Over tweeduizendzeventien – deel 1

24/12/2017

Hoe begin je met vertellen over een jaar dat misschien wel het moeilijkste ooit was? Geen idee. Zeker als je niet per se kunt duiden waarom dat was of wanneer het dan weer beter werd. Ik deed heel veel fijne dingen, maakte mooie reizen. Ik sliep op heel veel plekken, knuffelde heel veel met Jula en deed dingen die ik het jaar daarvoor helemaal niet had gedurfd. Verbaasde mezelf, soms. Maar was vooral vaak ontzettend streng, hard en niet aardig voor mijzelf. Zo was het jaar. Ik denk dat ik daar vooral niet over wil vertellen, maar wel over de fijne dingen die ik deed. Dat waren er genoeg. Dit waren mijn eerste vier maanden.

Januari

De eerste week van januari was koud, brachten we door in een oud huisje in Groningen en was bedoeld om een beetje tot rust te komen. Doorslapen was geen optie en de koude nachten werden nog kouder door op blote voeten over het trappetje naar boven te gaan om een klein meisje weer in slaap te wiegen, maar tegelijkertijd waren er heel veel cappuccino’s, rende ik rondjes door het park en deed ik mijn best om op mijn allergezondst te leven. En dat lukte best.

Er was een – soort van – sportief hoogtepunt. Ik besloot onze auto naar de garage 12 kilometer verderop te brengen en terug te gaan hardlopen. Ik weet nog dat mijn handen er bijna afvroren, ik mezelf onderweg minstens twintig keer vervloekte omdat ik dit nooit meer in mijn leven wilde doen, maar toen ik eenmaal thuis was en onder de douche stond, was alles oké. Zoals dat zo vaak gaat met rennen.

Februari

Februari was niet de meest spannende maand in mijn leven. Ik vond nog steeds dat ik vooral vaker, meer en sneller moest rennen en deed dat. Ondanks dat het sneeuwde en nog steeds ontzettend koud was. Ik bracht een weekend door met de theatergroep in een huisje midden in het bos, verloor mijzelf in het maken van slechte liedjes bij een kampvuur en probeerde nog steeds gezond mogelijk te leven. En Jula? Nou, die kon eindelijk een staartje. Dat moest zo vaak mogelijk getoond worden aan de wereld.

Maart

In maart ging ik samen met mijn moeder naar Manchester. Ik had vantevoren bedacht dat ik dan, door mijn meest ultieme gezonde levensstijl, op m’n allerfitst en knapst zou zijn, maar voelde me het tegenovergestelde. Soms werkt dat zo. Toch kocht ik mijn allerfavorietste lievelingsjurkje ooit, namelijk die met de dino’s.

En behalve winkelen deden we ook nog ons best om enigszins culturele dingen te doen (altijd een uitdaging als je allebei het liefst vierentwintig uur per dag winkelt). Maar het lukte! Ook in maart: ik rende tien kilometer. En stierf een klein beetje onderweg. En besloot dat ik nooit zoiets meer moest doen (lees dat maar hier).

April

In april gingen Mirjam en ik naar Boedapest. Voor het eerst vliegen zonder Jula en weer een klein beetje terug naar hoe het leven was vóór een kind. Of nouja – voor zover dat kan. We aten goddelijk – ondanks dat ik nog steeds belachelijk hoge eisen stelde aan mijn eigen sport- en eetregime – en hadden gehoopt te kunnen uitslapen. Dat lukte niet echt.

Boedapest bleek mooier, vriendelijker en fijner dan ik had verwacht. We dronken biertjes, winkelden een klein beetje en ik probeerde weer een klein beetje te ontspannen.

In Rotterdam ging ik samen met Sabine naar Motel Mozaique en zat ik op de grond ademloos naar Spinvis te luisteren. Voor mij was er niets beter dit jaar, niets beter dan Spinvis en zijn woorden. Daarna zag ik Joep Beving, dronken we wijn en was alles weer even rustig. Of rustiger. Thuis werd Jula steeds groter, eindelijk zo groot dat ze zelf achter de piano kon zitten en ik kon luisteren. ♥

You Might Also Like

8 reacties

  • Reageer Ines 25/12/2017 at 10:09

    Oh dat dinojurkje is geweldig leuk :D — ik wens jullie alvast het allerbeste laatste stukje van 2017 en een prachtig begin van 2018 xx

    • Reageer Anne 25/12/2017 at 11:06

      Dankjewel lieve Ines! Voor jou ook hele fijne feestdagen. X!

  • Reageer Annelies 28/12/2017 at 17:54

    Zo fijn, die schrijfsels van je! Prettig oudjaar!

    • Anne
      Reageer Anne 28/12/2017 at 20:34

      Dankjewel Annelies! Jij ook :)

  • Reageer Eva 29/12/2017 at 12:52

    Aah Anne <3 Wat vervelend dat dit jaar zo'n moeilijk jaar voor je was, maar mooi om dan juist bij de fijne momenten stil te staan. Hoop dat volgend jaar veel mooie, nieuwe dingen brengt! En tot die tijd zie ik uit naar de komende delen van je terugblik. Veel liefs <3

    • Anne
      Reageer Anne 31/12/2017 at 13:24

      Dankjewel Eva! Heel veel liefs :) x

  • Reageer Michelle 30/12/2017 at 22:03

    Wat schrijf je toch ontzettend mooi. Je staat in mijn top 3 lijst van mooiste/interessantste/leukste blogs.

    • Anne
      Reageer Anne 31/12/2017 at 13:24

      Wat een mooi complimentje, dankjewel!

    Laat een reactie achter