Ik wil voor altijd vakantie

14/01/2017

We hadden twee weken kerstvakantie en ik vertelde aan iedereen dat het al minstens drie jaar geleden was dat we dat voor het laatst hadden, maar eigenlijk was dat meer een gevoel dan waarheid. De vakantie voelde eindeloos en tegelijkertijd alsof iedere minuut bestond uit maar dertien secondes en hoe vaker we dat uitspraken, hoe sneller het leek te gaan. In die eerste paar dagen rende ik een rondje (had ik achteraf gezien vaker moeten doen, maar dat terzijde), kocht ik eindelijk een winterjas, waren we vooral veel buiten en voelde het nog alsof de vakantie ook echt eindeloos was.

We vierden kerst met z’n drietjes en cadeautjes en iets te veel eten en vervolgens met mijn schoonfamilie én mijn eigen familie (en iets te veel eten). Thuis dronken we rode wijn en zongen we kerstliedjes voor de baby die net een rode piano had gekregen en niets liever wilde dan een eigen kerstkoortje beginnen. Zo leek het, althans. De baby droeg een kerstjurkje die ze had gekregen en ik droeg rode nagellak – gewoon omdat het kon – en ondanks dat mijn jurkje misschien iets strakker zat dan daarvoor waren het fijne dagen.

Een paar dagen later sliepen we een nachtje in Amsterdam zonder de baby en besloot ik dat we in Amsterdam moesten gaan wonen. Gewoon, omdat er zoveel te zien en te doen is en niemand ons in de gaten heeft. We gingen naar de Winterparade en aten in de Zuiderkerk aan een grote lange tafel terwijl daar bovenop een violist aan het spelen was alsof niemand hem in de gaten had. En toen besloot ik ook dat ik viool wilde leren spelen. En dat ik op moest houden met mijn werk en gewoon maar in het theater iets moest gaan doen. We dronken rode wijn en hielden elkaars hand vast en voelden ons gewoon weer even zoals we waren voordat ons leven veranderde en dat was best fijn. Soms dan.

Oud & nieuw vierden we in Arnhem bij vrienden en de baby sliep braaf door het vuurwerk heen, maar toen we een paar uur later naar bed gingen, werd ze ook wakker en was ze klaar voor gezelligheid. Wij niet. Het werd een hele korte nacht en dus mochten we op 1 januari vooral rustig aan doen en dutjes doen en Please Like Me kijken en niet meer zoveel eten en lelijke kleren aan en verder helemaal niets.

In het nieuwe jaar waren we een paar nachten in Groningen en daar maakte ik heel weinig foto’s omdat ik te druk was met gelukkig zijn. In het oude huisje waar we sliepen, besloot ik dat we naar Groningen moesten verhuizen én in een oud huisje moesten gaan wonen. En of ik dan nog per se in het theater zou moeten, nouja, daar konden we het nog over hebben. Gewoon thuisblijven en alleen maar schrijven en voor de baby zorgen zou ook wel prima zijn. Het was er héél koud en we deden ons best om weer wat gezonder te leven. We dronken veel sapjes, koffie met Nina (!), aten weinig taart, we zwommen en wandelden en winkelden een beetje en ik rende er zelfs een keertje en begon me weer een klein beetje mezelf te voelen.

Soms denk ik dat ik altijd vakantie wil, maar als ik het altijd heb, dan vind ik het vast niet meer zo bijzonder. Toch?

You Might Also Like

8 reacties

  • Reageer Debby 15/01/2017 at 11:33

    Je schrijft zo fijn :-). Haha, ik wil ook overal naartoe verhuizen. En m’n leven omgooien. En argh. Stiekem geloof ik echt dat ik me teveel laat tegenhouden door ‘advies’ van anderen en vooral angst.

  • Reageer Lottes Anekdotes 15/01/2017 at 12:11

    Zoals altijd weer mooi verwoord en eigenlijk heel erg herkenbaar. Ik krijg altijd grootse ideeën, om ze na enkele dagen al over een andere boeg te gooien omdat ik nieuwe inspiratie opdoe. Best wel vermoeiend, haha.

  • Reageer Anna Maria 15/01/2017 at 21:36

    PRachtig geschreven en prachtige foto’s!!!

  • Reageer Irene | Tussenmarsenjupiter.be 16/01/2017 at 09:42

    Heel herkenbaar. Ik heb niet eens echt vakantie gehad. Wel twee daagjes in Amsterdam. En toen dacht ik ook echt: ik wil gewoon elke dag vakantie. En lekker doen wat ik wil. Maar dan is het inderdaad vast niet meer zo bijzonder.

  • Reageer Eva 16/01/2017 at 13:18

    Oh Anne wat een kunstwerkje deze blog <3
    Zoveel herkenbare gevoelens en momenten en zo bijzonder uitgedrukt.

    • Reageer Leonie 20/01/2017 at 00:33

      Eva verwoord precies wat ik ook wilde typen. Bedankt voor dit fijne stukje heerlijkheden, Anne!

  • Reageer Angélica 16/01/2017 at 19:02

    Heerlijk geschreven :)
    En ja, ik wil ook altijd vakantie! Maar is het dan nog wel vakantie? mmm…

  • Reageer monique | WritingMonique 17/01/2017 at 11:11

    Prachtig geschreven! Ik begrijp zó wat je bedoelt met altijd vakantie willen! (ps. is het raar dat ik het fruitstokje bovenop de smoothie er echt onwijs leuk vind uitzien! Zo’n leuk idee!)

  • Laat een reactie achter