Dagboekje 18 • 2021

Maandag

In de ochtend ben ik (druk) aan het werk. Mijn dagen zijn behoorlijk volgepland, maar het gaat gelukkig allemaal goed. Ik ben momenteel zó blij met mijn baan! Het is leuk, afwisselend, doet volgens mij precies een beroep op de dingen waar ik goed in ben en als bonus mag ik dan ook nog eens de hele dag over muziek praten.

In de middag heb ik een afspraak met de sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Zo eens in de vier à vijf weken komt hij bij mij langs en meestal maken we dan een wandeling en praten ondertussen over wat mij allemaal bezighoudt. Natúúrlijk gaat het voornamelijk over de meest recent gestelde diagnose die ik heb gekregen: ADHD. Ook hem verbaast het – net als mijn psychologe – helemaal niet. Ik vind het wel grappig om te horen dat de hulpverleners om mij heen allemaal al wisten dat er zoiets bij mij speelde en ik zelf echt geen idee had, haha. Hoe dan ook: het is een fijne wandeling, een mooi moment om weer even alles op een rijtje te zetten, mijn behandelopties te bespreken en te bedenken hoe ik er voor kan zorgen dat het zo goed met me blijft gaan als het op dit moment gaat.

Dinsdag

Al vroeg in de ochtend heb ik een afspraak bij de psychiater. We bespreken nogmaals de uitslagen van de testen en praten ook over de behandelmogelijkheden. Het levert me helaas niet veel duidelijkheid op. Hij geeft aan dat hij het moet overleggen met diverse collega’s, dus het zal nog even duren voor ik meer te weten kom.

De rest van de dag zit ik helemaal vol met werkafspraken. Het is echt even heel druk! In de avond bereid ik me voor om te gaan hardlopen, maar vanwege de harde wind wordt het afgelast. Daar baal ik wel even van, na zo’n drukke dag is er niets fijner dan even je hoofd leegmaken in het bos. Ik twijfel nog om zelf even een rondje te gaan, maar a) ik ben er niet meer aan gewend om in mijn eentje te lopen, dus heb daar sowieso geen zin in, b) dan moet ik een rondje verhard in het dorp, meh en c) het waait (en regent) nog steeds heel hard. Ik besluit dus om het niet te doen.

Woensdag

Het is alweer woensdag! In de ochtend ben ik aan het werk. Ik krijg dit boek thuisbezorgd: het moederdagcadeautje voor mijn moeder! Het is een voorleesboek dat gepersonaliseerd is: haar naam (Mariët), die van Jula, mijn broer en mijn vader staan erin. Zo leuk!

In de middag rij ik naar mijn ouders toe. Ik heb afgesproken om met mijn moeder te gaan wandelen, maar het is echt slecht weer. Uiteindelijk lopen we een uurtje, samen met mijn broer, langs het water. Daarna haal ik Jula op bij haar andere moeder.

De dag eindigt in een muzikaal spektakel, haha. Dat gebeurt in ons huis heel vaak. Dan ontstaat er een soort improvisatie en voor we het weten zijn we ineens met z’n drieën aan het zingen. Vind ik natuurlijk helemaal niet erg!

Donderdag

We hebben afgesproken dit weekend te beginnen met het opruimen van Jula’s kamer. Het is écht een zooitje! Jula heeft vooral heel veel kleine dingen die ze overal en nergens neerlegt, waardoor er ultieme chaos is ontstaan. In de schuur heb ik een grote doos staan met speelgoed dat ze niet meer gebruikt – en dat ik dus afwissel – en die halen we tevoorschijn, zodat we drie stapeltjes kunnen maken: wat blijft in haar kamer, wat gaat in de schuur en wat moet er weg? Vooral dat laatste is een uitdaging voor Jula, ze wil het liefst elk papiertje en elk speeltje houden, haha.

Er wordt gepuzzeld!

En we plakken voetbalplaatjes in! Ondertussen zit Jorn bij de kapper (na twee jaar!) en als hij terugkomt, blijkt dat er bijna vijfentwintig centimeter van z’n haar af is. Wow! Ik moet even wennen, maar vind het wel mooi. Gelukkig.

In de middag komt een vriendin van Jorn op bezoek met haar baby. Het is heel gezellig! Jula en ik wandelen even naar de supermarkt om bakspullen te kopen. We maken cupcakes! Jula vindt bakken eigenlijk altijd heel leuk, maar het geluid van de mixer niet, dus het komt er op neer dat ik vooral in mijn eentje aan het bakken ben, haha.

Vrijdag

Jorn past even op Jula en ik ga rennen met mijn ouders op de Posbank! Ik heb een route in gedachten, maar ben even vergeten dat-ie vijf kilometer is vanaf een bepaald punt en dat we dus niet helemaal op zeven kilometer uitkomen. Dat wilde ik wel graag lopen, dus we knopen er nog een lusje aan vast. Het lopen gaat heel fijn, ik ben blij met mijn nieuwe schoenen!

Na het hardlopen is het tijd voor een twee uur durend toneelstukje waarbij Jula zowel politieagent, zeemeerminnenprinses, boef en gevangenisbewaarder is. Het is zó leuk! Ook Jorn doet mee en ik zou dit wel de hele dag kunnen blijven doen. Ik moet er vooral heel hard om lachen, haha.

Jula wil even skeeleren, dus we maken een rondje langs de ijssalon. Het skeeleren gaat nog niet zo soepel: ze heeft heel veel ondersteuning van Jorn en mij nodig, dus na dat rondje heb ik gewoon spierpijn in mijn linkerarm van het vasthouden, haha. Daarna is het tijd om aan de slag te gaan met het moederdagcadeau voor haar andere moeder.

Na het eten wordt er nog even gekleid. Jorn gaat er helemaal in op en maakt dit zonaanbiddende poppetje, haha. Jula is vooral druk met slijm van haar handen halen (en daar moet ik haar natuurlijk bij helpen).

In de avond zie ik per toeval dat er nieuwe afleveringen van the Handmaid’s Tale op Videoland staan. Mijn lievelingsserie! Ik ben helemaal gelukkig en moet me inhouden om er niet meteen drie achter elkaar te kijken, maar dat lukt. Ik kijk er eentje (en bijt af en toe in het dekentje van spanning, haha) en daarna ga ik lekker slapen.

Zaterdag

Zaterdagochtend! Jula weet meteen wat ze wil doen: aan de slag met de moestuinmaatjes. De vorige ronde heeft niet veel succes opgeleverd: we zijn gewoon niet zo goed in het water geven en bijhouden van die plantjes. Misschien lukt het deze keer beter 😉

In de ochtend gaan we naar zwemles. Dat gaat, zoals altijd, weer heel goed. Jula vindt het heel leuk! In de middag komen Eefje en Yuna bij ons spelen. Eén groot feest! Hun karakter verschilt heel sterk, maar toch kunnen ze het heel goed met elkaar vinden en lekker samen spelen. Het hele huis verandert wel in een pandemonium (al is het wel vreedzaam), maar dat los ik aan het einde van de middag weer op.

Zondag

Het is moederdag! Jula kijkt er al de hele week naar uit. Samen met Jorn heeft ze een ontbijtje op bed gemaakt voor mij, heel lekker. Echt wel fijn om even te kunnen blijven liggen en lekker rustig aan te doen in de ochtend. Jula gaat de laatste paar dagen steeds laat slapen (ik denk onder andere omdat het nog lang licht is buiten), maar slaapt daardoor ook wat langer uit in de ochtend. Dat is ook wel eens anders geweest, dus ik geniet er extra van!

Daarna is het tijd om mijn hardloopkleding aan te trekken en me klaar te maken voor een rondje van zes kilometer. Ik wilde eigenlijk negen gaan rennen, maar omdat Jorn nog weg moet, red ik dat waarschijnlijk nét niet. Wel jammer, ik had het leuk gevonden om weer ietsje verder te kunnen lopen. Hoe dan ook: die zes kilometer blijkt een hele uitdaging omdat het écht heel erg warm is, jemig zeg! Met heel veel moeite klim ik de heuvels op, maar hé, het lukt. En als we, tijdens de laatste drie kilometer, weer dalen ben ik weer een gelukkig mens en vergeten dat die heuvels zo hoog waren en ik het zo warm had.

In de middag hebben we een vol programma: we gaan eerst naar mijn ouders en broer. Daar vieren we moederdag met mijn moeder. Vervolgens rijden we door naar een restaurant, want daar hebben we een high tea gereserveerd samen met Jula’s andere moeder. Het is nog steeds heel warm (en ik heb blote benen, hoera!) en het is vét lekker om weer op een terras te zitten. Jula geniet er heel erg van om met z’n drieën samen te zijn, om de cadeautjes te geven en de ingestudeerde liedjes te zingen. Zo lief!

Op school heeft Jula een placemat gemaakt. Op de tekening voor haar andere moeder staan ook Fendi en ik. Op deze voor mij staan alleen wij twee. Volgens Jula is deze ‘pseciaal’ (ze zegt heet altijd verkeerd om, haha) omdat ze die als eerste gemaakt heeft. De tepels op mijn buik zijn geen tepels, maar een baby in mijn buik (?). Let op: dit is zeker geen verkapte zwangerschapsaankondiging, het is vooral Jula’s fantasie!

Aan het einde van de middag rijden we terug naar huis en zijn we allebei doodop. We kruipen op de bank met een broodje en een filmpje. Wat een heerlijke dag! En een fijne week! Jula was extra lang bij me in verband met de vakantie en ik heb er zó van genoten. Aankomende week is ze er weer wat meer en ik heb er nu al zin in.

 

 


  1. Dat ziet er idd uit als een fijne week 🙂 Wat heerlijk dat terras! Ik moet nog steeds met mooi weer een terrasje pakken haha, can’t wait!
    En goeie, ik ga ook nog de laatste Handmaid’s Tale kijken! Was het alweer bijna vergeten 😮 Vind het nu wel iets te over the top, ben wel benieuwd wanneer het stopt…
    Fijn dat je weer een beetje opgeknapt bent vergeleken met een tijdje terug 🙂

    • Anne

      11 mei

      Ja, dat terras was heel fijn! Pas toen ik er was, realiseerde ik me dat ik het best wel gemist had. Ook gewoon om even lekker lui bediend te worden en zo, haha. En ah, ben wel benieuwd wat je over the top vond aan het afgelopen seizoen? Ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor, maar ik had dat zelf helemaal niet, dus je maakt me nieuwsgierig!

  2. Zalige blog toch weer! Ge zijt ook goed aant lopen lees ik, keep it up!

    En zalig toch hoe kinderen met elkaar kunnen opschieten? Kunnen we als “ouderen” nog wat van leren… 🙂

    • Anne

      11 mei

      Dankjewel, Robin! Ja, het lopen gaat echt superfijn! En dat is zó mooi om te zien. Ook hoe Jula soms op willekeurige kinderen afstapt en dan vraagt of ze met haar willen spelen. Vind ik echt knap 🙂

  3. Leuk weekoverzicht! Vooral die laatste tekening, hahaha. Tepels, baby, één pot nat natuurlijk. Erg pseciaal.

    • Anne

      11 mei

      Dankjewel! En haha, je hebt helemaal gelijk: precies hetzelfde! 😉

  4. Haha, fantastisch die tekening en Jula’s fantasie! Ik werd sowieso helemaal vrolijk van al die leuke gezinsmomentjes bij jullie. En wow, 25 cm van Jorns haar af. Heeft hij het gedoneerd? Mijn vriend is nu door corona overgestapt op langer haar dat hij nu in een knotje draagt. Ik vind het eigenlijk heel leuk (en hij vindt het ook wel prima en praktisch ook) en ik denk dat het echt heeeeel erg wennen wordt als hij weer terug zou gaan naar zijn oude haarlengte.

    • Anne

      11 mei

      Haha ja, Jula is een behoorlijk fantasierijk kind. En nee, hij kon het niet doneren omdat het dan minstens 30 centimeter moet zijn. Bijna dus 😉 Jorn had ook heel lang een knotje, vond ik ook heel leuk, maar dit korte is ook wel weer tof 🙂 Ach, ik hou gewoon van verandering af en toe, denk ik!

  5. Inge

    16 mei

    Heerlijk weekje zeg! ♥️

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.