Archives

Dagboekje #4

27/01/2020

Maandag Mijn dag begint best goed. Ik breng Jula naar school en zie vervolgens deze mooie roze lucht ♥. Maar let op, vanaf dit moment wordt het alleen maar erger.. Ik sta een half uur in de file, heb vervolgens een moeizame afspraak en als ik thuiskom blijkt dat de cv-ketel gestopt is met functioneren en ik dus a) geen verwarming heb en b) niet kan douchen. Aaah! Dat kan ik er echt niet bij hebben nu. Ik bel meteen de storingsdienst en ze kunnen helaas pas morgenvroeg komen, dat betekent dus een dagje in de kou zitten. Wat wel leuk is? Ik krijg het Blogboek van Kelly Deriemaeker binnen. Die had ik besteld nadat ik het daar met Esther over heb gehad. Uiteindelijk kan ik er niet tegen dat die stomme ketel bijgevuld moet worden en me dat niet lukt, dus ga ik het toch zelf proberen. En met een beetje hulp lukt het uiteindelijk! Yes! In de middag ga ik met Ronald wandelen en dat is fijn als altijd. Dinsdag Op dinsdag maak ik geen foto’s, ik vergeet het gewoon. Mijn dag bestaat uit een bezoekje aan de psycholoog (en onverwacht de psychiater!), werken en ’s avonds ga…

Lees verder

Mag ik al naar bed?

22/01/2020

Mijn dag begon te vroeg en duurde te lang. Dat gebeurt me wel vaker. Zeker vier avonden in de week lig ik om acht uur ’s avonds in bed omdat ik zo moe ben dat ik niet meer wakker kan blijven. O en eerlijk? Omdat ik soms gewoon geen zin meer heb in de dag en liever wil slapen. Maar dat is maar af en toe, hoor. Ik ben zo moe Soms word ik wakker en wil ik na een uur al het liefst weer naar bed. Zeker op de dagen dat Jula bij me is en ze erg vroeg wakker is, wil ik me het liefst nog tien keer omdraaien en verder slapen. Dat klinkt misschien normaal – ouders met jonge kinderen moeten nou eenmaal inleveren op hun slaap – maar het voelt niet helemaal normaal. Ik ga vaak al zo vroeg naar bed dat ik in ieder geval acht uur per nacht kan slapen, maar acht uur per nacht lijkt niet meer voldoende. Ken je dat gevoel dat je na een zwaar diner of een zware lunch het liefst even een dutje wil doen? Dat gevoel heb ik eigenlijk de hele dag door: alsof ik mezelf even moet…

Lees verder

Dagboekje #3

20/01/2020

Het is weer tijd voor mijn wekelijkse overzicht! Maandag Ik word wakker bij Jorn en besluit om met de bus terug te gaan in plaats van te lopen (een half uurtje, ongeveer). Daar heb ik later wel spijt van, want het is een slome dag en ik doe verder niet zoveel. ’s Middags moet ik naar de psychiater en daar is echt de lelijkste muur ooit in combinatie met een tv-scherm met quasi-rustgevende beelden. De afspraak is gelukkig heel positief, ik stel hem een vraag die ik best spannend vind (of ik ooit zonder medicijnen kan) en zijn antwoord daarop is positief. Dus dat is fijn! De rest van de dag ben ik ontzettend lui weer, ik kijk You en ga om acht uur al naar bed. Dinsdag Omdat ik zo vroeg ben gaan slapen, verwacht ik heel vroeg wakker te worden. Maar niets van dat alles is waar! Pas om twaalf uur (!) sta ik op. Kennelijk had ik het nodig, die uurtjes extra slaap. Ik voel me een beetje mweh, dus besluit een rondje te gaan wandelen. Dat helpt meestal wel om me beter te voelen, maar deze keer niet echt. Ik besluit om nog een beetje in…

Lees verder

Vertrouwen

18/01/2020

De ochtenden voelen zwaarder aan. Alsof het te lang duurt voordat de zon opkomt. Het liefst wil ik in bed blijven liggen met de dekens over me heen, wachtend tot de dag voorbij is en ik weer mag slapen. Bij mijn eerste kop koffie heb ik altijd nog de illusie dat die mijn dag gaat redden. Dat ik me op magische wijze ineens veel meer uitgeslapen voel. Ik heb het gevoel alsof ik vannacht maar een uur heb geslapen, terwijl ik minstens negen uur heb gemaakt. Mijn hoofd doet moeilijk, maakt zich zorgen om alles wat nog gaat komen en wat ik nog moet doen. Mijn grootste zorg is dan altijd of ik wel overal op tijd ga zijn. Dat is geen reële zorg: ik ben altijd op tijd. Kom nooit te laat. Mijn hoofd stopt niet met de zorgen, het gaat maar door en gaat maar door. Iets kleins wordt groter dan groot en ik kan het niet meer overzien tot ik mezelf een halt toeroep. Stop met die gedachten, je schiet er niets mee op. Zet ze uit. Accepteer ze, maar laat ze daarna los. Ik verveel me, soms. Weet niet wat ik met mezelf aan moet en…

Lees verder