Archives

Dagboekje #7

17/02/2020

Maandag Het is maandag! Ik begin mijn ochtend met een rondje hardlopen door het park. Het gaat eindelijk weer eens een beetje lekker, met tegenwind en al. Ik heb nieuwe sportkleren gekocht (eindelijk, ik liep al vier jaar in dezelfde outfit) en het voelt zo fijn om weer iets passends aan te hebben. Ik krijg meteen zin om weer te gaan deze week! In de middag ga ik naar mijn vriend toe, hij is bezig met het monteren van een korte film die hij gemaakt heeft en ik ga met hem mee kijken. Het is zó leuk om te zien, niet alleen omdat ik vreselijk verliefd op hem ben maar ook omdat het heel leuk is om iemand te zien die iets doet waar hij goed in is. ’s Avonds eten we samen en daarna ga ik naar huis, tijd om ook nog even rustig niets te doen. Dinsdag Dinsdagochtend ben ik al vroeg wakker. Ik heb een beetje het gevoel alsof ik ziek ga worden, dus ik besluit om m’n dag goed te beginnen met een rondje wandelen door het park, superfijn! ’s Middags ga ik werken en als ik thuiskom uit het werk, kijk ik een minimalist challenge…

Lees verder

Meer lezen

12/02/2020

Het staat bovenaan mijn 20for2020-lijstje: vijftig boeken lezen dit jaar. En ja, dat is misschien wel een iets te enthousiast aantal, want ik dacht dat ik gemakkelijk een boek per week zou kunnen lezen. Dat bleek in de praktijk een beetje tegen te vallen. We zijn nu bijna zes weken onderweg en ik heb nog geen één boek waar ik in begonnen ben uitgelezen. Oeps! Ik denk dat het grootste probleem is dat het bij mij nogal ontbreekt aan een leesritme. Vroeger las ik altijd voordat ik naar bed ging en dus las ik zo een boek uit in een paar avonden. Een tijdje deed ik de Miracle Morning en las ik om half zes ’s ochtends een paar pagina’s van mijn boek om op die manier mijn dag goed te beginnen. Dat werkte ook, al was mijn concentratie in de vroege ochtend nooit zo heel erg goed. En vaak heb ik een soort van droombeeld dat ik op een druilerige zaterdagmiddag mijn boek erbij pak om verder te gaan lezen, maar dat droombeeld is nog maar een enkele keer uitgekomen en meestal was ik er dan ook snel weer klaar mee. Het treurige is dat mijn telefoon het vaak…

Lees verder

Dagboekje #6

10/02/2020

Maandag Het is alweer maandagochtend! Ik probeer een beetje uit te slapen en om 10 uur komt de SPV-er (lees hier meer over wie dat precies is) bij mij thuis langs. Heel fijn, want ik zit even in een wat mindere periode en dan zijn extra gesprekken altijd fijn. We wandelen een stuk in het park door de regen en de wind, altijd goed voor het hoofd. ’s Middags heb ik met een vriend afgesproken, we gaan weer wandelen. Wel goed voor m’n stappen zo! We lopen langs de Rijn, door weer en wind ;-). ’s Avonds spook ik niets meer uit, ik ben ontzettend moe en ga heel erg op tijd naar bed. Helemaal prima. Dinsdag Ik heb de hele nacht gedroomd over mijn aanstaande vioolles en ben dus vroeg wakker: ik vind het dan altijd fijn om even te schrijven, of het nu hier is of in mijn boekje. Ik loop terug van m’n allereerste vioolles en ik kon natuurlijk tijdens de les geen foto’s maken, maar ik liep zo fijn en gelukkig in het zonnetje terug naar mijn auto dat ik er wel iets van wilde vastleggen. Het was een hele bijzondere ervaring (daar lees je hier…

Lees verder

Die keer dat ik mijn grenzen aangaf

08/02/2020

Eerlijk? Ik ben er niet zo goed in, mijn grenzen aangeven. Eigenlijk helemaal niet goed. Ik denk vaak dat ik iets wel moet kunnen, dat ik het gewoon moet volhouden, dat het er gewoon bij hoort. Van die gedachten die misschien niet zo ernstig klinken, maar eigenlijk natuurlijk hartstikke dodelijk zijn. Ze hebben er in mijn geval voor gezorgd dat ik veel te vaak over mijn grenzen ben gegaan terwijl ik eigenlijk behoefte had aan een beetje rust. Mijn grenzen aanvoelen Als het goed met me gaat, vind ik het niet meer zo ingewikkeld om mijn grenzen aan te voelen. Ik heb dat inmiddels wel geleerd in therapie. Ze aangeven is dan nog een ander verhaal, maar ik voel in ieder geval dat iets of iemand over mijn grens heen gaat en kan dan beslissen wat ik daar mee doe. Dat voelt krachtig. Ook al lukt het dan misschien nog niet om er iets mee te doen, ik ben in ieder geval in staat om vóór dat het gebeurt aan te voelen wat er aan de hand is. Als ik iets minder goed in mijn vel zit, zoals de afgelopen weken, vind ik het überhaupt al moeilijk om te voelen…

Lees verder