Je kijkt in de categorie:

Dagboekje

Dagboekje #9

02/03/2020

Maandag Ik word wakker in Doetinchem en ben al vroeg op pad samen met mijn moeder. Ik heb bij de Zeeman een leuk rokje gezien en ik wil graag even kijken of die hier verkocht wordt, dus we lopen er samen even naartoe. Helaas helaas, geen rokje voor mij. Dan maar gewoon in Arnhem kijken. Daarna gaan we even naar de kringloop, mijn lievelingsplek en daar vind ik deze stoel! Ik heb allemaal verschillende stoelen aan mijn eettafel en sommige daarvan zijn een beetje krakkemikkig dus die moet ik gaan inruilen. Deze is perfect en heel erg stevig, dus die mag mee naar huis. ’s Middags ga ik naar Jorn en we laten Indiaas eten thuisbezorgen ♥ Zo lekker! Daarna ga ik voor het eerst volleyballen, heel spannend. Ik heb vroeger (van m’n 8e tot m’n 14e ongeveer) gevolleybald en het daarna nooit meer gedaan. Ik vraag me dus af of ik er nog wel iets van bak en of ik het nog wel leuk vind. Het gaat eigenlijk best goed, beter dan ik had gedacht en ik vind het heel leuk. Nu nog bedenken of ik nóg een avond in de week iets wil doen. Ik heb al zoveel,…

Lees verder

Dagboekje #8

24/02/2020

Maandag Ik begin mijn maandag ziek op de bank bij mijn ouders thuis. Jula is ook nog ziek, dus we voelen ons samen ellendig. Gelukkig schijnt de zon en kan ik daar fijn in liggen en een beetje dutten. Ik zeg al mijn afspraken – en dat zijn er nogal wat – voor de dag af in de hoop dat ik echt even uit kan zieken en het dan eindelijk klaar is: inmiddels voel ik me al langer dan een week niet goed. Bij mijn ouders ligt ook nog het fotoboek met foto’s van mij erin. Ik vind mezelf zo schattig, haha! Kijk hierboven nou :-)! Jula vindt het ook heel interessant om mij te zien op de foto’s, ze snapt nog niet helemaal dat ik ook een klein kindje ben geweest lijkt het wel. Ze denkt steeds dat zij het is op de foto’s. Dinsdag Dinsdagochtend ben ik nog steeds ziek. Klinkt wel dramatisch met deze foto hierboven, maar dat is van iets anders. Ik meld me ziek op mijn werk en moet daarna naar het ziekenhuis voor iets anders dan voor mijn griepje, maar het is nogal een onderneming. Ik moet naar het ziekenhuis waar ik precies vijf…

Lees verder

Dagboekje #7

17/02/2020

Maandag Het is maandag! Ik begin mijn ochtend met een rondje hardlopen door het park. Het gaat eindelijk weer eens een beetje lekker, met tegenwind en al. Ik heb nieuwe sportkleren gekocht (eindelijk, ik liep al vier jaar in dezelfde outfit) en het voelt zo fijn om weer iets passends aan te hebben. Ik krijg meteen zin om weer te gaan deze week! In de middag ga ik naar mijn vriend toe, hij is bezig met het monteren van een korte film die hij gemaakt heeft en ik ga met hem mee kijken. Het is zó leuk om te zien, niet alleen omdat ik vreselijk verliefd op hem ben maar ook omdat het heel leuk is om iemand te zien die iets doet waar hij goed in is. ’s Avonds eten we samen en daarna ga ik naar huis, tijd om ook nog even rustig niets te doen. Dinsdag Dinsdagochtend ben ik al vroeg wakker. Ik heb een beetje het gevoel alsof ik ziek ga worden, dus ik besluit om m’n dag goed te beginnen met een rondje wandelen door het park, superfijn! ’s Middags ga ik werken en als ik thuiskom uit het werk, kijk ik een minimalist challenge…

Lees verder

Dagboekje #6

10/02/2020

Maandag Het is alweer maandagochtend! Ik probeer een beetje uit te slapen en om 10 uur komt de SPV-er (lees hier meer over wie dat precies is) bij mij thuis langs. Heel fijn, want ik zit even in een wat mindere periode en dan zijn extra gesprekken altijd fijn. We wandelen een stuk in het park door de regen en de wind, altijd goed voor het hoofd. ’s Middags heb ik met een vriend afgesproken, we gaan weer wandelen. Wel goed voor m’n stappen zo! We lopen langs de Rijn, door weer en wind ;-). ’s Avonds spook ik niets meer uit, ik ben ontzettend moe en ga heel erg op tijd naar bed. Helemaal prima. Dinsdag Ik heb de hele nacht gedroomd over mijn aanstaande vioolles en ben dus vroeg wakker: ik vind het dan altijd fijn om even te schrijven, of het nu hier is of in mijn boekje. Ik loop terug van m’n allereerste vioolles en ik kon natuurlijk tijdens de les geen foto’s maken, maar ik liep zo fijn en gelukkig in het zonnetje terug naar mijn auto dat ik er wel iets van wilde vastleggen. Het was een hele bijzondere ervaring (daar lees je hier…

Lees verder