Wat ik voor altijd wil onthouden

02/01/2016

We worden ’s ochtends wakker en ik draai me om naar de vrouw: ‘ze heeft honger, toch?’. Een klein beetje zuchtend hoor ik haar uit bed gaan (begrijpelijk, heus) en kruip ik nog net iets verder onder de dekens. Ik hoor haar zachtjes praten en ik hoor haar zachtjes geluid maken. Soms denk ik dat ze echt wel met elkaar kunnen praten, maar dat verder niemand dat begrijpt. Drie kwartier later word ik wakker uit een droom (meestal iets gewelddadigs omdat we de laatste tijd alleen nog maar kijken naar veel te gewelddadige series, om eerlijk te zijn) en ligt er een klein meisje met grote ogen naar me te kijken. Ik wil nooit meer anders wakker worden dan dat. We knuffelen een beetje, ik geef haar minstens honderd kusjes (en ja, daar trekt ze nu al een hoofd bij alsof ze het vies vindt, maar ik doe net alsof ik dat niet zie) en terwijl de vrouw allerlei nuttige dingen in huis doet, blijf ik nog lui liggen. Blijven wij nog lui liggen.

De ochtenden zijn langzaam. Ik probeer mijn telefoon naast me neer te leggen, nog niet te veel in me op te nemen. Vlak voordat het middag wordt, gaan we naar beneden en maak ik een ontbijtje en bedenken we ons voor de twintigste keer dat de vrouw vergeten is de havermoutrepen te maken. Maar eigenlijk vind ik dat ze al meer dan genoeg doet, dus is er niemand die haar dat ook maar een beetje kwalijk neemt. Ik zet koffie. Veel koffie. We omarmen het grootse we-zijn-vrij-gevoel en bedenken wat we die dag gaan doen. Meestal komt er wel iemand langs om haar te bewonderen en ons te feliciteren. Soms is er niemand en gaat de dag alsnog veel te snel voorbij. We geven vitaminedruppels (altijd op dezelfde manier, de eerste zijn namelijk niet lekker en de tweede hap wel en misschien hebben wij dat gewoon zelf bedacht) op een roze of groen of blauw lepeltje. Als het kan, gaan we naar buiten. Ik zet de kinderwagen alvast in de woonkamer zodat-ie een beetje warm wordt en pak het roze jasje en de muts. Stevig ingepakt, handschoenen bij ons. ‘Ik heb wel echt zin om even te wandelen’. Zo gaat het altijd. Tijdens het wandelen valt ze in slaap en als we weer thuis zijn, met koude wangen en een warm lichaam, is er niets fijners dan die vier kilo zo dicht mogelijk bij me te hebben. Soms doen we even een dutje. Stiekem. Ik lig dan eigenlijk heel oncomfortabel, maar zij ligt bovenop mijn buik en we weten allemaal dat als ik haar verschuif, ze wakker wordt. En dan is het moment voorbij. Ze pakt een paar plukken van mijn haar vast, klemt haar handje om mijn vinger. Ze houdt me stevig vast.

handje

De avonden zijn vol. Druk. Ze heeft honger en wil eigenlijk bij ons zijn en tegelijkertijd moet ze zó haar best doen om haar ogen open te houden. Ik zing zacht liedjes voor haar, troost haar in haar bed. Wrijf over dat kleine buikje en geef zachte kusjes op haar wang. Als ik zie dat haar ogen langzaam dicht vallen, doe ik mijn best zo stil mogelijk het kamertje te verlaten en als ik één stap buiten zet, bedenkt ze dat ik ben weggegaan en begint ze te jammeren. Na een paar minuten is ze stil en zitten de vrouw en ik samen op de bank ons best te doen niet alleen maar te luisteren naar de babyfoon en ons te verbazen over de geluiden die dat kleine meisje kan maken, maar ook nog gewoon even een fijne avond te hebben. ‘Er ligt nu een écht kindje boven te slapen, hè’, fluisteren we dan naar elkaar. ‘En die hoort gewoon bij ons’. En ook al huilt ze de hele avond, eigenlijk maakt het allemaal niets uit.

Vlak voordat wij gaan slapen, horen we haar nog één keer. Een sirene, echt. We weten allebei dat ze honger heeft wat betekent dat ik met mijn luie billen in bed kan gaan liggen en de vrouw nog heel even wakker moet blijven. Ik hoor haar liedjes zingen. Ik hoor haar gapen. Ik hoor dat ze haar zachtjes terug in bed ligt, een klein kusje, en dan is de dag voorbij. Ik zou willen dat we nog minstens honderd van deze dagen te gaan hadden, maar laat ik in ieder geval genieten van de anderhalve week vakantie die ik nog heb. ♥

You Might Also Like

38 reacties

  • Reageer Olga 02/01/2016 at 08:16

    Verse baby’s zijn de mooiste dingen. Liefde. Heel veel liefde.

    • Anne
      Reageer Anne 02/01/2016 at 13:56

      Verse baby’s <3!

  • Reageer Linda 02/01/2016 at 09:46

    Prachtig, Anne, wat een prachtig stuk.

  • Reageer Elisa van Propvol 02/01/2016 at 09:55

    Wat prachtig geschreven!

  • Reageer Veerlez 02/01/2016 at 10:54

    Lieve Anne, wil je alsjeblieft altijd blijven schrijven? Ik geniet hiervan <3 zo mooi en zo liefdevol!

    • Anne
      Reageer Anne 02/01/2016 at 13:56

      Noh dit is echt een lieve reactie. Dankjewel Veerle <3!

  • Reageer gerhilde maakt 02/01/2016 at 11:08

    Zo mooi!

  • Reageer Marjolein 02/01/2016 at 11:38

    Prachtig geschreven! Geniet maar heel, heel veel van jullie momenten samen :)

    • Anne
      Reageer Anne 02/01/2016 at 13:57

      Dankjewel Marjolein! Dat gaat zeker lukken!

  • Reageer Madelon 02/01/2016 at 12:59

    Zo prachtig en liefdevol geschreven!

  • Reageer nina 02/01/2016 at 14:28

    oh, alles wat hierboven ook al gezegd is. wauw <3

  • Reageer Ina 02/01/2016 at 14:51

    Je gaat dit nooit vergeten omdat het zo vol liefde voor je vrouw en kind door jou opgeschreven is.
    Ik wens jullie nog veel meer van deze geluksmomenten in 2016 en daarna !!

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:48

      Dankjewel Ina!

  • Reageer Valesca 02/01/2016 at 16:09

    Ik ben niet zo’n baby iemand maar dit klinkt heerlijk! :)

  • Reageer Natasja 02/01/2016 at 16:58

    Wat mooi weer Anne! Vol liefde en emotie, ik zou zo een verhalenbundel van je kopen. ;-) Lekker extra genieten in je vakantie. <3

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:47

      Woo, wat een compliment! Ik geniet volop :) Het zal nog wennen worden om weer te werken na zeven weken (!) vakantie, hihi.

  • Reageer Rianne 02/01/2016 at 17:10

    Wat een fijne blogpost dit! Heeerlijk, zo liefdevol!

  • Reageer Anneleen 02/01/2016 at 17:16

    Zo mooi geschreven en zo’n liefdevolle foto !

  • Reageer Kim 02/01/2016 at 17:24

    Prachtig geschreven! Ik wens jullie al het geluk toe in dit nieuwe jaar <3

  • Reageer Dina 02/01/2016 at 20:23

    Anne ik S M E L T. Echt waar, wat prachtig dit. Ik kan niet wachten tot ik dit geluk zelf mee mag maken.

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:47

      Hihi, smelten zelfs ;)! Het is zo zo zo fijn. En soms best heftig en zwaar. Maar ondertussen zo zo zo fijn.

  • Reageer Anne-Sterre 02/01/2016 at 23:15

    Prachtig. Ik vind de reactie met verse baby ook leuk. Wat een gelukje.

  • Reageer Femke 03/01/2016 at 12:46

    Ontzettend mooi. Brok in mijn keel, alles.
    <3

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:46

      Wat lief! Dankjewel. :)

  • Reageer Alyssa 03/01/2016 at 17:22

    Prachtig! <3

  • Reageer Elisse 03/01/2016 at 17:52

    Wauuuuw Anne, wat omschrijf je dat gevoel mooi.

  • Reageer Gerlinde 03/01/2016 at 21:12

    Wat lief geschreven. En wat een mooi blog heb je. En ook een dochter van november.

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:45

      Dankjewel Gerlinde! Heb jij ook een november-dochter? :)

      • Reageer Gerlinde 04/01/2016 at 21:22

        Ja, van de elfde. Scheelt bijna niets met jullie mooie meisje :) Leuk.

  • Reageer Paul 03/01/2016 at 21:34

    Ik raak helemaal vertederd, elke keer als je over jullie nieuwbakken moederschap schrijft. Ik hoop dat deze warme roes nog lang mag duren voor jullie.

    • Anne
      Reageer Anne 03/01/2016 at 21:45

      Lief, dankjewel! Ik heb nog iets meer dan een weekje vakantie, dus nu nog even extra genieten :)

  • Reageer Suzette 03/01/2016 at 21:38

    Klinkt als een heerlijke kraamtijd!

  • Reageer Lotte 04/01/2016 at 20:44

    Wauw. Gewoonweg wauw. Zo ongelofelijk mooi geschreven! De liefde spat er vanaf…

  • Reageer Mies 05/01/2016 at 13:23

    Ik wil absoluut nog geen baby maar van jouw verhaal gaan zelfs mijn eierstokken al rammelen. Vet goed geschreven, wat een liefde in jullie huisje. Mooi :) lekker genieten van alle fijne dagen! x

  • Reageer Saskia 07/01/2016 at 15:22

    Ja hallo, ik ken je helemaal niet en deze emo trut zit hier op de bank bijna te grienen bij dit blogje. Wat mooi omschreven. Geniet ervan. Ook na je vakantie ;).

  • Reageer Ilse 21/01/2016 at 16:41

    Aww, dit is zo schattig. ^.^

  • Reageer Resaarcle 24/01/2016 at 17:29

    Ŵat zo’n klein hulpeloos wezentje met je doet, he.

    • Anne
      Reageer Anne 24/01/2016 at 18:50

      Ja! Echt wel heel bijzonder :)

    Laat een reactie achter