Loop der dingen

06/11/2016

Soms praat ik teveel en zeg ik te weinig. Soms praat ik te weinig en zeg ik teveel. Soms zou ik gewoon mijn mond willen houden en alleen nog maar praten over het weer en glitterschoenen.

img_6610

Soms breekt de zon door precies op het moment dat ik boven ben en ik daar ben omdat ik bang was voor wat er op de andere weg zou zijn. Mag je dan zeggen dat je de volgende keer weer – ook al is het uit angst – precies die weg kiest?

Soms zou ik willen dat ik anders was, een beetje stoerder bijvoorbeeld. Dat ik keuzes kan maken en daar achter kan blijven staan of me iets voorneem en me daar aan kan houden. Dat ik niet hoef te zeggen dat het eigenlijk anders is, of dat ik eigenlijk anders wil.

img_6612

Soms zou ik wel willen dat er achtentwintig uur in een dag zaten zodat er tijd genoeg was om alles te kunnen doen wat ik wil. En soms zou ik willen dat de dag maar achttien uur zou omvatten zodat ik zou moeten kiezen voor wat ik echt wil doen.

Soms zou ik willen dat een pannenkoek met appel en noten en slagroom en roomijs en suiker maar tweehonderd calorieën telde. En dat hardlopen iets is wat alleen luie mensen doen.

You Might Also Like

3 reacties

  • Reageer Madam Elisa 06/11/2016 at 16:21

    Prachtige foto’s en heel mooi verwoord.
    Heel herkenbaar.

  • Reageer Iris 07/11/2016 at 11:06

    “Dat ik keuzes kan maken en daar achter kan blijven staan of me iets voorneem en me daar aan kan houden. Dat ik niet hoef te zeggen dat het eigenlijk anders is, of dat ik eigenlijk anders wil.”

    Maar daarin ligt júist stoerheid. Dat kunnen toegeven, de twijfel toelaten.

    Het is herkenbaar en zelf zou ik het denk ik bij mezelf ook niet zo zien. Maar in anderen? Juist degenen die durven te laten zien dat standvastigheid, zekerheid, perfectie niet lukt kunnen mijn bewondering wegdragen.

  • Reageer Loes | Gewoon iets met Loes 10/11/2016 at 12:00

    Oh zo herkenbaar. En wat een prachtige foto’s. Overigens vind ik jou heel stoer hoor.

  • Laat een reactie achter