December

12/12/2016

’s Ochtends loop ik in de kou en in het donker naar de trein terwijl ik naar Radiohead luister (want er is niets beters dan luisteren naar dit liedje op een koude ochtend in december, vind ik dan) en zou ik willen dat ik een dikke winterjas had. En warme schoenen had aangetrokken. En misschien ook nog een vest. En terwijl ik in de trein zit en iedereen eruitziet alsof hij of zij het liefst weer in bed zou willen kruipen, kijk ik uit het raam en wacht ik tot de zon langzaam opkomt en zou ik willen dat ik uit kon stappen om het moment stil te zetten. Maar de trein stopt nooit daar waar ik wil en ik stap nooit uit behalve als ik ben waar ik zou moeten zijn. En dan even later probeer ik in mijn hoofd te omschrijven wat ik zag, maar het wordt nooit zo mooi als ik zou willen zeggen.

De avonden zijn misschien nog wel donkerder omdat ze nooit lijken te beginnen. Soms gaat grijs gewoon over in zwart en soms blijft grijs gewoon maar grijs. Nog meer dan daarvoor zou ik dan willen dat ik er die ochtend over had nagedacht dat kou overal doorheen komt en nog meer dan daarvoor zou ik dan willen dat ik de rest van de avond in bad zou kunnen blijven zitten. Ik drink thee of warme chocolademelk en neem me voor om de dag erna iets minder te eten. Maar het is december en in december lukt dat eigenlijk nooit en in plaats van dat ik me daar een keer bij neer kan leggen, vind ik nog steeds van mezelf dat ik het gewoon eens zou moeten kunnen. Normaal doen.

jj

Soms wordt het zo koud dat er ineens weer een beetje dag is, overdag. We gaan dan naar buiten – of ik ben eindelijk weer zo moedig om mijn hardloopschoenen aan te trekken – en wil het liefst dat december altijd zo is. Met zon en een blauwe lucht en wolkjes adem en de kou die ervoor zorgt dat mijn wangen beginnen te gloeien. Mijn vingertoppen die één voor één bevriezen en de handschoenen die in mijn tas zitten maar ik natuurlijk niet aandoe. Jula op de schouders van mijn vader op zo’n zondagmiddag die eindeloos lijkt te duren maar eigenlijk om vier uur ’s middags al is afgelopen. Soms wordt het niet per se koud, maar vooral grijs en zou ik willen dat ik de hele dag binnen mocht blijven om verdrietige liedjes te luisteren en uit het raam te staren. Niet omdat ik nou zo verdrietig ben, maar omdat ik gelukkig word van verdrietige liedjes en grijs weer en dat het dan binnen warm is en er een baby zachtjes aan het meezingen is en er een vrouw is die naast me zit met haar armen om mij heen.

De dagen zijn vol en als het weekend is nog veel voller. Want iedereen wil iets en moet iets en is ook nog eens jarig. En soms slaap ik in de stad die tot vorig jaar nog van mij was en kom ik pas ’s ochtends weer thuis als de zon al op begint te komen en denk ik ‘hé, dat zie ik ook altijd in de trein en ik zou willen dat ik dit moment voor altijd in mijn hoofd op zou kunnen slaan’. Maar dat kan niet. Dat kan nooit. Dan blijf ik een beetje verliefd op de wereld en slaap ik veel te weinig. En soms zijn er nachten waarop de baby niet wil slapen of wakker wordt midden in de nacht en alleen maar wil knuffelen. Ik kijk naar haar en kan niets anders denken dan dat ik dat voor altijd wil onthouden. Haar geur, haar blonde haren, haar negen kilo in mijn armen. Midden in de nacht. En dat ze me altijd wakker mag maken eigenlijk, ook al word ik er soms chagrijnig van en wil ik alleen maar slapen en weet ik niet meer dat ik eigenlijk vind dat ze dat altijd mag.

Ik weet het niet hoor, met december. Misschien vind ik het toch best fijn.

You Might Also Like

7 reacties

  • Reageer Stella 13/12/2016 at 13:15

    Ah, toen ik dit stukje las dacht ik echt: “Dit heb ik ook altijd!”: […] zou ik willen dat ik uit kon stappen om het moment stil te zetten. Inderdaad vaak in de trein, als ik met een mooi muziekje op naar buiten staar, in plaats van te kijken naar alle sippe, vermoeide gezichten. (Wat ook wel weer te begrijpen valt zo vroeg in de morgen, hihi). Het liefst wil ik soms uren naar een mooi weiland blijven kijken, maar 1. Helaas zijn er meer dingen te doen en 2. Ik kan helemaal niet zo lang ergens blijven staan zonder iets te doen; daar ben ik jammergenoeg nooit zo goed in geweest. Druk druk, bezig bezig, zeg maar. En ik ben het helemaal eens met die mooie blauwe luchten en frisse kou; zo zie ik december het liefst. Al is sneeuw ook altijd wel erg leuk, stiekem. Als je niet met de trein hoeft, dan, hihi. Ik vind echt dat je dit weer zo fijn omschreven hebt. Alvast een hele fijne ‘rest van december’, fijne feestdagen etc. en heel veel liefde en gezelligheid!

  • Reageer Irene | Tussenmarsenjupiter.be 13/12/2016 at 20:01

    Wat mooi! Ik kan december ook wel meer waarderen de laatste tijd. Had het vroeger altijd er moeilijk in deze periode. Werd er zelf ook altijd grijs of zwart van. In mijn hoofd dan. Ik hoop dat het snel gaat sneeuwen! En koud blijft. En dat de luchten dan blauw blijven. Wat meestal wel zo is als het heel erg koud is. Ik ben vandaag een wandelingetje gaan maken. Omdat ik het idee had om dan foto’s te maken van de dijk enzo. En ook gewoon omdat het leuk is en altijd mooi daar. En toen vergat ik dus helemaal om foto’s te maken. Zo gaat het dan bij mij. Dat liedje is overigens ook prachtig maar ik kan niet naar het clipje kijken. Krijg er een beetje ademhalingsmoeilijkheden van als ie onder water verdwijnt. Haha. Dat heb ik dan. Belachelijk hé.

  • Reageer Angélica 13/12/2016 at 23:27

    Wat mooi geschreven! :)
    Ja, die koude dagen vorige week bevielen mij eigenlijk ook wel. Wat een mooie, heldere dagen waren dat!

  • Reageer Geertruurzaam 14/12/2016 at 09:30

    Blij dat je weer schrijft!
    Ik had je teksten al gemist…

  • Reageer Marieke 14/12/2016 at 11:47

    Met dat liedje van Radiohead op de achtergrond is je blog extra mooi <3

  • Reageer Loes | Gewoon iets met Loes 15/12/2016 at 13:27

    *begint breeduit te glimlachen bij het lezen van deze post*
    Wat heb je dat heerlijk geschreven.
    Ik vind het ook fijn als het lekker koud is buiten. <3

  • Reageer Merel 16/12/2016 at 13:34

    Wauw wat schijf jij ontzettend mooi zeg! Ik kan herken ook zoveel in je verhaal.. Prachtig hoe je dit in woorden op papier zet. Ik blijf je volgen!!
    Liefs, Merel

  • Laat een reactie achter