Archives

Dagboekje #1

06/01/2020

Zoals ik al schreef in mijn 20for2020-lijstje is het mijn plan om iedere week een overzichtje van mijn week te plaatsen. Deze week begon heel druk, met oud&nieuw en veel mensen en eindigde best rustig met Jula. Dat was wel redelijk in balans, dus. Hopen dat aankomende week weer zo’n fijne gaat worden! Maandag Ik ben eigenlijk van plan om een rondje te gaan rennen, maar ik kan ’s ochtends echt mijn bed niet uit te komen. Dan maar morgen een rondje! In plaats daarvan ga ik snel even naar een winkel waar ik een nieuwe jas heb gezien. Deze honing hoort níet bij de jus d’orange, laat dat duidelijk zijn. 😉 Ik heb afgesproken met Laura, een vriendin van me, voor een lunch in de stad. Ze is hartstikke zwanger en het is hartstikke fijn om haar weer even te zien. Ik krijg van haar de nieuwste plaat van Nick Cave! Later op de middag spreek ik nog met mijn nichtje Linde af voor een glas wijn bij Jans’ en koop ik nog een boek (om alvast te beginnen aan mijn voornemen om vijftig boeken te gaan lezen in het nieuwe jaar..). Eenmaal thuis zet ik meteen m’n nieuwe…

Lees verder

Wij en de wereld

02/01/2020

De wereld is van ons als je je kussen pakt en tegen dat van mij aan legt zodat onze hoofden elkaar bijna raken. Je kleine neus is koud, want buiten is het koud en buiten komt altijd een beetje naar binnen in dit huis. Zelfs als we ons verstopt hebben in ons kleine paleis, hier onder de dekens. Je hand op mijn wang, ‘je bent lief, mama’, fluister je. Je andere hand houdt haasje stevig vast, want haasjes mogen nooit losgelaten worden. Je vraagt of het al ochtend is en als ik eindelijk ‘ja’ zeg, haal je opgelucht adem en hoor ik een enthousiaste ‘yes’ uit je mond komen. Binnen een paar tellen ben je uit bed. In de woonkamer is het nog een beetje warm, gelukkig, en jij loopt daar rond in je – nog steeds – veel te grote pyjama. Je stelt altijd dezelfde vragen in de ochtend: of de verwarming nog een beetje hoger mag en wat ik heb voor op je broodje. Ik heb altijd hetzelfde, jij wacht altijd vijf minuten met antwoord geven en kiest dan altijd hetzelfde. En toch blijf ik erop wachten, op je antwoord. Terwijl jij je broodje eet, doen we samen…

Lees verder

20 for 2020

29/12/2019

Het gaat een druk jaar worden, dat is een ding dat zeker is. Geïnspireerd op onder andere het lijstje van Merel maakte ik een lijstje met twintig dingen die ik graag wil gaan doen in het nieuwe jaar. Soms een beetje in de categorie goede voornemens (zo wil ik bijvoorbeeld beter met m’n geld om leren gaan) en veelal in de categorie van nieuwe dingen uitproberen. Daar ben ik wel aan toe! Als het me zou lukken om driekwart van dit lijstje af te vinken aan het einde van 2020 ben ik een heel tevreden mens, denk ik zo. ♥ Vijftig boeken lezen Het zijn er wel veel, hè? Mijn doel is voornamelijk om méér te gaan lezen. Toen ik naar Kopenhagen ging, had ik net de Testamenten van Margaret Atwood gekocht en die heb ik in één dag uitgelezen en dat deed me weer beseffen hoe ontzettend graag ik eigenlijk lees. Maar vaak vind ik er geen tijd voor of ben ik te druk met schermen, helaas. En dat terwijl ik gewoon een lidmaatschap van de bibliotheek én genoeg tijd heb! ♥ Tien kilometer hardlopen (en meedoen aan een wedstrijd) Ik heb wederom het hardlopen weer helemaal ontdekt –…

Lees verder

Tweeduizendnegentien

24/12/2019

Mijn jaar begon ergens in de Ardennen in een dikke laag mist. Dat is eigenlijk een prachtige metafoor voor hoe ik mij op dat moment voelde. Het leek wel alsof de wereld aan mij voorbij ging en ik maar toekeek, niet echt mee kon doen. Ik probeerde weer te gaan werken, maar dat mislukte door een rottige combinatie van kiespijn en een moeilijk hoofd en dat voelde als een nog grotere faal. Als zelfs werken niet meer lukt, wat lukt er dan nog wel? Alle plannen die ik had voor het nieuwe jaar leken in die eerste maand al in duigen te vallen omdat mijn lichaam me tegenhield. Ik geloofde niet meer dat het nog goed kon komen. Ergens in het voorjaar ging het weer even wat beter. Ik vond weer wat energie, uit m’n tenen, en besloot dat ik een ander leven wilde. Ik begon weer te wandelen, weer te sporten en kon er (letterlijk) bijna niet meer mee ophouden. Gelukkig zag ik in precies diezelfde periode voor het eerst mijn psychiater en begon ik aan iets dat ik twee jaar lang had tegengehouden: het slikken van medicijnen. Ik kreeg voor het eerst in mijn leven een stempel, schrok…

Lees verder