Je kijkt in de categorie:

beter voor jezelf zorgen

Vijf kilometer op dinsdagavond

08/04/2021

Het is dinsdagavond. De hele dag heeft het gesneeuwd, afgewisseld met wat hagel, regen en een voorzichtig zonnetje. Ik ben niet echt buiten geweest: er was geen reden voor, er was genoeg werk te doen en het zag er veel te guur uit, daar buiten. Mijn huis kan dan nog comfortabeler voelen dat het al doet, op zo’n dag met slecht weer. Ik zet de verwarming een beetje aan, nestel mezelf met een dekentje op de bank en zie de wind buiten aan de bomen trekken. Al maanden is het een ritueel: op dinsdagavond eet ik op tijd, want om zeven uur moet er worden hardgelopen. Slechts twee keer heb ik het gemist. Omdat er sneeuw lag en het niet zo goed ging in mijn hoofd. Alle andere keren was ik er, vaak met frisse tegenzin. Het voelt als iets dat vaststaat, dat ik heb afgesproken met mezelf en waar ik me dus ook aan moet houden. Inmiddels heb ik geleerd dat ik vooral ontzettend loyaal ben en afspraken nooit afzeg. Dat zorgt ervoor dat het voor mij heel goed werkt om afspraken te maken over dingen die ik belangrijk vind: afspraken met anderen, maar ook met mezelf. Als het…

Lees verder

Waar ik naar uitkijk

07/02/2021

Ik probeer mezelf een beetje uit de sleur te praten die ik hier beschreef. Hoe ik dat doe? Nou, door bijvoorbeeld te kijken naar alle micro-hoogtepunten die er wél zijn in een week. En door vooruit te kijken, naar wat hopelijk over een tijdje weer kan en waar ik me écht op verheug. Dat is namelijk best een flinke lijst met dingen! Op vakantie naar het buitenland Hier heb ik écht zin in! Lekker opgepropt in een vliegtuig, zoeken op een plattegrondje als je eenmaal op je plek van bestemming bent aangekomen en een nieuwe omgeving die na een paar dagen een beetje als thuis gaat voelen. Heerlijk! Ik mis het echt om nieuwe routes te leren kennen, uit eten te gaan in nieuwe restaurantjes of zelfs boodschappen te doen in een andere supermarkt. Lange wandelingen maken door een stad, of door de natuur, slapen in een ander bed. Ik kijk er zó naar uit! Ik heb geen specifieke plekken die ik graag zou willen bezoeken, al staat Londen met de trein samen met mijn moeder hoog bovenaan mijn lijstje. Ik zou ook best graag weer terug willen naar Kopenhagen of Berlijn en dan dit keer samen met mijn vriend.…

Lees verder

Hoe deze lockdown me vergaat

05/02/2021

Ik vind het allemaal maar lang duren, maar daar ben ik niet de enige in. Ik mis mijn vriendinnen, zou ze zó graag weer even willen knuffelen. Ik mis spontane avondjes in de stad, lekker uit eten en iets teveel wijn drinken en dan rozig in de trein weer naar huis. Ik mis feestjes, concerten. Ik mis een beetje spanning in mijn leven: alle weken zien er hetzelfde uit, met uitzondering van dat fijne weekendje weg van afgelopen week. Maar alles is steeds weer een herhaling van dat wat er al was en ik heb zoveel zin in iets nieuws, iets wat ik nog nooit gedaan heb, of nooit gezien heb, of nooit geproefd heb. Alle dagen lijken op elkaar Ik merk dat ik steeds meer in een soort sleur terechtkom. En als er iets is waar ik een hekel aan heb, dan is het wel aan sleur. Ik heb geleerd dat het ook goed voor je kan zijn, want dat betekent ook dat je een duidelijk ritme hebt, dat je structuur in je leven hebt. Maar het is zo voorspelbaar, zo saai. Er is weinig leuks om naar uit te kijken, de dagen beginnen allemaal op elkaar te lijken…

Lees verder

Oké zijn met jezelf

03/02/2021

Het klinkt zo simpel, misschien bijna als iets vanzelfsprekends, maar voor mij was het iets waar ik de afgelopen twee jaar heel hard aan heb moet werken: leren om oké te zijn met mezelf. Te accepteren dat er dingen zijn die ik altijd moeilijk zal vinden, dat ik soms reageer op een andere manier dan ik zou willen, dat ik last heb van stemmingsschommelingen maar ook dat ik in sommige dingen wél goed ben. Dat ik goed kan luisteren, bijvoorbeeld, en goed kan reflecteren. Waar het begon Ik heb altijd moeite gehad met mijn zelfbeeld. Dat zat er eigenlijk al van nature in, maar werd versterkt toen ik in groep 7 een jaar thuis bleef vanwege een ziekte en in groep 8 niet meer zo lekker kon invoegen in mijn klas. Iedereen leek verder te zijn gegaan zonder mij en ik vond het maar moeilijk te verkroppen dat ik mijn best moest doen om er weer bij te horen. Al snel kreeg ik het gevoel dat ik niet goed genoeg was zoals ik was, helaas. Dat is iets wat je een klein meisje niet gunt, iets waar ik Jula altijd voor zal proberen te behoeden. Ik probeerde me anders te…

Lees verder