Ik doe weinig zo graag als naar je kijken terwijl je slaapt. Meestal op de kop, met je benen op het kussen en je hoofd bij het voeteneind. Je kleine armen horizontaal over het bed gespreid, knuffels om je heen. Liefst in alleen je onderbroek....

Wat een ontzettend inspirerende titel deze hè? Ik wist er geen betere voor te bedenken. Soms heb ik het gevoel dat ik mijn blog alleen maar gebruik als afvoerputje voor al mijn angsten en sombere gevoelens en dat het hier een negatief hol wordt, dus...

Soms zie ik je weer voor het eerst. Dat zijn de fijnste momenten. Dan kan ik denk ik wel uren naar je kijken, naar je gezicht en hoe je met je handen beweegt als je praat. Alsof alles nieuw is, alsof we elkaar nog niet...