Dagboekje 12 • 2022

28/03/2022

Dit weer. Dit weer! Ik heb er intens van genoten en het voelde soms zelfs een beetje als vakantie om zo’n heerlijke middag buiten in de tuin door te brengen met Jula. Ik deed mijn best om deze week iets rustiger aan te doen, maar dat bleek wel moeilijk en zeker aan het einde van de week merkte ik wel dat ik mezelf toch weer iets te druk had gemaakt en gewoon weer moe was. Logisch ook, want ik heb zo’n 1297712847 dingen kunnen afstrepen van mijn to-do-lijstje, maar het feit dat-ie bijna leeg is, betekent ook dat ik binnenkort dan maar weer eens gewoon moet gaan chillen. Ook fijn.

Maandag

Deze kan niet ophouden met me achtervolgen, kopjes geven en knuffelen. Wat een heerlijkheid.

Ik mag weer naar de huisarts voor de injectie!

Dan begin ik aan dit klusje: het bijwerken van de trap! We hebben nog niet zo lang geleden dit stukje van de trap geschilderd, maar door het sjouwen van de kast (en toegegeven: dat ging niet altijd even soepel) heb ik weer wat van de verf beschadigd. De pot was leeg, dus ik moest een nieuwe kopen, maar dat deed ik vrijwel meteen en dus kan ik nu alle beschadigde plekjes bijwerken. Oh en fijn: mijn vader had ze alvast even dichtgemaakt.

Aan het begin van de middag heb ik een afspraak bij mijn nieuwe psycholoog voor een kennismaking. In de week hiervoor was ik al bij de nieuwe psychiater, zij verwees me door naar deze psycholoog en ik kon al snel terecht. Maar: er gaat iets mis en ik zit heel lang (lees: drie kwartier) te wachten. Ik kan haar niet bereiken en besluit uiteindelijk maar weer naar huis te gaan. Niet veel later, als ik in de auto zit, belt ze me en blijkt dat ze de tijd verkeerd had genoteerd. Ze klinkt wel echt heel aardig en biedt wel tien keer haar excuses aan, dus het is helemaal oké en we maken een nieuwe afspraak.

 

Na de mislukte afspraak doe ik nog even boodschappen en dan rij ik weer naar huis. Ik wil mijn kledingkast opruimen en besluit ook nog wat op Vinted te zetten. Dit jurkje hierboven, bijvoorbeeld. Ik vind ‘m echt fantastisch, maar het stofje (dun polyester) is gewoon niet voor mij. Inmiddels staat er een heleboel op Vinted (en heb ik ook al heel veel verkocht) en begint het wel veel ruimte in te nemen in m’n huis, dus ik moet nog even nadenken over een goede manier om die kleding op te bergen. Op zolder is niet handig, want dan kan ik er niet snel bij en in de schuur ben ik bang dat het te vochtig is.

In de avond doe ik iets rustiger aan, met de nadruk op iets, haha. Ik kijk wat afleveringen van de Bachelor terug (blijft een vreselijk maar toch vermakelijk programma) en ga niet al te laat naar bed.

Dinsdag

Het is dinsdag! Ik begin de ochtend met wat werk-dingen: mails lezen en reageren, een presentatie maken. Daarna ga ik weer even verder met opruimen en begin ik aan Jula’s kasten. Niet zo heel veel werk, want dat heb ik nog niet zo lang geleden gedaan, maar er liggen ook allerlei handdoeken en dekens die nu in de nieuwe kast kunnen en daardoor is er weer wat extra ruimte. Ook dit lieve rode spiegeltje (en dat witte kattenspiegeltje, weet iemand ‘m nog?) besluit ik te verkopen en zet ik op Marktplaats. Ook al vind ik ze echt fantastisch, er zijn niet nog meer spiegels nodig in dit huis.

Ik heb een overleg via Zoom en ga daarna even fijn in de zon lunchen. Wat een weer! Doordat ik Jula’s speelgoedkast heb opgeruimd, besluit ik ook maar verder te gaan met de schuur (dit is wel een beetje typisch mijn ADHD-brein overigens, doorgaan en doorgaan, haha). Daar staat een grote opbergdoos met speelgoed dat Jula niet meer leuk vindt of waar ze te oud voor is geworden. Soms halen we er weer wat uit en zetten we dat weer terug in huis en stoppen we er weer iets anders is dat ze dan niet meer leuk vindt. Nu doe ik datzelfde: sommige dingen gaan terug naar de speelgoedkast, andere dingen gaan naar de kringloopwinkel.

Ik neem van boven wat plastic bakjes mee die weg kunnen en ben vervolgens mijn telefoon kwijt. Ik zoek echt álles af, bel mezelf vanaf mijn werktelefoon (maar ik heb m’n geluid vrijwel altijd op stil, dus dat helpt niets) en word er helemaal gek van. Ik kan me niet herinneren waar m’n telefoon zou kunnen zijn, tot ik na een half uur ineens een briljante herinnering heb: ik had ‘m in één van die plastic bakjes gestopt en die heb ik in de prullenbak voor het plastic gedaan. En ja hoor, helemaal onderop in de prullenbak ligt m’n telefoon, haha.

Aan het einde van de middag heb ik nog wat werkafspraken, daarna eet ik wat en vervolgens ga ik aan de slag met de gordijnen voor onder Jula’s hoogslaper. Ze heeft zo’n halve hoogslaper en een half jaar geleden kochten we bij de kringloop oude gordijnen met een heerlijk printje die ik onder haar matras legde, zodat er gordijntjes voor zaten. Ik wilde de constructie iets anders maken en dus heb ik klittenband gekocht, de gordijnen op maat geknipt en vervolgens de gordijnen omgezoomd met een handnaaimachine. Dat werkte best oké. Het klittenband kon ik gewoon vastplakken en hoera, mooie gordijnen!

Woensdag

Mijn ochtend is nogal hectisch. Ik ga eerst weer naar de huisarts voor de prik, rij daarna even snel langs de winkel om tulpen te komen en pak deze goed in als ik weer even thuis ben. Dan pak ik m’n werkspullen en rij in een half uurtje naar één van de locaties waar ik bij betrokken ben om mee te doen met de muziek-activiteit. Dat is overigens echt fantastisch, zo’n fijne sfeer en lekker samen zingen. Ook wel eens fijn om niet per se iets te komen doen, maar gewoon even te kijken. Na m’n werkafspraak (die langer duurt dan ik dacht), rij ik naar Doetinchem om iets op te halen dat ik op Marktplaats heb gevonden.

Wat dan precies? Nou, een palletbank inclusief kussens, haha. Nog vrij nieuw én ik mag het gratis ophalen, dus dat is perfect om even uit te proberen. In onze tuin staan nu alleen maar losse dingen (dus een stoel die je weer inklapt en in de schuur zet, een ligbed waar hetzelfde voor geldt) en het lijkt me wel fijn om een plekje in de zon te hebben. Ik moet wel écht heel hard lachen om deze situatie en stuur deze foto naar m’n moeder. De man waarvan de palletbank was, keek naar mijn auto en zei: ‘nee, dat gaat nooit passen’. Maar ik had het – voor het eerst in m’n leven – opgemeten (wel een beetje met de Franse slag, dus het bleef een twijfelgeval) maar vond écht, maar dan ook écht, dat het zou gaan passen en dus probeerde ik iedere mogelijkheid uit. En het lukte! Trotse vrouw!

Na het ophalen van de bank haal ik Jula op van school. We gaan naar mijn ouders, halen een ijsje en eten die op in de zon (!) en daarna rijden we naar Jula’s andere moeder. Samen lopen we naar school voor een oudergesprek en op Jula’s school is dat altijd met het kind erbij. Het is leuk om te horen waar Jula mee bezig is en te zien hoe trots ze is op alles. Daarna rijden we naar huis, sjouw ik de pallets naar de achtertuin en leg de kussens erop. Perfect! Onze tuin ligt op het noorden en dus is er in de lente nog maar een klein stukje met zon en dat is precies dit stukje: perfect voor koffie in de ochtend.

Donderdag

En de volgende hectische ochtend is begonnen! Ik breng Jula naar school en rij daarna door naar een werkafspraak. Wederom een hele leuke waar ik veel energie van krijg. Daarna rij ik even naar de woonboulevard: de avond ervoor gleed Jula van de trap af. Van boven naar beneden, op haar billen. Gelukkig heeft ze niets ernstig bezeerd, maar we zijn allebei erg geschrokken. Ik ben zelf ook al zeker vijf keer van de trap gegleden (op precies dezelfde manier), had al vaker bedacht om er van die halve maantjes op te plakken en nu besluit ik dat het genoeg is en ga ik het regelen. Daarna rij ik weer naar huis, leg de kussens op de bank, zet koffie en ben er klaar voor, maar dit is de situatie: Fendi heeft z’n troon opgeëist, haha.

Jula verheugde zich er in de ochtend al op om vanmiddag lekker buiten te spelen en dus gaat dat gebeuren als ik haar heb opgehaald uit school. Akkebella, het zusje van Sofie (de pop op links), is vandaag geadopteerd én jarig en dus moet er een feest gevierd worden. Alles moet naar buiten en er wordt van alles voor ons gebakken en gekookt.

We halen een ijsje en maken op de terugweg een stop in de speeltuin. Onder dit hartje op deze foto is het meest gelukkige hoofd ter wereld, haha.

Vrijdag

Onze ochtend is wat anders dan een normale schoolochtend: Jula was de afgelopen dagen erg verkouden en sliep daardoor niet zo goed. Ze wordt al vroeg wakker, maar valt weer in slaap (dat gebeurt echt nooit) en ik besluit haar te laten liggen om even bij te slapen. Anderhalf uur later dan normaal rijden we naar school. Prima! Ik moet een uur later bij mijn oude psychiater zijn, maar redt het niet om eerst nog langs huis te gaan en dus kijk ik nog even bij een kringloop in de stad voor een klein tuintafeltje. Vind ik niet. Dan rij ik door naar de psychiater. Het is onze laatste afspraak en dus een afscheid, maar ik weet meteen weer dat het goed is om weg te gaan. Het is best dubbel: ik heb er heel veel steun gevonden (zeker van mijn eerste psycholoog, zij was écht fantastisch) en veel weten te bereiken, maar de laatste maanden is het niet meer zoals het was. Het afscheid is wel fijn en lief, eigenlijk.

Ik eet snel een broodje onderweg en haal dan Jula weer op uit school. We rijden langs Ikea en besluiten er even te stoppen voor een ijsje. Natúúrlijk moeten we alle ingerichte huisjes ook even bekijken en zie ik nog wat handige dingen (zoals deze plakspiegels) die we meenemen.

Jula heeft op school een handpop gemaakt: eerst moesten ze deze tekening maken van hoe ze wilden dat de pop eruit zou komen te zien.

En dit is ‘m in het echt! Dat is toch geweldig? Hij heet eerst Snuffel, maar even later wordt het toch Mini. Ze is er intens trots op en dat begrijp ik heel goed.

Zaterdag

Haha, deze kat is echt mijn lievelings! Hij vindt altijd wel een raar plekje om te spelen of te chillen. Jula kan bijna niet meer ophouden met lachen als ze dit ziet. We beginnen de ochtend al vroeg en gaan lekker spelen in de tuin. Ik zet een heleboel was aan en hang het in de zon, we eten meloen (Jula’s ultieme favoriet) en zijn eigenlijk gewoon fijn aan het klungelen.

Dit keukentje is nog steeds groot favoriet en één van de weinige dingen waar ze zichzelf goed mee kan vermaken. Op het krijtbord heeft ze ‘Restaurant Jula’ geschreven en ondertussen serveert ze me vooral veel muesli (vogelvoer) en soep (vogelvoer met water).

Aan het einde van de ochtend is het tijd voor de zwemles. Mijn favoriete andere moeder is er helaas niet en nét als ik me verheug op even drie kwartier rustig voor me uit staren, komt een andere moeder naast me zitten om met me te praten over dingen die me echt niets, maar dan ook echt helemaal niets, interesseren. Helaas klets ik gewoon mee, want zo ben ik, maar ik word er niet per se gelukkiger van.

Na de zwemles rijden we snel naar huis, maak ik een tosti voor ons en dan komt iemand van mijn oude muziektheatergroep met haar dochter bij ons op bezoek. Jula is helemaal fan van het meisje: we hebben haar al een aantal keer zien optreden, ze is inmiddels 9 en gewoon ontzettend cool. Zo wil Jula ook zijn. Het is heel gezellig, heerlijk weer en fijn.

In de avond eten we vegetarische burgers (waar Jula intens teleurgesteld over is, want ‘plantjesvlees vind ik niet lekker, mama’. Ze is ook niet per se dol op de groente erop en dus eet ze een broodje met een burger en een plakje cheddar en de komkommers en tomaatjes maar gewoon los. Prima.

Zondag

De klok wordt een uur verzet deze nacht, maar helaas vindt Jula niet dat we ook wat langer slapen. Jammer. In de ochtend komt mijn vader: ik heb een rolgordijn gekocht voor de kleinste kamer en hij helpt met het ophangen. Ik dacht dat het precies zou passen (maar ik had natuurlijk een beetje half-half gemeten) en als we ‘m uit de verpakking halen blijkt het gordijn net te klein te zijn. Na het bevestigen van de zijkantjes is het verschil niet meer zo heel groot en eigenlijk vind ik het ook allemaal niet zo belangrijk, dus mijn vader hangt het gordijn gewoon op. Fijn! Ik ga ein-de-lijk aan de slag met het bijvullen van de cv-ketel. Ik weet normaal gesproken heel goed hoe dit moet, maar in dit huis heb ik het al twee jaar uitgesteld omdat ik dacht dat het heel ingewikkeld was. Bleek het niet zijn en binnen tien minuutjes is het gefixt. Hoera voor mij en hoera voor een normale waterdruk!

Eén van mijn liefste vriendinnen komt spontaan nog even langs, we lunchen gezellig samen en als zowel mijn vader als mijn vriendin weer weg zijn, wil Jula ‘iets met waterpistolen doen’. Het is best warm, ik vind het allemaal prima, dus we gaan ervoor. Binnen twee minuten is ze klets-, maar dan ook echt kletsnat, haha. Overigens ziet de tuin er wel echt treurig uit, maar is het plan wel om daar iets aan te doen. Ik moet alleen nog even wachten tot het echt wat warmer is (en ook eens goed nadenken over hoe het er dan uit zou moeten zien, maar dat komt nog wel).

Jula en ik spelen, kijken filmpjes, doen nuttige dingen en ook rustig aan. Aan het einde van de middag zegt ze ineens: ‘ik heb dus echt een heel goed idee’, en dat blijkt: ze wil graag naar McDonalds! We doen dat echt bijna nooit en dus besluit ik daar maar eens in mee te gaan. Prima plan. De McDonalds is wel echt overvol, maar het is heel gezellig samen.

Als ik Jula in de avond naar bed breng, gaat Fendi meteen op het kleedje voor haar deur liggen. Hij wil echt nergens anders meer slapen en toen Jula de avond ervoor het kleedje op een mandje bij de verwarming had gelegd, ging Fendi voor onze deur staan miauwen. Ik denk dat hij a) wilde knuffelen en b) wilde dat het kleedje weer gewoon op de oorspronkelijke plek zou liggen. Maar misschien denk ik teveel van deze kat, dat zou ook goed kunnen. 😉

Niet veel later dan Jula ga ik ook naar bed. Ik ben moe en kan niet geloven dat het weekend zó snel voorbij is gevlogen.

 

You Might Also Like

5 reacties

  • Reageer Blog by Linda 28/03/2022 at 08:45

    Haha, de interpretaties van Fendi’s gedachten! Ik zou echt graag willen weten wat zo’n kat denkt, maar misschien is dat alleen maar teleurstellend 😉 Het klinkt alsof je heerlijk genoten hebt van de lentedagen!

  • Reageer Nikita 28/03/2022 at 19:26

    Klinkt als een hele gezellige week met Jula! Ik lees je weekoverzichten al langer maar reageerde nooit, maar ze is zo’n lief kind en ik moet altijd glimlachen om haar. Fijne week toegewenst!

  • Reageer Daenelia 29/03/2022 at 09:45

    Katten zijn best heel slim, hoor. Ik denk dat Fendi inderdaad aangaf dat de favoriete slaapplek weg was en of jullie, als kattenpersoneel, dat even onmiddellijk terug wilden leggen. 😉 Mijn kat kan ook heel goed aangeven dat ze iets wel of niet wil, zoals dat ze nu veel aangeeft dat ze op het balkon wil omdat het lekker zonnig weer is. Heel duidelijk, hoor.

  • Reageer Angélica 30/03/2022 at 08:25

    Ahh Fendi <3 Zo lief!
    Fijn dat je het met je psychiater hebt af kunnen sluiten, jammer dat het wellicht geen match was.
    En die handpop, zo cool 😀 Wat een leuk project!

  • Reageer Irene 04/04/2022 at 12:13

    Ik ben echt veel te laat met dit lezen, alweer, maar wou toch nog reageren want ik snap je kledingprobleem :p
    Ik weet ook niet goed waar ik mijn kleding moet opbergen die ik te koop heb gezet. Het ligt nu letterlijk op een stapel op een zetel in onze rommelkamer maar het is echt een doorn in m’n oog :p

  • Laat een antwoord achter aan Blog by Linda Annuleer je reactie

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.