieuwd!

Als ik weer thuis kom, ben ik echt ontzettend moe en toe aan een dutje. Dat ga ik dus even doen! Vervolgens regelen Jorn en ik wat dingen voor ons festival en daarna komt Jula alweer. Mijn ouders brengen haar (dat doen ze om de week op vrijdag) en mijn vader maait dan meteen even het gras, superfijn. Jula bedenkt allerlei wilde spelletjes met Jorn in de schuur waarvoor álle kussens, álle knuffels en álle dekens uit de woonkamer nodig zijn, haha. Ik vind alles prima, als we het uiteindelijk maar weer met z’n allen kunnen opruimen en Jula meehelpt.

En dit gebeurt ook nog even: waar eerst Fendi de lucht in werd getild, is het nu de beurt aan Jula, haha! Ik probeer het later ook, maar ik krijg haar echt niet zo hoog. Ze weegt inmiddels zo’n achttien kilo en mijn spiertjes kunnen dat niet zover de lucht in krijgen, haha.

In de middag gaan we op avontuur. Ik had bij de Hema zo’n boekje gekocht met een soort bingokaarten met dingen uit de natuur daarop. Die moet je dan zoeken en afstrepen, heel leuk! Dat gaan we doen.

Onderweg komen we een speeltuin tegen en daar moet natúúrlijk gespeeld worden. Jula overwint een angst (van zo’n paal afglijden, dat ging namelijk een keertje mis en daarna durfde ze niet meer), doet allerlei trucjes op de rekstok (‘mama, kijk eens!’) en zwaait heen en weer op de schommel. Na de speeltuin is het tijd om te eten, nog even te spelen en daarna breng ik Jula naar bed.

Zaterdag

We beginnen onze ochtend met het poppenhuis. Dit kocht ik voor Jula’s 4e verjaardag, het is een verzameling van Flying Tiger en alles was los van elkaar te koop. Zo kon ik er dus ook voor kiezen om twee moeders te kopen en dat leek me wel een goed idee.

Daarna rijden we naar zwemles en halverwege ontdek ik dat we Jula’s zwemtas zijn vergeten. Zo knap, haha! Dat is écht iets voor mij. Jula vindt het hilarisch, maar gelukkig zijn we op tijd vertrokken en redden we het nog nét om om te keren, de tas op te halen en weer koers te zetten richting zwembad. We zijn echt precies op tijd (met een beetje rennen en onderweg omkleden tussendoor)!

In de middag halen we een bloemetje voor ons bezoek in de avond, lekkere croissantjes bij de bakker en even later vertrekken we naar de speeltuin waar we gisteren ook waren. Jula wil graag nog even oefenen! Fendi loopt met ons mee, hangt vervolgens in de speeltuin de hele tijd om ons heen en loopt daarna weer braaf mee terug, haha. Aan het einde van de middag rijden we naar Nijmegen, daar hebben vrienden net een nieuw huis gekocht. We eten er samen frietjes en daarna rijden Jula en ik weer naar huis!

Zondag

Vandaag wordt er niet gerend: we hebben een druk programma! We douchen allemaal, kleden ons aan en stappen daarna in de auto. Op naar de Efteling! Jula heeft zichzelf opgemaakt (roze wenkbrauwen, blauwe oogschaduw en rode lippenstift – en een beetje lipgloss op haar wangen) en haar favoriete prinsessenjurk aan die toch echt een beetje te klein is. In de auto verzucht ze een paar keer dat ze ‘niet kan wachten tot we er zijn’ en als ik de auto parkeer, zie ik achter me in het autostoeltje het meest gelukkige hoofd ooit. Zo lief!

We beginnen in het Sprookjesbos. Jula vindt het nog steeds even magisch als twee jaar geleden! Waar ze toen nog bang was voor de grote boze wolf, werpt ze er nu een blik op en zegt vervolgens ‘heus niet meer eng, hoor’.

Iedere kans om op een paard te kunnen zitten wordt, natuurlijk, aangegrepen.

Ook de prullenbakken zijn groot favoriet, haha. We gaan onder andere in de Pirana (waar ik natuurlijk kletsnat uitkom en de rest van mijn gezelschap vrijwel droog blijft), in de de nieuwe familie-achtbaan Max & Moritz (waarbij Jula na één seconden haar handen in de lucht gooit en ik me angstvallig vasthoud aan de beugel, haha). Jula geniet zoals alleen kinderen van vijf dat kunnen (denk ik altijd), maar stiekem lachen Jorn en ik ook heel wat af. Het is een hele, hele fijne dag die we afsluiten met frietjes bij McDonalds. Hoera!

Het was weer een drukke, fijne week. Ik ben blij dat we eindelijk wat beter weer hebben, dat geeft me echt een vakantiegevoel. Komende week wordt wat rustiger, zeker op het gebied van werk, dus kan ik weer wat extra slapen en slechte televisie kijken.

 


  1. Ooo, de Efteling, ik ben jaloers! Die bingokaarten klinken echt superleuk, en het poppenhuis waar je alle kanten mee op kunt ook.

    • Anne

      21 juni

      Haha, snap ik. De Efteling is wel extra leuk met een kind erbij, vind ik zelf 😉

  2. Oh de Efteling wat leuk! Daar wil ik ook nog een keer naartoe! Wat een fijne week met Jula 🙂

  3. Ha ma zo zalig om jullie te zien genieten van de Efteling! Zag er weer een leuke week uit. En top van je PR!!

    • Anne

      21 juni

      Dankjewel Robin! En ja, dat PR, woehoe! Het gaat zo lekker 🙂

  4. Ooooh de Efteling en dan McDo, dat klinkt echt als een extreem fijne dag. Ik heb al zin om later ook zo’n dingen te doen met ons kind. Die bingokaarten lijken me trouwens ook tof!

    • Anne

      21 juni

      Ja, het was écht een feestje, zo fijn!

  5. Zo leuuuk, de Efteling. En dat slaatje ziet er inderdaad echt heel lekker uit, ga ik ook eens maken!

    • Anne

      21 juni

      Echt een aanrader! Al bedacht ik mij laatst wel dat ik mijn salade-arsenaal maar eens moet uitbreiden, want ik maak echt áltijd dezelfde, haha.

  6. Jula en jij (en Jorn) doen zulke fijne, leuke dingen! Heel leuk om te zien 🙂

    • Anne

      21 juni

      Wat een lief berichtje, dankjewel!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.