Soms zie ik je weer voor het eerst. Dat zijn de fijnste momenten. Dan kan ik denk ik wel uren naar je kijken, naar je gezicht en hoe je met je handen beweegt als je praat. Alsof alles nieuw is, alsof we elkaar nog niet...

De weg naar het koffietentje op de hoek. Onderweg de man met de golden retriever en de te grote snor, altijd op hetzelfde bankje, altijd even uitzichtloos in de verte starend. Ik zou wel willen weten wat hij dacht als hij ons voorbij zag komen,...

Toen ik hier kwam wonen was het een verademing om eindelijk weer een plekje voor mezelf te hebben. Ik herinner me die eerste avonden, tussen alle dozen, in mijn eentje op de grond. Het was gek om weer alleen te zijn na zolang samen te...