Dagboekje 13 • 2022

05/04/2022

Ik ben vast niet de enige die het treurig vind dat het weer ineens zo is omgeslagen: ik zat al helemaal in de lente-modus, maar toen ging het weer regenen (en zelfs sneeuwen, hoe dan?). Mijn week was best ingewikkeld en ik slaap nog steeds verre van goed – wat niet per se helpt – maar ik weet ook zeker dat dat uiteindelijk wel weer goed komt. Laten we gewoon hopen dat het snel weer wat warmer wordt, de zon weer gaat schijnen en we weer heerlijke middagen in de tuin door kunnen brengen. Daar kijk ik nu al naar uit!

Maandag

Het is maandagochtend en ik breng Jula naar school. Daarna rij ik naar vioolles, maar onderweg is er flinke file (meh) en dus kom ik te laat. Gelukkig is dat nooit echt een probleem, maar dit keer heb na mijn vioolles nog een afspraak bij de huisarts en dus voel ik toch wel stress. Ik kom overal nét iets te laat aan. Na de injectie kan ik wel even rustig aan doen en rond half één stap ik in de auto op weg naar een locatie van de organisatie waar ik werk. We nemen een paaslied op en de locatie is zó mooi (en de akoestiek ook ).

Mijn werkafspraak duurt minder lang dat ik had verwacht, dus daarna doe ik even boodschappen. Ik ga naar een supermarkt in een ander dorp, het is er druk, ik weet de weg niet en nou goed, het kost iets meer tijd dan ik zou willen en ook iets meer ruimte in mijn hoofd. Als ik weer thuis ben, werk ik nog even en daarna stort ik wel een beetje in. Ik hang op de bank en kijk naar de Bachelor (met Fabrizio, wat een ellende) en Fendi wijkt geen centimeter van m’n zijde.

Na een uur Fabrizio heb ik er wel weer genoeg van en besluit ik om naar bed te gaan. Ik denk ‘nog even m’n werklaptop in de oplader doen’, maar ik zie dat ik ‘m niet per se handig heb opgeborgen. Hij past echt precies in het kastje en normaal heb ik aan de voorkant dan genoeg ruimte om ‘m eruit te wippen, maar nu heb ik de muis nog in de usb-poort gelaten aan de achterkant en dus zit-ie helemaal vast. Lekker. Na een half uur wrikken (met een kaasschaaf, schroevendraaier én mes), besluit ik om gewoon maar de voorkant van de lade er uit te halen en kan ik eindelijk gaan slapen.

Dinsdag

Ik ben weer vroeg wakker én heb de halve nacht wakker gelegen, dus voel me niet per se uitgerust vandaag. Om 10 uur moet ik bij Theehuis Rhijnauwen zijn voor een werkoverleg en dat is dan wel weer echt gezellig. Ik ben zo blij met mijn werk, met mijn collega’s, met hoe we dit soort dingen doen. Na het overleg wandelen we nog een stukje en dan rij ik door naar een locatie om een korte presentatie te geven over muziek. Dat gaat prima, ze zijn enthousiast en ik verwacht nog wel opnieuw uitgenodigd te worden voor wat meer informatie. Als ik weer thuis ben, moet ik nog weer een paar uur werken en niet veel later ben ik weer gewoon heel erg moe, dus ik ga op tijd naar bed.

Ook leuk: zodra ik naar boven ga om te slapen, nestelt Fendi zich op het kleedje op de gang. In de ochtend, wanneer ik m’n slaapkamerdeur openmaak, wordt hij ook wakker en krijg ik eerst 1934873847 kopjes om de dag te beginnen.

Woensdag

Negen uur ’s ochtends, tijd voor een prik in m’n bil. Het is de een-na-laatste en deze keer doet het wel een beetje pijn, maar ach: het is nog steeds voor een goed doel.

Dan komt mijn spv’er langs en gaan we wandelen en praten. Hij is bij mij betrokken sinds ik bij de eerste psychiater (mijn vorige, dus) in behandeling ben gekomen en kan mij ook nu ik overgestapt ben, blijven begeleiden. Dat is fijn, zeker wanneer er meerdere wisselingen zijn. We zien elkaar niet veel, vaak één keer in de maand, maar ondertussen kent hij me erg goed en kan hij goed met me meedenken.

Ik lunch snel en rij dan naar Doetinchem om Jula op te halen en vervolgens rijden we weer terug naar een dorpje naast het onze: we hebben met Eefje en Yuna afgesproken in een grote speeltuin. Het is nog best lekker weer, al is het wel iets kouder dan de voorgaande dagen, en terwijl Jula en Yuna druk aan het spelen zijn, praten Eefje en ik weer bij.

In de avond doen Jula en ik nog een spelletje en ontdek ik dat we het al die tijd (zo’n anderhalf jaar, gok ik) verkeerd hebben gespeeld! Ik vond het al wel een beetje een vreemd concept, maar ik snap nu ook waarom.

Donderdag

Mijn ochtend is intens. Ik breng Jula naar school (door de sneeuw) en rij vervolgens naar Amersfoort, maar door het slechte weer is het heel erg druk op de weg en doe ik er anderhalf uur over. Meh. In Amersfoort heb ik een overleg en om twaalf uur rij ik weer snel naar huis. Omdat ook de volgende ochtend erg slecht weer wordt voorspeld, heb ik besloten om samen met Jula te gaan logeren bij mijn ouders. Die wonen veel dichterbij haar school en dus hoef ik me geen zorgen te maken of we wel gewoon kunnen rijden en hoe lang we er dan over doen. Maar dat betekent ook dat ik in zo’n twintig minuten onze spullen moet pakken.

Gelukt! Ik ben ruim op tijd bij Jula’s school en niet veel later zijn we bij mijn ouders. Jula heeft niet zoveel zin om erop uit te gaan – en het is ook wel echt koud buiten – en dus blijven we binnen. Eigenlijk ook wel goed voor mij, een klein beetje rustig aan.

Vrijdag

Op vrijdagochtend wordt er – voor school al – weer even gelezen. De sneeuw valt trouwens heel erg mee, de wegen zijn prima begaanbaar, maar alsnog zijn we íets te laat op school omdat we gewoon hebben getreuzeld.

Daarna heb ik een lang overleg met Jula’s andere moeder. Zo eens in de zoveel tijd moeten we met elkaar overleggen over vakanties of speciale gelegenheden en dan komen er natuurlijk nog altijd andere dingen naar boven.

In de middag heb ik een gesprek dat niet leuk is. Daarna heb ik even afleiding nodig en pak ik twee pakketten in met kleding die ik verkocht heb via Vinted. Flinke pakketten en dus vindt Fendi het een goed idee om telkens weer opnieuw in die doos te kruipen, haha.

In de avond heb ik afgesproken met een vriendin, Laura, in de stad, maar niet zo’n behoefte aan drukte en gedoe. Ze stelt voor om dan bij mij af te spreken en dat is precies wat ik wél nodig heb.

Zaterdag

Ik ga later naar bed dan ik had gewild en word in de nacht een paar keer wakker. Vervolgens word ik om zes uur in de ochtend wéér wakker en voel ik aan alles dat ik niet meer kan slapen, maar nog wel slaap nodig heb en dus ben ik in dubio over wat te doen. Ik besluit toch nog even te proberen om wat te slapen, maar het worden van die korte, lichte dutjes die er alleen maar voor zorgen dat ik nog vermoeider word.

Aan het einde van de ochtend heb ik afgesproken met mijn moeder en eet ik daar een broodje. Daarna rijden we naar mijn favoriete kringloopwinkel en het stelt me niet teleur. Ik heb niets echt nodig, maar koop gewoon wat kleine dingetjes (een borduurring, wat borduurstof, drie kleine letterbakjes én een fantastische linosnede, en nog wat kleine dingen) en ben meer dan content. We rijden nog even door naar een tweede en derde kringloopwinkel in de buurt en drinken dan nog even koffie bij m’n ouders thuis.

In de avond ga ik uit eten met Laura (niet dezelfde als die van de vrijdag, trouwens) en dat is heel gezellig. Zo gezellig dat de tijd voorbijvliegt en het ineens vier uur later is (hoe dan?) en we zelfs bij het wegrijden van het parkeerterrein nog extra moeten betalen omdat we te lang hebben gekletst, haha.

Zondag

Ik slaap weer niet echt goed, echt balen. Ik ben al vroeg wakker en klungel een beetje aan in huis. Daarna trek ik m’n sportkleding aan, want ik ga weer hardlopen! De laatste keer dat ik liep was in februari en toen liep ik zo’n 7 kilometer. Daarna ben ik niet meer geweest omdat ik teveel last had van mijn longen en de longverpleegkundige adviseerde even te wachten tot mijn medicatie weer goed was ingesteld. Ik heb lang getwijfeld of ik weer zou aanhaken bij m’n oude groepje om te kijken of een afstand van rond de 6 kilometer nog lukt, maar toen ik zag dat mijn favoriete mede-renner weer ging starten met de beginnersgroep besloot ik me daar ook voor aan te melden. Het betekent dat ik eigenlijk weer vanaf nul ga opbouwen naar vijf kilometer en het voelt als de meest verstandige optie, dus daar ben ik best trots op!

Ik merk dat ik echt zin heb om weer te gaan hardlopen en dat ik het vooral ook echt heb gemist. We rennen in het bos (heerlijk) en wisselen wandelen af met hardlopen. Conditioneel gezien merk ik dat het eigenlijk wel prima gaat en ik zeker nog verder kan, maar mijn longen zijn toch nog wel wat gevoeliger dan ik had gehoopt. Kleine kanttekening: het is wel erg koud en koude lucht helpt niet per se bij mijn astma, dus ik hoop dat het vooral daar mee te maken heeft.

In de middag heb ik afgesproken met mijn ouders om een stuk te wandelen. We beginnen met een klein beetje regen, maar het wordt uiteindelijk droog en er is zelfs een beetje zon! Als we bijna weer bij de auto zijn, worden we achtervolgd door deze wolken en als ik weer in de auto zit op weg naar huis begint het te stortregenen. Wat een timing!

Als ik weer thuis ben, hang ik deze linosnede op. Ik ben er verliefd op! Ik vond ‘m in de kringloopwinkel waar ik zaterdag was met mijn moeder, betaalde er zo’n 50 cent voor en wil heel graag weten wat er nou precies onder staat en wie ‘m gemaakt heeft. Op Instagram doe ik een oproepje, maar helaas vindt vrijwel iedereen die reageert het net zo’n uitdaging als ik, haha.

In de avond heb ik écht geen zin om te koken. Een tijdje terug kreeg ik van lieve vrienden een voucher van Thuisbezorgd en ik besluit dat dit het moment is: ik ga sushi bestellen. Voor mijzelf. In m’n uppie. Doe ik eigenlijk nooit, maar ben ik wel echt aan toe. Ondertussen kijk ik Temptation Island USA (heerlijk, wat een vreselijk programma toch) en merk ik dat ik wel wat vermoeider ben dan ik dacht. Op tijd naar bed dan maar.

You Might Also Like

4 reacties

  • Reageer Angélica 05/04/2022 at 11:26

    Ha wat leuk, ik zie mijn lino in de hal 😉
    Dat koude weer is helemaal niks he!! Echt balen bah. En nu is het ook nog zo vies herfstachtig.
    Fijn dat je bilprikken er bijna op zitten, hopen dat ze helpen! 🙂

  • Reageer Geke 05/04/2022 at 17:20

    Vervelend, dat slechte slapen. Dat helpt uiteraard ook echt niet om een beetje meer energie te krijgen.
    Volgende week zou de zon weer wat meer van de partij zijn, daar kijk ik mee naar uit 🙂

    Is er dan een oorzaak gevonden van je B12 tekort? Want eigenlijk zou je injecties moeten blijven krijgen zolang er geen oorzaak bekend is. Weliswaar dan met langere tussentijd. Want als de oorzaak niet weg is, gaat je waarde weer dalen. Maar die staat momenteel door de injecties erg hoog (hoort zo) maar je kan er al wel weer klachten door krijgen.
    Maar als je een oorzaak hebt die verholpen kan worden, dan is dat niet van tel natuurlijk, dan is het kwestie de oorzaak aan te pakken 🙂

  • Reageer Shirley 06/04/2022 at 07:48

    Die laptop in de la, typisch. Wel slim opgelost door de voorkant eruit te halen. Ik hoop dat je snel weer wat betere nachten hebt.

  • Reageer Daenelia 07/04/2022 at 08:45

    Ik leef met je mee, met die halve (of soms kwart??) nachten. Hopelijk gaat dat snel beter. Het zou zo maar kunnen helpen dat het hardlopen daar positief op werkt. – Ik ben echt totaal geen fan van hardlopen, maar van een goede workout of een lange wandeling word ik zeker slaperiger en heb ik meer kans op een fijne nacht.
    Ik tuur ook naar die ondertekening … want de linosnede is prachtig! In ieder geval is 83 op het eind vrij duidelijk. Vast het jaartal waarin het gemaakt is.

  • Laat een antwoord achter aan Shirley Annuleer je reactie

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.